Archives presse 2009

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009
Οι γκολικοί στο εδώλιο
Ο πιο δημοφιλής πολιτικός της Γαλλίας σήμερα είναι ο πρώην πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Ενας άνθρωπος που κατά το παρελθόν έχει δείξει πως ξέρει να αναγεννιέται από την τέφρα του. Θα επιβιώσει, άραγε, πολιτικά και τώρα μετά την παραπομπή του σε δίκη για οικονομικό σκάνδαλο, ενώ έπονται και πολυάριθμες καταγγελίες για ατασθαλίες;


Ο Σιράκ, ηλικίας 76 ετών, παραπέμπεται σε δίκη, για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος στην υπόθεση των υποτιθέμενων 21 αργομισθιών συνεργατών του όταν ήταν δήμαρχος Παρισιού το 1983-1998. Μέχρι το 2007 καλυπτόταν από προεδρική ασυλία κι έτσι η δικαστική διαδικασία ξεκίνησε αμέσως μετά. Η εισαγγελική αρχή του Παρισιού πρότεινε τότε απαλλαγή, αλλά η ανακρίτρια Ξαβιέρ Σιμεονί τον παρέπεμψε στο πταισματοδικείο. Η εισαγγελία μπορούσε να ασκήσει έφεση. Δεν το έκανε, γιατί ο Σιράκ δήλωσε ότι «επιθυμεί να προσέλθει στο δικαστήριο για να αποδείξει ότι οι διορισμοί δεν ήταν παράνομοι».

Η παραπομπή του Σιράκ στη Δικαιοσύνη έγινε παραμονές της κυκλοφορίας του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του. Ετσι, ο θόρυβος για τη δίκη του, αντί να τον βλάψει, τον ωφέλησε: Το βιβλίο του έγινε ανάρπαστο και η δημοτικότητά του έφτασε σε λίγες μέρες στο 76%.

Κερδισμένος από τη δίκη του Clearstream βγήκε και ο σιρακικός Ντομινίκ ντε Βιλπέν: Μπήκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, κατήγγειλε τον Σαρκοζί για παρεμβατισμό στη Δικαιοσύνη και τοποθετήθηκε ως ο αντίπαλός του στην κούρσα για την προεδρία.

Ο Νικόλα Σαρκοζί δίνει την εντύπωση ότι πέφτει σε λάκκο που έσκαψε για άλλους. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε αποκαλέσει «ένοχους» τους κατηγορουμένους για την υπόθεση Clearstream, τροφοδοτώντας την υποψία ότι δίνει «γραμμή στους δικαστές».

Σκοτεινές υποθέσεις του γκολισμού ξεθάβονται την ίδια εποχή: Καταδίκη του υπουργού Σαρλ Πασκουά για την υπόθεση παράνομης πώλησης όπλων «Αγκολαγκέιτ». Αρση της ασυλίας του σιρακικού γερουσιαστή της Πολυνησίας Γκαστόν Φλος, για υποθέσεις οικονομικών σκανδάλων.

Ορισμένοι αναλυτές θέτουν το ερώτημα αν το ανασκάλεμα παλιών υποθέσεων είναι «τυχαία συγκυρία» ή «πυροδότηση ενός μηχανισμού εξόντωσης του γκολισμού». Ο «πράσινος» Νοέλ Μαμέρ εκτιμά ότι «παρακολουθούμε αλλεπάλληλα επεισόδια ενός αιματοβαμμένου γουέστερν με μονομαχίες και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε κλίκες».

Ο Νικολά Σαρκοζί δηλώνει ότι εφαρμόζει τη «διαφάνεια». Τα ΜΜΕ, ωστόσο, επισημαίνουν την απόφασή του να καταργήσει τον ανακριτή, την παράταση της θητείας ορισμένων δικαστών, την ανισότητα που συνεπάγεται να είναι ο ίδιος ο ανώτατος ρυθμιστής στη Δικαιοσύνη και παράλληλα ενάγων σε πολυάριθμες υποθέσεις και το διπλό του λεξιλόγιο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμπέρασμα: Οι δίκες γκολικών μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ για τον Σαρκοζί.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/7/2009

Το πράσινο πάει στην αριστερά
Η ανατροπή των συσχετισμών στη γαλλική αριστερά, ύστερα από τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, έχει δημιουργήσει εντάσεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν στην κοινή γνώμη έχει διαμορφωθεί η εκτίμηση ότι μόνο η ενότητα μπορεί να εξασφαλίσει την αλλαγή.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν βρίσκεται πια σε ηγεμονική θέση, ενώ Πράσινοι, Κομμουνιστές, άκρα αριστερά και κεντρώο κόμμα διεκδικούν αναβάθμιση της επιρροής: οι Σοσιαλιστές δεν αντιπροσωπεύουν πια την κινητήρια δύναμη στην αντιπολίτευση.

Οι περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν την άνοιξη του 2010 συνιστούν την τελευταία μεγάλη εκλογική μονομαχία πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 και θα πάρουν μορφή εθνικής αναμέτρησης. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τοποθετούνται από τώρα και διαμορφώνουν τη στρατηγική τους με στόχο την ανάκτηση ψηφοφόρων και τη νίκη της αριστεράς.

Πανηγυρική εκδήλωση με αντικείμενο την «Ημέρα της οικολογίας» οργάνωσαν οι Πράσινοι για να γιορτάσουν την επιτυχία τους στις ευρωεκλογές. Ο Κον Μπεντίτ, ηγέτης του ψηφοδελτίου «Ευρώπη-Οικολογία» και καθοδηγητής του Κόμματος των Πρασίνων, σκοπεύει να καταγραφεί και στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

Φιλοδοξία του για τους οικολόγους είναι να αποτελέσουν άξονα αναδιάρθρωσης της αριστεράς. Και διαβεβαιώνει τους Πράσινους ότι στις περιφερειακές εκλογές είναι δυνατόν να υπερισχύσουν του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της δεξιάς και να αναλάβουν την προεδρία σε πολλές περιφέρειες. Γι’ αυτό αγνόησαν τις προτάσεις των Σοσιαλιστών για σύσταση κοινών ψηφοδελτίων.

Ο Κον Μπεντίτ κάλεσε «όλους τους οικολόγους, από όπου κι αν προέρχονται», σε συνεργασία. Η έκκλησή του εισακούστηκε από τον πρώην διευθυντή της Greenpeace Μπρούνο Λεμπέλ, που εγκατέλειψε τους Σοσιαλιστές για να συνεργαστεί με τους Πράσινους. Ανοιχτοί σε συνεργασία δηλώνουν και οι εκπρόσωποι του «οικολογικού πόλου» των Σοσιαλιστών. Συμμαχία του κεντρώου MoDem με τους Πράσινους επιθυμεί και η αντιπρόεδρός του κόμματος Κορίν Λεπάζ, ηγέτιδα της οικολογικής ομάδας CAP.

Αντίθετα, ο ηγέτης του κεντρώου κόμματος MoDem, Φρανσουά Μπαϊρού, έπειτα από έντονη αυτοκριτική για την ήττα στις ευρωεκλογές, με άνοιγμα προς νέες προσωπικότητες και αναμόρφωση των λειτουργιών του Κόμματος, προσπαθεί να ανασυντάξει το κόμμα μπροστά στις προκριματικές εκλογές για επιλογή υποψηφίων στις περιφερειακές εκλογές. Ανεξάρτητη εκπροσώπηση, αυτόνομα ψηφοδέλτια είναι η τελική του απόφαση.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, από την άλλη, ψάχνει ένα νέο «κοινωνικό μοντέλο» με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, για την έξοδο από την κρίση, το οποίο μέσα από θεματικές διασκέψεις των οργανώσεων, θα μετεξελιχθεί σε κυβερνητικό πρόγραμμα ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ομως, οι εσωκομματικές έριδες επισκιάζουν τις προσπάθειες της Μαρτίν Ομπρί.

Ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ «άδειασε» την πρόεδρο του κόμματος, εκτιμώντας ότι στην εξάμηνη θητεία της τίποτε δεν άλλαξε. Επίσης, ο ανανεωτής Εμανουέλ Βαλς επικρίνει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αρνείται συνεργασία και ανακοίνωσε από τώρα την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές.

Τα μικρότερα κόμματα της αριστεράς επωφελούνται από την αποδυνάμωση των Σοσιαλιστών για να προωθήσουν την επιρροή τους.

Σε πρώτη σύσκεψη εκπροσώπων του Κ.Κ., του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος-ΝΡΑ του Ολιβιέ Μπεζανσνό και του Κόμματος της Αριστεράς του Ζαν-Λικ Μελανσόν, για την προετοιμασία των περιφερειακών εκλογών, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι «πρέπει να υπάρξει αναμόρφωση των συσχετισμών δυνάμεων στην αριστερά».

Το ΝΡΑ, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε περιφερειακά συμβουλία μαζί με τους Σοσιαλιστές. Αντίθετα, οι Κομμουνιστές, που διοικούν πολλές περιφέρειες μαζί με τους Σοσιαλιστές, αντιδρούν. Στόχος τους είναι να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την εκπροσώπησή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση και γι’ αυτό οι συμμαχίες είναι πάντα απαραίτητες.

Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28/6/2009

Το κράτος είναι μόνος του!
Με μια μεγαλειώδη τελετή στο Ανάκτορο των Βερσαλιών, θέλησε να σηματοδοτήσει την έναρξη του δεύτερου κύκλου της προεδρικής του θητείας ο Νικολά Σαρκοζί: Μετά τη νίκη της δεξιάς στις ευρωεκλογές, αποφάσισε να απευθυνθεί στο «Κογκρέσο» σε κοινή συνεδρίαση Κοινοβουλίου και Γερουσίας, στο ναό της νομοθετικής εξουσίας.

Είναι η πρώτη φορά στην 5η Γαλλική Δημοκρατία που ο Σαρκοζί κάνει χρήση αυτού του προνομίου, το οποίο κατοχυρώθηκε με αναθεώρηση του γαλλικού συντάγματος το 2008 και έχει ομοιότητες με το αμερικανικό σύστημα.

Υπεύθυνος της κυβερνητικής πολιτικής ήταν μέχρι τώρα αποκλειστικά ο πρωθυπουργός. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας δεν είχε την ευθύνη της κυβερνητικής δράσης, με εξαίρεση την άμυνα και την εξωτερική πολιτική.

Σήμερα, ο πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να εκφωνεί την ομιλία του στην ολομέλεια του νομοθετικού σώματος και να αποχωρεί χωρίς διάλογο. Οι εκπρόσωποι των πολιτικών ομάδων διαθέτουν, στη συνέχεια, περιορισμένο χρόνο για να εκφραστούν και ο πρωθυπουργός απαντά, χωρίς να διεξάγεται ψηφοφορία.

Ο «αυτοκράτορας» Σαρκοζί ήταν ο σούπερ-σταρ ενός εντυπωσιακού τηλεοπτικού θεάματος. Οι κάμερες απαθανάτισαν τη μεγαλόπρεπη είσοδό του στο παλάτι, με παρατεταγμένη τη δημοκρατική φρουρά, τους βουλευτές να τον υποδέχονται όρθιοι στα έδρανα και στο προεδρικό θεωρείο τη σύζυγό του, Κάρλα, πλαισιωμένη από τους συμβούλους του να τον χειροκροτούν.

Υιοθετώντας τόνους εθνικής ενότητας, ο Σαρκοζί εκφώνησε μια ομιλία ασαφή και αόριστη, που θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση, με μοναδική συγκεκριμένη εξαγγελία την έκδοση κρατικού δανείου. Εκανε λόγο για «επανίδρυση του γαλλικού κοινωνικού προτύπου». Κάλεσε τους βουλευτές να συμβάλουν «στην αντιμετώπιση της μεγαλύτερης κρίσης του αιώνα» και έδωσε το πράσινο φως για τη μεταρρύθμιση της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αφορμή τον δημόσιο διάλογο για τη χρήση της μπούργκας, τόνισε ότι «δεν είναι καλοδεχούμενη στη Γαλλία», διευκρινίζοντας ότι δεν συμβαδίζει με «την αντίληψη που έχει η Γαλλική Δημοκρατία περί γυναικείας αξιοπρέπειας».

Φύγε εσύ, έλα εσύ

Το χολιγουντιανό σόου στις Βερσαλίες κόστισε πάνω από 400.000 ευρώ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Πράσινοι απουσίασαν, ενώ οι Σοσιαλιστές αποχώρησαν μετά την ομιλία Σαρκοζί.

Ο Σαρκοζί θέλησε να εντυπωσιάσει και με ανασχηματισμό της κυβέρνησης: Αντικατέστησε οχτώ υπουργούς και προκάλεσε έκπληξη με τη «στρατολόγηση» του Φρεντερίκ Μιτεράν, ανιψιού του πρώην προέδρου, στον οποίο ανέθεσε το υπουργείο Πολιτισμού. Πάντως δεν πρόκειται για «άνοιγμα» προς τα αριστερά, γιατί ο Φρεντερίκ Μιτεράν δεν έχει ετικέτα σοσιαλιστή και είχε δηλώσει το 1995 πως ψηφίζει Σιράκ.

Το κρίσιμο σημείο του ανασχηματισμού είναι ότι υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ανέλαβε ο φιλοατλαντιστής Πιέρ Λελούς και ότι καταργήθηκε το υφυπουργείο Εξωτερικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η δημοφιλής Ράμα Γιάντ, που το εκπροσωπούσε ασκώντας κριτική προς τη σαρκοζική κυνική διπλωματία, μετακόμισε… στο υπουργείο Αθλητισμού

Κυριακάτικη 10/05/2009
Χειρότερος, αλλά καταλληλότερος!
ΓΑΛΛΙΑ. Το 72% των Γάλλων πιστεύει ότι ο Σαρκοζί τους πρόδωσε, αλλά ακόμη τον θεωρούν ως τον πιο ικανό για τα Ηλύσια

Ο Νικολά Σαρκοζί γιόρτασε την επέτειο των δύο χρόνων της προεδρικής του θητείας χωρίς πανηγυρισμούς και με φόντο τη δυσαρέσκεια των Γάλλων.

Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2007 ο Σαρκοζί είχε εξαγγείλλει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προβάλλοντας τον ακτιβισμό και την «παντοπροεδρία» του απέναντι στο θαμπό παρελθόν της Ε’ Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η έναρξη της θητείας του επισκιάστηκε από τον ταραχώδη ιδιωτικό του βίο, το διαζύγιο και τον νέο «γκλάμουρους» γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Οι στενές φιλίες του με μεγιστάνες του πλούτου και μεγαλοεκδότες, οι πολυτελείς του διακοπές έφεραν κατάρρευση της δημοτικότητάς του.

Οι αναλυτές των ΜΜΕ καταγγέλλουν την «εκλογική μοναρχία», την «ακόρεστη υπερεξουσία» και την «εγωκρατία» που επιβάλλει, μεταβάλλοντας σε κομπάρσους τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς.

Καινούριες υποσχέσεις

Ο Σαρκοζί προσπαθεί τώρα να ανασκευάσει τις εντυπώσεις: Περιοδεύει στην επαρχία προβάλλοντας τη δράση του και θέλει να δώσει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε συνεχή προεκλογική εκστρατεία. Δηλώνει, μάλιστα, ότι μέσα στη διετία αυτή υλοποίησε 90 μεταρρυθμίσεις. Ποιές;

Ανάμεσά τους η επάνοδος της Γαλλίας στις στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ειδικών συντάξεων, η μίνιμουμ υπηρεσία ασφάλειας στον δημόσιο τομέα σε περίπτωση απεργιών και οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις για ενθάρρυνση νέων προσλήψεων.

Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε, επίσης, στον Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναπτύξει πρωτοβουλίες στη Γεωργία, τη Γάζα και τη διάσκεψη της G20, αναβαθμίζοντας την εικόνα του. Αλλά η διεθνής οικονομική κρίση δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα στη Γαλλία.

Γάλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος, απτόητος από τις αντιδράσεις, λανσάρει με φρενίτιδα νέες ετερόκλητες μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύοντας να μην υλοποιήσει καμιά.

Επισημαίνουν ότι σε δύο χρόνια «εφεύρε λίγα και περηφανεύτηκε για πολλά» και τονίζουν ότι «η προβολή της θεληματικότητας υπερβαίνει την πραγματικότητα»: Η κομμουνιστική εφημερίδα «L’ Humanite» παρουσιάζει τον απολογισμό της διετούς θητείας του Σαρκοζί με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που δίνει μόνο στους πλούσιους».

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατήγγειλε, με ένα ντοκουμέντο 32 σελίδων, «την πλήρη και παταγώδη αποτυχία» της πολιτικής Σαρκοζί στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων την απασχόληση, την ανεργία, την παιδεία και τις ελευθερίες.

Ο κεντρώος ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού, στο βιβλίο του με τίτλο «Κατάχρηση εξουσίας» που μόλις κυκλοφόρησε, καταγγέλλει τον Σαρκοζί ότι αντιβαίνει με την πολιτική του στο γαλλικό μοντέλο κοινωνίας.

Το κλίμα είναι σήμερα εκρηκτικό. Οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τις μαζικές απολύσεις έχουν πάρει χαρακτήρα εξέγερσης, με ομηρίες διευθυντών επιχειρήσεων και καταλήψεις εργοστασίων, ενώ στις πρόσφατες διαδηλώσεις, σχεδόν 3.000.000 άτομα κατέβηκαν διαδοχικά στους δρόμους κατά της πολιτικής του προέδρου.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι τρίμηνες κινητοποιήσεις των φοιτητών κατά της προετοιμαζόμενης μεταρρύθμισης έχουν προκαλέσει εμπλοκή της λειτουργίας σε 20 από τα 83 πανεπιστήμια. Και τα οχτώ μεγάλα συνδικάτα ενώθηκαν και αποφάσισαν νέο γύρο κινητοποιήσεων.

Η δημοτικότητα του Νικολά Σαρκοζί έχει πέσει στο ναδίρ. Δύο στους τρεις Γάλλους είναι απογοητευμένοι και περισσότεροι (72%), κρίνουν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Την ίδια στιγμή, όμως, ένα ποσοστό της τάξης τους 65%-75% θεωρούν ότι «ούτε η αριστερά δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα από τη δεξιά αν βρισκόταν στην εξουσία».

Τι άλλο δείχνουν, όμως, τα γκάλοπ; Οτι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, ο Σαρκοζί… θα επανεκλεγόταν πρόεδρος. Και αυτό γιατί η αριστερά δεν καταφέρνει, φαίνεται, να ενσαρκώσει μια αξιόπιστη προοπτική για εναλλαγή εξουσίας.

Eλευθεροτυπια 23/04/2009
Σαρκοζί και Ρουαγιάλ, οι δύο μεγάλες… γλωσσοκοπάνες
«Η σιωπή είναι χρυσός». Επάνω στο γνωστό αυτό απόφθεγμα θα έπρεπε να διαλογιστούν επαρκώς δύο κορυφαίες πολιτικές γαλλικές προσωπικότητες, ο Νικολά Σαρκοζί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, που έχουν το ίδιο ελάττωμα, την υπερβολική χρήση του λόγου!

Ο Γάλλος πρόεδρος αντιμετωπίζει μύδρους από κριτικές για κακεντρεχή του σχόλια σχετικά με γαλλικές και ξένες προσωπικότητες, ενώ επίμαχες δηλώσεις της Ρουαγιάλ έχουν προκαλέσει μπούμερανγκ και πρόβλημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Τα ΜΜΕ επισημαίνουν ότι σαν «άνθρωπος-ορχήστρα» ο Σαρκοζί κανονίζει τα πάντα, διορίζει και παύει προσωπικότητες, επεμβαίνει σε όλα, οργανώνει επιτελεία, κυκλώματα, ενορχηστρώνει ένα εκτεταμένο λόμπι υπερ-προεδρίας με δίκτυα σε όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής. Υπερηφανεύεται συνεχώς για την έντονη δραστηριότητα και τα επιτεύγματά του και πολύ συχνά εκφράζεται υποτιμητικά για συνεργάτες του, υπουργούς ή πολιτικές προσωπικότητες. Αφήνει άναυδους τους συνομιλητές του όταν π.χ. χαρακτηρίζει τους προκατόχους του στα Ηλύσια πεδία «τεμπέληδες βασιλιάδες». Η κακογλωσσιά του είναι γνωστή στο περιβάλλον του και ένας από τους ηγέτες της Δεξιάς προσπαθώντας να αποδραματοποιήσει την πολεμική για υποτιμητικά σχόλια του προέδρου σχετικά με ξένους ηγέτες, δήλωσε «ο Σαρκοζί λέει κακά λόγια για όλους, οπότε αυτό δεν μετράει». Το αγαπημένο παιχνίδι του Σαρκοζί είναι να μπλοφάρει, επαινώντας Σοσιαλιστές και αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους για να σπείρει ζιζάνια στην αντιπολίτευση. Πρόσφατα προκάλεσε διαρροή πληροφοριών για βολιδοσκόπησή του προς τον Ντομινίκ Στρος-Καν, με προοπτική να διαπιστώσει αν θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει πρωθυπουργός σε απώτερο χρόνο. Ενδεχομένως σε μία δεύτερη προεδρική του θητεία…

Στην αντιπολίτευση, οι φραστικές εκρήξεις και τα ευφυολογήματα της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, προκαλούν επίσης συνεχή αναβρασμό. Η Δεξιά την καταγγέλλει ότι επιδιώκει να μονοπωλεί τα ΜΜΕ και να τραβήξει αλλού την προσοχή και να επικαλύψει τον αντίκτυπο της καταδικαστικής απόφασης για αθέτηση εργατικών δικαιωμάτων πρώην συνεργατριών της. Προσωπικότητες της Δεξιάς ειρωνεύονται την «τηλε-ευαγγελίστρια» Σεγκολέν και τα κηρύγματα της και της συνιστούν να συμβουλευτεί ψυχολόγο.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συμπεριφορά της Ρουαγιάλ πλήττει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που εμφανίζεται δικέφαλο και με αντικρουόμενες τάσεις, καθώς η Σεγκολέν παίρνει πρωτοβουλίες ανεξαρτήρως από το Σ.Κ. σπάζοντας τη συνοχή του. Οι πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις της κατά του Σαρκοζί δίχασαν τους Σοσιαλιστές ηγέτες. Ορισμένοι την υποστήριξαν, άλλοι την αποδοκίμασαν εκτιμώντας ότι το παρακάνει ζητώντας «συγγνώμη εκ μέρους των Γάλλων για την κακή συμπεριφορά του προέδρου» ως προς τα κουτσομπολιά του για ξένους ηγέτες. Πάντως τόσο ο Σαρκοζί όσο και η Ρουαγιάλ παίζουν το ίδιο παιχνίδι επικοινωνίας. Με τις κοσμικές εμφανίσεις τους και το θόρυβο που προκαλούν οι τολμηρές δηλώσεις τους, βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, μονοπωλούν το ενδιαφέρον και επισκιάζουν όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Eλευθεροτυπια 6/05/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ…ΠΑΡΙΣΙ

Στη ζούγκλα του Διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας

Η εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών, του Ιντερνετ, της κινητής τηλεφωνίας, των wi fi και της τηλεόρασης είναι ασφαλώς μια μεγάλη πρόοδος που διευκολύνει εξαιρετικά όλες τις λειτουργίες της καθημερινής ζωής.
Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Τα διάφορα «μπογκ» που ακινητοποιούν συχνά υπηρεσίες δημόσιας χρήσης, ιατρικές, οικονομικές, και παραλύουν καμιά φορά επί ώρες ένα δίκτυο επικοινωνίας. Ενα άλλο πρόβλημα που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις είναι το θέμα της υγείας. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που δημιουργήθηκαν με τη ραγδαία αύξηση της κινητής τηλεφωνίας, τις κεραίες της τηλεόρασης και της ραδιοφωνίας, τις ιατρικές συσκευές ακτινοβολίας εξαπλώθηκαν σε μεγάλη κλίμακα.

Στη Γαλλία ξεσπούν κάθε μέρα αντιδικίες κατά των εταιρειών που τοποθετούν σε κεντρικά σημεία της πόλης κεραίες για μεταβίβαση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Υπό την πίεση των πολιτών, ολοένα και περισσότεροι δήμαρχοι αντιτίθενται στην εξάπλωση των πυλώνων. Τρεις ποινικές υποθέσεις εξανάγκασαν τις εταιρείες τηλεφωνίας να αποσύρουν τις κεραίες τους. Στις 23 Απριλίου πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας υπό την αιγίδα της κυβέρνησης για να εξεταστούν οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία από τον πολλαπλασιασμό των πυλώνων. Η γαλλική ομοσπονδία κινητής τηλεφωνίας Afom εκτιμά ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εισχωρούν στο εσωτερικό των κατοικιών είναι μικρής εντάσεως σε σχέση με άλλες πηγές μαγνητισμού. Πολύς λόγος γίνεται και για τις συνέπειες των κινητών στον ανθρώπινο οργανισμό, λόγω των νοσηρών επιπτώσεων μαγνητικών κυμάτων που εισχωρούν στον εγκέφαλο, ιδίως σε περιπτώσεις συχνής χρήσης ή στα μικρά παιδιά.

Αλλά μια κατάσταση απαράδεκτη για τους χρήστες Ιντερνετ και τηλεφωνίας, και αδιανόητη για πολιτισμένη χώρα, είναι ο γκανγκστερισμός που διέπει πλέον τον ανταγωνισμό των γαλλικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών. Είναι απίστευτο το πώς μεταχειρίζονται οι παντοδύναμες στη Γαλλία αυτές εταιρείες τους καταναλωτές, χρησιμοποιώντας πρακτικές ζούγκλας. Πέρα από τα συνήθη προβλήματα, διακοπές σύνδεσης, υπερχρέωση κι άντε να βρεις άκρη, προστέθηκε τώρα και η εξής τερατώδης εμπορική πρακτική. Μια εταιρεία, όπως ακόμα και η κρατική εταιρεία FRANCE TELECOM, μπαίνει χωρίς να έχει την άδειά σου στο ηλεκτρονικό σου σύστημα και αυθαίρετα σου αναιρεί όλες σου τις συνδέσεις (Ιντερνετ, τηλέφωνο, τηλεόραση) με μια άλλη εταιρεία, π.χ. την ανταγωνίστριά της Free! Αρχίζει τότε μια φρικαλέα, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία από τα «θύματα του slamming» -όπως είναι ο όρος γι’ αυτό το αδίκημα- για να συσταθεί φάκελος βάσει του οποίου η εταιρεία σου θα αντικρούσει την εταιρεία – ληστή ώστε να επιτύχει την επανακαλωδιοποίηση της γραμμής τηλεφώνου σου με Ιντερνετ. Η γαλλική κυβέρνηση ανήγγειλε τώρα ότι τα θύματα του slamming θα πρέπει να αποζημιώνονται με το (μηδαμινό) ποσό των 30 ευρώ ή το διπλάσιο αν η διακοπή σύνδεσης ξεπεράσει τις 7 ημέρες, υπό τον όρο ότι η εταιρεία που σε λήστεψε θα παραδεχτεί την ευθύνη της. Τρέχα γύρευε…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/02/2009
ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Η πιο οικουμενική τέχνη
Ζάν Πιέρ ΣΙΜΕΟΝ

«Οι ποιητές είναι ανένταχτοι και αμφισβητίες. Εκφράζονται με γέλιο αγέρωχο, με αυθάδεια και όχι με συγκατάβαση. Είναι απόστολοι της ελεύθερης σκέψης και δράσης. Θέτουν υπό κρίση τους κοινωνικούς δεσμούς που βασίζονται σε σχέσεις επικυριαρχίας. Αρνούνται να είναι εξαρτώμενοι από τις οποιεσδήποτε εξουσίες. Σε περίοδο κρίσης είναι πιο ουσιώδεις από ποτέ». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον καλλιτεχνικό διευθυντή της «Ανοιξης των Ποιητών» Ζαν Πιερ Σιμεόν, «ψυχή» της εκδήλωσης. Χάρη στις δικές του προσπάθειες ο θεσμός μπήκε στο πολιτιστικό ημερολόγιο.

«Στην αρχή φαινόταν σαν “ούφο”, σαν αξιοπερίεργο», μας λέει. «Σήμερα έχει αποκτήσει πλατιά διάδοση. Επιδιώκω το να γίνει αντιληπτή η ποίηση σαν κοινωνικός δεσμός ανάμεσα σε γενιές, εθνικότητες, κοινότητες, πολίτες. Δεν υπάρχει τέχνη πιο οικουμενική. Παρά τις διαφορετικές γλώσσες, το ποίημα είναι διεθνές λεξιλόγιο. Στα γαλλικά, αγγλικά ή κινεζικά, μιλάμε την ίδια γλώσσα όταν μιλάμε με ποίηση».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/02/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ

Σεγκολέν: Αγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας η Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Εφτάψυχη, παρά τις μαχαιριές των άσπονδων φίλων της. Πανταχού παρούσα, δεν το βάζει κάτω παρά την εκτόπισή της από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Επιδιώκει να κυριαρχεί στο πολιτικό προσκήνιο, με δημόσιες εμφανίσεις, διεθνείς δραστηριότητες, εμπρηστικές δηλώσεις, εκμυστηρεύσεις. Η Ρουαγιάλ επανήλθε δριμύτερη στην πολιτική σκηνή με τους εορτασμούς για την ορκωμοσία του Ομπάμα στις ΗΠΑ. Φρόντισε να προσκληθεί σε διάφορες εκδηλώσεις και είχε μεγάλη προβολή στα ΜΜΕ η παρουσία της ως η «μόνη Γαλλίδα πολιτικός που έζησε από κοντά την ιστορική αυτή συγκυρία». Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο σε πόζες μπροστά στις κάμερες, έκανε και θορυβώδεις δηλώσεις. Ισχυρίστηκε ότι ο Ομπάμα «αντέγραψε» τις ιδέες της για τη «συμμετοχική δημοκρατία». Είχε, λέει, στείλει ανθρώπους του να επισκεφθούν το επιτελείο της κατά τη διάρκεια της προεδρικής της εκστρατείας, να μελετήσουν το πρόγραμμά της και εμπνεύστηκε από τις ιδέες της. Τα τσουχτερά σχόλια που ακολούθησαν ανάγκασαν τη Σεγκολέν να μαζευτεί. Τρεις μέρες αργότερα δήλωσε: «Επρόκειτο για αστείο… αστειεύθηκα»!

Η Ρουαγιάλ δείχνει αποφασισμένη να καταλάβει από τώρα τη θέση της προεδρικής υποψήφιας και ανέλαβε πρωτοβουλίες που έχουν στόχο να της εξασφαλίσουν πρωταρχικό ρόλο στην πολιτική σκηνή. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα τής έκοψε πρόσφατα την οικονομική χορηγία που είχε από το κόμμα ως προεδρική υποψήφια. Μπορεί όμως να λάβει δωρεές από μαικήνες ή συνδρομητές μέσον της οργάνωσής της «Desir d’avenir». Επιπλέον, ίδρυσε τώρα με το επιτελείο της μια δική της πολιτική τάση στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, την οποία ονόμασε «Espoir d’avenir». Δεν αρκέστηκε μόνο σ’αυτό. Σε βιβλίο με συνεντεύξεις της που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα με τίτλο «Μία γυναίκα όρθια», επιδίδεται σε βιτριολικά σχόλια κατά του Νικολά Σαρκοζί και των σοσιαλιστών ηγετών. Χαρακτηρίζει τον Σαρκοζί «παιδάριο που παίζει με τα νέα του παιχνίδια, με το πλαστικό του πιστόλι, μεταμφιεσμένος σε καουμπόη».Τον αποκαλεί «προβοκάτορα, ηδονιστή, άπληστο και αδηφάγο». Αναφέρεται ειρωνικά στον Ζοσπέν, στον Λαγκ, στον Ροκάρ. Εκτιμά ότι νίκησε στο συνέδριο του Σ.Κ., αλλά εκτοπίστηκε με συνωμοσία των αντιπάλων της σοσιαλιστών.

Το βιβλίο έκανε πάταγο και προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Ο διευθυντής τής «Λιμπερασιόν», Λοράν Ζοφρέν, χαρακτήρισε τη Σεγκολέν «ούφο – άγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο». Επισημαίνει τις συνεχείς μεταστροφές της, τη βλέπει σαν «πύραυλο που εκτοξεύεται ξαφνικά και πέφτει απρόοπτα οπουδήποτε». Ακόμη και στο επιτελείο της Ρουαγιάλ ορισμένοι αντιδρούν στα καμώματά της και της ζητούν να μη διαβρώνει την εικόνα του Σοσιαλιστικού Κόμματος με προσωπικούς διακανονισμούς λογαριασμών. Η πρώτη συνεδρίαση του νέου ρεύματος που δημιούργησε η Ρουαγιάλ έγινε εν τη απουσία της από τους πολιτικούς της φίλους. Συνεργάζονται μαζί της, αλλά κρατούν τις αποστάσεις τους.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 18/12/2009
Εξω πήγαινε καλύτερα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3/12/2008
ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ
ΠΑΡΙΣΙ
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Η γαλλική προεδρία στην Ε.Ε. έδωσε στον Νικολά Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες προωθώντας τις διεθνείς του φιλοδοξίες.

Ομως, ύστερα από τον εντυπωσιακό διπλωματικό «ακτιβισμό», η επιστροφή του γάλλου προέδρου στις προτεραιότητες της εσωτερικής πολιτικής είναι ιδιαίτερα δύσκολη, αφού η δυσαρέσκεια των Γάλλων μεγαλώνει, με τα συνδικάτα και τους μαθητές να οργανώνουν κινητοποιήσεις.

Ο Σαρκοζί, από την άλλη, πραγματοποιεί καθημερινά «βαρυσήμαντες» δημόσιες εμφανίσεις, αναγγέλλει πολλαπλά μέτρα και δίνει υποσχέσεις για να αναστρέψει το άσχημο γι’ αυτόν πολιτικό κλίμα.

Οι προσπάθειές του, όμως, πέφτουν στο κενό, αφού κάθε του ανακοίνωση προκαλεί πολεμική και οι αναλυτές τον αποκαλούν πλέον «πρόεδρο της μιας μεταρρύθμισης την ημέρα». Εκτιμούν ότι «έξω τα πάει καλά, μέσα όχι». Και καταγγέλλουν «την πολιτική στα λόγια».

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της «Λιμπερασιόν», 62% των Γάλλων είναι ανήσυχοι για το μέλλον, 56% μη ικανοποιημένοι από τη δράση του γάλλου προέδρου για την αντιμετώπιση της κρίσης και 70% ότι τα μέτρα της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ανεργίας είναι αναποτελεσματικά.

Οι σοσιαλιστές εκτιμούν ότι ο Σαρκοζί κάθεται πάνω σε ένα βαρέλι με πυρίτιδα και αρκεί να ανάψει ένας σπινθήρας για να προκληθεί έκρηξη. Αλλωστε, ο ίδιος είχε εκφράσει έντονη ανησυχία για «μετάδοση» των εξεγέρσεων από την Ελλάδα στη Γαλλία και έσπευσε να αναβάλει την εφαρμογή της μεταρρύθμισης για την παιδεία.

Μέτωπα παντού

Τη Δευτέρα, με την ευκαιρία των καθιερωμένων ευχών του για τον κλάδο της παιδείας, ο Σαρκοζί έκανε χειρονομίες εκτόνωσης, χωρίς αποτέλεσμα: Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών μποϊκοτάρισαν την εκδήλωση με 2.000 έως 4.000 εκπαιδευτικούς και μαθητές να πραγματοποιούν μαχητική διαδήλωση.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις τούς εμπόδισαν να πλησιάσουν και η διαδήλωση κατέληξε σε δυναμική αντιπαράθεση με καταστροφές, τραυματισμούς και πολλές συλλήψεις.

Παρά την αναδίπλωση της κυβέρνησης, εκπαιδευτικοί και μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις, οι οποίες θα κορυφωθούν με τη μαζική συμμετοχή τους στην εθνική ημέρα διαδηλώσεων που προετοιμάζουν τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα στις 29 Ιανουαρίου.

*Από την άλλη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να αποκαθιστά την ενότητά του, με την Μαρτίν Ομπρί να επιβάλλει πειθαρχία και συσπείρωση στην κομματική γραμμή. Τα στελέχη του κόμματος αποδέχτηκαν απ’ ό,τι φαίνεται την επιταγή της «σιδηράς κυρίας» να εκφράζονται μόνο ύστερα από συνεννόηση μαζί της.

Ετσι, το Κόμμα θεωρητικά ενωμένο έχει πάρει θέση μάχης, έτοιμο να συμμετάσχει στο «κοινωνικό μέτωπο» των συνδικάτων και να ασκήσει μαχητική αντιπολίτευση στον Σαρκοζί.

Στο δε Κοινοβούλιο οι σοσιαλιστές δίνουν μάχες, υποβάλλοντας εκατοντάδες τροπολογίες για να παρεμποδίσουν την ψήφιση επίμαχων μεταρρυθμίσεων.

Τώρα οι σοσιαλιστές θα κάνουν και τη δική τους πρόταση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, την ανάκαμψη και την προώθηση της αγοραστικής ικανότητας των Γάλλων. Μία «αντι-πρόταση» που θέλει να δείξει ότι δεν ασκούν μόνο αντιπολίτευση, αλλά παρουσιάζουν προτάσεις για όλα τα θέματα, προετοιμάζοντας την εναλλαγή εξουσίας.

*Αλλά και η άκρα αριστερά αναδιοργανώνεται. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται να λανσαριστεί το νέο «Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» του Ολιβιέ Μπεζανσνό το Φεβρουάριο.

Ο Ζακ Λικ Μελανσόν, που αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, θα ανακοινώσει την ίδια περίοδο το «κόμμα της αριστεράς».

Παρά τις διαφορές σοσιαλιστών, κομμουνιστών, πρασίνων και εναλλακτικής αριστεράς, κοινός τους στόχος είναι η αντιπαράθεση στην πολιτική της δεξιάς, μέσα από κοινωνικούς αγώνες που αναμένεται να ενταθούν την άνοιξη στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές,

Η πίστωση χρόνου στον Σαρκοζί τελείωσε

Ο Νικολά Σαρκοζί δεν θα μπορεί να βασίζεται για πολύ καιρό ακόμα σε τρεις συγκυρίες που του εξασφάλισαν νηνεμία στην εσωτερική πολιτική: – Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση οδεύει προς το τέλος της και ο ευνοϊκός αντίκτυπος από τη διεθνή αίγλη που είχε χαρίσει στον Σαρκοζί ο ρόλος του προεδρεύοντος θα εξανεμισθεί. Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία σαν «παραπέτασμα καπνού» επικάλυπτε όλα τα άλλα φλέγοντα προβλήματα και έδινε πίστωση χρόνου στη γαλλική κυβέρνηση για την εκπλήρωση των υποσχέσεών της έπαψε να ασκεί την αποθαρρυντική της επιρροή ως προς τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η αντιπολίτευση, που φαινόταν διαλυμένη, με τους σοσιαλιστές να αλληλοσπαράσσονται ανίκανοι να αντιπαρατεθούν στην πολιτική της Δεξιάς, αρχίζει να ανασυντάσσεται.

Το κλίμα άλλαξε. Ανασκίρτημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την ανάληψη ηγεσίας από τη νέα του πρώτη γραμματέα Μαρτίν Ομπρί, που ανασκουμπώθηκε, ρίχτηκε στη δουλειά για να επιτύχει ανασυγκρότηση στο κόμμα και άρχισε ήδη να εξαπολύει τις πρώτες ομοβροντίες κατά της πολιτικής της κυβέρνησης, ζητώντας από τον Σαρκοζί «να αλλάξει πολιτική». Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις που είχαν σταματήσει ξανάρχισαν. Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση έγινε κατά της επίμαχης μεταρρύθμισης του κρατικού τηλεοπτικού φορέα που έχει προκαλέσει μπαράζ από κριτικές. Οπως το είχε υποσχεθεί στο συνέδριο των Σοσιαλιστών, η Μαρτίν Ομπρί κατέβηκε στον δρόμο. Εδωσε μαχητικό «παρών» στη διαδήλωση των εργαζομένων στον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα. Τα ΜΜΕ καταγγελλούν «ισχυρό πλήγμα» κατά της κρατικής τηλεόρασης, με το οποίο επιτυγχάνεται ο απόλυτος έλεγχος του κρατικού φορέα και η ενίσχυση των ιδιωτικών σταθμών, που θα «εισπράξουν πακτωλό». Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είναι εύλογα: «Η δημόσια τηλεόραση οδεύει σε ασφυξία». «Η France Televisions αποδυναμωμένη και υπό κηδεμονία», «Καταδίκη σε θάνατο», «Ο Σαρκοζί επιβάλλει τον νόμο του».

Η διάταξη που αφορά τον διορισμό των προέδρων της France Televisions και του Radio France και ανάκλησή τους από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο, προκαλεί πολεμική. Δεύτερη επίμαχη διάταξη είναι η κατάργηση της τηλεοπτικής διαφήμισης από τους κρατικούς σταθμούς, η οποία σε συνδυασμό με τη μη αύξηση του ανταποδοτικού τέλους -που είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη- θα θέσει τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα «υπό την πλήρη και άμεση οικονομική κηδεμονία του κρατικού προϋπολογισμού». Οι επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για κάλυψη της ζημίας από νέους φόρους χαρακτηρίζονται «απατηλές» και «υποκριτικές». Από την αντιπολίτευση, αλλά και από τη Δεξιά, ακούγονται κριτικές και για τον κυριαρχικό ρόλο που επιδιώκει να παίξει ο κ. Σαρκοζί στον τομέα της επικοινωνίας και καταγγελίες για «μπερλουσκονισμό» της δημόσιας τηλεόρασης. Η αντιπολίτευση προειδοποιεί για «κοινοβουλευτικό Βιετνάμ» και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «χειραγώγηση» από τον πανταχού παρόντα πρόεδρο.