*Archive ARTICLES 2007/11

Ira - Argenta FELOUKATZI / Ήρα - Αργυρώ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

ARCHIVE ARTICLES 2007 - 20011

AΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ 2007 - 2011

Mes ARTICLES 2009/2011

Σύγχυση και τζόγο βλέπουν στη Γαλλία

Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, για διεξαγωγή δημοψηφίσματος, έπεσε σαν κεραυνός. Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός με το «ριψοκίνδυνο στοίχημα» του δημοψηφίσματος «προσπαθεί να ξαναπάρει στα χέρια του τα ηνία μιας κατάστασης την οποία δεν ελέγχει».

* Η «Le Monde», με τίτλο «Ο Σαρκοζί αναστατωμένος από το δημοψήφισμα στην Ελλάδα», αναφέρεται στη σύγχυση που προκάλεσε η χειρονομία Παπανδρέου, την οποία σύμβουλος του Γάλλου προέδρου έκρινε «παράλογη και επικίνδυνη». Σε κύριο άρθρο της με τίτλο «Η Ελλάδα στο ευρώ: το ερώτημα τίθεται», η εφημερίδα αναφέρει ότι ο Παπανδρέου με ένα «τρελό στοίχημα», με την «παταγώδη χειρονομία του», ανοίγει μια νέα περίοδο αβεβαιότητας. «Αναρωτιόμαστε αν η Ελλάδα έχει θέση στην ευρωζώνη». Σε άλλα άρθρα της η εφημερίδα αναφέρει ότι: «Οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ είναι κατάπληκτοι για το ελληνικό δημοψήφισμα», το οποίο «απειλεί το ευρώ».

* Η «Liberation» θέτει ερωτήματα. «Το δημοψήφισμα αποτελεί στρατηγικό ελιγμό του Παπανδρέου για να πιέσει το ΠΑΣΟΚ; Θα αρκούσε όμως μία απειλή για πρόωρες εκλογές. Ή μήπως αποφάσισε να τελειώνει, ζητώντας από το λαό να αποφασίσει "ναι" ή "όχι" για παραμονή στην ευρωζώνη με τις σκληρές θυσίες που απαιτούνται; Τελευταία υπόθεση είναι μήπως θέλει να εξαναγκάσει τη Δεξιά να αποδεχτεί την εθνική ενότητα που αρνείται επί διετία;».

* Ο βουλευτής του κυβερνώντος UMP, Κριστιάν Εστροζί, χαρακτήρισε «ανεύθυνη» την απόφαση και κάλεσε τον Ελληνα πρωθυπουργό να την επανεξετάσει. «Εχω την εντύπωση ότι πρόκειται για έναν αέρα πανικού που φυσάει πάνω από τον ίδιο και το πολιτικό κόμμα του».

* Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, ο υπεύθυνος για την εξωτερική πολιτική βουλευτής Ζαν-Κριστόφ Καμπαντέλης αναφέρει: «Ο Γ. Παπανδρέου "τα παίζει όλα για όλα", όπως και το μέλλον της ευρωζώνης σε μια ρώσικη ρουλέτα... Ομως του αφήσαμε άλλη επιλογή; Τίποτα δεν προεξοφλεί ότι θα φτάσει μέχρι το τέλος. Εισερχόμαστε έτσι σε μια φάση γενικευμένης αστάθειας».

* Ο σοσιαλιστής βουλευτής Εμανουέλ Βαλς δήλωσε: «Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε στους Ελληνες να επιλέξουν το πεπρωμένο τους. Το δημοψήφισμα είναι νόμιμο».

* «Μίνιμουμ δημοκρατίας» χαρακτήρισε ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, υποψήφιος του «Μετώπου της Αριστεράς» στις προεδρικές εκλογές, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος επί του σχεδίου λιτότητας.

* «Η Γαλλία πρέπει να αναλάβει την υποχρέωση να σεβαστεί την ψήφο του ελληνικού λαού και να επαναδιαπραγματευθεί μία νέα συμφωνία αν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι αρνητικό», δήλωσε ο ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος, Πιερ Λοράν. «Καλούμε σε κινητοποίηση τους ευρωπαϊκούς λαούς να εκφράσουν δυνατά την αλληλεγγύη τους προς τον ελληνικό λαό».

   AΡΧΕΙΟ επιλογή άρθρων 2007/8

Ελευθεροτυπία, 10 /10/2011
ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΟΛΑΝΤ Ή ΜΑΡΤΙΝ ΟΜΠΡΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ, Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

Ο προεδρικός αντίπαλος του Σαρκοζί
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Εξαιρετική επιτυχία είχαν οι χθεσινές προκριματικές εκλογές, «αμερικανικού τύπου», που οργάνωσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα για την ανάδειξη του προεδρικού υποψηφίου για τις εκλογές του 2012. Η συμμετοχή έφτασε τα 2 εκατομμύρια ψηφοφόρους, ξεπερνώντας τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις των σοσιαλιστών ηγετών, που πανηγύρισαν δηλώνοντας ότι «η μεγάλη κινητοποίηση επιβεβαιώνει την επιθυμία των Γάλλων για εναλλαγή εξουσίας».

Μαρτίν Ομπρί και Φρανσουά Ολάντ χειροκροτούν. Στον πρώτο χθεσινό εκλογικό γύρο υπερίσχυσαν οι δύο πρώην ηγέτες του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Φρανσουά Ολάντ στην πρώτη θέση, με ποσοστό περίπου 39%, και δεύτερη η Μαρτίν Ομπρί, περίπου με 30%. Εκπληξη προκάλεσε η άνοδος του Αρνό Μοντμπούργκ, ο οποίος εκπροσωπεί την αριστερή τάση στο Σ.Κ. Τοποθετείται στην τρίτη θέση, με ποσοστό 17%. Τέταρτη η Σεγκολέν Ρουαγιάλ με ποσοστό μόλις 7%, ακολουθούν ο Εμανουέλ Βάλς (6%) και ο ριζοσπάστης Ζαν Μισέλ Μπαϊλέ 1%.

Πρεμιέρα για τη Γαλλία ήταν η χθεσινή ψηφοφορία, η οποία δεν περιορίστηκε στα μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αλλά ήταν ανοιχτή σε όλους τους εγγεγραμμένους στις εκλογικές λίστες ψηφοφόρους. Οσοι προσήλθαν στα 9.600 εκλογικά τμήματα, κατέβαλαν συμβολικό ποσό ενός ευρώ και υπέγραψαν τη δήλωση: «Αναγνωρίζομαι στις ιδέες της Αριστεράς και της δημοκρατίας, στο πρόγραμμα μιας κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας, αδελφότητας, λαϊκότητας, δικαιοσύνης και κοινωνικής προόδου». Το τελικό αποτέλεσμα της τελικής μονομαχίας Ολάντ και Ομπρί, στο δεύτερο γύρο της 16ης Οκτωβρίου, θα κριθεί από την υποστήριξη που θα προσφέρουν στον καθένα οι τέσσερις ηττημένοι υποψήφιοι. Από σήμερα αρχίζουν διαβουλεύσεις για την επίτευξη συμμαχιών. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι «το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό».

Ο Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος έλαβε μέρος στην ψηφοφορία σαν απλό μέλος, δήλωσε ότι ψήφισε την Ομπρί. Αγνωστο αν ο Μοντμπούργκ θα υποστηρίξει επίσης την Ομπρί, που ενσαρκώνει την αριστερή πτέρυγα του Σ.Κ. Μένει η επιλογή της Ρουαγιάλ, που θα πρέπει να αποφασίσει αν θα υποστηρίξει τον πρώην σύντροφό της και πατέρα των παιδιών της Ολάντ, ή την Ομπρί, η οποία την εξουδετέρωσε από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Ελευθεροτυπία, 12/9/2011
Η γαλλική «Δημοκρατία της βαλίτσας» και οι Αφρικανοί ηγέτες
Στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2012 βρίσκεται η σκανδαλολογία και ειδικότερα το θέμα της χρηματοδότησης ηγετών και κυβερνήσεων από την Αφρική.

Πέτρα σκανδάλου είναι σήμερα το βιβλίο του δημοσιογράφου-ερευνητή Πιερ Πεάν, «Η Δημοκρατία της βαλίτσας», που αποκαλύπτει δωροδοκίες προσωπικοτήτων της Δεξιάς από Αφρικανούς ηγέτες. Αναφορά γίνεται στον ρόλο του Λιβανέζου δικηγόρου Ρομπέρ Μπουρζί, πρώην συμβούλου του προέδρου Σιράκ και μεσάζοντος για την Αφρική. Ο Μπουρζί είναι σήμερα σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί επιφορτισμένος με ειδική αποστολή.

Σαν βόμβα έπεσαν χθες προσωπικές αποκαλύψεις του Ρομπέρ Μπουρζί στην εφημερίδα «Journal du Dimanche». Αναφέρεται με πολλές λεπτομέρειες σε βαλίτσες με χρήματα τις οποίες ο ίδιος παρέδιδε την εποχή του 1997-2005 στον τέως πρόεδρο Σιράκ και στον πρωθυπουργό Βιλπέν. Ο δικηγόρος υποστηρίζει ότι ως μεσάζων ουδέποτε ο ίδιος έδωσε χρηματικά ποσά στον Σαρκοζί ή στον τέως γενικό γραμματέα των Ηλυσίων Κλοντ Γκεάν.

Τον αντικρούει, ωστόσο, ο πρώην ειδικός σύμβουλος του Σιράκ για την Αφρική Μισέλ ντε Μπονεκόρς. Δηλώνει ότι σε μία εποχή που φαινόταν ότι το 2007 θα υπήρχαν δύο αντίπαλοι υποψήφιοι της Δεξιάς (Σαρκοζί – Βιλπέν), ο Μπουρζί έκρινε πως οι Αφρικανοί ηγέτες έπρεπε να χρηματοδοτούν και τους δύο. Οταν ο Βιλπέν εκτοπίσθηκε από την κούρσα για τις προεδρικές εκλογές, «αντί να μοιράσει μια βαλίτσα στον καθένα, έβαλε όλα τα χρήματα σε μία μεγάλη βαλίτσα και την παρέδωσε στον τότε υπουργό Εσωτερικών Σαρκοζί…». Ο Μπονεκόρς τονίζει ότι ο Μπόγκο ήταν από τους πρώτους Αφρικανούς ηγέτες που συνεχάρησαν τον Σαρκοζί μετά την εκλογή του και πέτυχε για της Γκαμπόν δάνειο 40 εκατομμυρίων που του είχε αρνηθεί ο Σιράκ.

Εκπρόσωπος του νέου προέδρου του Γκαμπόν, Αλί Μπόγκο Οντιμπά, δήλωσε ότι «δεν μας αφορούν αυτές οι καταγγελίες, πρόκειται για εσωτερική υπόθεση της Γαλλίας». Τα Ηλύσια δεν έκαναν κανένα σχόλιο, ενώ ο Ζακ Σιράκ αποφάσισε να υποβάλει μήνυση κατά του Μπουρζί.

Ο Ντε Βιλπέν, ο οποίος προετοιμάζει την προεδρική του υποψηφιότητα, χαρακτήρισε τις καταγγελίες ψευδείς και αισχρές, τονίζοντας ότι εξαπολύονται προκειμένου να κηλιδωθεί η προεδρία του Ζακ Σιράκ τη στιγμή της δίκης του και μερικές μέρες πριν από την απόφαση της δικαιοσύνης για την υπόθεση Κλίρστριμ, στην οποία εμπλέκεται. Ο σοσιαλιστής προεδρικός υποψήφιος Φρανσουά Ολάντ ζήτησε να διεξαχθεί δικαστική έρευνα.

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 10/7/2011
ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΑΝΟΙΧΤΗ

ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ

Ομπρί «ναι», Στρος Καν «ίσως»
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Η αντίστροφη μέτρηση για τις προεδρικές εκλογές του 2012 άρχισε με την εκκίνηση της προετοιμασίας στα κόμματα της αριστεράς, για την οργάνωση της προεκλογικής εκστρατείας τους.


Η Μαρτίν Ομπρί μπορεί να είναι λίγο πίσω στις δημοσκοπήσεις από τον Ολάντ, αλλά δείχνει να είναι η πιο σοβαρή υποψηφιότητα των γάλλων σοσιαλιστών και στο κόμμα και στην κοινωνία. Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα ξεκίνησε η διαδικασία των προκριματικών εκλογών με την κατάθεση υποψηφιοτήτων που θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Ιουλίου. Η Μαρτίν Ομπρί ανακοίνωσε επίσημα την προεδρική της υποψηφιότητα, διαβιβάζοντας τα καθήκοντά της στον «νούμερο 2» Χάρλεμ Ντεζίρ. Την προεδρική τους υποψηφιότητά έχουν ανακοινώσει ο πρώην ηγέτης του Σ.Κ. Φρανσουά Ολάντ, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, οι βουλευτές Εμανουέλ Βαλς και Αρνό Μοντμπούργκ.

Οι σοσιαλιστές υποψήφιοι για τις προκριματικές εκλογές θα κινητοποιηθούν όλο το καλοκαίρι με περιοδείες και συγκεντρώσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν υποστήριξη από το πλατύ κοινό. Γιατί πρώτη φορά οι προκριματικές εκλογές του Σ.Κ. (που έχουν ορισθεί για τις 9 και 16 Οκτωβρίου) δεν περιορίζονται στα μέλη. Θα διεξαχθούν πάνω στο πρότυπο των αμερικανικών και ιταλικών προκριματικών εκλογών, ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν στην εκλογή του σοσιαλιστή προεδρικού υποψηφίου. Το Σ.Κ. ελπίζει ότι θα συμμετάσχουν 1 – 4 εκατομμύρια Γάλλοι.

Οι ψηφοφόροι οφείλουν να καταβάλουν το συμβολικό ποσό του 1 ευρώ και να υπογράψουν τη δήλωση «Προσχωρώ στις ιδέες της αριστεράς». Οι προϋποθέσεις αυτές προκάλεσαν την κριτική της δεξιάς. Ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος UMP, Ζαν Φρανσουά Κοπέ, κατήγγειλε το «φακέλωμα» των πολιτών με τη συλλογή στοιχείων δήλωσης των πολιτικών τους φρονημάτων. Οι σοσιαλιστές τονίζουν ότι δεν υπάρχει νομικό κώλυμα, ότι οι εκλογικές λίστες θα καταστραφούν αμέσως και καταγγέλλουν τη δεξιά για παρακώλυση της διαδικασίας ψηφοφορίας.

Οι εξελίξεις της υπόθεσης Στρος Καν επισκίασαν την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Οι πολιτικοί του φίλοι τροφοδότησαν φήμες και σενάρια για «συνωμοσία- παγίδα», κατήγγειλαν «χειρισμούς» που είχαν στόχο την πολιτική του εξουδετέρωση.

Η απόφαση του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με την οποία αφέθηκε ελεύθερος, τροφοδότησε τις ελπίδες για σύντομη απαλλαγή του και επάνοδό του στη γαλλική πολιτική σκηνή. Η Μαρτίν Ομπρί δήλωσε ότι «δεν θα αλλάξει η ατζέντα των προκριματικών, αλλά αν ο Στρος Καν θελήσει να είναι προεδρικός υποψήφιος κανείς δεν θα του αντιπαραθέσει οποιοδήποτε χρονοδιάγραμμα». Η άποψη αυτή υιοθετήθηκε από το Σ.Κ. Η Ομπρί ξεκαθάρισε επίσης ότι θα είναι υποψήφια «σε οποιαδήποτε περίπτωση», δίνοντας τέλος στις εικασίες ότι αν επιστρέψει ο Στρος Καν θα μπορούσε να αποσυρθεί.

Τις τελευταίες ημέρες διέρρευσαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Στρος Καν εμπιστεύθηκε στην Μαρτίν Ομπρί και σε φίλους του σοσιαλιστές ηγέτες ότι «δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει το χρονοδιάγραμμα των προκριματικών εκλογών, γιατί ο ίδιος δεν έχει πρόθεση να μπει στην κούρσα για την ανάδειξη προεδρικού υποψηφίου». Παρ’ όλα αυτά οι φίλοι του δεν πιστεύουν ότι αποσύρεται και ζητούν «να μείνει ανοιχτή η πόρτα», εκτιμώντας πως όταν θα ξεπεράσει τη δικαστική του περιπέτεια θα μπορέσει να παίξει ενεργό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία, είτε προσωπικά είτε υποστηρίζοντας υποψήφιο της προτίμησής του.

Ορισμένοι αναφέρονται σε σενάριο «σύμπραξης» Ομπρί – Στρος Καν. Αλλά μια νέα δικαστική περιπέτεια διακυβεύει το πολιτικό μέλλον του πρώην διευθυντή του ΔΝΤ: Η δημοσιογράφος-συγγραφέας Τριστάν Μπανόν υπέβαλε μήνυση εναντίον του για «απόπειρα βιασμού» της προ 8ετίας. Ο

αρμόδιος εισαγγελέας στο Παρίσι ξεκίνησε προκαταρκτική εξέταση για την υπόθεση. Ωστόσο, το θρίλερ του Στρος Καν δηλητηριάζει την προεκλογική εκστρατεία των σοσιαλιστών με τη λασπολογία που έχει εξαπολυθεί και τα νέα επεισόδια του σίριαλ…

Σήμερα, στο ερώτημα αν ο Στρος Καν έχει πολιτικό μέλλον, οι Γάλλοι απαντούν με 51% «όχι» και 42% «ναι». Οι αναλυτές των ΜΜΕ τονίζουν ότι η προεδρική του εικόνα έχει διαβρωθεί και είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσει κανείς ποιες εξελίξεις θα υπάρξουν. Πάντως, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου IPSOS η αριστερά εξακολουθεί να παραμένει φαβορί για τη νίκη στις προεδρικές εκλογές. Στον πρώτο γύρο ο Ολάντ εμφανίζεται με ποσοστό 32%, η Μαρτίν Ομπρί με 30% και ο Νικολά Σαρκοζί με 19%.

Ελευθεροτυπία – 20/06/2011
ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ

«Ηγέτης σε ελεύθερη πτώση»
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Στις εξελίξεις που διαμορφώνονται στην Ελλάδα, μετά τον ανασχηματισμό, αναφέρονται εκτενώς τα γαλλικά ΜΜΕ. Η ηλεκτρονική σελίδα της «Le Monde» σε άρθρο με τίτλο «Ο Γιώργος Παπανδρέου σε ελεύθερη πτώση», σκιαγραφεί το πορτρέτο του Ελληνα πρωθυπουργού, «ο οποίος μέχρι τώρα ενσάρκωνε το μοντέλο ενός «ηγέτη με κουράγιο», που υπερασπιζόταν τη χώρα του εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου θύελλας.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου στη Βουλή Σήμερα όμως, η κοινωνική αντίδραση κατά των μέτρων λιτότητας φαίνεται να έχει αποδυναμώσει τον Ελληνα πρωθυπουργό, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δεξιά αντιπολίτευση, που στοχεύει στην ανάκτηση της εξουσίας, και συναντά αμφισβήτηση στο ίδιο του το κόμμα, που δυσκολεύεται να αποδεχτεί το νέο σχέδιο λιτότητας».

Αναφορά γίνεται στην ανατροφή και εμπειρία του πρωθυπουργού από το εξωτερικό και σημειώνεται ότι «ο διεθνής Παπανδρέου δεν κατάφερε να βοηθήσει τον Παπανδρέου σε εθνικό επίπεδο. Η προσπάθειά του να επιβάλει τα ευρωομόλογα έχει -προς το παρόν- αποτύχει. Οι δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών περί αναδιάρθρωσης του χρέους πολλαπλασιάζονται και έχουν αντίκτυπο στην εσωτερική πολιτική σκηνή της χώρας, με αποτέλεσμα αρκετοί υπουργοί να προβαίνουν σε αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις. Ο κ. Παπανδρέου φαίνεται να μην είναι σε θέση να ελέγξει τις δυνάμεις που στελεχώνουν την κυβέρνηση και στηρίζεται σε μια μερίδα “πιστών υπουργών” και “στους συμβούλους του Μεγάρου Μαξίμου”. Αρκετοί αναλυτές αναμένουν διεξαγωγή πρόωρων εκλογών έως το φθινόπωρο».

* Η «Le Monde» παρουσιάζει το προφίλ του Ευάγγελου Βενιζέλου με τίτλο «Ο νέος υπουργός Οικονομικών επιθυμεί να ξεκινήσει το διάλογο με όσους διαμαρτύρονται». Επισημαίνεται ότι η έντονη προσωπικότητα και η πληθωρική παρουσία του κ. Βενιζέλου δεν πρόκειται να περάσουν απαρατήρητες από τις ευρωπαϊκές συνόδους.

**Η «Liberation», με τίτλο «Στην Ελλάδα ένας ανασχηματισμός, χωρίς όμως εθνική ενότητα», αναφέρει ότι ο κ. Βενιζέλος αντικαθιστά τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, οικονομολόγο, που αν και τον εκτιμούσαν οι διεθνείς πιστωτές, δεν κατάφερε να επιβληθεί στους κόλπους του κόμματός του. Οι σοσιαλιστές βουλευτές που τον θεωρούσαν σχεδόν υπαίτιο της καταστροφικής κατάστασης στη χώρα, ζητούσαν «την κεφαλή του επί πίνακι». Ο ανασχηματισμός «θυμίζει περισσότερο μια προσπάθεια εξισορρόπησης στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, παρά σύσταση μιας ομάδας-μάχης, ικανής να επιβάλει σκληρές μεταρρυθμίσεις».

**Η «Le Figaro» σε άρθρο με τίτλο «Ο νέος Ελληνας υπουργός Οικονομικών είναι ένας πολιτικός αποφασιστικός, αλλά και παρορμητικός», αναφέρει ότι ο κ. Βενιζέλος είναι αποφασισμένος να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και έχει πολλές πιθανότητες να πείσει τους βουλευτές να ψηφίσουν υπέρ του νέου σχεδίου λιτότητας. Ορισμένοι αναλυτές ωστόσο εκτιμούν ότι έχει χαρακτήρα πολύ σκληρό για να καταφέρει να πείσει τους Ευρωπαίους. «Είναι εκείνος που μόλις πριν από μία εβδομάδα δήλωσε ότι η χώρα βρίσκεται υπό διοικητική κατοχή. Πώς είναι δυνατόν να τον εμπιστευτούν οι Βρυξέλλες;», σχολιάζει η συντηρητική αντιπολίτευση».

* Η κυριακάτικη εφημερίδα «Journal du Dimance», σε άρθρο με τίτλο «Ο βάλτος που απειλεί την Ευρώπη», δημοσιεύει αντιδράσεις στη γαλλική Γερουσία και τη δήλωση του προέδρου της Οικονομικής της Επιτροπής (κεντρώου) Ζαν Αρτουί, ο οποίος κρίνει ότι «η Ελλάδα βαρύνει με συστηματικό κίνδυνο την Ευρώπη. Ή βγάζουμε τη χώρα από την ευρωζώνη είτε θα έχουμε σενάριο παρόμοιο με την Αργεντινή του 2002. Πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους, οι Γερμανοί το αποδέχονται»

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
Γαλλία: πρώτη προεδρική προκριματική εκλογή υποψηφίου, ο Μελανσόν
Πρώτη προκριματική εκλογή για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2012 ήταν η χθεσινή επιλογή με ψηφοφορία από τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος του υποψηφίου τους.

Με πλειοψηφία 59,12% εξελέγη μία μη κομμουνιστική προσωπικότητα, ο Ζαν Λικ Μελανσόν, ηγέτης του «Κόμματος της Αριστεράς» (πρώην σοσιαλιστής γερουσιαστής), ο οποίος θα εκπροσωπήσει το «Μέτωπο της Αριστεράς», κοινή πλατφόρμα των κομμουνιστών και της εναλλακτικής αριστεράς. Οι δύο ανταγωνιστές του κομμουνιστές υποψήφιοι συγκέντρωσαν: 36,82% Αντρέ Σασέγνι, 4,06% Εμανουέλ Νταγκ Τραν. Η συμμετοχή στην ψηφοφορία έφτασε το 70%.

Ο κομμουνιστής ηγέτης Πιερ Λοράν χαιρέτισε την «ξεκάθαρη και μαζική επιλογή από τα μέλη του κόμματος του Ζαν Λικ Μελανσόν, με τον οποίο έχει συναφθεί ευρύτερη συμφωνία για τις προσεχείς προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.

Παρ’ όλο που η πληθωρική προσωπικότητα του Μελανσόν έχει προκαλέσει επικρίσεις για «λαϊκισμό» και ανησυχίες για ενδεχόμενη «υπερκάλυψη» του Κ.Κ., ο ηγέτης του «Κόμματος της Αριστεράς» κατάφερε να πείσει για την ικανότητά του να ενσαρκώσει ένα νέο πολιτικό και συναινετικό προφίλ. Ως στόχο του θέτει σήμερα το να δείξει ότι «υπάρχει στην Αριστερά μια εναλλακτική συλλογική προοπτική απέναντι στον Σαρκοζί και τη Μαρίν Λεπέν».

Η ηγεσία του Κ.Κ. εκτιμά ότι η δυναμική που ενσαρκώνει ο Μελανσόν και το ρεύμα που δημιουργήθηκε σε προηγούμενες εκλογές από τη συμμαχική πλατφόρμα «Μέτωπο της Αριστεράς», της οποίας είχε ηγηθεί, θα δώσουν τη δυνατότητα στο Κ.Κ. να αυξήσει την εκλογική του απήχηση και να επιτύχει ευρύτερη εκπροσώπηση στις ερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 22 Μαΐου 2011
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΟΣ-ΚΑΝ

Η Ομπρί προβάλλει τώρα ως εγγύηση
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΣΗ
Το σοκ που προκάλεσε η πτώση του Στρος Καν από την κορυφή της εξουσίας στην άβυσσο, τη στιγμή που ετοιμαζόταν να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, οδήγησε σε ραγδαίες εξελίξεις στον πολιτικό χώρο της Γαλλίας.

Στην αριστερά, μετά τις πρώτες οδυνηρές εντυπώσεις από το σκάνδαλο, τις αντιδράσεις κατάπληξης, σύγχυσης και συντριβής, οι Σοσιαλιστές γυρίζουν σελίδα στον «στροσκανισμό», προβάλλουντας συσπείρωση, ενότητα και αποφασιστικότητα για την εκπλήρωση του στόχου ανάκτησης της προεδρικής εξουσίας.

Ο εκτοπισμός του Στρος -Καν από την κούρσα των προκριματικών εκλογών για την ανάδειξη του σοσιαλιστή προεδρικού υποψηφίου ανοίγει το δρόμο σε άλλους σοσιαλιστές που έτρεφαν προεδρικές φιλοδοξίες. Οι πολιτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι «ξαναμοιράζονται τα χαρτιά της τράπουλας» και ότι σύντομα θα φανεί ποιο σενάριο θα υπερισχύσει. Θα επικρατήσει το σημερινό πνεύμα σύμπνοιας ή θα πολλαπλασιαστούν οι υποψήφιοι και θα αναβιώσουν οι αδελφοκτόνες αυτοκαταστροφικές έριδες των Σοσιαλιστών;

Ο πρόεδρος Σακοζί απέφυγε να πάρει θέση σχετικά με το σκάνδαλο Στρος-Καν, εκτιμώντας ότι «δεν πρόκειται για πολιτικό θέμα, αλλά για ιδιωτική υπόθεση ηθών». Ζήτησε από τα μέλη της κυβέρνησης να κρατήσουν στάση «ανωτερότητας» και «αξιοπρέπειας». Ωστόσο ο πρωθυπουργός Φιγιόν τόνισε πως «αν τα γεγονότα που αποδίδονται στον DSK (σ.σ.: όπως τον λένε στη Γαλλία) αποδειχθούν, θα πρόκειται για σοβαρή πράξη χωρίς καμιά δικαιολογία». Προσωπικότητες της δεξιάς εκτιμούν ότι το σκάνδαλο έπληξε τη διεθνή εικόνα της Γαλλίας.

Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα (Σ.Κ.) ξεκίνησαν ήδη οι διαδικασίες της «μετά Στρος -Καν εποχής». Σε έκτακτη σύσκεψη της ηγεσίας του Σ.Κ., που είχε στόχο την ανασύνταξη δυνάμεων και τον καθορισμό της στρατηγικής για τις προεδρικές εκλογές, η σοσιαλίστρια ηγέτιδα Μαρτίν Ομπρί ανακοίνωσε ότι διατηρεί το χρονοδιάγραμμα που έχει υιοθετηθεί: Κατάθεση προεδρικών υποψηφιοτήτων από 28 Ιουνίου έως 13 Ιουλίου και προκριματικές εκλογές την 9η Οκτωβρίου.

Η Μαρτίν Ομπρί θεωρείται η πλέον κατάλληλη προσωπικότητα του Σοσιαλιστικού Κόμματος για να διεκδικήσει το χρίσμα της προεδρικής υποψήφιας. Ομάδα από 40 σοσιαλιστές βουλευτές την πιέζουν να ανακοινώσει άμεσα τις προθέσεις της. Αλλά η ίδια τηρεί τη στρατηγική τού «σπεύδε βραδέως». Πρέπει η ίδια να προετοιμαστεί καλά, προκειμένου να εμφανιστεί ως η «η υποψήφια που μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα της αριστεράς». Αναμένεται ότι θα ανακοινώσει την υποψηφιότητά της μετά την οριστική επικύρωση του σοσιαλιστικού προγράμματος στις 28 Μαΐου.

Οι δημοσκοπήσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες δείχνουν ότι 57% των Γάλλων πιστεύουν στη θεωρία της «συνωμοσίας» κατά του Στρος-Καν, ενώ, παρά τον αντίκτυπο του σκανδάλου, 54% των Γάλλων εκτιμούν πως η αριστερά θα μπορούσε να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές. Μια άλλη διαπίστωση είναι ότι από τον εκτοπισμό του Στρος-Καν από την κούρσα των προεδρικών εκλογών επωφελείται ο πρώην ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος Φρανσουά Ολάντ.

Δημοσκόπηση του Ινστιτούτου IPSOS δείχνει ότι στον πρώτο εκλογικό γύρο ο Φρανσουά Ολάντ με ποσοστό 29% και η Μαρτίν Ομπρί με 27% διατηρούν το προβάδισμα έναντι του Νικολά Σαρκοζί 21%. Αλλά στο δεύτερο γύρο ο Σαρκοζί είναι σε θέση να αποσπάσει τη νίκη όποιος κι αν είναι ο αντίπαλός του. Μετά τον αντίκτυπο που προκάλεσε η υπόθεση Στρος-Καν και την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης της Κάρλα Μπρούνι, ο γάλλος πρόεδρος κέρδισε 4-5 πέντε πόντους στο βαρόμετρο της δημοτικότητας.

Ελευθεροτυπία, 13 Μαΐου 2011
«Κληρώθηκαν» οι κάλπες στη Γαλλία: 22 Απριλίου και 6 Μαΐου προεδρικές, 10 και 17 Ιουνίου βουλευτικές
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Η αντίστροφη μέτρηση για τις προεδρικές εκλογές άρχισε στη Γαλλία, ενώ ο Σαρκοζί αντιμετωπίζει κατάρρευση της δημοτικότητάς του και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όποιος κι αν είναι ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, θα τον νικήσει.

Ο υπουργός Εσωτερικών Κλοντ Γκεάν παρουσίασε το χρονοδιάγραμμα για τις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Το 2012 προεδρικές εκλογές στις 22 Απριλίου και 6 Μαΐου, βουλευτικές 10 και 17 Ιουνίου. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2011 θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη νέων μελών της Γερουσίας. Οι ανακοινώσεις αυτές συνέπεσαν με πρωτοφανή προβολή της επετείου 30 χρόνων από τη νίκη της Αριστεράς στις προεδρικές εκλογές του 1981 και με εκδηλώσεις «μιτερανολατρίας» που πήραν χαρακτήρα αντιπερισπασμού προς το σαρκοζικό στιλ προεδρίας.

Η προεδρική υποψηφιότητα του απερχόμενου Σαρκοζί θεωρείται βέβαιη, αλλά τις προθέσεις του θα ανακοινώσει επίσημα το φθινόπωρο. Σύμφωνα με έντονη φημολογία, η σύζυγός του Κάρλα είναι έγκυος και οι σχολιαστές αναφέρουν ότι η γέννηση του «εκλογικού μωρού» αναμένεται το φθινόπωρο. Οι φήμες δεν διαψεύστηκαν. Η πρώτη κυρία της Γαλλίας περιόρισε τις εμφανίσεις της και φέρεται να εκμυστηρεύθηκε ότι «δεν χωράει πια στα παντελόνια της». Το «ευτυχές γεγονός», που αναμένεται να συμπέσει με την εκκίνηση της προεκλογικής εκστρατείας του Σαρκοζί, θα μονοπωλήσει τα πρωτοσέλιδα. Αναμένεται ότι θα ανεβάσει τις μετοχές του προεδρικού ζεύγους και ίσως να επισκιάσει τις προκριματικές εκλογές του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Οκτώβριο για την ανάδειξη προεδρικού υποψηφίου.

Ο Στρος-Καν παραμένει φαβορί στις δημοσκοπήσεις ως κύριος αντίπαλος του Σαρκοζί. Λόγω της ιδιότητάς του ως επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δεν έχει ακόμη ανακοινώσει επισήμως υποψηφιότητά του για την προεδρία. Η εφημερίδα «Le Figaro», με τίτλο «Η ελληνική κρίση περιπλέκει την υποψηφιότητα του ΝΣ-Κ», αναφέρει ότι ο στενός κύκλος του προετοιμάζει την επιστροφή του στη Γαλλία. Ωστόσο η επιδείνωση της ελληνικής κρίσης φαίνεται να περιπλέκει το χρονοδιάγραμμα.

Ο Στρος-Καν αντιμετωπίζει έντονες κριτικές για την πολιτική λιτότητας που επέβαλε στην Ελλάδα ως επικεφαλής του ΔΝΤ. Σήμερα δεν έχει άλλη επιλογή παρά να προσαρμόσει την ατζέντα της ανακοίνωσης της προεδρικής του υποψηφιότητας στην έκβαση της ελληνικής κρίσης. Θα πρέπει να περιμένει μια «σταθεροποίησή» για να μπορέσει να απέλθει σε θέση ισχύος από το ΔΝΤ, χωρίς δυσμενή αντίκτυπο για τη δημοτικότητά του. Η ατζέντα του ΔΝΤ τον δεσμεύει για επαναδιαπραγματεύσεις ώς τα μέσα Ιουνίου, οπότε ίσως του χρειάζεται ένα περιθώριο χρόνου για να αποχωρήσει. Οπότε το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα έπρεπε να συγκατανεύσει να αποδεχτεί μια καθυστερημένη κατάθεση της προεδρικής του υποψηφιότητας, μέχρι τις 13 Ιουλίου οπότε λήγει η προθεσμία.

***

Ελευθεροτυπία, 21 Απριλίου 2011
ΓΑΛΛΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ

Στον τελικό με τη Μαρίν
Ενα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, τα κόμματα οργανώνονται για την προετοιμασία της προεκλογικής εκστρατείας, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο διασκορπισμός ψήφων στην Αριστερά και τη Δεξιά είναι ο μεγάλος κίνδυνος που θα αντιμετωπίσουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι.

Σύμφωνα με τις ενδείξεις, ο δεύτερος εκλογικός γύρος θα κριθεί από τη μονομαχία του υποψήφιου της Αριστεράς ή της Δεξιάς με τη Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδα του ακροδεξιού «Εθνικού Μετώπου». Το τελευταίο δεκαήμερο, πολλαπλές εξελίξεις τροφοδοτούν αυτό το σενάριο.

Η Αριστερά…

Για τους Σοσιαλιστές ο δρόμος της «εναλλαγής εξουσίας» είναι σπαρμένος με αγκάθια. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ηγέτης της συμμαχίας «Μέτωπο της Αριστεράς», διευρύνει την επιρροή του. Η διεύθυνση του Κομμουνιστικού Κόμματος αποφάσισε να υποστηρίξει την προεδρική του υποψηφιότητα που θα επικυρωθεί με ψηφοφορία των μελών του Κ.Κ. Ο Μελανσόν κρατά απόσταση από το Σ.Κ. και επικρίνει τον ενδεχόμενο υποψήφιο Στρος-Καν για δεξιά απόκλιση.

Οι «Ριζοσπάστες της Αριστεράς» ενδέχεται να εκπροσωπηθούν με δικό τους προεδρικό υποψήφιο.

Επικίνδυνη για ενδεχόμενο διασκορπισμό των ψήφων στην Αριστερά είναι και η έφοδος στην πολιτική αρένα του οικολόγου Νικολά Ιλό, σούπερσταρ της τηλεόρασης, χαρισματικής προσωπικότητας με εξαιρετική δημοφιλία. Ο Ιλό ανακοίνωσε την προεδρική του υποψηφιότητα, προσβλέποντας στην προσέλκυση ψηφοφόρων της συμμαχίας «Ευρώπη Οικολογία – Πράσινοι», της Αριστεράς και του Κέντρου.

Η Δεξιά…

Η Δεξιά φοβάται εκτόπιση του Σαρκοζί από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών λόγω της ανεξαρτητοποίησης των κεντρώων της πλειοψηφίας και ειδικότερα δύο χαρισματικών προσωπικοτήτων και πιθανών προεδρικών υποψηφίων, του Ζαν Λουί Μπορλό και του Ντομινίκ ντε Βιλπέν.

Ο Μπορλό, πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, πρώην υπουργός Εργασίας, Κοινωνικών Υποθέσεων, Οικολογίας, ο οποίος ήλπιζε ότι θα διοριζόταν πρωθυπουργός στον τελευταίο ανασχηματισμό, ήλθε σε διάσταση με τον Σαρκοζί, όταν ο πρόεδρος προτίμησε να κρατήσει ως πρωθυπουργό τον Φρανσουά Φιγιόν. Ο Ζαν Λουί Μπορλό ανακοίνωσε τώρα ότι αποχωρεί από το κυβερνών κόμμα UMP, με στόχο να δημιουργήσει μια «συμμαχία των κεντρώων δυνάμεων» για ανεξάρτητη εκπροσώπησή τους στις προεδρικές εκλογές.

Και οι άλλοι…

Ο πρώην πρωθυπουργός Ντομινίκ ντε Βιλπέν, ηγέτης του κόμματος «Δημοκρατική συμμαχία», παρουσίασε χθες το δικό του φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Χαρισματική και δημοφιλής προσωπικότητα, ενδέχεται να αποσπάσει σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του Σαρκοζί αν θέσει προεδρική υποψηφιότητα.

Ο κεντρώος Φρανσουά Μπαϊρού εμφανίζεται επίσης σαν ανεξάρτητος υποψήφιος και ανταγωνιστής του Σαρκοζί.

Οι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι σημερινές προβλέψεις δίνουν χρήσιμες πρώτες ενδείξεις για τις τάσεις της κοινής γνώμης, αλλά τονίζουν ότι οι πραγματικοί συσχετισμοί δυνάμεων θα διαμορφωθούν μετά την εκκίνηση της προεκλογικής εκστρατείας, το φθινόπωρο. *

***

Ελευθεροτυπία, 6 Μαΐου 2011
ΣΑΡΚΟΖΙ – ΟΜΠΡΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ «ΠΛΑΤΗ» ΤΗΣ ΛΕΠΕΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

Πίσω από τη Μαρίν
Ενας χρόνος ακριβώς μένει πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012, με κινητοποιήσεις και ζυμώσεις στην Αριστερά και στη Δεξιά. Ο πρωθυπουργός Φιγιόν έδωσε την εκκίνηση της προεκλογικής εκστρατείας οργανώνοντας κυβερνητικό σεμινάριο για να καθορίσει τις προτεραιότητες του τέλους της προεδρικής θητείας και να υπερασπιστεί το «θετικό» απολογισμό της κυβερνητικής πολιτικής, που αμφισβητούν τα τρία τέταρτα των Γάλλων.

Νέες δημοσκοπήσεις προκάλεσαν ηλεκτροσόκ στη Δεξιά. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο BVA, ποσοστό 73% των Γάλλων αποδοκιμάζουν τον απολογισμό της πενταετούς θητείας του Σαρκοζί, μόνο 27% τον θεωρούν ικανοποιητικό. Στο «βαρόμετρο δημοτικότητας» TNS Sofres, η πρόεδρος του ακροδεξιού «Εθνικού Μετώπου», Μαρίν Λεπέν, τοποθετείται σήμερα ως η «προσωπικότητα που προτιμούν οι συμπαθούντες τη Δεξιά», με ποσοστό 55%. Επίσης δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Harris για την εφημερίδα «Le Parisien» επιβεβαιώνει ότι η ακροδεξιά ηγέτις βρίσκεται επικεφαλής στις προθέσεις ψήφων για τον πρώτο γύρο, με 23%. Προηγείται του Νικολά Σαρκοζί και της Μαρτίν Ομπρί, που τοποθετούνται σε ισοπαλία στο 21% και αν γίνονταν σήμερα οι εκλογές, θα νικούσε στον πρώτο γύρο.

Φαβορί ο Στρος-Καν

Στην Αριστερά νέο κλίμα διαμορφώθηκε μετά από πρόσφατη επίσκεψη του Ντομινίκ Στρος-Καν στο Παρίσι και συνάντησή του με σοσιαλιστές ηγέτες. Η προεδρική υποψηφιότητα του γενικού διευθυντή του ΔΝΤ θεωρείται τώρα πια «αναμφισβήτητη». Δημοσιεύματα σχετικά με απόφαση της Μαρτίν Ομπρί να μη θέσει υποψηφιότητα -λόγω της δέσμευσής της από «σύμφωνο» που έχει συνάψει με τον Στρος-Καν ότι δεν θα αντιπαρατεθούν μεταξύ τους στις προκριματικές εκλογές- προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η σοσιαλίστρια ηγέτις δήλωσε ότι πρόκειται για «κουταμάρες» και ζήτησε «λίγη υπομονή», υπενθυμίζοντας ότι «η κατάθεση υποψηφιοτήτων ξεκινάει στις 28 Ιουνίου».

Ο Στρος-Καν είναι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο επικρατέστερος υποψήφιος της Αριστεράς, ικανός να νικήσει τον Σαρκοζί, ακόμα κι αν ένα ποσοστό 10 – 15% των ψηφοφόρων της Αριστεράς και της Ακροαριστεράς αμφισβητούν την «υπερ-φιλελεύθερη» πολιτική του τοποθέτηση. Δηλητηριώδη σχόλια προκάλεσε στα μπλογκ φωτογραφία του Στρος-Καν στο Παρίσι, ενώ έμπαινε σε αυτοκίνητο Porsche… Σημαντικός αντίπαλος του Στρος-Καν στις προκριματικές εκλογές προβλέπεται να είναι ο πρώην ηγέτης του Σ.Κ Φρανσουά Ολάντ, που σημειώνει συνεχή άνοδο στις δημοσκοπήσεις βαδίζοντας στα ίχνη του Μιτεράν.

Στην Αριστερά ο πρόεδρος του «Κινήματος των Πολιτών» και πρώην υπουργός Αμυνας, Ζαν Πιερ Σεβενμάν, δήλωσε ότι θα θέσει υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές.

Ο χαρισματικός ηγέτης της Ακροαριστεράς, Ολιβιέ Μπεζανσενό, ανακοίνωσε χθες ότι δεν θα είναι υποψήφιος του «Νέου Αντικαπιταλιστικού Μετώπου», εξηγώντας ότι «επιθυμεί να περάσει τη σκυτάλη σε άλλον εκπρόσωπο, αλλά θα συνεχίσει να συμμετέχει ενεργά στον αγώνα». *

***
Ελευθεροτυπία, 4/3/2011
Ο ΒΕΛΤΕΡ, ΤΙΜΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ «ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ»

Η ελληνική ποίηση είναι μοναδική
Η σχέση του ανθρώπου με τη φύση, η περιπλάνηση του ποιητή «σε απέραντα τοπία», είναι το θέμα της 13ης «Ανοιξης των Ποιητών» (7-21 Μαρτίου), ενός θεσμού που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Τζακ Λαγκ και έχει καθιερωθεί πως το πιο σημαντικό πολιτιστικό γεγονός στη Γαλλία.

Πάνω από 15.000 ποιητικές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν επί ένα δεκαπενθήμερο σε όλη τη χώρα.

Οι τέσσερις τιμώμενοι ποιητές είναι φέτος οι Αντρέ Βελτέρ, Μισέλ Μπιτόρ, Ρενέ Ντεπέστρ, Κένεθ Χουάιτ. Ανάδοχος της «Ανοιξης των Ποιητών» είναι η Ζιλιέτ Μπινός, η οποία ομολογεί ότι οι σχέσεις της με την ποίηση δεν ήταν εύκολες, γιατί έμενε στην επιφανειακή προσέγγιση χωρίς να συμμετέχει ψυχικά.

«Εβλεπα την ομορφιά και τη δύναμη του λόγου, αλλά δεν εισχωρούσα», δήλωσε. «Ξαφνικά άνοιξαν τα μάτια μου και μπήκα μέσα στις λέξεις. Η ποίηση είναι για μένα η πιο ιερή τέχνη, ύμνος στον άνθρωπο, στη φύση. Μια εσώτερη μουσική, ελεύθερη από δόγματα, η τόλμη της γυμνότητας, το κατακόρυφο χτύπημα της λέξης. Υπάρχουν ποιήματα που σε ξεσχίζουν, που φωνάζουν. Υπάρχουν άλλα που συμφιλιώνουν, που μας αγγίζουν, μας μαγεύουν, μας φέρνουν χαμόγελο».

Τα εγκαίνια των εκδηλώσεων θα γίνουν τη Δευτέρα στο Παρίσι με ένα ποιητικό χάπενινγκ, που θα ξεκινήσει το μεσημέρι από τον κεντρικό σταθμό του μετρό RER Auber. Η Ζιλιέτ Μπινός, ο Ζακ Μποναφέ, γνωστοί καλλιτέχνες και ποιητές θα κάνουν πορεία στο Παρίσι, θα απαγγείλουν ποίηση σε δρόμους, πλατείες, πάρκα, εμπορικά κέντρα. Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε βιβλιοπωλεία, πολιτιστικά κέντρα, μουσεία, θέατρα, κινηματογράφους, σχολεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, καφενεία, νοσοκομεία, φυλακές.

Ο Αντρέ Βελτέρ είναι ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους ποιητές της Γαλλίας (βραβεία Γκονκούρ και Μαλαρμέ). Στην ποίησή του εκφράζει τις εμπειρίες του από πολυάριθμα ταξίδια στον κόσμο και τις εσωτερικές του περιπλανήσεις. Διευθυντής της συλλογής «Ποίηση» των εκδόσεων Gallimard, έχει προσφέρει πολλά στη διάδοση της ξένης ποίησης και ιδιαίτερα της ελληνικής. Εξέδωσε μια ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης και μια συλλογή της Κικής Δημουλά. Η ελληνική ποίηση αντιπροσωπεύεται και στην «Ανθολογία Μεσογειακής Ποίησης».

«Η ποίηση της Ελλάδας και της Πορτογαλίας έχουν μια τεράστια ποικιλία έκφρασης, με προσωπικότητες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους», μας λέει. «Για μένα ποιητής είναι αυτός που δεν μοιάζει με κανέναν, κάτι που υπάρχει στην ελληνική σύγχρονη ποίηση και με αγγίζει εξαιρετικά».

Ποιες είναι οι αξίες της ελληνικής ποίησης για σας;

«Υπάρχει μια συνέχεια της ποιητικής πνοής και της λυρικής έκφρασης. Μετά τους μεγάλους ποιητές, Ρίτσο, Σεφέρη, Ελύτη, ο “χρυσός αιώνας της ποίησης” συνεχίζεται. Η Ελλάδα δεν είναι οποιαδήποτε χώρα, είναι ο θεμέλιος λίθος του δυτικού πολιτισμού. Γνωρίζω πολύ καλά και αγαπώ τη χώρα σας, νιώθω “ενταγμένος” στο ελληνικό μεσογειακό περιβάλλον, σε έναν τρόπο σκέψης και ζωής. Βρίσκω ομοιότητες με χώρες όπως η Ινδία όπου ταξιδεύω πολύ συχνά, υπάρχει ένας σύνδεσμος ανάμεσα στους μεγάλους μύθους. Το αισθάνθηκα στην Ολυμπία, στη Δήλο. Στη σύγχρονη ελληνική ποίηση υπάρχει η πνοή, η λυρική και επική διάσταση που είναι θεμελιώδεις αξίες στον ποιητικό λόγο. Σημαντική είναι επίσης η συνέχιση της παράδοσης της μελοποιημένης ποίησης, ξεκινώντας από το ρεμπέτικο μέχρι τις έντεχνες συνθέσεις. Θεωρώ πολύ σημαντικό το να εκφράζει η ποίηση τη μουσικότητα της γλώσσας. Αυτό έχει επιτευχθεί στην Ελλάδα».

-Μέσα στο ταραγμένο διεθνές τοπίο ποιος είναι ο ρόλος του ποιητή;

«Δεν είμαι υπέρ της στρατευμένης ποίησης, γιατί διακινδυνεύουμε να περάσουμε στον χώρο της δημοσιογραφίας ή να κάνουμε ρητορική. Είμαι υπέρ της ποίησης που εκφράζει την εξέγερση, την επανάσταση και που αποδίδει ό,τι μας αγγίζει σε σχέση με μεγάλα κοινωνικά κινήματα. Ζούμε σε μια εποχή ατιμίας, με κλίκες και μαφίες στην εξουσία, όχι μόνο στις αραβικές χώρες, αλλά και στην Ιταλία και, ίσως, στη Γαλλία. Η λέξη “δημοκρατία” έχει τόσο διαβρωθεί που δεν ξέρουμε πια αν σημαίνει κάτι. Ο ποιητής μπορεί να το εκφράζει αυτό. Το πρόβλημα, όμως, είναι με ποια ποιητική φόρμα».

***

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 6/3/2011
ΓΑΛΛΙΑ. ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ

Αλλαγές μετά την γκάφα
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Χρονιά όλων των κινδύνων διανύει ο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος έχει περιέλθει σε δύσκολη θέση ύστερα από αλλεπάλληλες κρίσεις που παίρνουν διαστάσεις κρατικών υποθέσεων και τορπιλίζουν τις προσπάθειές του για να κερδίσει ξανά την κοινή γνώμη.

Η χρονιά ξεκίνησε με αντιπαραθέσεις και κριτικές για την «ανικανότητα της γαλλικής κυβέρνησης να αποτιμήσει τις λαϊκές εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο», για διπλωματικές «αδεξιότητες και γκάφες».

Οι αποκαλύψεις του τύπου για χριστουγεννιάτικες γιορτές, του Σαρκοζί στο Μαρόκο, του πρωθυπουργού Φιγιόν στην Αίγυπτο, της πρώην υπουργού Εξωτερικών Αλιό Μαρί στην Τυνησία, του ειδικού προεδρικού συμβούλου Ανρί Γκενό στη Λιβύη, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις ομάδας διπλωματών, οι οποίοι κατήγγειλαν «ανικανότητα» και «ερασιτεχνισμούς» που έχουν καταστήσει αναξιόπιστη τη γαλλική εξωτερική πολιτική. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της τηλεόρασης Canal+ το 81% των Γάλλων θεωρεί ότι ο διεθνής ρόλος της Γαλλίας αποδυναμώθηκε.

Η αριστερά εκτιμά ότι ο Νικολά Σαρκοζί είναι προσωπικά υπεύθυνος για την «παρακμή» και το «ναυάγιο» της γαλλικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία υπάγεται άμεσα στην προεδρική δικαιοδοσία. Προσωπικότητες της κεντροδεξιάς κατήγγειλαν μια «κοντόθωρη και ανερμάτιστη πολιτική». Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε από αποκαλύψεις των ΜΜΕ για «σύγχυση συμφερόντων» και «στενές σχέσεις με αυταρχικά καθεστώτα», ανάγκασε τον Σαρκοζί να πάρει βεβιασμένα αποφάσεις.

Με τηλεοπτικό του διάβημα απευθύνθηκε στους Γάλλους για να ανακοινώσει νέο ανασχηματισμό, τρεις μήνες μετά τον αποτυχημένο προηγούμενο. Υποστήριξε ότι κίνητρο για την αναδιοργάνωση του επιτελείου του ήταν οι «νέες συνθήκες» που δημιούργησαν οι αραβικές εξεγέρσεις. «Μία ιστορική αλλαγή» η οποία ενδέχεται «να έχει συνέπειες ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ρευμάτων και κλιμάκωση της τρομοκρατικής δράσης».

Σε πόστα-κλειδιά τοποθέτησε προσωπικότητες κύρους με αναγνωρισμένες ικανότητες και πείρα. Το υπουργείο Εξωτερικών ανέθεσε στον ισχυρό άνδρα της δεξιάς, Αλέν Ζιπέ, 66 ετών, πρώην πρωθυπουργό του Σιράκ, ο οποίος χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών το 1993-95 και χαίρει ομόφωνης αναγνώρισης. Στο υπουργείο Αμυνας τον αντικατέστησε ο Ζεράρ Λογκέ, πρώην πρόεδρος της δεξιάς κοινοβουλευτικής ομάδας στη Γερουσία.

Ο Ζιπέ έθεσε σαν όρο την πλήρη ανεξαρτησία του από παρεμβάσεις των προεδρικών συμβούλων. Μία απαίτηση που περιόριζε το ρόλο του πανίσχυρου γενικού γραμματέα των Ηλυσίων Κλοντ Γκεάν, του πιο στενού συνεργάτη του Σαρκοζί. Ο πρόεδρος τον τοποθέτησε στο υπουργείο Εσωτερικών και Μετανάστευσης, σε μία κρίσιμη προεκλογική περίοδο, ενώ η ακροδεξιά έχει ξεκινήσει σταυροφορία για το θέμα της ασφάλειας.

Ο «άνθρωπος του προέδρου» Μπρις Ορτοφέ, πρώην υπουργός Εσωτερικών -αντιδημοφιλής λόγω της «σκληροπυρηνικών χειρισμών» και εμπλεγμένος σε δίκη για «ρατσιστικού τύπου» δηλώσεις- θα αναλάβει θέση πολιτικού συμβούλου του Σαρκοζί και θα παίξει σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία των προεδρικών εκλογών. Στα Ηλύσια τη θέση του γενικού γραμματέα ανέλαβε ο Ξαβιέ Μισκά και υποδιευθυντής ο Ζαν Καστέξ. Δύο πιστοί συνεργάτες του προέδρου, εξειδικευμένοι στον οικονομικό τομέα.

Η αντιπολίτευση κατήγγειλε τον Σαρκοζί ότι ασκεί «πολιτική φοβίας» σχετικά με τις αραβικές εξελίξεις. Μόνο 29%-32% από τους Γάλλους δηλώνουν ικανοποιημένοι από την πολιτική του. Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι η «δεξιά βρίσκεται σε πανικό». Αρκετοί βουλευτές αρχίζουν πλέον να αμφιβάλουν αν ο Σαρκοζί είναι ο καταλληλότερος προεδρικός υποψήφιος για το 2012.

Αν η αριστερά επιτύχει ευρεία νίκη στις εκλογές των καντονίων τέλος Μαρτίου και αποσπάσει την πλειοψηφία στις φθινοπωρινές εκλογές των γερουσιαστών, ο Σαρκοζί θα βρεθεί σε δύσκολη θέση.

***

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 13/2/2011
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Οι Γάλλοι δικάζουν στους δρόμους τον Σαρκοζί και την κυβέρνησή του
Την ανάκτηση της γαλλικής κοινής γνώμης με νέες πολιτικές πρωτοβουλίες και με την προβολή της διεθνούς του δραστηριότητας, επιδιώκει ο γάλλος πρόεδρος, που αντιμετωπίζει κατάρρευση της δημοτικότητάς του και συνεχείς εντάσεις.
Ο Νικολά Σαρκοζί ξεκίνησε προεκλογικές εμφανίσεις και ήλπιζε να επωφεληθεί της προβολής του κατά τη γαλλική προεδρία στην ομάδα G20, για να επιτύχει ευνοϊκή μεταστροφή των ψηφοφόρων, έναν χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές. Αλλά οι προσπάθειές του τορπιλίζονται από αντιπαραθέσεις που τον αποδυναμώνουν και τον αναγκάζουν να δίνει μάχες σε πολλά μέτωπα.

Πολεμική ξεκίνησε μετά από αδέξιες δηλώσεις της υπουργού Εξωτερικών, Αλιό Μαρί, η οποία πρότεινε στην Τυνησία γαλλική βοήθεια για «έλεγχο του όχλου», δύο ημέρες πριν ο Μπεν Αλι καταφύγει στη Σαουδική Αραβία. Στη συνέχεια ΜΜΕ αποκάλυψαν ότι στην περίοδο της «επανάστασης των γιασεμιών» η υπουργός έκανε διακοπές στην Τυνησία, στο ξενοδοχείο του Αζίς Μιλέντ, χρησιμοποιώντας για ταξίδι και εκδρομές ιδιωτικό αεροσκάφος του τυνήσιου επιχειρηματία, ο οποίος έχει σχέσεις με την οικογένεια του έκπτωτου Μπεν Αλι.

Ενώ η αντιπολίτευση απαιτούσε επίμονα «παραίτηση» της υπουργού, η εφημερίδα «Canard Enchaine» αποκάλυψε ότι ο πρωθυπουργός Φιγιόν έκανε διακοπές τα Χριστούγεννα στην Αίγυπτο με έξοδα του Μουμπάρακ. Το πρωθυπουργικό μέγαρο ανακοίνωσε ότι «ο Φιγιόν πλήρωσε τα έξοδα οικογενειακών ταξιδιών και εκδρομών σε τιμή που καθόρισε η στρατιωτική αεροπορία».

Η σατιρική εφημερίδα έκανε αποκαλύψεις και για χριστουγεννιάτικες διακοπές του ζεύγους Σαρκοζί στο Μαρόκο, με φιλοξενία από τον βασιλιά Μοχάμετ VI στο παλάτι του. Επίσης αναφέρεται σε ιδιωτικό ταξίδι των Σαρκοζί Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη με αεροσκάφος της γαλλικής δημοκρατίας, επισημαίνοντας το υψηλό κόστος των πτήσεων, ενώ ο πρόεδρος πληρώνει μόνο τιμή εισιτηρίου απλής αεροπορικής πτήσης».

Αντιμετωπίζοντας χιονοστιβάδα αντιδράσεων, ο Σαρκοζί ανακάλεσε στην τάξη τους υπουργούς, ζητώντας τους «να προτιμούν πλέον τη Γαλλία για διακοπές». Προσδιόρισε ότι οι προσκλήσεις στο εξωτερικό θα εγκρίνονται από τον πρωθυπουργό και τη διπλωματική υπηρεσία των Ηλυσίων, για να εξετάζεται κατά πόσον είναι συμβατές με την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας.

Νέο μέτωπο άνοιξε με εμπρηστικές δηλώσεις του γάλλου προέδρου μετά από ειδεχθές έγκλημα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη. Εξαπέλυσε καταγγελίες για «σοβαρές δυσλειτουργίες της Δικαιοσύνης και της αστυνομίας» και ζήτησε «κυρώσεις σε όσους κάλυψαν» ή «άφησαν να γίνει» το λάθος της μη παρακολούθησης εγκληματία με επαναλαμβανόμενη εγκληματική δράση.

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν εξέγερση στον δικαστικό κλάδο και στα συνδικάτα των αστυνομικών, που ξεκίνησαν πρωτοφανή κινητοποίηση, εκφράζοντας τη συσσωρευμένη ένταση από μακρόχρονη αντιπαράθεση με τον Σαρκοζί. Επισημαίνουν έλλειψη μέσων και προσωπικού, τονίζουν ότι ο γαλλικός προϋπολογισμός είναι ευτελής, καταγγέλλουν κατάφωρες παρεμβάσεις στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Μετά από πολυάριθμες συγκεντρώσεις, πάγωμα επί μία εβδομάδα της εκδίκασης δικαστικών υποθέσεων, το κίνημα γενικεύθηκε στη Γαλλία με αποκορύφωμα εθνική απεργία την Πέμπτη, στην οποία συμμετείχαν οι δικηγόροι και οι αστυνομικοί.

Μέσα σε κλίμα έντασης, ο πρόεδρος Σαρκοζί συμμετείχε την Πέμπτη στην τηλεοπτική εκπομπή του καναλιού TF1 «Ο λόγος στους Γάλλους». Ασκησε παιδαγωγική, εξήγγειλε οικονομικές επιδοτήσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας, την επιμόρφωση, τους αγρότες, τις επιχειρήσεις, επιδιώκοντας να προβάλει το προφίλ του «προέδρου προστάτη». Δήλωσε ότι θα υπάρξουν διαβουλεύσεις με τους δικαστές, υποστήριξε ότι φιλοξενία από ξένους ηγέτες είθισται στη Γαλλία, αλλά με τη σημερινή κατάσταση χρειάζεται προσοχή. Η αντιπολίτευση έκρινε ότι ο Σαρκοζί επιδόθηκε σε προεκλογική προπαγάνδα, επαναλαμβάνοντας υποσχέσεις που μέχρι τώρα αθέτησε, κι ότι η προεδρική επιχείρηση επικοινωνίας δεν πείθει πλέον τους Γάλλους.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 10/02/2011

Οι Γάλλοι πολιτικοί έχουν αδυναμία να κάνουν διακοπές στις «δημοκρατίες» του Μαγκρέμπ
Πολιτική κρίση προκάλεσε στη Γαλλία η πολεμική για πολυτελείς διακοπές του Προέδρου Σαρκοζί και του πρωθυπουργού Φιγιόν, αμέσως μετά το σάλο αντιδράσεων για διακοπές της υπουργού Εξωτερικών Αλιό-Μαρί στην Τυνησία.

Οι αποκαλύψεις των ΜΜΕ συνεχίστηκαν, με αναφορές και στις χριστουγεννιάτικες διακοπές του Νικόλα Σαρκοζί και της Κάρλας Μπρούνι στο Μαρόκο, όπου φιλοξενήθηκαν από το βασιλιά Μοχάμεντ VI στο παλάτι του.

Η εφημερίδα «Canard Enchaine» αναφέρεται και σε ιδιωτικό οικογενειακό ταξίδι των Σαρκοζί για Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη, με το Ερμπας της Γαλλικής Δημοκρατίας «Air Sarko One», καθώς και σε χρήση του Falcon Χ7. «Το κόστος για τις πτήσεις αυτές υπολογίζεται πάνω από 10.000 ευρώ την ώρα, αλλά ο Σαρκοζί πληρώνει μόνο την τιμή εισιτηρίου απλής αεροπορικής πτήσης», προσδιορίζεται.

Σχετικά με τις διακοπές του πρωθυπουργού Φιγιόν τα Χριστούγεννα στην Αίγυπτο, με έξοδα του Χόσνι Μουμπάρακ, η εφημερίδα αναφέρει ότι το ταξίδι του έγινε με Falcon 900 της γαλλικής κυβέρνησης, του οποίου κάθε ώρα πτήσης κοστίζει στο κράτος 9.400 ευρώ. Προστίθενται επίσης τα έξοδα στάθμευσης αεροπλάνου και διαμονής του πληρώματος επί ένα δεκαήμερο στο Ασουάν. «Αν έπρεπε να λογαριάσει κανείς το συνολικό κόστος των διακοπών, ο λογαριασμός θα ξεπερνούσε τις δυνατότητες του πρωθυπουργού. Αλλά η δημοκρατία είναι καλό παιδί και “άμεμπτη”, ιδίως όταν πρόκειται να ανοίξει το καρνέ των επιταγών», σχολιάζει ειρωνικά η εφημερίδα.

Προκειμένου να δώσει τέρμα στην κριτική για «αθέμιτες σχέσεις με την πλουτοκρατία», «θλιβερό θέαμα», «διάβρωση της εικόνας της Γαλλίας», «αποδυνάμωση της γαλλικής διπλωματίας», ο Σαρκοζί ζήτησε στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο από τους υπουργούς «να προτιμούν στο εξής τη Γαλλία» για διακοπές. Οι προσκλήσεις τους στο εξωτερικό θα εγκρίνονται από τον πρωθυπουργό σε συμφωνία με τη διπλωματική υπηρεσία της προεδρίας της Δημοκρατίας, ώστε να εξετάζεται κατά πόσον είναι συμβατές με την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας. Ο πρωθυπουργός Φιγιόν ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει σύντομα στο Κοινοβούλιο σχέδιο νόμου για την «πρόληψη σύγκρουσης συμφερόντων στη δημόσια ζωή».

Κυριακάτικη 9 Ιανουαρίου 2011
ΠΙΕΡ ΛΟΡΑΝ

«Καταστροφική η λιτότητα σε Ελλάδα και Ιρλανδία»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Η αντιμετώπιση της διεθνούς κρίσης μέσα από την προοπτική εφαρμογής ενός νέου πολιτικού, οικονομικού και πολιτιστικού μοντέλου είναι ο στόχος που θέτει σήμερα το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, ενώ γιορτάζει την επέτειο 90 χρόνων από την ίδρυσή του το Δεκέμβριο του 1920. Την ηγεσία του Κ.Κ. και την προεδρία του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ανέλαβε πρόσφατα ο Πιέρ Λοράν, οικονομολόγος, πρώην δημοσιογράφος και αρχισυντάκτης της εφημερίδας «L’Humanite», που ενσαρκώνει τη γενιά των «σαραντάρηδων» πολιτικών, αντιπροσωπεύοντας την «ανανέωση». Προσκεκλημένος της Ενωσης Κοινοβουλευτικού Τύπου ο Πιέρ Λοράν αναφέρθηκε στην επέτειο και στους σημερινούς στόχους του ΓΚΚ.

Επισημαίνοντας την ανάγκη του εκσυγχρονισμού και της εφευρετικότητας για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κρίσης, ο Λοράν τόνισε ότι ανήκει σε μια γενιά «που σέβεται την ιστορία του Κ.Κ. αλλά έχει μια πιο αποστασιοποιημένη ματιά από τους παλαιότερους». Προσδιόρισε επίσης ότι αντιπροσωπεύει τη γενιά που έκανε την είσοδό της στην πολιτική μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και βιώνει τα οδυνηρά προβλήματα που προκαλεί η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση στον σύγχρονο κόσμο. «Σήμερα θέτουμε το ερώτημα του πολιτισμού που πρέπει να δημιουργήσουμε για τον 21ο αιώνα, ξεπερνώντας το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα που οδήγησε σε βαθιά και μακρόχρονη κρίση. Επιδιώκουμε να εγκαταστήσουμε τη λογική της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής ισότητας για να αντιπαρατεθούμε στον οικονομικό πόλεμο», τονίζει.

Ο νέος ηγέτης του Κ.Κ. προτείνει έναν ουσιαστικό «επαναπροσανατολισμό» του μοντέλου της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Υπενθυμίζει ότι το Γαλλικό Κ.Κ. είχε ταχθεί κατά της επικύρωσης της ευρωπαϊκής συνθήκης και τα γεγονότα έδειξαν πως είχε δίκιο. «Η Ευρώπη βρίσκεται εμπρός σε δύο επιλογές. Είτε να συνεχίζει να βιώνει το σημερινό μοντέλο με κίνδυνο την αποσύνθεση της Ε.Ε. και του ευρώ είτε να προσανατολιστεί αποφασιστικά σε ένα νέο μοντέλο ευρωπαϊκής συνεργασίας. Είμαστε υπέρ της δεύτερης λύσης και της έναρξης διαλόγου στην Ευρώπη για τον καθορισμό νέων μοντέλων ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Στόχος μας είναι η διαμόρφωση μιας κοινότητας ευρωπαϊκών λαών που δεν θα βασίζεται σε σκληρές ανταγωνιστικές σχέσεις, οι οποίες συνθλίβουν τους λαούς, όπως το βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, αύριο στην Πορτογαλία, πιθανόν στην Ισπανία».

Στο ερώτημα αν είναι υπέρ της εγκατάλειψης του ευρώ, δίνει αρνητική απάντηση. «Οχι, δεν πρέπει να βγούμε από το ευρώ αλλά να μετασχηματίσουμε τις βάσεις πάνω στις οποίες έχει συσταθεί. Πρέπει να αλλάξει ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και οι συνθήκες που επιβάλλονται για την πειθαρχία σε επίπεδο προϋπολογισμού, η πολιτική των πιστώσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στην Ε.Ε. δεν μπορεί καθένας να είναι απομονωμένος, γιατί αυτό θα δημιουργούσε επιπλέον προβλήματα. Η έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε για τις ευρωπαϊκές χώρες επιδείνωση των ελλειμμάτων, μείωση μισθών και δεν είναι λύση. Εχουμε ανάγκη να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την οικονομική κρίση, όχι όμως με τον τρόπο που γίνεται σήμερα μέσον της ΕΚΤ».

Απαντώντας σε ερωτήσεις της «Ε» σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα, ο Λοράν εκφράζεται επικριτικά για την πολιτική που εφαρμόζεται.

Πιστεύω ότι τα σχέδια λιτότητας που επιβάλλονται στην Ελλάδα και τώρα στην Ιρλανδία είναι καταστροφικά. Γιατί δεν αγγίζουμε τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε οικονομικές δυσκολίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά στο επίπεδο ορισμένων χωρών ενισχύουμε τη λιτότητα και συνεπώς συμπιέζουμε ακόμα περισσότερο τις ευκαιρίες ανάκαμψης εθνικών οικονομιών, χωρίς να προσφέρουμε μακροπρόθεσμες λύσεις. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με λύσεις που συνίστανται στο να ενισχύουμε οικονομικά τις χρηματαγορές και τις τράπεζες και να κάνουμε να πληρώνουν το λογαριασμό οι μισθωτοί, για να καταλήξουμε τελικά να αναπαράγουμε τα προβλήματα που μας οδήγησαν στην κρίση. Θα υπάρξει επανάληψη του φαινομένου, θα έχουμε και άλλες κρίσεις. Πιστεύω ότι το ελληνικό σχέδιο έτσι όπως εφαρμόζεται είναι πολύ σκληρό για τον ελληνικό λαό και δεν δίνει διέξοδο από την οικονομική κρίση.

Εσείς τι θα προτείνατε;

Εμείς προτείνουμε η ΕΚΤ να εξαγοράσει τίτλους του δημόσιου χρέους και να βοηθήσει σε μία νέα ανάπτυξη στην Ελλάδα, πάνω σε ισορροπημένες βάσεις και όχι με τη σημερινή λύση που είναι πολύ σκληρή για το λαό και χωρίς μέλλον για την ελληνική οικονομία και για τις ευρωπαϊκές.

Ποιες μπορούν να είναι οι συνέπειες αν είναι μακροπρόθεσμη η κρίση στην Ελλάδα;

Αν συνεχίσει να τηρείται η ίδια πολιτική, θα έχουμε φαινόμενα λαϊκής εξέγερσης και έξαρσης εγωισμών. Θα ενισχύσουμε τη λογική του πολέμου γιατί καθένας θα θελήσει να υπερασπιστεί όσα έχει και θα επιδιώξει να επιβάλει το δίκιο του σε αντιπαράθεση με τους άλλους, αντί να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο όλοι μαζί. Πιστεύω προσωπικά ότι αν εξακολουθήσει η σημερινή πολιτική, που εφαρμόζεται στο όνομα της Ευρώπης, τότε θα θέσουμε σε κρίση την ευρωπαϊκή προοπτική. Πρέπει να οικοδομήσουμε μία εταιρική κοινότητα των ευρωπαϊκών λαών πάνω σε νέες βάσεις, σε κοινή προσπάθεια για έξοδο από την κρίση.

Ποια πολιτική προωθεί το Γαλλικό Κ.Κ. σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή αριστερά, για να αντιμετωπιστεί η κρίση;

Θα λανσάρουμε με το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς μία επίσημη αίτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χρησιμοποιώντας το νέο δικαίωμα της πρωτοβουλίας πολιτών που δημιουργήθηκε από τη συνθήκη της Λισαβόνας. Θα επιδιώξουμε να δημιουργήσουμε διάλογο όσον αφορά την ιδέα εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής, σε αντίθεση με το σημερινό ταμείο χρηματοοικονομικής σταθερότητας το οποίο στηρίζει οικονομικά τις τράπεζες και επιβάλλει την αυστηρότητα. Εμείς πιστεύουμε ότι έπρεπε να χρηματοδοτηθεί ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό ταμείο, που θα στηριχθεί στη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και της νομισματικής λειτουργίας της ΕΚΤ και θα στρέφεται προς την κοινωνική ανάπτυξη. Προτείνουμε μια πολιτική που θα αποθαρρύνει το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης και θα επανεισάγει χρήματα στην κοινωνική ανάπτυξη της Ευρώπης.

Ο Πιέρ Λοράν δηλώνει ότι για τις προεδρικές εκλογές του 2012 οι κομμουνιστές επιδιώκουν συμμαχία με τους σοσιαλιστές στη βάση «ενός κοινά αποδεκτού προγράμματος», υποστηρίζοντας ότι «αν η αριστερά επανέλθει στην εξουσία το Κ.Κ. θα επαναφέρει τη συζήτηση για τη συνθήκη της Λισαβόνας, με προοπτική να διορθωθούν καταστροφικές της συνέπειες». Στο ερώτημα πώς αντιμετωπίζει το Κ.Κ. το ενδεχόμενο να είναι ο Ντομινίκ Στρος Καν, ο υποψήφιος της αριστεράς, προσδιορίζει ότι «αν στο Σοσιαλιστικό Κόμμα επιβληθεί η συνήθης γραμμή του ΔΝΤ, αυτό θα έθετε μεγάλο πρόβλημα σε ολόκληρη την αριστερά. Γιατί δεν θα αντιπαρατεθούμε στη δεξιά για να δημιουργήσουμε μία κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα κάνει ό,τι έκανε ο Παπανδρέου στην Ελλάδα. Θα αντιπαρατεθούμε για να προσφέρουμε ένα νέο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο στην Ευρώπη».

«Είμαστε υποταγμένοι στη γερμανική αντίληψη»

Για τον Πιέρ Λοράν, το πρόβλημα σήμερα είναι «πώς θα αποτοξινώσουμε την Ευρωπαϊκή Ενωση από την οικονομική λογική, πώς θα προωθήσουμε μηχανισμούς συνεργασίας, αλληλεγγύης και τη χρηματοδότηση μιας ευρωπαϊκής κοινωνικής ανάπτυξης». Θεωρεί ότι η Ε.Ε. λειτουργεί ανταγωνιστικά. «Παίζουν την ανατολική Ευρώπη κατά άλλων ευρωπαϊκών χωρών, παίζουν το Βορρά κατά του Νότου. Είμαστε υποταγμένοι στη γερμανική αντίληψη της Ευρώπης, η οποία είναι εξαιρετικά εγωιστική. Μας επιβάλλεται ο σκληρός νομισματικός πυρήνας ευρώ-μάρκο, που υπαγορεύει τους νόμους του. Πρέπει να σταματήσουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση οι μηχανισμοί ανταγωνισμού που εξωθούν σε παγκόσμια κλίμακα σε εμπορικό και οικονομικό πόλεμο».

***

Ελευθεροτυπία 17 Δεκεμβρίου 2010
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΖΑΝ ΜΑΡΚ ΕΡΟ

«Αλληλέγγυοι οι Γάλλοι σοσιαλιστές»
Την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, τη διάσωση του ευρώ και την προώθηση οικονομικής δυναμικής μέσω της ανάπτυξης προωθούν οι Γάλλοι σοσιαλιστές.

Αυτή την άποψη διατύπωσε ο Ζαν Μαρκ Ερό, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, στη γαλλική Συνέλευση, απαντώντας σε ερωτήσεις της «Ε».

- Τα νέα μέτρα λιτότητας της ελληνικής κυβέρνησης προκάλεσαν κύμα απεργιών, επεισόδια σε διαδηλώσεις και αντιδράσεις. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση για την κατάσταση στην Ελλάδα;

«Πιστεύω ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση. Μπορούμε να κατανοήσουμε τη λαϊκή αντίδραση όμως οφείλω να πω ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει μεγάλο κουράγιο. Ολος ο κόσμος φανταζόταν ένα έλλειμμα μέσα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κανόνων και διαπιστώνουμε έπειτα από αρχικό δημοσιονομικό έλεγχο ότι το έλλειμμα ήταν πάνω από 13% και στη συνέχεια ότι ήταν μεγαλύτερο, άνω του 15%. Ποια χώρα θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα σε μια τέτοια κατάσταση;».

- Ποια νομίζετε ότι μπορεί να είναι η αντιμετώπιση της κρίσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο σήμερα;

«Αυτό για το οποίο λυπάμαι, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν προκαταλαμβάνει τις κρίσεις της. Πιστεύω ότι πρέπει οι Ευρωπαίοι ηγέτες να έχουν μια πιο ιστορική αντιμετώπιση της κρίσης. Δηλαδή όχι μόνο να χειρίζονται την κρίση κατά περίπτωση και με δισταγμούς, άλλα να πουν “το ευρώ το δημιουργήσαμε, πρέπει τώρα να το συμπληρώσουμε με μια οικονομική κυβέρνηση, μέσα σε πνεύμα ευρωπαϊκής αλληλεγγύης”. Επίσης πρέπει να έχουμε ένα στόχο, που να μην είναι μόνο οι δημόσιοι λογαριασμοί, αλλά επίσης οι συνθήκες για τη δημιουργία οικονομικής ανάπτυξης».

- Εχετε ανησυχίες για την αντοχή του ευρώ και για την επιβίωση του ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος γενικά;

«Δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι τόσο λίγο υπεύθυνοι που να μη δημιουργούν τις συνθήκες για τη διάσωση του ευρώ. Πιστεύω ότι η πολιτική Ευρώπη, με την έννοια της συλλογικής φιλοδοξίας, δεν είναι πια στο ραντεβού. Είχαμε για καιρό ηγέτες οι οποίοι ήταν στο ύψος των περιστάσεων, ενώ τώρα έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε σε μια περίοδο που οι ηγέτες έχουν κοντόθωρη ματιά και χειρίζονται τα προβλήματα σχεδόν μέρα με τη μέρα, ενώ οι λαοί έχουν ανάγκη να βιώνουν ένα όραμα, μία ελπίδα. Αυτή είναι η ευθύνη μας».

***
Κυριακάτικη 21 Νοεμβρίου 2010
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΗΜΕΤΕΡΩΝ ΓΥΡΩ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΑΡΚΟΖΙ

Με τον Φιγιόν και εκ δεξιών
Ο γάλλος πρόεδρος στρέφεται στο σκληρό δεξιό πυρήνα της παράταξής του και ταυτόχρονα εγκλωβίζει τα φιλόδοξα στελέχη του κόμματός του για την προεδρία

Σε αναθεώρηση του προεδρικού του στιλ και ανασύνθεση του κυβερνητικού επιτελείου προχώρησε ο Νικολά Σαρκοζί μετά την επικύρωση της επίμαχης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη κρίση της θητείας του.

Ο δημοφιλής Φρανσουά Φιγιόν επελέγη από τον Σαρκοζί ως ο ισχυρός άνδρας της κυβέρνησης. Επέσπευσε τον αναμενόμενο από μήνες ανασχηματισμό και σε μακρά τηλεοπτική του συνέντευξη επιχείρησε να κατευνάσει τα πνεύματα, ώστε να επιτύχει «ηρεμία και σταθερότητα».

Στην τηλεοπτική του «περφόρμανς» ο Σαρκοζί προσπάθησε να πείσει τους Γάλλους ότι εισάκουσε τα αιτήματά τους και παραδέχεται ορισμένα λάθη. Ορισμένοι αναλυτές επισήμαναν την «αλλαγή του στιλ», «χαμηλό προφίλ», «μετριοπάθεια», «μετριοφροσύνη», «σιρακικό» τόνο, «ήρεμη αποφασιστικότητα». Αλλοι τονίζουν ότι «ερμήνευσε έναν ακόμα νέο ρόλο σε πολιτικό σόου επικοινωνίας», αλλά δεν αλλάζει σε βάθος. Παραμένει «ο πρόεδρος των πλουσίων», αποφασισμένος να επιβάλει ως το τέλος σκληρές μεταρρυθμίσεις.

Με τον κυβερνητικό ανασχηματισμό, ο Σαρκοζί ανοίγει ουσιαστικά την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2012. Ο ανασχηματισμός έδειξε ότι επιστρέφει σε αμιγή δεξιά πολιτική, πλαισιωμένος από μια «κυβέρνηση μάχης» που θα εκπληρώσει τις μεταρρυθμίσεις του και θα προετοιμάσει τη μονομαχία με την αριστερά. Με τον επαναδιορισμό του Φρανσουά Φιγιόν, επέλεξε τη δημοφιλέστερη προσωπικότητα στη δεξιά και στην κοινή γνώμη, δίνοντας τέρμα στο «θρίλερ» των αμφιταλαντεύσεών του ανάμεσα στον νυν πρωθυπουργό και στον κεντρώο πρώην υπουργό Οικολογίας Ζαν-Λουί Μπορλό, υποψήφιο για την πρωθυπουργία.

Η σύνθεση της κυβέρνησης ερμηνεύεται από την αντιπολίτευση σαν «αναδίπλωση στο σκληρό δεξιό πυρήνα», «συσπείρωση ημετέρων γύρω στον αποδυναμωμένο πρόεδρο». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναλυτών, ο Σαρκοζί θέλησε να «εγκλωβίσει» στην κυβέρνηση σιρακικούς και δεξιούς που διαθέτουν ισχυρή επιρροή και τρέφουν προεδρικές φιλοδοξίες. Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ είναι ο δεύτερος στην κυβερνητική ιεραρχία στο υπουργείο Αμυνας, τρίτη η Αλιό Μαρί στο υπουργείο Εξωτερικών. Η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Φρανσουά Μπαρουέν παραμένουν στα υπουργεία Οικονομίας και Προϋπολογισμού. Ο φιλόδοξος Φρανσουά Κοπέ πέτυχε να λάβει το χρίσμα του ηγέτη του UMP.

Το υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καταργήθηκε. Αποχώρησε και ο πρώην υπουργός Εργασίας Ερίκ Βερθ, ο οποίος αντιμετωπίζει δικαστικές περιπέτειες λόγω της εμπλοκής του στο σκάνδαλο Μπετανκούρ.

Σαν τέλος του σαρκοζικού «ανοίγματος», σχολιάζεται η αποχώρηση των πρώην υπουργών Μπερνάρ Κουσνέρ, Ράμα Γιάντ, Φαντέλα Αμάρα, Ζαν Μαρί Μποκιέλ και των κεντρώων Ζαν Λουί Μπορλό, Ερβέ Μορέν, που εκδηλώνουν πρόθεση «ανεξαρτητοποίησης» από τη δεξιά και ανασύνθεσης του κέντρου.

Το κέντρο είναι η αχίλλειος πτέρνα του Σαρκοζί. Οι δυσαρεστημένοι του σαρκοζισμού, Φρανσουά Μπαϊρού, Ντομινίκ ντε Βιλπέν, Ζαν Λουί Μπορλό, Ερβέ Μορέν, ενδέχεται να είναι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές, ενώ παράλληλα η ακροδεξιά ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις. Η διάσπαση των ψήφων της δεξιάς στον πρώτο γύρο θα μπορούσε να προκαλέσει ήττα του Σαρκοζί, όπως έγινε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2002.

Τα ΜΜΕ εκτιμούν ότι ο Φιγιόν είναι σήμερα «πανίσχυρος» και ο Σαρκοζί «αποδυναμωμένος».

Η «Liberation» επισήμανε στο πρωτοσέλιδό της: «Ο Φιγιόν κρατάει τον Σαρκοζί». Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου IFOP για τις προσωπικότητες που προτιμούν περισσότερο οι Γάλλοι, σε μονομαχία μεταξύ Φιγιόν και Σαρκοζί προηγείται με ποσοστό 71% ο πρωθυπουργός, ενώ ο πρόεδρος συγκεντρώνει μόνο 21%. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Harris Interactive, 64% των Γάλλων δεν «εμπιστεύονται» τη νέα κυβέρνηση, μόνο 36% έχουν αντίθετη άποψη και 89% πιστεύουν ότι ο Σαρκοζί θα συνεχίσει την ίδια πολιτική.

Ελευθεροτυπια, 16 Νοεμβρίου 2010

«Κλείνατε επί δεξιά» το νέο κυβερνητικό σχήμα στη Γαλλία

Ο ανασχηματισμός και η αποκάλυψη των αντιθέσεων που εκφράστηκαν στην κυβερνητική παράταξη, επηρεάζοντας καθοριστικά τις επιλογές του προέδρου Σαρκοζί για τον επαναδιορισμό του πρωθυπουργού Φιγιόν και την επιλογή υπουργών, προκαλούν επικριτικά σχόλια στη Γαλλία.

Ηγέτες της Κεντροαριστεράς και αναλυτές του Τύπου εκτιμούν ότι η σύνθεση της κυβέρνησης σηματοδοτεί «αναδίπλωση στο σκληρό δεξιό πυρήνα», «συσπείρωση ημετέρων για κυβέρνηση μάχης γύρω στον αποδυναμωμένο πρόεδρο», «εκτόπιση προσωπικοτήτων του “ανοίγματος” και κεντρώων συμμάχων».

Στη νέα κυβέρνηση συμμετέχουν 30 μέλη, 7 λιγότερα απ’ ό,τι στην προηγούμενη, από τα οποία 11 είναι γυναίκες. Στο υπουργείο Αμυνας τοποθετήθηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ, στο υπουργείο Εξωτερικών η Μισέλ Αλιό-Μαρί, στις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις ο Λορέν Βοκιέ. Στο υπουργείο Εσωτερικών παραμένει ο Μπρις Ορτοφέ με αρμοδιότητα στα θέματα μετανάστευσης. Το υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, που όταν δημιουργήθηκε είχε προκαλέσει αντιδράσεις, καταργήθηκε. Παραμένουν, στο υπουργείο Οικονομίας η Κριστίν Λαγκάρντ, Προϋπολογισμού ο Φρανσουά Μπαρουέν και Πολιτισμού ο Φρεντερίκ Μιτεράν.

Ο πρώην ηγέτης του δεξιού Κόμματος UMP Ξαβιέ Μπερτράν ανέλαβε το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικών Υποθέσεων και Υγείας. Την ηγεσία στο κυβερνών κόμμα διεκδικεί ο Φρανσουά Κοπέ.

Αξιοσημείωτη είναι η αποχώρηση από την κυβέρνηση του Ερίκ Βερθ, πρώην υπουργού Εργασίας που ηγήθηκε της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος και εμπλέχτηκε στο σκάνδαλο Μπετανκούρ.

Σαν «τέλος του ανοίγματος στην Κεντροαριστερά» σχολιάζεται η αποχώρηση του Μπερνάρ Κουσνέρ, της Ράμα Γιαντ, της Φαντέλα Αμάρα και των κεντρώων Ζαν Λουί Μπορλό, Ερβέ Μορέν, που εκδηλώνουν προθέσεις «ανεξαρτητοποίησης» από τη δεξιά και ανασύνθεσης του κέντρου.

Η ηγέτις του Σοσιαλιστικού Κόμματος Μαρτίν Ομπρί κατήγγειλε «πολλή φασαρία για το τίποτα, επιστροφή στη σκληρή Δεξιά, από μια κλίκα που δεν ανταποκρίνεται στα προβλήματα των Γάλλων». Ο ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Πιερ Λοράν χαρακτήρισε τον ανασχηματισμό σαν «νέο “όχι” στις προσδοκίες του λαού» και τόνισε πως «πρόκειται για κυβέρνηση μάχης του κόμματος UMP, συσπειρωμένη γύρω στον αρχηγό εν όψει των εκλογών του 2012».

Ελευθεροτυπία, 9 Οκτωβρίου 2010
ΓΑΛΛΙΑ ΟΚΤΩ ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ «ΡΑΝΤΕΒΟΥ»

Τρίτη και φαρμακερή
«Μαύρη εβδομάδα» με χιονοστιβάδα επαναλαμβανόμενων απεργιών που ξεκινούν από τα μεσάνυχτα της Δευτέρας αντιμετωπίζει η γαλλική κυβέρνηση, καθώς κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας κατά της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Πανεθνική απεργία οργανώνεται από οκτώ μεγάλα συνδικάτα την Τρίτη.

Σε γενικές συνελεύσεις τους οι εργαζόμενοι σε τομείς-κλειδιά της οικονομικής δραστηριότητας αποφάσισαν την έναρξη στάσεων εργασίας σε μεταφορικά μέσα, σιδηροδρομικές και αεροπορικές συγκοινωνίες, οδικές και θαλάσσιες μεταφορές, λιμάνια ανεφοδιασμού πετρελαιοφόρων, διυλιστήρια πετρελαίου στον τομέα της ενέργειας, στις εταιρείες γκαζιού και ηλεκτρικού, στην Total, στην εκπαίδευση, στον δημόσιο τομέα, στα ταχυδρομεία. Φοιτητές και μαθητές θα συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις.

Ο Νικολά Σαρκοζί αντιμετωπίζει «μπούμερανγκ» ύστερα από την αδιαλλαξία που έδειξε, κωφεύοντας στις εκκλήσεις των συνδικάτων για ουσιαστικές βελτιώσεις στο συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο. Παρά τις τρεις μαζικές κινητοποιήσεις μέσα σε ένα μήνα, στις οποίες συμμετείχαν περίπου 3 εκατομμύρια άτομα, η κυβέρνηση επέμεινε στη στρατηγική της φθοράς του κινήματος, υποβαθμίζοντας τον όγκο των διαδηλώσεων και παραμένοντας ανυποχώρητη σε επίμαχα μέτρα. Η ακαμψία αυτή οδήγησε σε «εμπλοκή» κι εξόργισε τους εργαζομένους.

Συνδικάτων «στοίχημα»

Τα συνδικάτα θεωρούσαν αρχικά «ριψοκίνδυνο στοίχημα» μια έκκληση για γενικευμένες απεργίες, εφόσον πολλοί εργαζόμενοι δεν είναι πρόθυμοι να υποστούν σημαντική απώλεια ημερομισθίων. Κινδυνεύοντας να ξεπεραστούν από τη βάση των εργαζομένων σε ορισμένους επαγγελματικούς κλάδους, σκλήρυναν τις θέσεις τους και προχωρούν σε επίδειξη δυνάμεων και μετωπική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων CGT, πανίσχυρο συνδικάτο στον τομέα των διυλιστηρίων πετρελαίου, ανακοίνωσε την απεργία του κλάδου μία ημέρα μετά τις ανακοινώσεις για επαναλαμβανόμενες απεργίες στους σιδηροδρόμους και στις αστικές συγκοινωνίες. Ξεπερνώντας τις διαφορές εκτιμήσεων, τα συνδικάτα υποστηρίζουν σήμερα την πραγματοποίηση κυλιόμενων απεργιών.

Ο ηγέτης της CGT, Μπερνάρ Τιμπό, δήλωσε ότι «στους εργαζόμενους κατά κλάδο εναπόκειται να αποφασίσουν με τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις κάθε ημέρα ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες τους σχετικά με την επανάληψη των απεργιών». Η τάση που διαμορφώνεται στον τομέα των συγκοινωνιών είναι στάσεις εργασίας από 12-30 Οκτωβρίου.

Τα συνδικάτα καταγγέλλουν την «περιφρόνηση» που δείχνει η κυβέρνηση, αρνούμενη να υποχωρήσει σε επίμαχα μέτρα, όπως η παράταση της συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 χρόνια. Εντείνοντας την πίεση ενώ εξετάζεται το συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο στη Γερουσία, όπου η Δεξιά δεν διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία, ελπίζουν να επιτύχουν ουσιαστικές παραχωρήσεις.

Η Αριστερά δίνει σκληρή κοινοβουλευτική μάχη και ζητάει απόσυρση του νομοσχεδίου, υπενθυμίζοντας το προηγούμενο απόσυρσης ύστερα από ογκώδεις κινητοποιήσεις, από τον πρώην πρωθυπουργό Βιλπέν, επίμαχου νομοσχεδίου για την προσωρινή απασχόληση. Ο Νικολά Σαρκοζί κάλεσε τους γερουσιαστές να δείξουν «αυστηρότητα» και «επαγρύπνηση». Η κυβέρνηση έχει ανάγκη από την ψήφο των κεντρώων για την υιοθέτηση του νομοσχεδίου στη Γερουσία και ανησυχεί για την ψήφιση της μεταρρύθμισης. Ορισμένοι γερουσιαστές, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Ραφαρέν, εκτιμούν ότι «δεν πρέπει κανείς να υποτιμά τα κοινωνικά κινήματα» και ζητούν επίσπευση της ψήφισης του νομοσχεδίου. Ο πρωθυπουργός Φιγιόν βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, εκτιμώντας ότι η κοινοβουλευτική μάχη θα είναι κρίσιμη με φόντο το τεταμένο κοινωνικό κλίμα.

Υποχωρήσεις Σαρκοζί

Η σκλήρυνση των συνδικάτων ανάγκασε τον Σαρκοζί να κάνει μικρές παραχωρήσεις. Από τα Ηλύσια εκδόθηκε ανακοινωθέν με το οποίο προβλήθηκαν «θετικές» τροπολογίες που κατέθεσε στη Γερουσία η κυβέρνηση. Η μία τροπολογία αφορά γονείς που διέκοψαν την εργασία τους τουλάχιστον ένα έτος κατά το διάστημα τριών ετών μετά τη γέννηση ενός από τα παιδιά τους και οι οποίοι θα μπορούν να πάρουν πλήρη σύνταξη στα 65 τους, σε μία μεταβατική περίοδο πενταετίας. Οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες θα μπορούν επίσης να λάβουν πλήρη σύνταξη στα 65 τους χρόνια ανεξαρτήτως των ετών ασφάλισης. Το κόστος των ρυθμίσεων αυτών εκτιμάται σε 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ και θα χρηματοδοτηθεί από την αύξηση ορισμένων φόρων.

Τα συνδικάτα κρίνουν τα νέα μέτρα ανεπαρκή. Η Αριστερά εκτιμά ότι «πρόκειται για παραπέτασμα καπνού» κι ότι «η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε αδιέξοδο», εξωθώντας σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με άγνωστες συνέπειες. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 10/7/2010
ΓΑΛΛΙΑ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΤΗΣ L’OREAL, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΟΙ «ΔΩΡΕΕΣ» ΚΑΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, Σ’ ΕΝΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ «ΧΑΡΜΑΝΙ»

«Φως» στην υπόθεση Σαρκο-γκέιτ
Ο Νικολά Σαρκοζί βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα με τη διάσταση που έχει πάρει η υπόθεση «παράνομου χρηματισμού κομμάτων και προσωπικοτήτων της Δεξιάς» από την εκατομμυριούχο κληρονόμο της L’Oreal, Λιλιάν Μπετανκούρ. Το σκάνδαλο διαπλοκής «ιδιωτικών και κρατικών συμφερόντων» που αποκάλυψε ο γαλλικός Τύπος, με αφορμή μια οικογενειακή δικαστική αντιδικία της δυναστείας Μπετανκούρ, έχει μεταβληθεί σε «θρίλερ του καλοκαιριού» και μονοπωλεί τη γαλλική επικαιρότητα.

Συνταρακτικά επεισόδια τροφοδοτούν καθημερινά το σίριαλ και έχουν προκαλέσει μια πρωτοφανή κρίση που εξελίσσεται σε «Σαρκο-γκέιτ». Βροχή πέφτουν οι μηνύσεις στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί, τη δεξιά παράταξη και τα ΜΜΕ. Μηνύσεις για «συκοφαντική δυσφήμηση» έγιναν από τον υπουργό Εργασίας Βερθ, από τη σύζυγό του που εργαζόταν στο επιτελείο των επιχειρήσεων της Μπετανκούρ και από τον διαχειριστή της εκατομμυριούχου Πατρίς Μεστρ. Επειτα από καταγγελίες προσωπικοτήτων της Δεξιάς κατά της ιστοσελίδας Mediapart για δημοσιογραφικές «φασιστικές μεθόδους», μήνυση για δυσφήμηση κατέθεσε και ο διευθυντής της Εντουί Πλενιέλ.

Σαρκοζί: «Ψυχραιμία»

Ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε από το κυβερνητικό του επιτελείο «συσπείρωση και ψυχραιμία», καθώς βασίζεται στην ανάπαυλα των θερινών διακοπών για ύφεση, ελπίζοντας ότι από τον Σεπτέμβριο θα μπορέσει να υλοποιήσει επίμαχες μεταρρυθμίσεις όπως το Ασφαλιστικό.

Η υπόθεση Μπετανκούρ βρίσκεται τώρα στα χέρια της Εισαγγελίας, που διενεργεί ήδη έρευνα για φοροδιαφυγή της Μπετανκούρ και παράλληλα ξεκίνησε έρευνα περί «παράνομης χρηματοδότησης κομμάτων», βασιζόμενη στις καταγγελίες της Κλερ Τιμπού, πρώην λογίστριας της εκατομμυριούχου. Εξακριβώθηκαν ήδη οι αναλήψεις που ανέφερε η Τιμπού σε κατάθεση και σε συνέντευξη στην ιστοσελίδα Mediapart. Τα λογιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένα ποσά χρησιμοποιήθηκαν για οικιακές ανάγκες, ενώ για άλλα αναφέρεται μόνο ο προσδιορισμός «Μπετανκούρ».

Η 81 ετών κληρονόμος της αυτοκρατορίας των καλλυντικών L’Oreal είναι η οικονομική «πέτρα του σκανδάλου», η οποία κινδυνεύει να… χτυπήσει τον Νικολά Σαρκοζί, το κόμμα του και τον υπουργό του Ερίκ Βερθ. Ενα οικονομικο – πολιτικό «κουβάρι» σκανδάλων, που η κοινή γνώμη περιμένει να ξετυλίξει η εισαγγελική έρευνα (φωτ. ΑΠΕ) Η λογίστρια κλήθηκε σε νέα μαραθώνια κατάθεση και αντιπαράθεση με τον διαχειριστή της εκατομμυριούχου, Πατρίς Μεστρ, κατά την οποία παρέμειναν ο καθένας στις θέσεις του. Ο Μεστρ αρνήθηκε παράνομη χρηματοδότηση προσωπικοτήτων, ενώ η Τιμπού προσπάθησε να αμβλύνει τις καταγγελίες που αφορούν προσωπικά τον Γάλλο πρόεδρο, δηλώνοντας ότι δεν είχε αναφερθεί άμεσα σε χρηματοδότησή του στην ιστοσελίδα Mediapart. Τα Ηλύσια πανηγύρισαν, δηλώνοντας ότι «το θέμα έληξε».

Ο Τύπος, όμως, δημοσίευσε χθες πρακτικά της κατάθεσης της Τιμπού, στην οποία εξηγεί ότι «στο σπίτι της Μπετανκούρ έρχονταν συχνά πολιτικοί, μεταξύ των οποίων και ο Σαρκοζί. “Κυκλοφορούσαν” φάκελοι και ο Σαρκοζί ενδέχεται να είναι μεταξύ αυτών που έλαβαν χρήματα». Σχετικά με τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του προέδρου το 2007, η λογίστρια εμμένει στις καταγγελίες της για καταβολή χρηματικού ποσού, ύψους 150.000 σε ρευστό, στον ταμεία του κυβερνώντος κόμματος Βερθ. Το περιοδικό «Marianne» συνέκρινε τις αναλήψεις των τελευταίων ετών, διαπιστώνοντας ότι για την εκλογική χρονιά 2007 έγινε ανάληψη περίπου 400.000 ευρώ, ενώ το 2006 μόνο 50.000 ευρώ. Χθες έγιναν έρευνες στο σπίτι του Μεστρ και στην έδρα της εταιρείας Clymene που διαχειρίζεται την περιουσία της Μπετανκούρ.

Ο δικηγόρος της λογίστριας δήλωσε ότι η Τιμπού υφίσταται μεγάλες πιέσεις. Οι σοσιαλιστές, οι Πράσινοι και ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν αμφισβητούν την αξιοπιστία της δικαστικής έρευνας, καθώς διεξάγεται από τον γνωστό ως «άνθρωπο του προέδρου», εισαγγελέα Φιλίπ Κουρουά, και απαιτούν να παραπεμφθεί η υπόθεση σε ανεξάρτητη ανακριτική αρχή.

Η υπόθεση «Μπετανκούρ – Βερθ» ξεκίνησε από περιουσιακές αντιδικίες ανάμεσα στη Λιλιάν Μπετανκούρ και στην κόρη της Φρανσουάζ Μεγιέρ. Η τελευταία επιδιώκει να θέσει τη μητέρα της «υπό κηδεμονία», επικαλούμενη «ψυχολογική της αδυναμία» από την οποία επωφελήθηκε ο φίλος της φωτογράφος Φρανσουά Ανρί Μπανιέ, που «της απέσπασε δώρα ύψους 1 δισ. ευρώ». Για να αποδείξει «ανικανότητα» της μητέρας της στη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας, η Μεγιέρ προσκόμισε στο δικαστήριο ηχογραφημένα ντοκουμέντα από τον απολυθέντα μπάτλερ της Μπετανκούρ, με εμπιστευτικές συνομιλίες της μητέρας της. Το περιεχόμενό τους που δημοσίευσε στις 16 Ιουνίου η ιστοσελίδα Mediapart αποκαλύπτει φοροδιαφυγή της εκατομμυριούχου και εγείρει υποψίες για συγκάλυψή της από τον Ερίκ Βερθ, διαχειριστή οικονομικών του κυβερνώντος κόμματος UMP και υπουργό Εργασίας.

Η φοροδιαφυγή και ο υπουργός

Στον Τύπο δημοσιεύονται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία την εποχή της φοροδιαφυγής, όταν ο Βερθ ήταν υπουργός Προϋπολογισμού, η Δικαιοσύνη είχε αποστείλει στο υπουργείο Οικονομικών έγγραφα που αποδείκνυαν την παρανομία. Δεν ασκήθηκε όμως καμιά δίωξη. Ο Βερθ υποστηρίζει ότι δεν είχε γνώση της φοροδιαφυγής και ότι δεν διατηρούσε σχέσεις με την Μπετανκούρ, ενώ αποκαλύφθηκε στη συνέχεια ότι είχε παρασημοφορήσει τον διαχειριστή της. Η σύζυγός του αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διαχείριση των επιχειρήσεων της εκατομμυριούχου. Η γηραιά κυρία παραδέχτηκε τη φοροδιαφυγή της και δηλώνει ότι θα τακτοποιήσει τις οφειλές της.

Τα ΜΜΕ έβγαλαν στη φόρα και μία άλλη υπόθεση. Ο Ρομπέρ Πεζό, κληρονόμος της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας, θύμα κλοπής ράβδων χρυσού, δήλωσε αρχικά στην αστυνομία ότι η αξία των ράβδων ήταν 500.000 ευρώ. Αλλά ύστερα από γεύμα με τον Βερθ μείωσε την αξία σε 150.000 ευρώ, αποφεύγοντας έτσι έρευνα για την προέλευση του χρυσού. Η Αριστερά κατήγγειλε τη «διαπλοκή συμφερόντων», τη διπλοθεσία του Βερθ ως υπουργού και ταμεία του κυβερνώντος κόμματος UMP, τονίζοντας ότι «το σύστημα Σαρκοζί είναι διεφθαρμένο».

Ο Τύπος αποκάλυψε στις 31 Ιουνίου πως ο διαχειριστής της περιουσίας της Μπετανκούρ, Πατρίς Μεστρ, ήταν νομίμως χορηγός του UMP και της «Οργάνωσης υποστήριξης του Ερίκ Βερθ». Τον υπουργό βαρύνουν υποψίες περί ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης της ιδιοκτήτριας μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες στη Γαλλία, όπως είναι της L’Oreal. Νέο θόρυβο προκαλεί η δημοσίευση στοιχείων, σύμφωνα με τα οποία η εκατομμυριούχος έλαβε ως επιστροφές φόρων 30 εκατομμύρια, επωφελούμενη από «φορολογικά δώρα» του Σαρκοζί προς μεγάλες περιουσίες. *

Ελευθεροτυπία – 15/03/2010
Δεν ψηφίζω, δεν ψηφίζω
Χαρακτήρα εθνικής αναμέτρησης έλαβε ο χθεσινός πρώτος γύρος των γαλλικών περιφερειακών εκλογών, που σημαδεύτηκε με αποχή-ρεκόρ πάνω από 50%. Τα αποτελέσματα έδωσαν ενδιαφέρουσες ενδείξεις για τον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων δύο χρόνια πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Ολα τα φλας στο ζεύγος. Ο πρόεδρος Σαρκοζί με τη σύζυγό του Κάρλα Μπρούνι εξέρχονται του εκλογικού τμήματος. Η ψήφος, πάντως, στις τοπικές εκλογές τείνει να μετατραπεί σε ψήφο-τιμωρία εναντίον Σαρκοζί και κυβέρνησης (φωτ. Reuters) Το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέσπασε ιστορική νίκη με ποσοστό 30,0%, ξεπερνώντας το κυβερνών κόμμα UMP, το οποίο συρρικνώθηκε στο 26%-27,3%. Το «Εθνικό Μέτωπο» ανακτά τους ψηφοφόρους του και τοποθετείται στο 12%. Οι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η άνοδος των σοσιαλιστών και η ανάκαμψη της ακροδεξιάς περιορίζει την εκλογική δύναμη του κυβερνώντος κόμματος που δεν έχει άλλα αποθέματα ψηφοφόρων. Το ψηφοδέλτιο «Ευρώπη/Οικολογία», του οποίου ηγούνται ο Κον Μπεντίτ και η Σεσίλ Ντιφλό, επιβεβαιώνει την απήχησή του με ποσοστό 12,3%-13,1%. Αλλά υποχωρεί σε σχέση με το ποσοστό 16,28% των ευρωεκλογών που είχε τροφοδοτήσει την απαιτητικότητά του στις διαπραγματεύσεις για συμμαχία με τους σοσιαλιστές. Το Μέτωπο της Αριστεράς (Κομμουνιστικό Κόμμα και «Κόμμα της Αριστεράς» του Ζαν Λικ Μελανσόν) τοποθετείται σε ποσοστό 5,7%-6%. Το Κεντρώο MoDem περιορίζεται σε ποσοστό 3,4%-4%. Στην άκρα Αριστερά το «Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» του Ολιβιέ Μπεζανσενό συρρικνώθηκε στο 2%,η «Εργατική Δύναμη» της Λαγκιγέ στο 1,3%.

Συμμαχίες στον β’ γύρο

Στις χθεσινές εκλογές πάνω από 44 εκατομμύρια ψηφοφόροι είχαν κληθεί να επιλέξουν 1.880 εκπροσώπους τους από 254 ψηφοδέλτια για 22 περιφέρειες στη μητροπολιτική Γαλλία και 4 στα υπερπόντια εδάφη. Η Αριστερά, που διοικεί 20 από τις 22 ηπειρωτικές περιφέρειες, ελπίζει να εξασφαλίσει τον έλεγχο του συνόλου των περιφερειών. Στον δεύτερο εκλογικό γύρο, που θα διεξαχθεί την ερχόμενη Κυριακή, θα εκπροσωπηθούν υποψήφιοι που συγκεντρώνουν άνω του 10% των ψήφων. Συμμαχίες για συμμετοχή στην περιφερειακή διοίκηση έχουν τη δυνατότητα να συνάψουν οι υποψήφιοι που ξεπερνούν το 5%.

Ψήψος-τιμωρία

Το αποτέλεσμα των εκλογών που διεξάγονται στο μέσον της θητείας του Νικολά Σαρκοζί κινδυνεύει να μετατραπεί σε ψήφο τιμωρίας εναντίον του και να βαρύνει στο τέλος της θητείας του. Δεκαεννέα υπουργοί είναι υποψήφιοι στις περιφερειακές εκλογές, αλλά ακόμα κι αν ηττηθούν, ο Νικόλα Σαρκοζί έχει δηλώσει ότι δεν θα κάνει ανασχηματισμό.

Στην Αριστερά η νίκη του Σοσιαλιστικού Κόμματος δίνει τη «νομιμότητα» στη σοσιαλίστρια ηγέτιδα Μαρτίν Ομπρί να διεκδικήσει το χρίσμα της προεδρικής υποψήφιας. Ο πρωθυπουργός Φιγιόν κάλεσε τους ψηφοφόρους της Δεξιάς να κινητοποιηθούν στον δεύτερο γύρο. Η Μαρτίν Ομπρί δήλωσε ότι η νίκη είναι συνώνυμη με καθήκοντα για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που θα αρχίσει αμέσως διαβουλεύσεις να εκπροσωπηθεί ενωμένη η πλουραλιστική Αριστερά στον δεύτερο γύρο. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/3/2010
ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ 8 – 21 Μαρτίου
ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ 15 ΜΕΡΕΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
«Η Σαπφώ είναι πάντα κορυφαία»
«Η ποίηση είναι παντού, μας τρέφει, μας κατοικεί με όλες τις μορφές που παίρνει για να γλιστρήσει ώς εμάς και να μας υποστηρίξει -ακόμα και άθελά μας», μας είπε ο Φρεντερίκ Μιτεράν. «Από την άλλη πλευρά, όμως, η φωνή της χάνεται μέσα στον θόρυβο του κόσμου.

«Θα επισκεφθώ πάλι σύντομα τη χώρα σας. Αγαπούσα πολύ τη Μελίνα, αγαπώ την Ειρήνη Παππά, μας είπε ο Φρεντερίκ Μιτεράν Είναι, λοιπόν, ζωτική ανάγκη η επαφή με την ποίηση, που μας ξεφεύγει και που συχνά τη βρίσκουμε σε άλλες μορφές τέχνης στις οποίες καταφεύγουμε. Η ποίηση συναντά δυσκολίες ακόμα για να έλθει κοντά μας και δεν έχει βρει την απήχηση που της αξίζει».

Τι ρόλο μπορεί να παίξει το κράτος στη διάδοσή της;

«Είναι ευθύνη του κράτους να συμβάλλει στη διάδοσή της. Δεν πρέπει, όμως, να διακινδυνεύσει να επικαλύψει την ποιητική τέχνη δίνοντάς της επίσημο χαρακτήρα, που θα μπορούσε να είναι αρνητικός για μια τέτοια έκφραση».

Ποια είναι η άποψή σας για το φετινό θέμα της «Ανοιξης των Ποιητών»;

«Πάντα υπήρχαν πολύ μεγάλες ποιήτριες, ξεκινώντας από την Ελληνίδα Σαπφώ, που μέχρι σήμερα είναι κορυφαία στον ποιητικό χώρο. Οι γυναίκες είναι παρούσες στην ποιητική διαδικασία, αλλά δεν είναι αρκετά αναγνωρισμένες. Γι’ αυτό και φέτος η “Ανοιξη των Ποιητών” θέλησε να τις τιμήσει. Οι γυναίκες μπορούν, όμως, και να βοηθήσουν στη διάδοση του ποιητικού λόγου στο πλαίσιο της οικογένειας».

Ποιος είναι ο ρόλος της ποίησης σε έναν κόσμο που δέχεται το πλήγμα της οικονομικής κρίσης;

«Η ποίηση βρίσκεται πάντα στην καρδιά της ανθρώπινης περιπέτειας. Η οικονομική κρίση δεν αλλάζει σε τίποτα την ανάγκη για ποίηση ή την ποιητική ικανότητα. Αλλωστε, σε περιόδους κρίσης και δυσκολιών η ποίηση ήταν πάντα ιδιαίτερα παρούσα».

Ποιες είναι οι προσωπικές σας σχέσεις με την ποίηση; Εχετε γράψει ποίηση;

«Οχι, δεν είμαι ποιητής, άλλα διαβάζω πολλή ποίηση. Ο καθένας μας είναι ποιητής, άλλωστε. Ορισμένοι είναι μάλιστα χωρίς να το ξέρουν».

Πώς εξελίσσονται οι διμερείς πολιτιστικές σχέσεις σας με την Ελλάδα;

«Εχω έναν ιδιαίτερο σύνδεσμο με την Ελλάδα, την αγαπώ, την έχω επισκεφθεί πολλές φορές την πρώτη φορά όταν ήμουν 18 ετών. Εχω πολυάριθμους Ελληνες φίλους. Αγαπούσα πολύ τη Μελίνα Μερκούρη, αγαπώ την Ειρήνη Παππά. Θα επισκεφθώ σύντομα πάλι τη χώρα σας».

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 13 Δεκεμβρίου 2009 Πατριώτες σε εγρήγορση
Η «εθνική ταυτότητα» είναι το περίπλοκο θέμα που θέλησε να θέσει στο επίκεντρο ενός δημόσιου διαλόγου ο γάλλος πρόεδρος Ν. Σαρκοζί, πέντε μήνες πριν από τις περιφερειακές εκλογές του Μαρτίου. Ο υπουργός Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, Ερίκ Μπεσόν, ανακοίνωσε την οργάνωση «διαβούλευσης σε εθνικό επίπεδο που θα συσπειρώνει όλες τις ζωντανές δυνάμεις του έθνους».


Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε επίπεδο νομαρχιών, με δραστηριοποίηση των τοπικών και νομαρχιακών αρχών, βουλευτών και ευρωβουλευτών. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου με την παρουσίαση έκθεσης όλων των απόψεων.

Ο υπουργός Μετανάστευσης έθεσε στο επίκεντρο του διαλόγου δύο γενικές ερωτήσεις, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι φορείς που θα συμμετάσχουν. Η πρώτη: «Τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» Η δεύτερη: «Τι συνεισφέρει η μετανάστευση στην εθνική ταυτότητα»; Θα εξετασθούν επίσης θέματα όπως ο προσδιορισμός του έθνους, εθνική αλληλεγγύη, εκκοσμίκευση, σκοπιμότητα της υποχρέωσης των νέων να τραγουδούν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο την Μασσαλιώτιδα!

Εκτιμώντας ότι η απουσία επίσημης θέσης από το κυβερνών κόμμα ευνοεί τη γαλλική ακροδεξιά του Λεπέν, η οποία εκμεταλλεύεται τα αντι-ισλαμικά αισθήματα της κοινής γνώμης, ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να παρέμβει και προσωπικά στον διάλογο αυτόν.

Δημοσίευσε στην εφημερίδα «Le Monde» άρθρο γνώμης με τον τίτλο «η εθνική ταυτότητα είναι ένα αντίδοτο στον κοινοτισμό». Η παρέμβασή του έγινε την ημέρα κατά την οποία είχε ορισθεί συζήτηση χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση για την εθνική ταυτότητα και σε μία στιγμή που ο διάλογος έχει πάρει νέα τροπή, μετά το ελβετικό δημοψήφισμα για την κατασκευή ισλαμικών μιναρέδων.

Ο γάλλος πρόεδρος αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει τα 6 εκατομμύρια (και είναι η μεγαλύτερη της Ευρώπης) και τους διαβεβαιώνει ότι θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αισθάνονται πολίτες με τα ίδια δικαιώματα που έχουν και όλοι οι άλλοι να βιώνουν την πίστη τους».

Εφιστά, όμως, την προσοχή ενάντια σε κάθε «επίδειξη και πρόκληση» στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας.

Η αντιπολίτευση αντιδρά ως προς τη σκοπιμότητα μιας συζήτησης για την εθνική ταυτότητα. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και πράσινοι καταγγέλλουν μια «επιχείρηση που κρύβει εκλογικές σκοπιμότητες και έχει στόχο να αναζωπυρώσει τους φόβους κατά των μεταναστών για να ανακτήσει ψηφοφόρους της ακροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές».

Για την αριστερά ανέκαθεν το θέμα της εθνικής ταυτότητας ήταν «ταμπού». Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές είχαν καταγγείλει την ίδρυση υπουργείου που φέρνει τη διπλή ονομασία «υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας», θεωρώντας ότι ο συνδυασμός των δύο εννοιών προκαλεί ένα «επικίνδυνο αμάλγαμα». Σήμερα εκτιμούν ότι ο διάλογος για το θέμα της εθνικής ταυτότητας «ολίσθησε» επικίνδυνα, ανακατεύοντας τα θέματα της μετανάστευσης με εκείνα της θρησκείας ή των συμβόλων της.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15/11/2009

Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν

Τα κόμματα της αριστεράς πραγματοποίησαν αυτή την εβδομάδα ύστατες διαπραγματεύσεις για να εξετάσουν τις δυνατότητες ενός κοινού κατεβάσματος στις περιφερειακές εκλογές τον Μάρτιο του 2010.
Οι διαφωνίες παραμένουν ανάμεσα στο Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (ΝΡΑ) του Ολιβιέ Μπεζανσνό και στο Μέτωπο της Αριστεράς, μια συμμαχία εννέα κομμάτων, στην οποία ηγούνται το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς (PG) του Μελανσόν.

Κανένας δεν θέλει να επωμισθεί την ευθύνη μιας αποτυχίας των διαπραγματεύσεων. Ο Μπεζανσνό αντιμετωπίζει κριτική από ηγετικά στελέχη του ΝΡΑ, που εκτιμούν ότι η στρατηγική του «μοναχικού καβαλάρη» οδηγεί σε αδιέξοδο, εφόσον η άκρα αριστερά δεν μπορεί να επιτύχει μόνη της κοινωνικό μετασχηματισμό και εναλλαγή εξουσίας.

Υστερα από πολύμηνες αντιπαραθέσεις, το ΝΡΑ υιοθέτησε στο Εθνικό του Συμβούλιο, με πλειοψηφία 66%, μια νέα τροποποιημένη πρόταση σε σχέση με τις αρχικές του θέσεις. Το ΝΡΑ τοποθετείται τώρα υπέρ της «ενωτικής εθνικής εκπροσώπησης» στον πρώτο γύρο, αλλά δεν θέλει οι εκπρόσωποί του να συμμετέχουν σε εκτελεστικά όργανα της περιφερειακής διοίκησης, «στα οποία κυριαρχούν σοσιαλιστές ή οικολόγοι που ασκούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές».

Τέσσερις ώρες διήρκεσε η μαραθώνια σύσκεψη των εκπροσώπων του ΝΡΑ που οργανώθηκε την Τρίτη στα γραφεία του «Κόμματος της Αριστεράς» και στην οποία μετείχε ο Ζαν Λικ Μελανσόν. Ηταν η «σύσκεψη της τελευταίας ευκαιρίας», όπως τη χαρακτήρισε ο Ολιβιέ Μπεζανσνό.

Παρ’ όλο που οι διαφωνίες παραμένουν, ο Μπεζανσνό άφησε ανοιχτή την πόρτα για νέες διαπραγματεύσεις. Προσωπικά θέτει σαν στόχο τη δημιουργία μιας «νέας αριστερής αντιπολίτευσης» στα περιφερειακά συμβούλια.

«Στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών είμαστε σύμφωνοι να κατέβουν όλα τα κόμματα της αριστεράς αυτόνομα και στον δεύτερο γύρο είμαστε υπέρ τής ένωσης ώστε να νικήσουμε τη δεξιά», δήλωσε ο Πιερ – Φρανσουά Γκρον, ηγετικό στέλεχος του ΝΡΑ. «Το θέμα είναι αν και υπό ποιους όρους θα υπάρξει συμμετοχή μας στη διαχείριση των περιφερειών».

Σε νέες διαβουλεύσεις των ηγετών της αριστεράς, θα εξετασθούν ποιες μπορούν να είναι οι συγκεκριμένες συνθήκες συμμετοχής στα εκτελεστικά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη συνέχεια το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα θα καλέσει σε ψηφοφορία τα μέλη του από 30 Νοεμβρίου έως 6 Δεκεμβρίου. Οι προτάσεις που θα υποβληθούν θα αφορούν συμμαχίες κατά περιφέρειες.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς δεν αποδέχονται τον όρο «μη συμμετοχής σε περιφερειακά συμβούλια με ηγεμονική διοίκηση σοσιαλιστών ή οικολόγων», που αποτελεί το κυριότερο στοιχείο εμπλοκής. Η συμμαχία του Μετώπου της Αριστεράς επιδιώκει να καταγράψει αριστερές πλειοψηφίες, παρουσιάζοντας «ανεξάρτητα» από το Σ.Κ. και τους οικολόγους ψηφοδέλτια «σε όλες τις περιφέρειες».

Επιπλέον οι κομμουνιστές θα επιδιώξουν να συμμαχήσουν από τον πρώτο γύρο με τους σοσιαλιστές σε 3 – 4 περιφέρειες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη νίκη των υποψηφίων τους.

Ο Μελανσόν δήλωσε ότι το πρόβλημα με το ΝΡΑ έγκειται «εκεί όπου θα νικήσουμε τη δεξιά, αν στη συνέχεια θα κυβερνήσουμε μαζί. Στο σημείο αυτό οι θέσεις μας παραμένουν διαφορετικές».

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009
Οι γκολικοί στο εδώλιο
Ο πιο δημοφιλής πολιτικός της Γαλλίας σήμερα είναι ο πρώην πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Ενας άνθρωπος που κατά το παρελθόν έχει δείξει πως ξέρει να αναγεννιέται από την τέφρα του. Θα επιβιώσει, άραγε, πολιτικά και τώρα μετά την παραπομπή του σε δίκη για οικονομικό σκάνδαλο, ενώ έπονται και πολυάριθμες καταγγελίες για ατασθαλίες;


Ο Σιράκ, ηλικίας 76 ετών, παραπέμπεται σε δίκη, για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος στην υπόθεση των υποτιθέμενων 21 αργομισθιών συνεργατών του όταν ήταν δήμαρχος Παρισιού το 1983-1998. Μέχρι το 2007 καλυπτόταν από προεδρική ασυλία κι έτσι η δικαστική διαδικασία ξεκίνησε αμέσως μετά. Η εισαγγελική αρχή του Παρισιού πρότεινε τότε απαλλαγή, αλλά η ανακρίτρια Ξαβιέρ Σιμεονί τον παρέπεμψε στο πταισματοδικείο. Η εισαγγελία μπορούσε να ασκήσει έφεση. Δεν το έκανε, γιατί ο Σιράκ δήλωσε ότι «επιθυμεί να προσέλθει στο δικαστήριο για να αποδείξει ότι οι διορισμοί δεν ήταν παράνομοι».

Η παραπομπή του Σιράκ στη Δικαιοσύνη έγινε παραμονές της κυκλοφορίας του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του. Ετσι, ο θόρυβος για τη δίκη του, αντί να τον βλάψει, τον ωφέλησε: Το βιβλίο του έγινε ανάρπαστο και η δημοτικότητά του έφτασε σε λίγες μέρες στο 76%.

Κερδισμένος από τη δίκη του Clearstream βγήκε και ο σιρακικός Ντομινίκ ντε Βιλπέν: Μπήκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, κατήγγειλε τον Σαρκοζί για παρεμβατισμό στη Δικαιοσύνη και τοποθετήθηκε ως ο αντίπαλός του στην κούρσα για την προεδρία.

Ο Νικόλα Σαρκοζί δίνει την εντύπωση ότι πέφτει σε λάκκο που έσκαψε για άλλους. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε αποκαλέσει «ένοχους» τους κατηγορουμένους για την υπόθεση Clearstream, τροφοδοτώντας την υποψία ότι δίνει «γραμμή στους δικαστές».

Σκοτεινές υποθέσεις του γκολισμού ξεθάβονται την ίδια εποχή: Καταδίκη του υπουργού Σαρλ Πασκουά για την υπόθεση παράνομης πώλησης όπλων «Αγκολαγκέιτ». Αρση της ασυλίας του σιρακικού γερουσιαστή της Πολυνησίας Γκαστόν Φλος, για υποθέσεις οικονομικών σκανδάλων.

Ορισμένοι αναλυτές θέτουν το ερώτημα αν το ανασκάλεμα παλιών υποθέσεων είναι «τυχαία συγκυρία» ή «πυροδότηση ενός μηχανισμού εξόντωσης του γκολισμού». Ο «πράσινος» Νοέλ Μαμέρ εκτιμά ότι «παρακολουθούμε αλλεπάλληλα επεισόδια ενός αιματοβαμμένου γουέστερν με μονομαχίες και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε κλίκες».

Ο Νικολά Σαρκοζί δηλώνει ότι εφαρμόζει τη «διαφάνεια». Τα ΜΜΕ, ωστόσο, επισημαίνουν την απόφασή του να καταργήσει τον ανακριτή, την παράταση της θητείας ορισμένων δικαστών, την ανισότητα που συνεπάγεται να είναι ο ίδιος ο ανώτατος ρυθμιστής στη Δικαιοσύνη και παράλληλα ενάγων σε πολυάριθμες υποθέσεις και το διπλό του λεξιλόγιο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμπέρασμα: Οι δίκες γκολικών μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ για τον Σαρκοζί.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/7/2009

Το πράσινο πάει στην αριστερά
Η ανατροπή των συσχετισμών στη γαλλική αριστερά, ύστερα από τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, έχει δημιουργήσει εντάσεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν στην κοινή γνώμη έχει διαμορφωθεί η εκτίμηση ότι μόνο η ενότητα μπορεί να εξασφαλίσει την αλλαγή.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν βρίσκεται πια σε ηγεμονική θέση, ενώ Πράσινοι, Κομμουνιστές, άκρα αριστερά και κεντρώο κόμμα διεκδικούν αναβάθμιση της επιρροής: οι Σοσιαλιστές δεν αντιπροσωπεύουν πια την κινητήρια δύναμη στην αντιπολίτευση.

Οι περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν την άνοιξη του 2010 συνιστούν την τελευταία μεγάλη εκλογική μονομαχία πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 και θα πάρουν μορφή εθνικής αναμέτρησης. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τοποθετούνται από τώρα και διαμορφώνουν τη στρατηγική τους με στόχο την ανάκτηση ψηφοφόρων και τη νίκη της αριστεράς.

Πανηγυρική εκδήλωση με αντικείμενο την «Ημέρα της οικολογίας» οργάνωσαν οι Πράσινοι για να γιορτάσουν την επιτυχία τους στις ευρωεκλογές. Ο Κον Μπεντίτ, ηγέτης του ψηφοδελτίου «Ευρώπη-Οικολογία» και καθοδηγητής του Κόμματος των Πρασίνων, σκοπεύει να καταγραφεί και στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

Φιλοδοξία του για τους οικολόγους είναι να αποτελέσουν άξονα αναδιάρθρωσης της αριστεράς. Και διαβεβαιώνει τους Πράσινους ότι στις περιφερειακές εκλογές είναι δυνατόν να υπερισχύσουν του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της δεξιάς και να αναλάβουν την προεδρία σε πολλές περιφέρειες. Γι’ αυτό αγνόησαν τις προτάσεις των Σοσιαλιστών για σύσταση κοινών ψηφοδελτίων.

Ο Κον Μπεντίτ κάλεσε «όλους τους οικολόγους, από όπου κι αν προέρχονται», σε συνεργασία. Η έκκλησή του εισακούστηκε από τον πρώην διευθυντή της Greenpeace Μπρούνο Λεμπέλ, που εγκατέλειψε τους Σοσιαλιστές για να συνεργαστεί με τους Πράσινους. Ανοιχτοί σε συνεργασία δηλώνουν και οι εκπρόσωποι του «οικολογικού πόλου» των Σοσιαλιστών. Συμμαχία του κεντρώου MoDem με τους Πράσινους επιθυμεί και η αντιπρόεδρός του κόμματος Κορίν Λεπάζ, ηγέτιδα της οικολογικής ομάδας CAP.

Αντίθετα, ο ηγέτης του κεντρώου κόμματος MoDem, Φρανσουά Μπαϊρού, έπειτα από έντονη αυτοκριτική για την ήττα στις ευρωεκλογές, με άνοιγμα προς νέες προσωπικότητες και αναμόρφωση των λειτουργιών του Κόμματος, προσπαθεί να ανασυντάξει το κόμμα μπροστά στις προκριματικές εκλογές για επιλογή υποψηφίων στις περιφερειακές εκλογές. Ανεξάρτητη εκπροσώπηση, αυτόνομα ψηφοδέλτια είναι η τελική του απόφαση.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, από την άλλη, ψάχνει ένα νέο «κοινωνικό μοντέλο» με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, για την έξοδο από την κρίση, το οποίο μέσα από θεματικές διασκέψεις των οργανώσεων, θα μετεξελιχθεί σε κυβερνητικό πρόγραμμα ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ομως, οι εσωκομματικές έριδες επισκιάζουν τις προσπάθειες της Μαρτίν Ομπρί.

Ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ «άδειασε» την πρόεδρο του κόμματος, εκτιμώντας ότι στην εξάμηνη θητεία της τίποτε δεν άλλαξε. Επίσης, ο ανανεωτής Εμανουέλ Βαλς επικρίνει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αρνείται συνεργασία και ανακοίνωσε από τώρα την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές.

Τα μικρότερα κόμματα της αριστεράς επωφελούνται από την αποδυνάμωση των Σοσιαλιστών για να προωθήσουν την επιρροή τους.

Σε πρώτη σύσκεψη εκπροσώπων του Κ.Κ., του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος-ΝΡΑ του Ολιβιέ Μπεζανσνό και του Κόμματος της Αριστεράς του Ζαν-Λικ Μελανσόν, για την προετοιμασία των περιφερειακών εκλογών, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι «πρέπει να υπάρξει αναμόρφωση των συσχετισμών δυνάμεων στην αριστερά».

Το ΝΡΑ, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε περιφερειακά συμβουλία μαζί με τους Σοσιαλιστές. Αντίθετα, οι Κομμουνιστές, που διοικούν πολλές περιφέρειες μαζί με τους Σοσιαλιστές, αντιδρούν. Στόχος τους είναι να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την εκπροσώπησή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση και γι’ αυτό οι συμμαχίες είναι πάντα απαραίτητες.

Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28/6/2009

Το κράτος είναι μόνος του!
Με μια μεγαλειώδη τελετή στο Ανάκτορο των Βερσαλιών, θέλησε να σηματοδοτήσει την έναρξη του δεύτερου κύκλου της προεδρικής του θητείας ο Νικολά Σαρκοζί: Μετά τη νίκη της δεξιάς στις ευρωεκλογές, αποφάσισε να απευθυνθεί στο «Κογκρέσο» σε κοινή συνεδρίαση Κοινοβουλίου και Γερουσίας, στο ναό της νομοθετικής εξουσίας.

Είναι η πρώτη φορά στην 5η Γαλλική Δημοκρατία που ο Σαρκοζί κάνει χρήση αυτού του προνομίου, το οποίο κατοχυρώθηκε με αναθεώρηση του γαλλικού συντάγματος το 2008 και έχει ομοιότητες με το αμερικανικό σύστημα.

Υπεύθυνος της κυβερνητικής πολιτικής ήταν μέχρι τώρα αποκλειστικά ο πρωθυπουργός. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας δεν είχε την ευθύνη της κυβερνητικής δράσης, με εξαίρεση την άμυνα και την εξωτερική πολιτική.

Σήμερα, ο πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να εκφωνεί την ομιλία του στην ολομέλεια του νομοθετικού σώματος και να αποχωρεί χωρίς διάλογο. Οι εκπρόσωποι των πολιτικών ομάδων διαθέτουν, στη συνέχεια, περιορισμένο χρόνο για να εκφραστούν και ο πρωθυπουργός απαντά, χωρίς να διεξάγεται ψηφοφορία.

Ο «αυτοκράτορας» Σαρκοζί ήταν ο σούπερ-σταρ ενός εντυπωσιακού τηλεοπτικού θεάματος. Οι κάμερες απαθανάτισαν τη μεγαλόπρεπη είσοδό του στο παλάτι, με παρατεταγμένη τη δημοκρατική φρουρά, τους βουλευτές να τον υποδέχονται όρθιοι στα έδρανα και στο προεδρικό θεωρείο τη σύζυγό του, Κάρλα, πλαισιωμένη από τους συμβούλους του να τον χειροκροτούν.

Υιοθετώντας τόνους εθνικής ενότητας, ο Σαρκοζί εκφώνησε μια ομιλία ασαφή και αόριστη, που θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση, με μοναδική συγκεκριμένη εξαγγελία την έκδοση κρατικού δανείου. Εκανε λόγο για «επανίδρυση του γαλλικού κοινωνικού προτύπου». Κάλεσε τους βουλευτές να συμβάλουν «στην αντιμετώπιση της μεγαλύτερης κρίσης του αιώνα» και έδωσε το πράσινο φως για τη μεταρρύθμιση της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αφορμή τον δημόσιο διάλογο για τη χρήση της μπούργκας, τόνισε ότι «δεν είναι καλοδεχούμενη στη Γαλλία», διευκρινίζοντας ότι δεν συμβαδίζει με «την αντίληψη που έχει η Γαλλική Δημοκρατία περί γυναικείας αξιοπρέπειας».

Φύγε εσύ, έλα εσύ

Το χολιγουντιανό σόου στις Βερσαλίες κόστισε πάνω από 400.000 ευρώ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Πράσινοι απουσίασαν, ενώ οι Σοσιαλιστές αποχώρησαν μετά την ομιλία Σαρκοζί.

Ο Σαρκοζί θέλησε να εντυπωσιάσει και με ανασχηματισμό της κυβέρνησης: Αντικατέστησε οχτώ υπουργούς και προκάλεσε έκπληξη με τη «στρατολόγηση» του Φρεντερίκ Μιτεράν, ανιψιού του πρώην προέδρου, στον οποίο ανέθεσε το υπουργείο Πολιτισμού. Πάντως δεν πρόκειται για «άνοιγμα» προς τα αριστερά, γιατί ο Φρεντερίκ Μιτεράν δεν έχει ετικέτα σοσιαλιστή και είχε δηλώσει το 1995 πως ψηφίζει Σιράκ.

Το κρίσιμο σημείο του ανασχηματισμού είναι ότι υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ανέλαβε ο φιλοατλαντιστής Πιέρ Λελούς και ότι καταργήθηκε το υφυπουργείο Εξωτερικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η δημοφιλής Ράμα Γιάντ, που το εκπροσωπούσε ασκώντας κριτική προς τη σαρκοζική κυνική διπλωματία, μετακόμισε… στο υπουργείο Αθλητισμού

Κυριακάτικη 10/05/2009
Χειρότερος, αλλά καταλληλότερος!
ΓΑΛΛΙΑ. Το 72% των Γάλλων πιστεύει ότι ο Σαρκοζί τους πρόδωσε, αλλά ακόμη τον θεωρούν ως τον πιο ικανό για τα Ηλύσια

Ο Νικολά Σαρκοζί γιόρτασε την επέτειο των δύο χρόνων της προεδρικής του θητείας χωρίς πανηγυρισμούς και με φόντο τη δυσαρέσκεια των Γάλλων.

Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2007 ο Σαρκοζί είχε εξαγγείλλει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προβάλλοντας τον ακτιβισμό και την «παντοπροεδρία» του απέναντι στο θαμπό παρελθόν της Ε’ Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η έναρξη της θητείας του επισκιάστηκε από τον ταραχώδη ιδιωτικό του βίο, το διαζύγιο και τον νέο «γκλάμουρους» γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Οι στενές φιλίες του με μεγιστάνες του πλούτου και μεγαλοεκδότες, οι πολυτελείς του διακοπές έφεραν κατάρρευση της δημοτικότητάς του.

Οι αναλυτές των ΜΜΕ καταγγέλλουν την «εκλογική μοναρχία», την «ακόρεστη υπερεξουσία» και την «εγωκρατία» που επιβάλλει, μεταβάλλοντας σε κομπάρσους τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς.

Καινούριες υποσχέσεις

Ο Σαρκοζί προσπαθεί τώρα να ανασκευάσει τις εντυπώσεις: Περιοδεύει στην επαρχία προβάλλοντας τη δράση του και θέλει να δώσει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε συνεχή προεκλογική εκστρατεία. Δηλώνει, μάλιστα, ότι μέσα στη διετία αυτή υλοποίησε 90 μεταρρυθμίσεις. Ποιές;

Ανάμεσά τους η επάνοδος της Γαλλίας στις στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ειδικών συντάξεων, η μίνιμουμ υπηρεσία ασφάλειας στον δημόσιο τομέα σε περίπτωση απεργιών και οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις για ενθάρρυνση νέων προσλήψεων.

Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε, επίσης, στον Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναπτύξει πρωτοβουλίες στη Γεωργία, τη Γάζα και τη διάσκεψη της G20, αναβαθμίζοντας την εικόνα του. Αλλά η διεθνής οικονομική κρίση δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα στη Γαλλία.

Γάλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος, απτόητος από τις αντιδράσεις, λανσάρει με φρενίτιδα νέες ετερόκλητες μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύοντας να μην υλοποιήσει καμιά.

Επισημαίνουν ότι σε δύο χρόνια «εφεύρε λίγα και περηφανεύτηκε για πολλά» και τονίζουν ότι «η προβολή της θεληματικότητας υπερβαίνει την πραγματικότητα»: Η κομμουνιστική εφημερίδα «L’ Humanite» παρουσιάζει τον απολογισμό της διετούς θητείας του Σαρκοζί με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που δίνει μόνο στους πλούσιους».

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατήγγειλε, με ένα ντοκουμέντο 32 σελίδων, «την πλήρη και παταγώδη αποτυχία» της πολιτικής Σαρκοζί στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων την απασχόληση, την ανεργία, την παιδεία και τις ελευθερίες.

Ο κεντρώος ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού, στο βιβλίο του με τίτλο «Κατάχρηση εξουσίας» που μόλις κυκλοφόρησε, καταγγέλλει τον Σαρκοζί ότι αντιβαίνει με την πολιτική του στο γαλλικό μοντέλο κοινωνίας.

Το κλίμα είναι σήμερα εκρηκτικό. Οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τις μαζικές απολύσεις έχουν πάρει χαρακτήρα εξέγερσης, με ομηρίες διευθυντών επιχειρήσεων και καταλήψεις εργοστασίων, ενώ στις πρόσφατες διαδηλώσεις, σχεδόν 3.000.000 άτομα κατέβηκαν διαδοχικά στους δρόμους κατά της πολιτικής του προέδρου.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι τρίμηνες κινητοποιήσεις των φοιτητών κατά της προετοιμαζόμενης μεταρρύθμισης έχουν προκαλέσει εμπλοκή της λειτουργίας σε 20 από τα 83 πανεπιστήμια. Και τα οχτώ μεγάλα συνδικάτα ενώθηκαν και αποφάσισαν νέο γύρο κινητοποιήσεων.

Η δημοτικότητα του Νικολά Σαρκοζί έχει πέσει στο ναδίρ. Δύο στους τρεις Γάλλους είναι απογοητευμένοι και περισσότεροι (72%), κρίνουν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Την ίδια στιγμή, όμως, ένα ποσοστό της τάξης τους 65%-75% θεωρούν ότι «ούτε η αριστερά δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα από τη δεξιά αν βρισκόταν στην εξουσία».

Τι άλλο δείχνουν, όμως, τα γκάλοπ; Οτι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, ο Σαρκοζί… θα επανεκλεγόταν πρόεδρος. Και αυτό γιατί η αριστερά δεν καταφέρνει, φαίνεται, να ενσαρκώσει μια αξιόπιστη προοπτική για εναλλαγή εξουσίας.

Eλευθεροτυπια 23/04/2009
Σαρκοζί και Ρουαγιάλ, οι δύο μεγάλες… γλωσσοκοπάνες
«Η σιωπή είναι χρυσός». Επάνω στο γνωστό αυτό απόφθεγμα θα έπρεπε να διαλογιστούν επαρκώς δύο κορυφαίες πολιτικές γαλλικές προσωπικότητες, ο Νικολά Σαρκοζί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, που έχουν το ίδιο ελάττωμα, την υπερβολική χρήση του λόγου!

Ο Γάλλος πρόεδρος αντιμετωπίζει μύδρους από κριτικές για κακεντρεχή του σχόλια σχετικά με γαλλικές και ξένες προσωπικότητες, ενώ επίμαχες δηλώσεις της Ρουαγιάλ έχουν προκαλέσει μπούμερανγκ και πρόβλημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Τα ΜΜΕ επισημαίνουν ότι σαν «άνθρωπος-ορχήστρα» ο Σαρκοζί κανονίζει τα πάντα, διορίζει και παύει προσωπικότητες, επεμβαίνει σε όλα, οργανώνει επιτελεία, κυκλώματα, ενορχηστρώνει ένα εκτεταμένο λόμπι υπερ-προεδρίας με δίκτυα σε όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής. Υπερηφανεύεται συνεχώς για την έντονη δραστηριότητα και τα επιτεύγματά του και πολύ συχνά εκφράζεται υποτιμητικά για συνεργάτες του, υπουργούς ή πολιτικές προσωπικότητες. Αφήνει άναυδους τους συνομιλητές του όταν π.χ. χαρακτηρίζει τους προκατόχους του στα Ηλύσια πεδία «τεμπέληδες βασιλιάδες». Η κακογλωσσιά του είναι γνωστή στο περιβάλλον του και ένας από τους ηγέτες της Δεξιάς προσπαθώντας να αποδραματοποιήσει την πολεμική για υποτιμητικά σχόλια του προέδρου σχετικά με ξένους ηγέτες, δήλωσε «ο Σαρκοζί λέει κακά λόγια για όλους, οπότε αυτό δεν μετράει». Το αγαπημένο παιχνίδι του Σαρκοζί είναι να μπλοφάρει, επαινώντας Σοσιαλιστές και αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους για να σπείρει ζιζάνια στην αντιπολίτευση. Πρόσφατα προκάλεσε διαρροή πληροφοριών για βολιδοσκόπησή του προς τον Ντομινίκ Στρος-Καν, με προοπτική να διαπιστώσει αν θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει πρωθυπουργός σε απώτερο χρόνο. Ενδεχομένως σε μία δεύτερη προεδρική του θητεία…

Στην αντιπολίτευση, οι φραστικές εκρήξεις και τα ευφυολογήματα της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, προκαλούν επίσης συνεχή αναβρασμό. Η Δεξιά την καταγγέλλει ότι επιδιώκει να μονοπωλεί τα ΜΜΕ και να τραβήξει αλλού την προσοχή και να επικαλύψει τον αντίκτυπο της καταδικαστικής απόφασης για αθέτηση εργατικών δικαιωμάτων πρώην συνεργατριών της. Προσωπικότητες της Δεξιάς ειρωνεύονται την «τηλε-ευαγγελίστρια» Σεγκολέν και τα κηρύγματα της και της συνιστούν να συμβουλευτεί ψυχολόγο.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συμπεριφορά της Ρουαγιάλ πλήττει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που εμφανίζεται δικέφαλο και με αντικρουόμενες τάσεις, καθώς η Σεγκολέν παίρνει πρωτοβουλίες ανεξαρτήρως από το Σ.Κ. σπάζοντας τη συνοχή του. Οι πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις της κατά του Σαρκοζί δίχασαν τους Σοσιαλιστές ηγέτες. Ορισμένοι την υποστήριξαν, άλλοι την αποδοκίμασαν εκτιμώντας ότι το παρακάνει ζητώντας «συγγνώμη εκ μέρους των Γάλλων για την κακή συμπεριφορά του προέδρου» ως προς τα κουτσομπολιά του για ξένους ηγέτες. Πάντως τόσο ο Σαρκοζί όσο και η Ρουαγιάλ παίζουν το ίδιο παιχνίδι επικοινωνίας. Με τις κοσμικές εμφανίσεις τους και το θόρυβο που προκαλούν οι τολμηρές δηλώσεις τους, βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, μονοπωλούν το ενδιαφέρον και επισκιάζουν όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Eλευθεροτυπια 6/05/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ…ΠΑΡΙΣΙ

Στη ζούγκλα του Διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας

Η εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών, του Ιντερνετ, της κινητής τηλεφωνίας, των wi fi και της τηλεόρασης είναι ασφαλώς μια μεγάλη πρόοδος που διευκολύνει εξαιρετικά όλες τις λειτουργίες της καθημερινής ζωής.
Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Τα διάφορα «μπογκ» που ακινητοποιούν συχνά υπηρεσίες δημόσιας χρήσης, ιατρικές, οικονομικές, και παραλύουν καμιά φορά επί ώρες ένα δίκτυο επικοινωνίας. Ενα άλλο πρόβλημα που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις είναι το θέμα της υγείας. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που δημιουργήθηκαν με τη ραγδαία αύξηση της κινητής τηλεφωνίας, τις κεραίες της τηλεόρασης και της ραδιοφωνίας, τις ιατρικές συσκευές ακτινοβολίας εξαπλώθηκαν σε μεγάλη κλίμακα.

Στη Γαλλία ξεσπούν κάθε μέρα αντιδικίες κατά των εταιρειών που τοποθετούν σε κεντρικά σημεία της πόλης κεραίες για μεταβίβαση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Υπό την πίεση των πολιτών, ολοένα και περισσότεροι δήμαρχοι αντιτίθενται στην εξάπλωση των πυλώνων. Τρεις ποινικές υποθέσεις εξανάγκασαν τις εταιρείες τηλεφωνίας να αποσύρουν τις κεραίες τους. Στις 23 Απριλίου πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας υπό την αιγίδα της κυβέρνησης για να εξεταστούν οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία από τον πολλαπλασιασμό των πυλώνων. Η γαλλική ομοσπονδία κινητής τηλεφωνίας Afom εκτιμά ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εισχωρούν στο εσωτερικό των κατοικιών είναι μικρής εντάσεως σε σχέση με άλλες πηγές μαγνητισμού. Πολύς λόγος γίνεται και για τις συνέπειες των κινητών στον ανθρώπινο οργανισμό, λόγω των νοσηρών επιπτώσεων μαγνητικών κυμάτων που εισχωρούν στον εγκέφαλο, ιδίως σε περιπτώσεις συχνής χρήσης ή στα μικρά παιδιά.

Αλλά μια κατάσταση απαράδεκτη για τους χρήστες Ιντερνετ και τηλεφωνίας, και αδιανόητη για πολιτισμένη χώρα, είναι ο γκανγκστερισμός που διέπει πλέον τον ανταγωνισμό των γαλλικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών. Είναι απίστευτο το πώς μεταχειρίζονται οι παντοδύναμες στη Γαλλία αυτές εταιρείες τους καταναλωτές, χρησιμοποιώντας πρακτικές ζούγκλας. Πέρα από τα συνήθη προβλήματα, διακοπές σύνδεσης, υπερχρέωση κι άντε να βρεις άκρη, προστέθηκε τώρα και η εξής τερατώδης εμπορική πρακτική. Μια εταιρεία, όπως ακόμα και η κρατική εταιρεία FRANCE TELECOM, μπαίνει χωρίς να έχει την άδειά σου στο ηλεκτρονικό σου σύστημα και αυθαίρετα σου αναιρεί όλες σου τις συνδέσεις (Ιντερνετ, τηλέφωνο, τηλεόραση) με μια άλλη εταιρεία, π.χ. την ανταγωνίστριά της Free! Αρχίζει τότε μια φρικαλέα, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία από τα «θύματα του slamming» -όπως είναι ο όρος γι’ αυτό το αδίκημα- για να συσταθεί φάκελος βάσει του οποίου η εταιρεία σου θα αντικρούσει την εταιρεία – ληστή ώστε να επιτύχει την επανακαλωδιοποίηση της γραμμής τηλεφώνου σου με Ιντερνετ. Η γαλλική κυβέρνηση ανήγγειλε τώρα ότι τα θύματα του slamming θα πρέπει να αποζημιώνονται με το (μηδαμινό) ποσό των 30 ευρώ ή το διπλάσιο αν η διακοπή σύνδεσης ξεπεράσει τις 7 ημέρες, υπό τον όρο ότι η εταιρεία που σε λήστεψε θα παραδεχτεί την ευθύνη της. Τρέχα γύρευε…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/02/2009
ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Η πιο οικουμενική τέχνη
Ζάν Πιέρ ΣΙΜΕΟΝ

«Οι ποιητές είναι ανένταχτοι και αμφισβητίες. Εκφράζονται με γέλιο αγέρωχο, με αυθάδεια και όχι με συγκατάβαση. Είναι απόστολοι της ελεύθερης σκέψης και δράσης. Θέτουν υπό κρίση τους κοινωνικούς δεσμούς που βασίζονται σε σχέσεις επικυριαρχίας. Αρνούνται να είναι εξαρτώμενοι από τις οποιεσδήποτε εξουσίες. Σε περίοδο κρίσης είναι πιο ουσιώδεις από ποτέ». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον καλλιτεχνικό διευθυντή της «Ανοιξης των Ποιητών» Ζαν Πιερ Σιμεόν, «ψυχή» της εκδήλωσης. Χάρη στις δικές του προσπάθειες ο θεσμός μπήκε στο πολιτιστικό ημερολόγιο.

«Στην αρχή φαινόταν σαν “ούφο”, σαν αξιοπερίεργο», μας λέει. «Σήμερα έχει αποκτήσει πλατιά διάδοση. Επιδιώκω το να γίνει αντιληπτή η ποίηση σαν κοινωνικός δεσμός ανάμεσα σε γενιές, εθνικότητες, κοινότητες, πολίτες. Δεν υπάρχει τέχνη πιο οικουμενική. Παρά τις διαφορετικές γλώσσες, το ποίημα είναι διεθνές λεξιλόγιο. Στα γαλλικά, αγγλικά ή κινεζικά, μιλάμε την ίδια γλώσσα όταν μιλάμε με ποίηση».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/02/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ

Σεγκολέν: Αγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας η Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Εφτάψυχη, παρά τις μαχαιριές των άσπονδων φίλων της. Πανταχού παρούσα, δεν το βάζει κάτω παρά την εκτόπισή της από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Επιδιώκει να κυριαρχεί στο πολιτικό προσκήνιο, με δημόσιες εμφανίσεις, διεθνείς δραστηριότητες, εμπρηστικές δηλώσεις, εκμυστηρεύσεις. Η Ρουαγιάλ επανήλθε δριμύτερη στην πολιτική σκηνή με τους εορτασμούς για την ορκωμοσία του Ομπάμα στις ΗΠΑ. Φρόντισε να προσκληθεί σε διάφορες εκδηλώσεις και είχε μεγάλη προβολή στα ΜΜΕ η παρουσία της ως η «μόνη Γαλλίδα πολιτικός που έζησε από κοντά την ιστορική αυτή συγκυρία». Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο σε πόζες μπροστά στις κάμερες, έκανε και θορυβώδεις δηλώσεις. Ισχυρίστηκε ότι ο Ομπάμα «αντέγραψε» τις ιδέες της για τη «συμμετοχική δημοκρατία». Είχε, λέει, στείλει ανθρώπους του να επισκεφθούν το επιτελείο της κατά τη διάρκεια της προεδρικής της εκστρατείας, να μελετήσουν το πρόγραμμά της και εμπνεύστηκε από τις ιδέες της. Τα τσουχτερά σχόλια που ακολούθησαν ανάγκασαν τη Σεγκολέν να μαζευτεί. Τρεις μέρες αργότερα δήλωσε: «Επρόκειτο για αστείο… αστειεύθηκα»!

Η Ρουαγιάλ δείχνει αποφασισμένη να καταλάβει από τώρα τη θέση της προεδρικής υποψήφιας και ανέλαβε πρωτοβουλίες που έχουν στόχο να της εξασφαλίσουν πρωταρχικό ρόλο στην πολιτική σκηνή. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα τής έκοψε πρόσφατα την οικονομική χορηγία που είχε από το κόμμα ως προεδρική υποψήφια. Μπορεί όμως να λάβει δωρεές από μαικήνες ή συνδρομητές μέσον της οργάνωσής της «Desir d’avenir». Επιπλέον, ίδρυσε τώρα με το επιτελείο της μια δική της πολιτική τάση στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, την οποία ονόμασε «Espoir d’avenir». Δεν αρκέστηκε μόνο σ’αυτό. Σε βιβλίο με συνεντεύξεις της που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα με τίτλο «Μία γυναίκα όρθια», επιδίδεται σε βιτριολικά σχόλια κατά του Νικολά Σαρκοζί και των σοσιαλιστών ηγετών. Χαρακτηρίζει τον Σαρκοζί «παιδάριο που παίζει με τα νέα του παιχνίδια, με το πλαστικό του πιστόλι, μεταμφιεσμένος σε καουμπόη».Τον αποκαλεί «προβοκάτορα, ηδονιστή, άπληστο και αδηφάγο». Αναφέρεται ειρωνικά στον Ζοσπέν, στον Λαγκ, στον Ροκάρ. Εκτιμά ότι νίκησε στο συνέδριο του Σ.Κ., αλλά εκτοπίστηκε με συνωμοσία των αντιπάλων της σοσιαλιστών.

Το βιβλίο έκανε πάταγο και προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Ο διευθυντής τής «Λιμπερασιόν», Λοράν Ζοφρέν, χαρακτήρισε τη Σεγκολέν «ούφο – άγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο». Επισημαίνει τις συνεχείς μεταστροφές της, τη βλέπει σαν «πύραυλο που εκτοξεύεται ξαφνικά και πέφτει απρόοπτα οπουδήποτε». Ακόμη και στο επιτελείο της Ρουαγιάλ ορισμένοι αντιδρούν στα καμώματά της και της ζητούν να μη διαβρώνει την εικόνα του Σοσιαλιστικού Κόμματος με προσωπικούς διακανονισμούς λογαριασμών. Η πρώτη συνεδρίαση του νέου ρεύματος που δημιούργησε η Ρουαγιάλ έγινε εν τη απουσία της από τους πολιτικούς της φίλους. Συνεργάζονται μαζί της, αλλά κρατούν τις αποστάσεις τους.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 18/12/2009
Εξω πήγαινε καλύτερα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3/12/2008
ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ
ΠΑΡΙΣΙ
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
Η γαλλική προεδρία στην Ε.Ε. έδωσε στον Νικολά Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες προωθώντας τις διεθνείς του φιλοδοξίες.

Ομως, ύστερα από τον εντυπωσιακό διπλωματικό «ακτιβισμό», η επιστροφή του γάλλου προέδρου στις προτεραιότητες της εσωτερικής πολιτικής είναι ιδιαίτερα δύσκολη, αφού η δυσαρέσκεια των Γάλλων μεγαλώνει, με τα συνδικάτα και τους μαθητές να οργανώνουν κινητοποιήσεις.

Ο Σαρκοζί, από την άλλη, πραγματοποιεί καθημερινά «βαρυσήμαντες» δημόσιες εμφανίσεις, αναγγέλλει πολλαπλά μέτρα και δίνει υποσχέσεις για να αναστρέψει το άσχημο γι’ αυτόν πολιτικό κλίμα.

Οι προσπάθειές του, όμως, πέφτουν στο κενό, αφού κάθε του ανακοίνωση προκαλεί πολεμική και οι αναλυτές τον αποκαλούν πλέον «πρόεδρο της μιας μεταρρύθμισης την ημέρα». Εκτιμούν ότι «έξω τα πάει καλά, μέσα όχι». Και καταγγέλλουν «την πολιτική στα λόγια».

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της «Λιμπερασιόν», 62% των Γάλλων είναι ανήσυχοι για το μέλλον, 56% μη ικανοποιημένοι από τη δράση του γάλλου προέδρου για την αντιμετώπιση της κρίσης και 70% ότι τα μέτρα της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ανεργίας είναι αναποτελεσματικά.

Οι σοσιαλιστές εκτιμούν ότι ο Σαρκοζί κάθεται πάνω σε ένα βαρέλι με πυρίτιδα και αρκεί να ανάψει ένας σπινθήρας για να προκληθεί έκρηξη. Αλλωστε, ο ίδιος είχε εκφράσει έντονη ανησυχία για «μετάδοση» των εξεγέρσεων από την Ελλάδα στη Γαλλία και έσπευσε να αναβάλει την εφαρμογή της μεταρρύθμισης για την παιδεία.

Μέτωπα παντού

Τη Δευτέρα, με την ευκαιρία των καθιερωμένων ευχών του για τον κλάδο της παιδείας, ο Σαρκοζί έκανε χειρονομίες εκτόνωσης, χωρίς αποτέλεσμα: Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών μποϊκοτάρισαν την εκδήλωση με 2.000 έως 4.000 εκπαιδευτικούς και μαθητές να πραγματοποιούν μαχητική διαδήλωση.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις τούς εμπόδισαν να πλησιάσουν και η διαδήλωση κατέληξε σε δυναμική αντιπαράθεση με καταστροφές, τραυματισμούς και πολλές συλλήψεις.

Παρά την αναδίπλωση της κυβέρνησης, εκπαιδευτικοί και μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις, οι οποίες θα κορυφωθούν με τη μαζική συμμετοχή τους στην εθνική ημέρα διαδηλώσεων που προετοιμάζουν τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα στις 29 Ιανουαρίου.

*Από την άλλη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να αποκαθιστά την ενότητά του, με την Μαρτίν Ομπρί να επιβάλλει πειθαρχία και συσπείρωση στην κομματική γραμμή. Τα στελέχη του κόμματος αποδέχτηκαν απ’ ό,τι φαίνεται την επιταγή της «σιδηράς κυρίας» να εκφράζονται μόνο ύστερα από συνεννόηση μαζί της.

Ετσι, το Κόμμα θεωρητικά ενωμένο έχει πάρει θέση μάχης, έτοιμο να συμμετάσχει στο «κοινωνικό μέτωπο» των συνδικάτων και να ασκήσει μαχητική αντιπολίτευση στον Σαρκοζί.

Στο δε Κοινοβούλιο οι σοσιαλιστές δίνουν μάχες, υποβάλλοντας εκατοντάδες τροπολογίες για να παρεμποδίσουν την ψήφιση επίμαχων μεταρρυθμίσεων.

Τώρα οι σοσιαλιστές θα κάνουν και τη δική τους πρόταση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, την ανάκαμψη και την προώθηση της αγοραστικής ικανότητας των Γάλλων. Μία «αντι-πρόταση» που θέλει να δείξει ότι δεν ασκούν μόνο αντιπολίτευση, αλλά παρουσιάζουν προτάσεις για όλα τα θέματα, προετοιμάζοντας την εναλλαγή εξουσίας.

*Αλλά και η άκρα αριστερά αναδιοργανώνεται. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται να λανσαριστεί το νέο «Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» του Ολιβιέ Μπεζανσνό το Φεβρουάριο.

Ο Ζακ Λικ Μελανσόν, που αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, θα ανακοινώσει την ίδια περίοδο το «κόμμα της αριστεράς».

Παρά τις διαφορές σοσιαλιστών, κομμουνιστών, πρασίνων και εναλλακτικής αριστεράς, κοινός τους στόχος είναι η αντιπαράθεση στην πολιτική της δεξιάς, μέσα από κοινωνικούς αγώνες που αναμένεται να ενταθούν την άνοιξη στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές,

Η πίστωση χρόνου στον Σαρκοζί τελείωσε

Ο Νικολά Σαρκοζί δεν θα μπορεί να βασίζεται για πολύ καιρό ακόμα σε τρεις συγκυρίες που του εξασφάλισαν νηνεμία στην εσωτερική πολιτική: – Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση οδεύει προς το τέλος της και ο ευνοϊκός αντίκτυπος από τη διεθνή αίγλη που είχε χαρίσει στον Σαρκοζί ο ρόλος του προεδρεύοντος θα εξανεμισθεί. Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία σαν «παραπέτασμα καπνού» επικάλυπτε όλα τα άλλα φλέγοντα προβλήματα και έδινε πίστωση χρόνου στη γαλλική κυβέρνηση για την εκπλήρωση των υποσχέσεών της έπαψε να ασκεί την αποθαρρυντική της επιρροή ως προς τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η αντιπολίτευση, που φαινόταν διαλυμένη, με τους σοσιαλιστές να αλληλοσπαράσσονται ανίκανοι να αντιπαρατεθούν στην πολιτική της Δεξιάς, αρχίζει να ανασυντάσσεται.

Το κλίμα άλλαξε. Ανασκίρτημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την ανάληψη ηγεσίας από τη νέα του πρώτη γραμματέα Μαρτίν Ομπρί, που ανασκουμπώθηκε, ρίχτηκε στη δουλειά για να επιτύχει ανασυγκρότηση στο κόμμα και άρχισε ήδη να εξαπολύει τις πρώτες ομοβροντίες κατά της πολιτικής της κυβέρνησης, ζητώντας από τον Σαρκοζί «να αλλάξει πολιτική». Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις που είχαν σταματήσει ξανάρχισαν. Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση έγινε κατά της επίμαχης μεταρρύθμισης του κρατικού τηλεοπτικού φορέα που έχει προκαλέσει μπαράζ από κριτικές. Οπως το είχε υποσχεθεί στο συνέδριο των Σοσιαλιστών, η Μαρτίν Ομπρί κατέβηκε στον δρόμο. Εδωσε μαχητικό «παρών» στη διαδήλωση των εργαζομένων στον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα. Τα ΜΜΕ καταγγελλούν «ισχυρό πλήγμα» κατά της κρατικής τηλεόρασης, με το οποίο επιτυγχάνεται ο απόλυτος έλεγχος του κρατικού φορέα και η ενίσχυση των ιδιωτικών σταθμών, που θα «εισπράξουν πακτωλό». Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είναι εύλογα: «Η δημόσια τηλεόραση οδεύει σε ασφυξία». «Η France Televisions αποδυναμωμένη και υπό κηδεμονία», «Καταδίκη σε θάνατο», «Ο Σαρκοζί επιβάλλει τον νόμο του».

Η διάταξη που αφορά τον διορισμό των προέδρων της France Televisions και του Radio France και ανάκλησή τους από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο, προκαλεί πολεμική. Δεύτερη επίμαχη διάταξη είναι η κατάργηση της τηλεοπτικής διαφήμισης από τους κρατικούς σταθμούς, η οποία σε συνδυασμό με τη μη αύξηση του ανταποδοτικού τέλους -που είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη- θα θέσει τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα «υπό την πλήρη και άμεση οικονομική κηδεμονία του κρατικού προϋπολογισμού». Οι επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για κάλυψη της ζημίας από νέους φόρους χαρακτηρίζονται «απατηλές» και «υποκριτικές». Από την αντιπολίτευση, αλλά και από τη Δεξιά, ακούγονται κριτικές και για τον κυριαρχικό ρόλο που επιδιώκει να παίξει ο κ. Σαρκοζί στον τομέα της επικοινωνίας και καταγγελίες για «μπερλουσκονισμό» της δημόσιας τηλεόρασης. Η αντιπολίτευση προειδοποιεί για «κοινοβουλευτικό Βιετνάμ» και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «χειραγώγηση» από τον πανταχού παρόντα πρόεδρο.

AΡΧΕΙΟ επιλογή άρθρων 2007/8

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3/12/2008

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ
Η πίστωση χρόνου στον Σαρκοζί τελείωσε

Ο Νικολά Σαρκοζί δεν θα μπορεί να βασίζεται για πολύ καιρό ακόμα σε τρεις συγκυρίες που του εξασφάλισαν νηνεμία στην εσωτερική πολιτική: – Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση οδεύει προς το τέλος της και ο ευνοϊκός αντίκτυπος από τη διεθνή αίγλη που είχε χαρίσει στον Σαρκοζί ο ρόλος του προεδρεύοντος θα εξανεμισθεί. Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία σαν «παραπέτασμα καπνού» επικάλυπτε όλα τα άλλα φλέγοντα προβλήματα και έδινε πίστωση χρόνου στη γαλλική κυβέρνηση για την εκπλήρωση των υποσχέσεών της έπαψε να ασκεί την αποθαρρυντική της επιρροή ως προς τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η αντιπολίτευση, που φαινόταν διαλυμένη, με τους σοσιαλιστές να αλληλοσπαράσσονται ανίκανοι να αντιπαρατεθούν στην πολιτική της Δεξιάς, αρχίζει να ανασυντάσσεται.

Το κλίμα άλλαξε. Ανασκίρτημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την ανάληψη ηγεσίας από τη νέα του πρώτη γραμματέα Μαρτίν Ομπρί, που ανασκουμπώθηκε, ρίχτηκε στη δουλειά για να επιτύχει ανασυγκρότηση στο κόμμα και άρχισε ήδη να εξαπολύει τις πρώτες ομοβροντίες κατά της πολιτικής της κυβέρνησης, ζητώντας από τον Σαρκοζί «να αλλάξει πολιτική». Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις που είχαν σταματήσει ξανάρχισαν. Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση έγινε κατά της επίμαχης μεταρρύθμισης του κρατικού τηλεοπτικού φορέα που έχει προκαλέσει μπαράζ από κριτικές. Οπως το είχε υποσχεθεί στο συνέδριο των Σοσιαλιστών, η Μαρτίν Ομπρί κατέβηκε στον δρόμο. Εδωσε μαχητικό «παρών» στη διαδήλωση των εργαζομένων στον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα. Τα ΜΜΕ καταγγελλούν «ισχυρό πλήγμα» κατά της κρατικής τηλεόρασης, με το οποίο επιτυγχάνεται ο απόλυτος έλεγχος του κρατικού φορέα και η ενίσχυση των ιδιωτικών σταθμών, που θα «εισπράξουν πακτωλό». Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είναι εύλογα: «Η δημόσια τηλεόραση οδεύει σε ασφυξία». «Η France Televisions αποδυναμωμένη και υπό κηδεμονία», «Καταδίκη σε θάνατο», «Ο Σαρκοζί επιβάλλει τον νόμο του».

Η διάταξη που αφορά τον διορισμό των προέδρων της France Televisions και του Radio France και ανάκλησή τους από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο, προκαλεί πολεμική. Δεύτερη επίμαχη διάταξη είναι η κατάργηση της τηλεοπτικής διαφήμισης από τους κρατικούς σταθμούς, η οποία σε συνδυασμό με τη μη αύξηση του ανταποδοτικού τέλους -που είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη- θα θέσει τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα «υπό την πλήρη και άμεση οικονομική κηδεμονία του κρατικού προϋπολογισμού». Οι επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για κάλυψη της ζημίας από νέους φόρους χαρακτηρίζονται «απατηλές» και «υποκριτικές». Από την αντιπολίτευση, αλλά και από τη Δεξιά, ακούγονται κριτικές και για τον κυριαρχικό ρόλο που επιδιώκει να παίξει ο κ. Σαρκοζί στον τομέα της επικοινωνίας και καταγγελίες για «μπερλουσκονισμό» της δημόσιας τηλεόρασης. Η αντιπολίτευση προειδοποιεί για «κοινοβουλευτικό Βιετνάμ» και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «χειραγώγηση» από τον πανταχού παρόντα πρόεδρο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 22/11/2008
ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ… ΑΝΗΦΟΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Σοσιαλισμός σε ψηλά τακούνια

Για πρώτη φορά στην ιστορία του το Σοσιαλιστικό Κόμμα (Σ.Κ.) θα διευθύνει μία γυναίκα, που θα αναλάβει την ηγεσία, εκπληρώνοντας την αλλαγή και τον εκσυγχρονισμό του. Οι σοσιαλιστές ψήφιζαν χθες το βράδυ για δεύτερη φορά, για να επιλέξουν ανάμεσα στις δύο επικρατέστερες προσωπικότητες, Σεγκολέν Ρουαγιάλ και Μαρτίν Ομπρί, γιατί στον πρώτο γύρο κανείς από τους τρεις υποψηφίους δεν πέτυχε απόλυτη πλειοψηφία.

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ήρθε επικεφαλής σε ποσοστά, με 43,01%, έναντι 34,50% της Μαρτίν Ομπρί και 22,83% του Μπενουά Αμόν. Η επιλογή νέου ηγέτη συγκέντρωσε αυξημένο ενδιαφέρον και συμμετοχή που έφτασε στο 59,9%.

Η μονομαχία ανάμεσα στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ και τη Μαρτίν Ομπρί παίχθηκε στο νήμα, με ρυθμιστές τους ψηφοφόρους του Μπενουά Αμόν. Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έσπευσε να προτείνει συμμαχία στον Αμόν και μια θέση στη διεύθυνση του κόμματος σε περίπτωση εκλογής της. Αλλά ο υποψήφιος της αριστεράς πτέρυγας του κόμματος κάλεσε αμέσως όσους τον υποστήριξαν να ψηφίσουν τη Μαρτίν Ομπρί.

Ο Αμόν «δείχνει» την Ομπρί

«Πρόκειται για μία σημαντική πολιτική επιλογή, που θα σηματοδοτήσει την αλλαγή στο κόμμα, καθορίζοντας ποια θα είναι η διεύθυνση η οποία θα εκπληρώσει αυτή την αλλαγή. Για να έχουμε ένα κόμμα που να θέτει σαν σαφή προσανατολισμό του τη συγκέντρωση σε μία πολιτική γραμμή της αριστεράς, ζητώ από τα 30.000 μέλη του Σ.Κ., που μου έδειξαν εμπιστοσύνη, να μεταφέρουν μαζικά την ψήφο τους υπέρ της Μαρτίν Ομπρί», δήλωσε.

Το επιτελείο της Ρουαγιάλ εκτίμησε ότι «κανείς δεν είναι ιδιοκτήτης των ψήφων των ψηφοφόρων του» κι ότι, παρά την αριθμητική υπεροχή στο στρατόπεδο της Ομπρί, όσοι ψήφισαν τον Αμόν, γιατί ενσαρκώνει την «αλλαγή», θα προτιμήσουν να ψηφίσουν τη Ρουαγιάλ. «Τα μέλη του κόμματος δεν έχουν ανάγκη από αυτούς που επιδιώκουν να γίνουν διευθυντές συνείδησης των ψηφοφόρων τους», δήλωσε ο σεγκολενικός Φρανσουά Ρεμπσαμέν, καταγγέλλοντας τη «συμμαχία της παρεμπόδισης».

Στο επιτελείο της Ομπρί εκφραζόταν αισιοδοξία. Παρ’ όλο που η μεταφορά ψήφων των υποστηρικτών του δημάρχου Παρισιού Ντελανοέ δεν ήταν τόσο καλή όσο ήλπιζαν, η εκτίμησή τους ήταν ότι χάρη στις ψήφους του Αμόν η δυναμική παίζει υπέρ της κόρης τού Ντελόρ και της συλλογικής πολιτικής της πλατφόρμας.

Η νέα γενική γραμματέας του κόμματος θα ζητήσει από το Εθνικό Συμβούλιο που θα συνέλθει στις 29 Νοεμβρίου, να εγκρίνει τη σύνθεση της ηγετικής της ομάδας. Το Εθνικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τους επικεφαλής των περιφερειακών οργανώσεων και από τα μέλη που εξελέγησαν από το συνέδριο, αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που έλαβαν οι τέσσερις πολιτικές πλατφόρμες (29,8% της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, αντίστοιχα 25% Ντελανοέ και Ομπρί, 19% Μπενουά Αμόν). Καμιά πολιτική πρόταση από μόνη της δεν έχει την πλειοψηφία». Η νέα ηγέτης θα έχει σαν πρωταρχικό καθήκον να συσπειρώσει πλατειά πλειοψηφία γύρω από την πολιτική της πλατφόρμα, για να εκπληρώσει τον εκσυγχρονισμό και την αναδόμηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος. *

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 18/5/2008
O ταχυδρόμος χτύπησε ξανά
Η άκρα αριστερά και η επανάσταση έκαναν μία θεαματική έφοδο στη γαλλική επικαιρότητα με την εξαιρετική προβολή που δόθηκε στην τηλεοπτική περφόρμανς του ανερχόμενου αστέρα της πολιτικής, τροτσκιστή Ολιβιέ Μπεζανσνό. Την περασμένη Κυριακή, ο χαρισματικός πρώην προεδρικός υποψήφιος της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Λίγκας (LCR), που ενσαρκώνει το καινούριο στην πολιτική σκηνή, ήταν ο πρωταγωνιστής της εκπομπής μεγάλης θεαματικότητας του Μισέλ Ντρικέρ.

Την «άνοιξη της ακροαριστεράς» πρόβαλαν πολυσέλιδα αφιερώματα του τύπου, που με πηχυαίους τίτλους αναφέρθηκαν στη «Στέψη» του «Γαβριά», στο «μυστήριο Μπεζανσνό» και στον «τροτσκο-σταρ». Κάποιοι μίλησαν και για «χαμαιλέοντα» αντικαπιταλιστή, σημειώνοντας ότι «η επανάσταση» κάθησε στον κόκκινο καναπέ μιας γκλάμουρους κυριακάτικης εκπομπής.

Ορισμένοι ακροαριστεροί, πάλι, εκτίμησαν ότι ο Ολιβιέ υπέκυψε στη μόδα της αυτοπροβολής. «Αν η εικόνα του βγει ενισχυμένη, ποιο μήνυμα μπορεί να περάσει πολιτικά σε μία εκπομπή που προβάλει την προσωπικότητα εις βάρος των πολιτικών ιδεών;»

Πάντως ο ηγέτης της LCR Αλέν Κριβίν έκρινε άτοπη την πολεμική εναντίον Μπεζανσνό: «Αν κάνουμε μποϊκοτάζ στην αστική τηλεόραση το μήνυμά μας δεν θα περνάει πουθενά».

Στόχος το 8% στις επόμενες εκλογές

Ο Ολιβιέ Μπεζανσνό, ηλικίας 34 ετών, δεν άλλαξε στιλ και τρόπο έκφρασης μέσα στα 20 χρόνια της πολιτικής του πορείας, από τη στράτευσή του ως εφήβου στην ακροαριστερά μέχρι την αναρρίχησή του από το 2001 στην ηγεσία της LCR. Γιος δασκάλων, αποφάσισε να μην τελειώσει τις σπουδές του και να εργαστεί ως ταχυδρόμος. Επιμένει να συνεχίζει αυτή του τη δραστηριότητα, παρά τις υποχρεώσεις που δημιούργησε ως προεδρικός υποψήφιος και παρ’ όλο που ετοιμάζεται να ιδρύσει αρχές του 2009 ένα «νέο αντικαπιταλιστικό κόμμα». Αν και στις προεδρικές απέσπασε το 4,8%, σήμερα βρίσκεται στην τρίτη θέση των πιο δημοφιλών προσωπικοτήτων της αριστεράς με 62%.

Το τηλεοπτικό αφιέρωμα στον Μπεζανσνό περιλάβανε διακριτικές αναφορές στη ζωή του, στις αθλητικές του δραστηριότητες, στην εκδότρια σύντροφό του και στον μικρό του γιο, που δεν παρουσιάστηκαν. Μίλησε όμως και για τη σύγκρουσή του με τον εισαγωγέα πιστολιών με ηλεκτρισμό.

«Δεν θέλω να είμαι αιώνιος προεδρικός υποψήφιος» λέει, διεκδικώντας συλλογικό ρόλο στο νέο κόμμα ΝΡΑ.

Σήμερα η LCR διαθέτει 3.000 μέλη. Με το νέο κόμμα που θα ιδρύσει, η Λίγκα φιλοδοξεί να αποσπάσει από την κοινοβουλευτική αριστερά 2 – 3 εκατομμύρια ψήφους, ποσοστό 7% – 8%. Καθώς ο Μπεζανσνό διατηρεί τις αποστάσεις του από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, γίνεται στόχος της κριτικής από σοσιαλιστές ηγέτες. Εκτιμούν ότι είναι χαρισματικός και βρίσκει απήχηση γιατί ενσαρκώνει την οργή του λαού απέναντι στην αδικία, αλλά τον κατηγορούν ότι προτείνει ένα μοντέρνο «αναρχο-επανάστασης» αναχρονιστικό και ανέφικτο.

KYRIAKATIKH – 11/5/2008
Ανρί Βεμπέρ: «Ο Σαρκοζί επωφελήθηκε απ’ το ‘68»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΗΡΑ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ
«Στην εποχή του Ντε Γκολ ο σημερινός πρόεδρος δεν θα μπορούσε να είναι υποψήφιος ούτε να εκλεγεί από την τότε συντηρητική γαλλική κοινωνία»

Ο Μάης του ‘68 σημάδεψε τη συλλογική συνείδηση στην Ευρώπη με τις ιδέες του εκδημοκρατισμού της κοινωνίας, του αντικομφορμισμού, της ελευθερίας έκφρασης και των κοινωνικών κατακτήσεων. Απόγονος του Μάη ‘68 ο δόκτωρ Φιλοσοφίας και Πολιτικών Επιστημών Ανρί Βεμπέρ, ξεκίνησε την πολιτική του δράση ως μέλος της Ενωσης Κομμουνιστών Φοιτητών – UEC. Συνιδρυτής με τον Αλέν Κριβίν της LCR, απομακρύνθηκε από την ακροαριστερά στη δεκαετία του 80. Ηγετική προσωπικότητα σήμερα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, εθνικός γραμματέας του Πολιτικού του Γραφείου και ευρωβουλευτής, μας δίνει μία ενδιαφέρουσα μαρτυρία για την εμπειρία του από τον Μάη.

* Ποιες ήταν οι κυριότερες κατακτήσεις που σημάδεψαν το κίνημα του Μάη ‘68;

- Ηταν ένα μεγάλο κίνημα απελευθέρωσης και εκδημοκρατισμού της γαλλικής κοινωνίας, που αντιπαρατέθηκε σε όλες τις μορφές αυταρχικής άσκησης της εξουσίας, στη διοίκηση, στην οικογένεια, στο ζευγάρι, στο πανεπιστήμιο, στην επιχείρηση. Στο όνομα της αρχής της ισότητας και της χειραφέτησης αντιπαρατέθηκε στον πουριτανισμό και σε όλες τις μορφές διακρίσεων ανάμεσα σε κοινωνικές τάξεις, ράτσες, άτομα, σεξουαλικές προτιμήσεις. Διεκδίκησε τον εκσυγχρονισμό των ηθών αλλά και της οικονομίας. Αυτή την κληρονομιά μας καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να τη θέσει υπό κρίση.

* Από τις οικονομικές και κοινωνικές κατακτήσεις ποιες εξακολουθούν να ισχύουν;

- Το Μάη του ‘68, η μεγαλύτερη γενική απεργία πού έγινε στην ιστορία της Γαλλίας οδήγησε σε τεράστια επιτεύγματα. Στην αύξηση κατά 35% του κατώτερου εργατικού εισοδήματος, σε αναγνώριση των συνδικαλιστικών ελευθεριών στις επιχειρήσεις. Μεγάλες διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ένα γενναιόδωρο σύστημα επιμόρφωσης, αποζημιώσεων ανεργίας και συντάξεων. Οι κατακτήσεις αυτές τέθηκαν εν μέρει υπό αμφισβήτηση, λόγω της χαμηλής ανάπτυξης, της ανεργίας, της επαγγελματικής αβεβαιότητας. Το 1960 η ανάπτυξη στη Γαλλία ήταν στο 5% ενώ από το 2000 βρίσκεται σε πλήρη στασιμότητα στο 1,5%, κάτι που δεν επιτρέπει τη δημιουργία θέσεων εργασίας και δημιουργεί δυσμενείς συσχετισμούς δυνάμεων για τους εργαζόμενους.

* Σαν «παιδί» του Μάη του ‘68 πώς αισθάνεστε, μέσα στις συνθήκες, λιτότητας, απογοήτευσης και δυσφορίας στη σημερινή Γαλλία;

- Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Η γενιά του Μάη ζούσε σε μεγάλη ιστορική αισιοδοξία, τόσο για τη νίκη των δημοκρατικών αξιών όσο και γιατί υπήρχε μία ισχυρή ανάπτυξη, τεχνολογικά επιτεύγματα, ο Σπούτνικ, το ταξίδι στη Σελήνη. Σε πολιτικό επίπεδο βιώναμε τη νίκη των εθνικών και κοινωνικών χειραφετήσεων των λαών του Νότου, της Ασίας, της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής. Ημασταν μία προμηθεϊκή γενιά. Είχαμε την αίσθηση πως γνωρίζαμε τι μπορούσαμε να κάνουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο, ότι αντιπροσωπεύαμε μια εναλλακτική κοινωνία. Σήμερα όλα αυτά εξαφανίστηκαν. Η νέα γενιά ζει με το φόβο της ανεργίας, της μετακόμισης επιχειρήσεων σε ξένες χώρες, της επαγγελματικής αβεβαιότητας. Εχει υπερπληροφόρηση αλλά δεν πολυκαταλαβαίνει τι συμβαίνει, δεν έχει όραμα για το τι θα μπορούσε να είναι το μέλλον.

* Μετά το ‘68 ήλθατε σε ρήξη με την ακροαριστερά και προσχωρήσατε στο σοσιαλισμό. Ποια ήταν τα κίνητρά σας;

- Ηλθα σε ρήξη με την ακροαριστερά γιατί σχημάτισα την πεποίθηση ότι δεν αλλάζουμε μια προηγμένη δημοκρατική κοινωνία όπως η γαλλική με τη βία, αλλά με την κυβερνητική δράση, με τις μεταρρυθμίσεις. Επίσης διαμόρφωσα την πεποίθηση ότι η κομμουνιστική φιλοσοφία – για μια κοινωνία χωρίς τάξεις και χωρίς φτώχεια, που θα περνούσε από περίοδο κατάργησης της ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων και της αγοράς, αντικαθιστώντας τα με τον προγραμματισμό δράσης- δεν μπορούσε να λειτουργήσει, είναι ουτοπική. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συγκατατεθούμε στη σημερινή τάξη πραγμάτων. Πιστεύω, όμως, ότι στην ιδεολογική αντιπαράθεση ανάμεσα σε κομμουνιστές και σοσιαλιστές στον 20ό αιώνα εκείνοι που είχαν δίκιο ήταν οι σοσιαλδημοκράτες. Σήμερα οι τροτσκιστές όπως ο Μπεζανσνό εκφράζουν θυμό, αλλά δεν έχουν καμιά σοβαρή πρόταση. Ενσαρκώνουν μια ιδεολογία που βρίσκεται σε διάσταση με την πραγματικότητα και δεν δίνει καμία λύση.

* Ο Νικολά Σαρκοζί επεδίωξε να εξουδετερώσει την ιδεολογία του Μάη του ‘68 ή μήπως είναι απόγονός του;

- Δεν είναι απόγονος γιατί δεν επικαλείται καμιά από τις αξίες του Μάη του ‘68, από τον οποίο μόνο επωφελήθηκε. Στην εποχή του Ντε Γκολ ένας πολιτικός σαν τον Σαρκοζί δεν θα μπορούσε να θέσει προεδρική υποψηφιότητα, ούτε να εκλεγεί από την τότε συντηρητική Γαλλία. Ο Σαρκοζί πιστεύει ότι καθένας πρέπει να προσπαθήσει να επιτύχει τον εκσυγχρονισμό της γαλλικής κοινωνίας για λογαριασμό του, όχι ότι η κοινωνία ολόκληρη πρέπει να συνεργαστεί συλλογικά γι’ αυτό. Είναι, λοιπόν, ένας εκπρόσωπος του φιλελευθερισμού που πιστεύει στην ευφυΐα των επιχειρήσεων και στο νόμο της αγοράς. Οι σοσιαλιστές πιστεύουν ότι η αγορά είναι καλός υπηρέτης, αλλά κακό αφεντικό.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/2/200

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/01/2008
Τα καμώματα του «μονάρχη»
Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ άρχισε με σφοδρές αναταράξεις για τον Νικολά Σαρκοζί, αφού η επιδεικτική προβολή της ιδιωτικής του ζωής γίνεται μπούμερανγκ. Ενώ μέχρι τώρα οι Γάλλοι έδειχναν διακριτικότητα και ανεκτικότητα για τα «καμώματα» του προέδρου, ο οποίος επέβαλε αλλοπρόσαλλα προεδρικά ήθη, μετά την πρόσφατη θορυβώδη του συνέντευξη Τύπου το κλίμα μεταστράφηκε. Οι δημοσιογράφοι, σε τηλεοπτικές συζητήσεις, σε άρθρα τους, αλλά και στις δεξιώσεις που γίνονται με την ευκαιρία των ευχών στον Τύπο, εξαπολύουν με μύδρους και ασκούν σκληρή κριτική κατά του στιλ και της «παντοπροεδρίας» του Σαρκοζί.

ΣΑΛΟΣ ακολούθησε μετά την ανακοίνωσή του προέδρου ότι «τα ταμεία είναι άδεια» και τέρμα οι παροχές. Τα ΜΜΕ επισήμαναν ότι ο «εκλεγμένος μονάρχης» Σαρκοζί χαρίζει απλόχερα στον εαυτό του ζωή εκατομμυριούχου και στους φίλους του πλούσια δώρα, ενώ στο λαό δεν δίνει ψίχουλο. Κύριο θέμα της προεκλογικής εκστρατείας του ήταν η αύξηση της αγοραστικής ικανότητας των Γάλλων, σήμερα το καταργεί χωρίς ενδοιασμούς. Αντιδράσεις προκάλεσε και το ότι στη συνέντευξη Τύπου, που ο Σαρκοζί έδωσε στα Ηλύσια, αναφέρθηκε ειρωνικά στην «υποκρισία» της κρυψίνοιας για τη «διπλή ζωή του Μιτεράν». Οι δημοσιογράφοι σχολίασαν ότι «δεν σεβάστηκε καν στο χώρο αυτό ότι σήμερα είναι η επέτειος του θανάτου του Μιτεράν».

ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ και η φωτογραφία που δείχνει τον Σαρκοζί σε διακοπές με την Κάρλα Μπρούνι στην Πέτρα να φέρει στους ώμους του τον εξάχρονο γιο της, ο οποίος κρύβει το πρόσωπό του με τα χέρια του. Τα ΜΜΕ σε εκτεταμένες αναλύσεις αναφέρονται στην «αντίδραση του παιδιού, το οποίο βρίσκεται σε αυτοάμυνα και δείχνει καθαρά ότι αρνείται το παραλήρημα γύρω του με την πολιορκία των φωτογράφων». Ο πατέρας του προσέφυγε στη Δικαιοσύνη για να το προστατεύσει από τη φρενίτιδα της δημοσιότητας.

Ο ΣΑΡΚΟΖΙ ΔΕΧΤΗΚΕ μύδρους και από την πρώην σύζυγό του Σεσίλια, η οποία τον εκδικείται με δηλητηριώδη σχόλια για την προσωπικότητά του. Αλλά κατάφερε ακόμα και να ξυπνήσει τους σοσιαλιστές από το λήθαργό τους… Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ξεκίνησε μαχητική εκστρατεία αντιπολίτευσης, δηλώνοντας ότι ο πρόεδρος «περνάει τον εαυτό του για τον Λουδοβίκο XIV» και ότι πρέπει να τεθεί τέρμα σε μία τέτοια αυθάδη συμπεριφορά και να αποκατασταθεί η «αξιοπρέπεια» της προεδρικής εξουσίας στη Γαλλία.
EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/12/2007


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/2/200