COUPS DE COEUR

Viva Mexico!

Autoportrait

Νταβίντ Αλφαρο Σικέιρος, «Autoportrait», 1945 Νταβίντ Αλφαρο Σικέιρος, «Autoportrait», 1945

Παρίσι

Εξαιρετική είναι η απήχηση της εντυπωσιακής έκθεσης «Μεξικό 1900-1950» που παρουσιάζει επί τρίμηνο το παρισινό Μουσείο Grand Palais, προβάλλοντας σε ένα ευρύ πανόραμα το έργο κορυφαίων καλλιτεχνών οι οποίοι επηρεάστηκαν από την παρισινή εικαστική πρωτοπορία στις αρχές του 20ού αιώνα. Η έκθεση είναι η μεγαλύτερη αφιερωμένη στη μεξικανική τέχνη από το 1953. Εντάσσεται στις εκδηλώσεις του «Ετους του Μεξικού» και οργανώθηκε με τη συμβολή μεγάλων μεξικανικών πολιτιστικών οργανισμών.

Φρίντα Κάλο, «Les deux Frida», 1939 Φρίντα Κάλο, «Les deux Frida», 1939 |

Μαρτυρία για μια μεταβατική περίοδο στις εικαστικές τέχνες του Μεξικού αποτελεί η έκθεση, συνδέοντας τις ιστορικές εξελίξεις με την έκφραση της ανατροπής του κομφορμισμού και την εφεύρεση νέων ρευμάτων. Προσφέροντας ένα πανόραμα έργων 70 καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων οι Ντιέγκο Ριβέρα, Φρίντα Κάλο, Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο, Νταβίντ Αλφαρο Σικέιρος, Ρουφίνο Ταμάγιο, το αφιέρωμα δίνει έμφαση στην πλούσια καλλιτεχνική δημιουργία της χώρας.

Στόχος των οργανωτών της έκθεσης είναι να αποκαλύψουν τον εμπνευσμένο από γαλλικά πρωτοποριακά εικαστικά ρεύματα «εκσυγχρονισμό» της μεξικανικής τέχνης. Διάσημοι καλλιτέχνες που είχαν εκπαιδευτεί με ακαδημαϊκού τύπου τεχνοτροπία, επωφελήθηκαν από υποτροφίες για μετεκπαίδευση στο Παρίσι.

Η επιρροή από τη γαλλική πρωτοπορία ωθεί σε μια εικαστική επανάσταση. Οι Μεξικανοί καλλιτέχνες εκφράζονται δυναμικά, αναπτύσσουν μια πληθωρική δημιουργία.

Η ανάκτηση της ανεξαρτησίας, που διαδέχτηκε την ισπανική μοναρχία, το 1821 επέτρεψε ραγδαίες εξελίξεις. Το Μεξικό εξέφρασε τη θέληση για αλλαγές και εκσυγχρονισμό. Με τις νέες τάσεις που εμφανίζονται στη ζωγραφική, στη γλυπτική, στην αρχιτεκτονική, στην πολεοδομία, στη μουσική, στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο και στις εφαρμοσμένες τέχνες, η χώρα θα σφυρηλατήσει τη νέα της ταυτότητα.

Μετά την ιστορική περίοδο της επανάστασης και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1867, η καλλιτεχνική δημιουργία παίρνει ιδεολογικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Πρωτοβουλίες που αναπτύσσουν μαικήνες της τέχνης, προωθούν εναλλακτικά εικαστικά κινήματα που επιβάλλονται, σε αντιπερισπασμό προς τον κομφορμισμό.

Ντιέγκο Ριβέρα, «Portrait d’Adolfo Best Maugard», 1913 Ντιέγκο Ριβέρα, «Portrait d’Adolfo Best Maugard», 1913 |

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης ανακαλύπτουμε πως ο εκσυγχρονισμός αντλεί την έμπνευσή του από τη «συλλογική φαντασία» και τις παραδόσεις του 19ου αιώνα. Αλλά τα διεθνή καλλιτεχνικά κινήματα προκαλούν ένα αντιστάθμισμα που συντελεί στην απαγκίστρωση από την παράδοση. Η στροφή αυτή δημιουργεί μια εικαστική γονιμότητα.

Το δεύτερο τμήμα της έκθεσης έχει στόχο να δείξει πώς η μεξικανική επανάσταση, ως ένοπλη σύγκρουση, περιλάμβανε τον σχεδιασμό ενός νέου εθνικού προγράμματος. Η καλλιτεχνική δημιουργία πήρε ιδεολογικό χαρακτήρα. Η επανάσταση άνοιξε τον δρόμο για εκσυγχρονισμό ιδεών και απόψεων.

Νέες ευκαιρίες παρουσιάζονται σε γυναίκες δημιουργούς, που μπορούν να συμμετάσχουν στην προσπάθεια για οικονομική ανάπτυξη. Η χειραφέτηση τις ενθαρρύνει να πάρουν θέση στην καλλιτεχνική σκηνή.Στο τρίτο τμήμα βλέπουμε έργα που αντιπροσωπεύουν έναν αντιπερισπασμό στην ιδεολογική θεώρηση και εκφράζουν νέες πρωτοποριακές τάσεις.

Ενδιαφέρον έχουν τα έργα τα οποία παρουσιάζονται στο τέταρτο τμήμα «Συνάντηση των Δύο Κόσμων», που δείχνει πώς από τις αρχές του 20ού αιώνα το εικαστικό ρεύμα διευρύνεται με την παρουσία των καλλιτεχνών του Μεξικού στις ΗΠΑ. Το έργο τους αποκτά διεθνή προβολή. Ιδιαίτερη επιτυχία έχουν τα μεγάλα έργα των τοιχογράφων, που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα κινήματα της avant-garde στη Νέα Υόρκη, στο Ντιτρόιτ, στο Λος Αντζελες. Η διάδοση της μεξικανικής τέχνης οδηγεί σε μια καλλιτεχνική διασταύρωση.

Λόγω της φήμης που απέκτησαν οι Μεξικανοί καλλιτέχνες στο εξωτερικό κατά τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, πολλοί ξένοι καλλιτέχνες αποφάσισαν να μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους στο Μεξικό. Σε συνεργασία με τοπικούς καλλιτέχνες κατάφεραν να αναπτύξουν μια πλούσια εικαστική έκφραση, ειδικότερα μέσω του σουρεαλισμού.

Στο τέλος της διαδρομής η έκθεση προβάλλει πολιτιστικές ανταλλαγές ανάμεσα στο Μεξικό και στη Γαλλία, που συντελούν αμοιβαία στην άνθηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

 

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Η προκλητική δεκαετία του ’80

martin_parr.jpg

Martin Parr  «The Cost of Living - Punk with her Mother», 1986  

                            Martin Parr «The Cost of Living - Punk with her Mother», 1986 | Martin Parr / Magnum Photos

15.05.2016, 15:00 | Ετικέτες:  φωτογραφία, ζωγραφική, πολιτισμός, τέχνες

Συντάκτης: 

Ήρα Φελουκατζή

Σε μια γοητευτική έκθεση φωτογραφίας και βίντεο, το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού στο Παρίσι παρουσιάζει ένα πανόραμα καλλιτεχνικών τάσεων της δεκαετίας του 1980, που χαρακτηρίζεται από την ανάδυση μιας πρωτοποριακής, παράξενης και εντυπωσιακής εικονογραφίας.

Paul de Nooijer. «Electriclawnmowingiron», 1977         

 

                     Paul de Nooijer. «Electriclawnmowingiron», 1977 | Centre Pompidou / Dist. RMN-GP

Τίτλος της έκθεσης «H δεκαετία του 1980. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι». Οι εμβληματικές εικόνες του ’80 είχαν μεγάλη διάδοση, προβάλλονταν εξαιρετικά από την τηλεόραση, τον κινηματογράφο και τα περιοδικά. Το Μπομπούρ προτείνει μια νέα προσέγγιση αυτής της γόνιμης εικονογραφικά δεκαετίας, χάρη σε μια ενδιαφέρουσα συλλογή που απαρτίζεται από 100 φωτογραφίες και ένα φιλμ το οποίο αναφέρεται στην κοινωνική και καλλιτεχνική έκφραση της εποχής.

Φωτογραφίες-βεντέτες της έκθεσης είναι τα πορτρέτα διάσημων γυναικών, όπως η Γκρέις Τζόουνς, του Ζαν Πολ Γκουντ, αλλά και φωτογραφίες των Florence Paradeis, Karen Knorr. Οι επιλεγμένες εικόνες εκφράζουν την κριτική της κουλτούρας και της κοινωνίας σύμφωνα με διάφορες στρατηγικές: την ειρωνεία, τη ρεαλιστική ή ευφάνταστη σκηνοθεσία, την απομίμηση, τον παρεμβατικό χειρισμό της διακόσμησης, τις εικόνες μπαρόκ, την αποθέωση της έντεχνης εικονογραφίας.

Jean-Paul Goude  «Blue-black in black on grey», 1981                          Jean-Paul Goude «Blue-black in black on grey», 1981 | Jean-Paul Goude

Η ιστορία της εικονογραφίας του 1980 παραμένει ακόμη και σήμερα εν μέρει παρεξηγημένη. Πέρα από την έννοια του μεταμοντερνισμού, η έκθεση προβάλλει την εμφάνιση νέων προκλήσεων σε ποιητικό και πολιτικό επίπεδο. Η υβριδοποίηση, το χιούμορ, η ειρωνεία, ο ερωτισμός και η νοσταλγία συνιστούν κλειδιά για δυνατές ερμηνείες της καλλιτεχνικής έκφρασης αυτής της περιόδου, ιδιαίτερα στον φωτογραφικό τομέα.

Εν μέρει αφιερωμένη στη δυτική και την αμερικανική κουλτούρα της δεκαετίας του 1980 -που έχει σημαντική θέση στη φωτογραφική συλλογή του Κέντρου Πομπιντού- η έκθεση αντανακλά τη γεωπολιτική και οικονομική διάσταση της εποχής.

Επισημαίνει τον αντίκτυπο των ιδεολογικών διχασμών Βορρά - Νότου, Δύσης - Ανατολής, τις αντιθέσεις ανάμεσα στις καπιταλιστικές δημοκρατίες και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, που θα σαρωθούν από την επικυριαρχία της παγκοσμιοποίησης, από την επιβολή της γενικευμένης οικονομίας, της γενικευμένης διαχείρισης, της επικοινωνίας και των εταιρικών σχέσεων.

Παρουσιάζοντας γνωστά φωτογραφικά έργα και άγνωστες εικόνες, το Κέντρο Πομπιντού καλεί τον επισκέπτη να ανακαλύψει εκ νέου την πρωτοποριακή αισθητική και τη δημοφιλή στο πλατύ κοινό εικονογραφία της εποχής, που ήταν μοναδική ως καλλιτεχνική έκφραση.

Στη Γαλλία, η δεκαετία του 1980 είναι ζωτικής σημασίας για τη φωτογραφία ως τέχνη και για την πολιτιστική κληρονομιά. Τα θεσμικά όργανα και οι μεγάλες φωτογραφικές συλλογές που δημιουργήθηκαν τους έδωσαν νέα ώθηση. Την εποχή αυτή ανέρχεται στον πολιτιστικό χώρο μια γενιά που θέλει να καταργήσει τον διαχωρισμό μεταξύ φωτογραφίας και ζωγραφικής, προβάλλοντας τιμητικά τους «φωτογράφους-καλλιτέχνες» οι οποίοι αντιτίθενται στις περιοριστικές απόψεις των προηγούμενων γενεών.

Αυτή η νέα φωτογραφική έκφραση που αναπτύσσεται στις δυτικές χώρες έχει συχνά «εικαστική» τάση και εφευρίσκει πρωτότυπες εικονογραφικές μορφές που συνδέονται στενά με την τεχνική πρόοδο. Οι καλλιτέχνες έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας έγχρωμων φωτογραφιών καλής ποιότητας, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τιράζ εικόνων σε μεγάλο μέγεθος ή να επωφεληθούν από την άμεση εκτύπωση που προσφέρει η μηχανή Polaroid.

Ο συνδυασμός αυτών των νέων μέσων παραγωγής με την αναζήτηση για διαφορετικά θέματα από την κλασική φωτογραφία οδηγεί σε ένα άλλο παράδοξο. Στη δημιουργία φιλμ που τοποθετούνται στον αντίποδα του ντοκιμαντέρ και οδηγούν σε επιτεύγματα, με βίντεο που αντλούν εικόνες από την πραγματικότητα για να αποδώσουν έργο με ευρύτερες καλλιτεχνικές διαστάσεις.

Info: Διάρκεια μέχρι 23 Μαΐου.

  

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Ο ζωγράφος του Μάη του ’68

fromanze.jpg

Εκθεση, αφιέρωμα στον Ζεράρ Φρομανζέ.

                                                                         Ο Ζεράρ Φρομανζέ στο ατελιέ του | Centre Pompidou, Bibliothèque Kandinsky

27.04.2016, 06:28 | Ετικέτες:  εκθέσεις, ζωγραφική, Γαλλία, επανάσταση

Συντάκτης: 

Ήρα Φελουκατζή

Το έργο ενός μεγάλου Γάλλου ζωγράφου που αντιπροσωπεύει την προοδευτική ιδεολογία και την πολιτική στράτευση προβάλλει το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού σε μια σημαντική έκθεση, αφιέρωμα στον Ζεράρ Φρομανζέ.

Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί στα έργα του καλλιτέχνη, που εκφράζει το επαναστατικό πνεύμα του Μαΐου του 1968, όταν η Γαλλία γνώρισε μία άνευ προηγουμένου εξέγερση της νεολαίας κατά του κατεστημένου και μία εντυπωσιακή άνθηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Ζωγράφος της επανάστασης ή επαναστάτης της ζωγραφικής; Ο Ζεράρ Φρομανζέ αρνείται μια τέτοια επιλογή. Δημιούργησε ένα έργο που διαπνέεται ταυτόχρονα από την πολιτική του στράτευση και από τον προβληματισμό του για την εικαστική απεικόνιση. Αυτή τη «δυαδικότητα» του καλλιτέχνη προβάλλει το αφιέρωμα του Μπομπούρ (μέχρι 15 Μαΐου).

Το Μουσείο παρουσιάζει μια αναδρομική θεματική διαδρομή με 50 πίνακες, γλυπτά, σχέδια, που δημιούργησε ο Φρομανζέ την περίοδο 1964-2015, καθώς και μία ταινία ντοκιμαντέρ. Το κοινό καλείται να ανακαλύψει τις διαφορετικές πτυχές έκφρασης του ζωγράφου: το εικονογραφικό του πάθος και την ανησυχία του για τον σημερινό κόσμο.

«En Chine, à Hu-Xian, 1974», 1974

                                     «En Chine, à Hu-Xian, 1974», 1974 | Gérard Fromanger, 2016 © Collection Centre Pompidou

Η καλλιτεχνική ταυτότητα του Φρομανζέ ταυτίζεται με εικόνες, αναφορές, ιδεολογικά συνθήματα. Κόκκινες φιγούρες, σκηνές του δρόμου, διαδηλώσεις, οδομαχίες, μυθικές μορφές, Πρεβέρ, Γκοντάρ, Φουκό, εικαστικά θέματα όπως ο «φωτορεαλισμός», η «αφηγηματική αναπαράσταση», η ζωγραφική, η πολιτική.

Αυτές οι αλληλουχίες ανασυνθέτουν το ντεκόρ μια ολόκληρης εποχής και αναδημιουργούν την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία γεννήθηκαν τα έργα που χάρισαν στον Φρομανζέ ευρεία αναγνώριση στη δεκαετία του 1970. Η έκθεση δίνει τη δυνατότητα προσέγγισης του έργου του, χωρίς να καλύπτει όλο το φάσμα της δημιουργίας του. Πέρα από τους συχνούς μετασχηματισμούς που σημαδεύουν την εικαστική διαδρομή του επί μισό αιώνα, διαπιστώνουμε τη μονιμότητα του εικαστικού του στιλ: μια ζωγραφική ανοιχτή προς τον κόσμο και ταυτόχρονα επικεντρωμένη στην υπαρξιακή διάσταση.

Ο Ζεράρ Φρομαντζέ γεννήθηκε στη Γαλλία το 1939, σπούδασε στην παρισινή Σχολή Καλών Τεχνών. Εργάστηκε στο ατελιέ του διάσημου γλύπτη Σεζάρ και πολύ γρήγορα άρχισε να εκθέτει έργα του. Συμμετέχει στο κίνημα του Μάη του ’68, παίρνει μέρος στις καταλήψεις, στις διαδηλώσεις μαζί με τους φίλους του Ζαν-Λικ Γκοντάρ, Πιερ Κλεμαντί, συλλαμβάνεται από την αστυνομία ως ταραχοποιός. Το 1970 αποσπά το πρώτο βραβείο στην Μπιενάλε του Τόκιο.

Το 1974 συμμετέχει σε αποστολή Γάλλων διανοουμένων και καλλιτεχνών στην Κίνα. Το ταξίδι του τον εμπνέει για μια σειρά εμβληματικών έργων. Μυθική φιγούρα της τέχνης, ο Γάλλος ζωγράφος καθιερώθηκε σε διεθνές επίπεδο. Το έργο του παρουσιάζεται σήμερα στα μεγαλύτερα μουσεία στις πέντε ηπείρους.

Οι πίνακες του Φρομανζέ δείχνουν την ανάγκη του να εκφραστεί με εικόνες, στον αντίποδα της αφηρημένης τέχνης. Σημαντική θέση στην εικαστική έκφρασή του έχουν τα έργα του που παρουσιάζουν ομαδικές συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις, συγκρούσεις. Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί. «Εικόνες κόκκινες, για τη σφαγή, τη γενοκτονία, το Βιετνάμ, για την κλιμάκωση της κοινωνικής έντασης, κόκκινο για τον Γκεβάρα», αναφέρει ο φίλος του Ζακ Πρεβέρ.

Κόκκινο σε ανάγλυφους πίνακες που στάζει, στάζει. Το κόκκινο στη γαλλική τρίχρωμη σημαία που αιμορραγεί, σε μια ταινία την οποία σκηνοθέτησε ο ζωγράφος μαζί με τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ. Κόκκινο χρώμα ακόμα και για τις σιλουέτες των περαστικών μπροστά στις βιτρίνες των μεγάλων παρισινών βουλεβάρτων, μία εικόνα που αντέγραψαν συχνά νέοι γραφίστες.

Η σειρά έργων του Φρομανζέ που έχει τον τίτλο «κουνήσου», «ύπαρξε», «πέρασε», είναι αξιοσημείωτη. Παρουσιάζονται πολύ ρεαλιστικά δημοσιογράφοι και κάμεραμεν που στρέφουν τον φακό τους ή τα μικρόφωνά τους προς αφηρημένες ανθρώπινες μορφές. Ο καλλιτέχνης επιδιώκει να απεικονίσει την άμεση αντιπαράθεση ανάμεσα στους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης και στην εσωτερικότητα της υπαρξιακής εξερεύνησης.

Εντυπωσιακός είναι ένας μνημειώδης πίνακας μήκους 9 μέτρων, με τίτλο «Ολα τα χρώματα, ζωγραφική της ιστορίας» (1991-1992). Ο Φρομανζέ εκφράζει την αναστάτωση του σύγχρονου κόσμου. Το έργο παρουσιάζει, σε ξεχωριστά τμήματα, μνημεία, πολεμικά όπλα, ριπές από χρώματα, τοπία. Χρωματικά νήματα συνδέουν τα διάφορα θέματα του πίνακα, που προβάλλει σε ένα συναρπαστικό μωσαϊκό, γεγονότα, μνήμες και βιώματα της ανθρώπινης ιστορίας.

                         Τα φαντάσματα του ναζισμού

ekthesi.jpg

O Γερμανός ζωγράφος και γλύπτης, Ανσελμ Κίφερ                   O Γερμανός ζωγράφος και γλύπτης, Ανσελμ Κίφερ | Anselm Kiefer/Photo Charles Duprat
09.02.2016, 23:43 | Ετικέτες:  Ναζί, εκθέσεις, Γερμανία, Παρίσι, ζωγραφική
Συντάκτης: 

Με ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα στο Κέντρο Πομπιντού και με μια έκθεση βιβλίων, φωτογραφιών, γλυπτών στη βιβλιοθήκη BNF η Γαλλία τιμά έναν από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης τέχνης, τον Γερμανό ζωγράφο και γλύπτη Ανσελμ Κίφερ.

Η αναδρομική του έκθεση, που εκτείνεται σε 2.000 τ.μ. στον έκτο όροφο του Μπομπούρ, είναι η πρώτη που οργανώνεται στο Παρίσι και περιλαμβάνει τις πιο εντυπωσιακές δημιουργίες του. Σε δώδεκα θεματικές αίθουσες παρουσιάζονται 150 έργα, που αντιπροσωπεύουν τη σαραντάχρονη σταδιοδρομία του Κίφερ, από τα τέλη της δεκαετίας του '60 μέχρι σήμερα.

«Ouroboros» (λεπτομέρεια), 2014, Collection particulière«Ouroboros» (λεπτομέρεια), 2014, Collection particulière | GEORGE PONCET

Στη συναρπαστική διαδρομή του ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει εξήντα πίνακες αριστουργήματα, μια εγκατάσταση, σειρά από βιτρίνες με γλυπτικές συνθέσεις, έργα σε χαρτί, κολάζ και μερικά από τα πρώτα βιβλία του καλλιτέχνη.

Ο Kίφερ γεννήθηκε μερικούς μήνες πριν το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, στις 8 Μαρτίου του 1945, σε μια μικρή πόλη στον Μέλανα Δρυμό. Εγκαταλείποντας το 1966 τις σπουδές Νομικής, Λογοτεχνίας και Ρομανικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, προτίμησε να σπουδάσει Καλές Τέχνες σε γερμανικές σχολές.

«Mann im Wald [homme dans la forêt]», 1971, Collection particulière, San Francisco«Mann im Wald [homme dans la forêt]», 1971, Collection particulière, San Francisco | IAN REEVES

Μαθήτευσε κοντά στον γνωστό ρεαλιστή ζωγράφο Πέτερ Ντρέχερ και από το 1991 εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Εχει τιμηθεί με τα σημαντικότερα διεθνή βραβεία. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε πολυάριθμες αναδρομικές εκθέσεις στα μεγαλύτερα μουσεία σύγχρονης τέχνης.

Με τις δημιουργίες του, που εκφράζουν μια μοναδική πλαστική και οπτική ένταση, ο Κίφερ προσκαλεί τους επισκέπτες να μυηθούν σε ποιητικούς κόσμους, να προσεγγίσουν τις ποικίλες λογοτεχνικές και φιλοσοφικές εμπνεύσεις που αντλεί από την ποίηση του Πάουλ Τσέλαν, της Ινγκεμπoργκ Μπάχμαν, του Ζαν Ζενέ, από τη φιλοσοφία του Χάιντεγκερ. Μας αποκαλύπτει τον πλούτο των ενδιαφερόντων του για τις επιστημονικές έρευνες, την αλχημεία, τον εσωτερισμό, τις εβραϊκές πνευματικές αναζητήσεις, τη θεολογία και τον μυστικισμό.

Η έκθεση προβάλλει το επικό μέγεθος του μεγαλόπνοου έργου του Κίφερ και την ποικιλία των μέσων έκφρασής του: ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, εγκαταστάσεις. Ο ζωγράφος-γλύπτης χρησιμοποιεί φωτογραφίες, πηλό, βερνίκι, θραύσματα γυαλιού, μέταλλο, ύφασμα, οργανικά υλικά, χώμα, στάχτη, άχυρο, αποξηραμένα φυτά. Σε αρκετές εγκαταστάσεις του περιλαμβάνει αποσπάσματα λογοτεχνικών και ποιητικών κειμένων.

Τα έργα του Κίφερ σε συγκλονίζουν. Στο επίκεντρο της δημιουργίας του βρίσκεται η καταγγελία του ναζισμού. Με μια εξαιρετική εικονική δραματουργία παρουσιάζει εφιαλτικές εικόνες που ανακαλούν στον θεατή μνήμες από αμφιλεγόμενα κομμάτια της σύγχρονης γερμανικής ιστορίας.

Απεικονίζει συμβολικά τους μύθους και τον εθνικισμό που οδήγησαν στην άνοδο του εθνικοσοσιαλισμού, στο Γ' Ράιχ, στο Ολοκαύτωμα. Οι πίνακές του εκφράζουν την εξέγερσή του απέναντι στο παραλήρημα της μεγαλοπρέπειας του γερμανικού εθνικισμού και στις ιστορικές επιδράσεις του.

Από τη φρίκη στο φως

Οι εικόνες του είναι εντυπωσιακές. Κυριαρχούν τα σκοτεινά χρώματα. Βλέπουμε χιονισμένα τοπία με ίχνη αίματος, έναν άντρα που φλέγεται, καμένη γη, καταθλιπτικές σκηνές, ερείπια, πυρκαγιές σε δάση όπου ελίσσονται φίδια κι όπου αναπαύονται άψυχα σώματα, τάφοι, μνημεία, σωρός από καμένα βιβλία. Σε ειδική αίθουσα παρουσιάζονται σε βιτρίνες συνθέσεις του με ετερόκλητα αντικείμενα, μηχανές, ξεραμένα κλαδιά, βιβλία, κολάζ, ηλιοτρόπια.

«Resurrexit», 1973, Sanders Collection, Amsterdam«Resurrexit», 1973, Sanders Collection, Amsterdam | Atelier Anselm Kiefer

Ο Ανσελμ Κίφερ ξεκίνησε την εικαστική του διαδρομή παρουσιάζοντας στην Ελβετία, στη Γαλλία και στην Ιταλία μια σειρά φωτογραφιών με πόζες μίμησης του χαιρετισμού των ναζί. Με την προκλητική του αυτή επίδειξη καλούσε τους συμπατριώτες του να θυμηθούν και να αναγνωρίσουν την κατάπτωση του πολιτισμού που προκάλεσε η ξενοφοβική υστερία του Γ' Ράιχ.

Η πρώτη του έκθεση, με τίτλο «Κατοχές», περιλάμβανε μια σειρά από φωτογραφίες αναφερόμενες σε αμφιλεγόμενες πολιτικές πράξεις. Το έργο του θεωρείται μοναδικό χάρη στην εμμονή που εκφράζει ως προς την απεικόνιση της ιστορίας και των μύθων της γερμανικής κουλτούρας. Εκπροσωπώντας τη Γερμανία στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1980 κατηγορήθηκε για «αφύπνιση των δαιμόνων του οδυνηρού παρελθόντος» και αντιμετώπισε υποψίες για «εθνικιστικές αποκλίσεις».

Οι πίνακες και τα γλυπτά του Κίφερ προοδευτικά αποκτούν μνημειώδεις διαστάσεις. Τεράστιοι πίνακες δείχνουν μαυσωλεία, μνημεία, έρημες στοές με υψηλές κολόνες, μπούνκερ από μπετόν. Η θεματολογία του διευρύνεται. Μετά τα ταξίδια του στην Ευρώπη, στην Αμερική και στη Μέση Ανατολή το ενδιαφέρον του στρέφεται στην ανίχνευση του αντίκτυπου που είχε η ιστορία της χώρας του στον παγκόσμιο πολιτισμό και γενικότερα στον ρόλο και στο μέλλον της τέχνης, του πολιτισμού.

Πέρα από θέματα που αφορούν την εθνική ταυτότητα, ο Κίφερ μελετά τη συλλογική μνήμη, τον συμβολισμό, τη θεολογία, τον μυστικισμό. Εκφράζει ειδικότερα τον προβληματισμό του για το τραύμα που βιώνουν οι σύγχρονες κοινωνίες και το όραμα της συνεχούς αναγέννησης, της ανανέωσης της ζωής.

Στον επίλογο της έκθεσης παρουσιάζονται γοητευτικά τελευταία έργα του καλλιτέχνη. Πίνακες με λευκά και ροζ λουλούδια που εκπέμπουν φωτεινή ακτινοβολία και εκφράζουν υπέροχα την απολύτρωση, την αρμονία.

info: Διάρκεια μέχρι 18 Απριλίου

CD GEOGRAFIA Un superbe voyage musical
Compositeur Dimitris Daskalothanassis
Poésie de Ira Feloukatzi
Chant de Katerina Vlahou

https://www.youtube.com/watch?v=Llv7KJCzbH4

 

Κάτω από το βλέμμα του Πικάσο

pinakas.jpg

Τζάσπερ Τζονς, «Sketch for Cups 2 Picasso», 1971-1972 Τζάσπερ Τζονς, «Sketch for Cups 2 Picasso», 1971-1972 | © Jasper Johns / ADAGP, Paris, 2015

Στον μύθο που δημιούργησε με την καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα και τη χαρισματική του προσωπικότητα ο Πάμπλο Πικάσο, είναι αφιερωμένη εντυπωσιακή έκθεση στο παρισινό Μουσείο Γκραν Παλέ, προβάλλοντας την παγκόσμια απήχηση του έργου του και την επιρροή του στους νεότερους καλλιτέχνες.

«Picasso.Μania» είναι ο τίτλος της και έχει τεράστια επιτυχία.

Πάμπλο Πικάσο, «Mousquetaire assis tenant une épée» Πάμπλο Πικάσο, «Mousquetaire assis tenant une épée» | © Succession Picasso 2015 / photo Béatrice Hatala

Γιγάντιες αφίσες, που έχουν αναρτηθεί σε κεντρικά σημεία του Παρισιού, δείχνουν φωτογραφία του Πικάσο να ποζάρει με γυμνό μπούστο, σταυρωμένα τα χέρια.

Αναδύεται μέσα από το σκοτάδι με το πρόσωπο φωτισμένο και το διεισδυτικό του βλέμμα να εκφράζει βαθιά την υπαρξιακή του αναζήτηση.

Πάνω από είκοσι εκθέσεις έχουν αφιερωθεί στη μελέτη τής μετά θάνατον απήχησης του έργου του Πικάσο.

Η έκθεση του Γκραν Παλέ δείχνει την τεράστια κληρονομιά που άφησε πίσω του ο ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας το 1881, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία και πέθανε το 1973 σε ηλικία 91 ετών.

Το αφιέρωμα στον Πικάσο περιλαμβάνει διπλές αναφορές, με χρονολογική και θεματική παρουσίαση των έργων. Εκτίθενται 100 έργα του Ισπανού ζωγράφου και 312 έργα 78 σύγχρονων ζωγράφων που εμπνεύστηκαν από το έργο του. Γιατί έχει αποκτήσει πλέον μια «πλανητική διάσταση».

Η επίσκεψη στην τεράστια αυτή έκθεση διαρκεί πολλές ώρες. Πρόκειται για μια μαραθώνια περιήγηση, ένα ταξίδι στον συναρπαστικό μύθο που δημιούργησε ο Πάμπλο. Τα έργα του παρουσιάζονται όπως ο ίδιος επιθυμούσε να τα δείχνει, τοποθετημένα δίπλα δίπλα στον τοίχο - κυρίως πίνακές του που θεωρούνται αριστουργήματα του κυβιστικού κινήματος.

Πολυάριθμα έργα σύγχρονων ζωγράφων εμπνέονται από τη δημιουργία του Πικάσο: Ντέιβιντ Χόκνεϊ, Ρόι Λιχτενστάιν, Τζάσπερ Τζονς, Μάρτιν Κιπενμπέργκερ, Τζορτζ Μπάζελιτς, Τζούλιαν Σνάμπελ, Ζαν-Μισέλ Μπασκιά, Ερό, Αντι Γουόρχολ, Αντρέ Μασόν, Χουάν Μιρό, Ράουσενμπεργκ κ.ά.

Υπάρχουν ακόμα έργα σε βίντεο, γραφικές τέχνες, φωτογραφίες, ντοκουμέντα, γλυπτά, εγκαταστάσεις. Προβάλλονται και βίντεο με συνεντεύξεις πολυάριθμων προσωπικοτήτων, που δίνουν μαρτυρίες για την πολυποίκιλη δημιουργία του Πικάσο, την ξεχωριστή του προσωπικότητα, τις εικαστικές του επιλογές.

Ιδιαίτερη προβολή έχει στην έκθεση το έργο «Οι δεσποινίδες της Αβινιόν», που σημάδεψε την έναρξη της πρωτοπορίας στη μοντέρνα τέχνη.

Αντίγραφα δημιούργησαν απόγονοι του Πικάσο, οι «appropriationnistes» Mike Bidlo, André Raffay, Jeff Koons, Sigmar Polke, Thomas Houseago.

Η έκθεση επιχειρεί, επίσης, να προσδιορίσει την πολιτική επιρροή της «Γκουέρνικα», ένα εικαστικό θέμα που ενέπνευσε τη δεκαετία του '60 ορισμένους καλλιτέχνες όπως ο Leon Golub, ο οποίος δημιούργησε έργα αναφοράς στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Η πρώτη αίθουσα της έκθεσης φέρνει τον τίτλο «Γεια σου καλλιτέχνη!». Βλέπουμε πολυάριθμα έργα σύγχρονων καλλιτεχνών, που δημιούργησαν πορτρέτα του Πικάσο, γλυπτά, σκίτσα. Ενα μεγάλο τμήμα είναι αφιερωμένο στον κυβισμό.

Ντέιβιντ Χόκνεϊ, «Paint Trolley», L.A., 1985 Ντέιβιντ Χόκνεϊ, «Paint Trolley», L.A., 1985 | © David Hockney

Σε άλλη αίθουσα φιλοξενούνται έργα του Ντέιβιντ Χόκνεϊ. Η επίδραση του Πικάσο στον κινηματογράφο επισημαίνεται με προβολές από ταινίες του Γκοντάρ και του Ορσον Ουέλς.

Κοινές φαντασιώσεις νέων καλλιτεχνών με τον Ισπανό ζωγράφο παρουσιάζονται στο τμήμα «Ο Πικάσο στην ποπ αρτ». Αρκετές φωτογραφίες του Rineke Dijkstra εμπνέονται από πίνακές του.

Σε ειδικό τμήμα παρουσιάζεται το «star system» που δημιουργήθηκε γύρω από τον καλλιτέχνη, με πολυάριθμες κοσμικές εκδηλώσεις, χάπενινγκ, δημοσιεύματα, φωτογραφίες, βίντεο, ρεπορτάζ.

Τα ΜΜΕ ασχολούνται με την ιδιωτική του ζωή και τον περιπετειώδη ερωτικό του βίο, τη φιλία του με τον Πρεβέρ και τον Κοκτό.

Στον επίλογο της έκθεσης βλέπουμε πολυάριθμα έργα νέων καλλιτεχνών, με διαφορετικές τάσεις και ένα πολύμορφο μωσαϊκό από δημιουργίες Αμερικανών καλλιτεχνών που εκφράζουν την πρωτοπορία και αποτίουν φόρο τιμής στο μοναδικό έργο του Πάμπλο Πικάσο.

Info:

Διάρκεια ώς 29 Φεβρουαρίου

 

Λάμψη και αθλιότητα της πορνείας

Le Client

Φορέν, «Le Client»,Φορέν, «Le Client»
23.11.2015, 14:58 | Ετικέτες:  ζωγραφική, Παρίσι, μουσεία, γυναίκες
Συντάκτης: 

Το θέμα της πορνείας στην ευρωπαϊκή τέχνη παρουσιάζει το παρισινό Μουσείο Ορσέ, με μια εντυπωσιακή έκθεση που φέρνει τον τίτλο «Λάμψη και αθλιότητα: Εικόνες της πορνείας 1850-1910». Για πρώτη φορά πραγματοποιείται ένα αφιέρωμα που έχει στο επίκεντρο την απεικόνιση του αγοραίου έρωτα από μεγάλους καλλιτέχνες και προτείνει παράλληλα μια σημαντική κοινωνιολογική έρευνα για τα ήθη της εποχής.

Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα στη Γαλλία, ενώ η Δεύτερη Αυτοκρατορία επεδίωκε να προβάλει το παράδειγμα της αρετής, η επέλαση του καπιταλισμού αναστατώνει τις συμβάσεις, προωθεί την ελευθεριότητα και την εμπορευματοποίηση των σωμάτων. Η πορνεία κυριαρχεί.

Ντερέν, «Femme en chemise ou danseuse»Ντερέν, «Femme en chemise ou danseuse» |

Οι οίκοι ανοχής πολλαπλασιάζονται, ο επί πληρωμή έρωτας διαδίδεται και τροφοδοτεί την έκλυση ηθών, την ακολασία που ανθεί πίσω από την κοινωνική υποκρισία.

Μαρτυρία για την εμπορία του σώματος δίνουν οι καλλιτέχνες. Απεικονίζουν τη λάμψη και τη μιζέρια που βιώνουν εταίρες, πόρνες, γυναίκες της νύχτας, χορεύτριες, σερβιτόρες σε ζυθοπωλεία, υπηρέτριες, πλύστρες που πουλούν ηδονή.

Διάσημοι ζωγράφοι, όπως ο Μανέ, ο Βαν Γκογκ, ο Πικάσο, ο Ντεγκά, ο Τουλούζ Λοτρέκ, ο Φορέν, ο Μπερό, ο Ντερέν, ο Βλαμένκ, αλλά και συγγράφεις, όπως ο Ζολά, ο Μοπασάν, δημιουργούν έργα που έχουν θέμα τις «μοιραίες γυναίκες». Ντυμένες με εντυπωσιακές τουαλέτες, που τις κάνουν να μοιάζουν με πριγκίπισσες, οι εταίρες προβάλλουν προκλητικά τα θέλγητρά τους σε κοσμικές εκδηλώσεις.

Στον δρόμο, στο θέατρο ή στην όπερα, είναι συχνά δύσκολο να διακρίνει κανείς τις έντιμες γυναίκες από τις γυναίκες ελευθερίων ηθών. Αυτή η ασάφεια δημιουργεί ένα παιχνίδι που εξάπτει τη φαντασία των καλλιτεχνών.

Αρκετοί πίνακες απεικονίζουν οίκους ανοχής, καφετέριες, μπιραρίες, κοσμικές εκδηλώσεις, δείχνουν την ατμόσφαιρα της εποχής και τις διφορούμενες σχέσεις παραβατικότητας ανδρών και γυναικών που ασκούν το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου.

Η έκθεση προβάλλει ιδιαίτερα έργα που εκφράζουν τη σκοτεινή όψη της πορνείας. Απεικονίζουν την αθλιότητα του αγοραίου έρωτα στο πεζοδρόμιο, τις πόρνες που βιώνουν τη μιζέρια, τη βία, το κυνηγητό από την αστυνομία, την κατάπτωση. Την εποχή εκείνη η Γαλλία μαστιζόταν από υψηλά ποσοστά αλκοολισμού και σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών. Οι ιερόδουλες θεωρούνταν φορείς νοσημάτων και διαφθορείς των ανδρών.

Ορισμένα έργα του Εντουάρ Μανέ, του Ντεγκά, του Βαν Γκογκ απεικονίζουν γυναίκες που νιώθουν μελαγχολία, θλίψη ή έχουν παραδοθεί στη μέθη.

Τουλούζ Λοτρέκ, «Femme tirant son bas»,Τουλούζ Λοτρέκ, «Femme tirant son bas» |

Αυστηρό έλεγχο προσπαθεί να επιβάλει το κράτος στην πορνεία, την οποία οι μεγαλοαστοί πελάτες θεωρούν «αναγκαίο κακό». Οι πίνακες του Ντεγκά, του Λοτρέκ, του Εμίλ Μπερνάρ παρουσιάζουν τις φαντασιώσεις τους για τη διεγερτική πυρετώδη ατμόσφαιρα των οίκων ανοχής. Απεικονίζουν επίσης προσωπικές σκηνές, δείχνουν γυμνές γυναίκες, στο λουτρό, ενώ φροντίζουν το κορμί τους ή περιμένουν τον πελάτη.

Η ανάπτυξη της φωτογραφίας στον 19ο αιώνα πρόσφερε ένα νέο μέσο για την απεικόνιση της πορνείας. Σε μικρές αίθουσες, κρυμμένες πίσω από κόκκινες κουρτίνες, οι επισκέπτες της έκθεσης βλέπουν τολμηρές φωτογραφίες σεξουαλικών περιπτύξεων, ομαδικών ερώτων. Οι φωτογράφοι δημιουργούν στα εργαστήριά τους σκηνοθετημένες εικόνες με έντεχνες αναπαραστάσεις των κοσμικών σαλονιών ή των μπουντουάρ, που χρησίμευαν συχνά σαν προθάλαμος για την έναρξη της σεξουαλικής προσέγγισης.

Το Μουσείο του Ορσέ πλαισίωσε την εικαστική παρουσίαση της πορνείας με αναπαράσταση του ντεκόρ της εποχής. Σε βιτρίνες εκτίθενται αντικείμενα, ντοκουμέντα, βιβλία, περιοδικά, αφίσες. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν αποσπάσματα από ταινίες όπως τη «Νανά» του Ζαν Ρενουάρ και την «Ηδονή» του Μαξ Οφίλς.

Σε μια αίθουσα φιλοξενείται η «πολυθρόνα του έρωτα ή καρέκλα του αισθησιασμού», ειδικά φτιαγμένη ώστε ο πελάτης να μπορεί να απολαμβάνει τις ερωτικές εξυπηρετήσεις δύο γυναικών ταυτόχρονα. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα για τον πρίγκιπα της Ουαλίας και μελλοντικό βασιλιά Εδουάρδο Ζ', ο οποίος επισκέφθηκε το Παρίσι για αναψυχή.

Για να δείξει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην καλλιτεχνική αποτύπωση της πορνείας και στη σκληρή πραγματικότητα, η έκθεση αντλεί φωτογραφικό και ενημερωτικό υλικό από τα αρχεία της αστυνομίας. Η έκθεση πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Μουσείου Βαν Γκογκ του Αμστερνταμ και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.

Info:

διάρκεια μέχρι τις 17 Ιανουαρίου 2016.

 

Lucien Clergue

Exposition Photos au GRAND PALAIS (durée jusqu’ au 15 /2 /2016)

Lucien Clergue (1934-2014), photographe, rencontre Pablo Picasso en 1953 et lui montre son travail. Ils resteront amis jusqu’à la mort de l’artiste, vingt ans plus tard.

En 1968, il fonde avec l’écrivain Michel Tournier le festival international de photographie des rencontres d’Arles qui s'y tient chaque année au mois de juillet.

Il y invite les photographes les plus célèbres. Il est le premier photographe à être élu membre de l’Académie des beaux-arts de l’Institut de France en 2006.

- See more at: http://www.grandpalais.fr/fr/evenement/lucien-clergue#sthash.6IAD3Znw.dpuf

a 005

 

a 008

 

PHOTO 1

 

photo retrouvee

                                               ***

concert ANGELIQUE IONATOS

CAFE DE LA DANCE 18 NOVEMBRE à 19H30

Angélique Ionatos

Salle de 500 places à Paris, le Café de la Danse propose des concerts, des spectacles et des événements. Le Café de la Danse 5, passage Louis Philippe 75011 Paris ; Metro Bastille / T. 01 47 00 57 59
cafedeladanse.com

ANGELIQUE IONATOS

Guitariste et chanteuse grecque hors pair, Angélique Ionatos, forte de 40 ans de carrière et à l’origine de près d’une vingtaine d’albums, revient cet automne avec un nouvel album à paraître chez Ici, D’Ailleurs… qui s’annonce comme l’une de ses œuvres les plus abouties.

- See more at: http://www.cafedeladanse.com/angelique-ionatos/#sthash.FHfrIRma.dpuf

ANGELIQUE IONATOS

Guitariste et chanteuse grecque hors pair, Angélique Ionatos, forte de 40 ans de carrière et à l’origine de près d’une vingtaine d’albums, revient cet automne avec un nouvel album à paraître chez Ici, D’Ailleurs… qui s’annonce comme l’une de ses œuvres les plus abouties.

- See more at: http://www.cafedeladanse.com/angelique-ionatos/#sthash.FHfrIRma.dpuf

ANGELIQUE IONATOS

Guitariste et chanteuse grecque hors pair, Angélique Ionatos, forte de 40 ans de carrière et à l’origine de près d’une vingtaine d’albums, revient cet automne avec un nouvel album à paraître chez Ici, D’Ailleurs… qui s’annonce comme l’une de ses œuvres les plus abouties.

- See more at: http://www.cafedeladanse.com/angelique-ionatos/#sthash.FHfrIRma.dpuf

Mercredi 18 novembreANGELIQUE IONATOS

19h30
COMPLET

ANGELIQUE IONATOS

Guitariste et chanteuse grecque hors pair, Angélique Ionatos, forte de 40 ans de carrière et à l’origine de près d’une vingtaine d’albums, revient cet automne avec un nouvel album à paraître chez Ici, D’Ailleurs… qui s’annonce comme l’une de ses œuvres les plus abouties.

- See more at: http://www.cafedeladanse.com/angelique-ionatos/#sthash.L354EfQE.dpuf

ANGELIQUE IONATOS

Guitariste et chanteuse grecque hors pair, Angélique Ionatos, forte de 40 ans de carrière et à l’origine de près d’une vingtaine d’albums, revient cet automne avec un nouvel album à paraître chez Ici, D’Ailleurs… qui s’annonce comme l’une de ses œuvres les plus abouties.                                                

                                                     ***

LIBERTE D'EXPRESSION débats – échanges lectures

Afiche LIBERTE D EXPRESSION

LIBERTE D'EXPRESSION

débats – échanges lectures 

A LA MAISON DE L'AMERIQUE LATINE

ECHANGES DEBATS LECTURES DE POEMES SUR LA LIBERTE D EXPRESSION ET L'ENGAGEMENT de l'artiste

 jeudi 29 octobre 2015 de 15 h à 18 h

   Lien     http://yvantetelbom6.wix.com/poetesaparis#!program/c1h6a  

 Dans les pays libres, les artistes sont libres. Ils le sont même plus que d’autres. Leur rôle n’est-il pas aussi, au-delà des recherches formelles qui sont leur apanage, d’interroger les croyances, les conventions, les tabous d’une société ?

De Beaumarchais aux surréalistes, de Zola à Rushdie en passant par Picasso ou Genet, l’histoire de la création est émaillée de ces scandales qui ont bousculé les consciences et qui apparaissaient à certains contemporains comme des actes blessants et insupportables.

A la lumière de cette longue suite d’écarts bénéfiques, les pressions brutales qui s’exercent sur l’art apparaissent pour ce qu’elles sont : des tentatives de censure haineuse qui suintent la nostalgie de l’ordre moral. Non pas qu’il faille interdire à quiconque de critiquer ou de réprouver publiquement des œuvres que chacun a le droit de détester.

Quand l’artiste donne dans la provocation, ce qui est aussi sa fonction, il ne peut s’étonner de susciter des réactions. On soupçonne même, dans certains cas, qu’il en caresse le secret espoir… 

Laurent Joffrin— 11 septembre 2015 à 19:36 Libé

 Participation de la journaliste poète

IRA FELOUKATZI

Parle de la liberté d’expression dans son métier de journaliste et entreprend un échange avec les poètes          sur ce thème

Journaliste, à «Η ΕφημερίδατωνΣυντακτών» www.efsyn.gr

Travailleur indépendant, à IDFM Radio Enghien

Correspondante, à ΠεριοδικόΕπίκαιρα

Auparavant : Eleftherotypía

Études : Journalisme à ESJ Paris - Ecole Supérieure de Journalisme de Paris

PROGRAMME

15 h : 8 poètes durant 10 minutes chacun disent des poemes ou textes sur le theme

Christian Deudon et Catherine Jarrett disent des extraits de l’oeuvre de RAIF BADAWI : “parce que j’ai osé parler librement”

16 h 45 : IRA FELOUKATZI entreprend un échange avec ces poètes sur le theme de “la liberté d’expression et les censures”

17 h : les autres poètes ou chanteurs interprètent une oeuvre

 

                                                                                            ***

LECTURE MUSICALE A L'ENTREPOT le 20/10/2015

GROUPE

LECTURE MUSICALE à L'ENTREPOT "POESIE EN QUATRE SAISONS"  le 20/10/2015                                           Philippe Tancelin, Jeanine Baude, Arnaud Delpoux, Ira Feloukatzi, Alkain Alfred Moutapam

                                                                          ***

«Ημουν τυχερός και ελεύθερος»

zan_pol_gotie.jpg

Από τη συλλογή «Confession of a child of the century», 2012 | ALIX MALKA
15.04.2015, 18:02 | Ετικέτες:  μουσεία, Γαλλία, μουσικοί
Συντάκτης: 

Με μια εντυπωσιακή έκθεση- αφιέρωμα στην πολύπλευρη καλλιτεχνική έκφραση του Ζαν-Πολ Γκοτιέ το παρισινό μουσείο Grand Palais τιμά έναν διάσημο δημιουργό της γαλλικής ραπτικής, ο οποίος έχει αποκτήσει πλατιά διεθνή προβολή και αναγνώριση. Η έκθεση αυτή, που φέρνει τον τίτλο «Από τον δρόμο στα άστρα», δημιουργήθηκε το 2011 στο Μόντρεαλ. Περιπλανήθηκε επί τέσσερα χρόνια σε παγκόσμια τουρνέ (Ντάλας, Σαν Φρανσίσκο, Μαδρίτη, Ρότερνταμ, Στοκχόλμη, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, μέχρι και τη Μελβούρνη) και συγκέντρωσε συνολικά πάνω από 1,4 εκατομμύρια επισκέπτες.

Η δέκατη έκθεση στη γαλλική πρωτεύουσα εμπλουτίστηκε με πολυάριθμες εγκαταστάσεις που δημιούργησε ο Γκοτιέ ειδικά γι΄ αυτήν. Συμβολικό χαρακτήρα έχει η παρουσίασή της στο Μουσείο Grand Palais, εκεί όπου ο Γκοτιέ λανσάρισε το 1976 στις αίθουσες του Palais de la Découverte την πρώτη του επίδειξη πρετ-α-πορτέ. Αφού συνεργάστηκε με διάσημους οίκους μόδας ίδρυσε το 1997 τον δικό του οίκο υψηλής ραπτικής.

Η αφίσα της έκθεσης |

Ο Γκοτιέ έκανε επανάσταση στη μόδα. Τα ΜΜΕ τον αποκαλούν «το τρομερό παιδί της γαλλικής ραπτικής». Κάθε σόου του είναι ένα υπερθέαμα. Οι πρωτοποριακές του δημιουργίες απεικονίζουν μια πολυεθνική ανθρωπότητα, εξαρθρώνουν με χιούμορ τους κατεστημένους αισθητικούς κώδικες. Παρουσιάζει μια κοινωνία χωρίς ταμπού, έναν κόσμο φαντασμαγορικό, όπου κυριαρχούν η τόλμη, η αυθάδεια, η φαντασία, ο αισθησιασμός. Λανσάρει την ανδρόγυνη μόδα, τη φούστα για τους άνδρες, τα κωνικά σουτιέν για τις σούπερ σέξι ηγερίες του.

PAOLO ROVERSI

Η παρισινή έκθεση multi- média προβάλλει όλο το φάσμα της 40χρονης πληθωρικής καριέρας του Γκοτιέ. Γιατί παράλληλα με τη μόδα εκφράστηκε μέσα από πολύπλευρες καλλιτεχνικές δραστηριότητες στον κινηματογράφο, στο θέατρο, σε σόου, σε χάπενινγκ. Η ιδιοφυΐα του και η εικονοκλαστική του έκφραση του χαρίζει διεθνή φήμη. Είναι η πρώτη φορά που ένα μεγάλο παραδοσιακό μουσείο, όπως το Grand Palais, αφιερώνει έκθεση σε σχεδιαστή μόδας.

Σε δύο ορόφους του παρουσιάζονται 175 μοντέλα υψηλής ραπτικής. Θαυμάζουμε τις υπέροχες τουαλέτες που έχει σχεδιάσει για διάσημες καλλιτέχνιδες: τη Μαντόνα, τη Μιλέν Φαρμέρ, τη Μισελίν Πρελ, τη Φαριντά Κελφά. Σε βιτρίνες εκτίθενται σκίτσα, σημειώσεις από αρχεία, σχέδια για σκηνικά και κοστούμια. Σε πολλά σημεία της έκθεσης προβάλλονται βίντεο με αποσπάσματα από ταινίες, παραστάσεις, συναυλίες, μπαλέτα, μουσικά σόου. Πολυάριθμες φωτογραφίες δείχνουν σκηνές από επιδείξεις μόδας, γνωστά μανεκέν και πορτρέτα προσωπικοτήτων που έχουν εμπνεύσει τον δημιουργό.

Με έμπνευση από τη Φρίντα Κάλο, 1998 |

Η επίσκεψη στην έκθεση είναι μια εκπληκτική εμπειρία. Ξεκινάει με αναφορές στην παιδική ηλικία τού στιλίστα. Βλέπουμε το αρκουδάκι του, που αποκαλούσε «Νανά», το οποίο μακιγιάριζε και έντυνε με τα πρώτα ρουχαλάκια και εξαρτήματα που έφτιαχνε. Προοδευτικά η έκθεση μάς κάνει να εισχωρήσουμε στον κόσμο του Γκοτιέ. Το συναρπαστικό σόου multimédia που δημιούργησε μας εισάγει σε ατμόσφαιρα ονείρου, μαγείας και φαντασιώσεων. Μια μεγάλη αίθουσα έχει διαμορφωθεί σε σαλόνι που φιλοξενεί επίδειξη μόδας. Στην πασαρέλα παρελαύνουν μανεκέν με εκπληκτικές τουαλέτες, κάτω είναι τοποθετημένες καρέκλες για τους θεατές. Ακούγεται η φωνή της Κατρίν Ντενέβ να σχολιάζει κάθε αριθμημένο μοντέλο.

Το της έκθεσης είναι μια εντυπωσιακή εγκατάσταση: πάνω σε βάθρο παρατάσσονται κούκλες, που δίνουν την εντύπωση ότι είναι ζωντανά όντα. Για το πρωτότυπο αυτό σόου χρησιμοποιήθηκε μια νέα τεχνολογία προβολής επάνω στα ξύλινα «μανεκέν» εικόνων- βίντεο που τα ζωντανεύουν. Οι φιγούρες ανοιγοκλείνουν τα μάτια, χαμογελούν, μιλούν. Είναι ένα απίθανο θέαμα. Ενα «μανεκέν», που προσωποποιεί τον Γκοτιέ, μάς εκμυστηρεύεται τις εμπειρίες του ως δημιουργού.

Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στα εγκαίνια της έκθεσης, ο Γκοτιέ πολιορκήθηκε από τις κάμερες των τηλεοράσεων και τους φωτογράφους. Δήλωσε ότι η έκθεση-αφιέρωμα στο έργο του είναι για τον ίδιο «μια νέα δημιουργία». Εξήγησε ότι θέλησε να δείξει όλη τη θεματολογία του και τις πηγές έμπνευσής του, όπως τα ζητήματα φύλου, τη σέξι γυναίκα, τις διαφορετικές εθνικότητες, τους πανκ, το τατουάζ, το πίρσινγκ. «Είχα μεγάλη τύχη που μπόρεσα να εκφραστώ σε μια εποχή, η οποία μου επέτρεψε να φτάσω και να ξεπεράσω ελεύθερα τα όριά μου. Η κατάσταση έχει αλλάξει. Σήμερα κάθε δημιουργία πρέπει να περάσει από πολλά φίλτρα, που εγώ δεν μπορώ να τα αποδεχτώ».

Info:

Διάρκεια μέχρι 3 Αυγούστου

                                                                                 ***

ART CULTURE

Το μεγαλείο της ομορφιάς

vrnus_a_la_toilette.jpg

Το μεγαλείο της ομορφιάς «Η Αφροδίτη μπροστά στον καθρέφτη της», 1648
28.04.2015, 15:20 | Ετικέτες:  μουσεία, ζωγραφική, Γαλλία, Ισπανία
Συντάκτης: 

Το έργο του διάσημου Ισπανού ζωγράφου Ντιέγο Βελάθκεθ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη Γαλλία, στο Μουσείο Grand Palais, με ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα, που περιλαμβάνει πίνακες από όλο το φάσμα της δημιουργίας του. Πολυάριθμα έργα αντιπροσωπεύουν την έκφρασή του ως επίσημου ζωγράφου στην αυλή του βασιλιά Φίλιππου Δ’, μια εποχή που η Ισπανία ήταν κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Η έκθεση προβάλλει την ιδιοφυΐα του καλλιτέχνη, ο οποίος σημάδεψε τη ζωγραφική Μπαρόκ και θεωρείται μία από τις κορυφαίες φιγούρες στην ιστορία της τέχνης.

Ο Ντιέγο Ροντρίγκεθ ντε Σίλβα Βελάθκεθ γεννήθηκε στη Σεβίλη το 1599. Ο πατέρας του, Χουάν Ροντρίγκεθ ντε Σίλβα, ήταν δικηγόρος ευγενούς πορτογαλικής καταγωγής και η μητέρα του Χερόνιμα Βελάθκεθ ήταν μέλος της αριστοκρατίας της Σεβίλης. Από την παιδική του ηλικία ο Ντιέγο έδειξε κλίση στις εικαστικές τέχνες. Εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του Φρανσίσκο Πατσέκο, ζωγράφου με μεγάλη επιρροή στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Σεβίλης, η οποία αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά κέντρα της Ισπανίας. Πολύ σύντομα επιβάλλεται ως ζωγράφος με την υποστήριξη του Πατσέκο. Το 1618 παντρεύτηκε την κόρη του δασκάλου του, ο οποίος τον παρότρυνε να στραφεί σε θρησκευτικά θέματα.

Αυτοπροσωπογραφία, 1643 |

Στα δεκαοχτώ του χρόνια ο Βελάθκεθ γίνεται δεκτός στη συντεχνία ζωγράφων του Αγίου Λουκά και συμβαδίζει με την εικαστική θεματολογία της εποχής του. Δημιουργεί πίνακες στο στιλ «bodegon», απεικόνιση καθημερινών σκηνών και φιλικών συγκεντρώσεων σε ταβέρνες και στέκια για φαγοπότι και διασκέδαση.

Στις αρχές του 1620, η φήμη του Βελάθκεθ εδραιώνεται στη Σεβίλη. Το 1622 αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του στην αυλή της Μαδρίτης, η οποία είχε γίνει το πολιτικό κέντρο της χώρας μετά τη μεταφορά εκεί της βασιλικής αυλής του Φίλιππου Δ’. Με επίμονες προσπάθειες αποσπά το 1623 τον τίτλο του «ζωγράφου του βασιλιά». Ξεκινάει τότε μια ραγδαία καλλιτεχνική και κοινωνική αναρρίχηση, που τον οδηγεί στην κορυφή της εξουσίας με τα καθήκοντα αξιωματούχου που ασκεί στην υπηρεσία του βασιλιά. Η καριέρα του σημαδεύεται από τη γέννηση και τον θάνατο των διαδόχων του θρόνου. Οι πίνακες της εποχής αυτής απεικονίζουν πορτρέτα προσωπικοτήτων της αυλής, τοπία, ιστορικές φιγούρες, νεκρές φύσεις. Διακρίνεται κυρίως ως δεξιοτέχνης προσωπογράφος. Το πορτρέτο του Φιλίππου Δ’ τού εξασφαλίζει τον τίτλο του αποκλειστικού προσωπογράφου του βασιλιά.

«Ο Απόλλων στο εργαστήριο του Ηφαιστου», 1630 |

Οι καλλιτεχνικές αναζητήσεις του, όμως, τον ωθούν να εξερευνήσει κι άλλους ορίζοντες. Ο βασιλιάς της Ισπανίας χρηματοδότησε το 1629 το ταξίδι του Βελάθκεθ στην Ιταλία, για να υποστηρίξει την ευρύτερη εικαστική παιδεία του. Μελετά τα έργα του Ραφαήλ και του Μιχαήλ Αγγελου, που τον εμπνέουν. Δημιουργεί τον πίνακα «Ο Απόλλων στο εργαστήριο του Ηφαιστου» (1630), που απεικονίζει τον θεό Απόλλωνα, έτοιμο να αναγγείλει στον Ηφαιστο πως η Αφροδίτη τον απατά με τον θεό Αρη. Ολοκληρώνει δύο τοπία, μια θεματολογία ασυνήθιστη για την ισπανική ζωγραφική. Επιστρέφει στην Ιταλία έπειτα από είκοσι χρόνια. Η τέχνη του ωριμάζει και η ακτινοβολία του κορυφώνεται με υπέροχα έργα όπως «Η Αφροδίτη στον καθρέφτη της», «Ο μύθος της Αράχνης», «Οι υφάντρες». Ο ζωγράφος εμπνέεται από μυθολογικά θέματα, που τα μεταφέρει στο επίπεδο σκηνών της καθημερινής ζωής.

«Ινφάντα Μαργαρίτα» και «Πρίγκιπας Μπαλτάσαρ Κάρλος έφιππος», 1634 |

Ο Βελάθκεθ επιστρέφει στη Μαδρίτη το 1651 και ανέρχεται σε ύψιστα αξιώματα με τον διορισμό του από τον βασιλιά στη θέση του «μεγάλου αυλάρχη των ανακτόρων». Τα έργα του αυτής της περιόδου θεωρούνται τα καλύτερα δείγματα της δημιουργίας του. Το 1656 ολοκληρώνει ένα από τα πιο δημοφιλή και σημαντικά έργα του, «Oι δεσποινίδες των τιμών» (Las meninas), ένα αριστούργημα που απεικονίζει την ινφάντα Μαργαρίτα με την ακολουθία της σε αίθουσα του Αλκάθαρ. Ο πίνακας αυτός έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις, ερμηνείες και υποθέσεις για το νόημά του, που αποπνέει μυστήριο και μεταφυσική διάσταση.

«Las Meninas», 1656-1657 |

Στο τέλος της ζωής του, ο Βελάθκεθ έφτασε στο απόγειο της σταδιοδρομίας του ως αυλικός ζωγράφος και αξιωματούχος. Το 1659, ο βασιλιάς τού απένειμε τον τίτλο του ιππότη. Ενα από τα τελευταία έργα του είναι η προσωπογραφία του πρίγκιπα Φίλιππου Πρόσπερου (1660), που χαρακτηρίζεται ως ένα από τα καλύτερα πορτρέτα του. Ο Βελάθκεθ πέθανε στις 6 Αυγούστου 1660 και οκτώ ημέρες αργότερα πέθανε και η σύζυγός του Χουάνα, την οποία έθαψαν δίπλα του.

Η έκθεση του Μουσείου Grand Palais παρουσιάζει ένα πλήρες πανόραμα του έργου του. Σε ένα πρώτο τμήμα βλέπουμε τα νεανικά έργα, που δημιούργησε στη Σεβίλη. Ενα δεύτερο τμήμα της έκθεσης είναι αφιερωμένο στα έργα της ωριμότητας του ζωγράφου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην επίδραση που άσκησε στην εποχή του και στην ιστορική διάσταση του έργου του, το οποίο απεικονίζει τον τρόπο ζωής στην Ισπανία τον XVII αιώνα. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της έκθεσης παρουσιάζονται έργα των Velazquenos, ζωγράφων που ήταν μαθητές και συνεργάτες του, εμπνεύστηκαν από το έργο του, τον μιμήθηκαν και πήραν τη σκυτάλη της δημιουργίας αποτίοντας φόρο τιμής στην έκφραση ενός κορυφαίου δημιουργού.

info:

Διάρκεια έως 13 Ιουλίου.

           ART CULTURE

Sous le patronage de la Commission nationale française pour l'UNESCO

et de l’Ambassade de la République Arabe d’Égypte en France

La Mairie du 1er et le Comité municipal d’animation culturelle

présentent

7ème édition du Festival international de la diversité culturelle dans le 1er

du 9 au 28 mai 2015

Paris / Le Caire

L’Égypte, Invité d’Honneur du 1er arrondissement de Paris

 Dans le cadre du Festival de la diversité culturelle, sous le patronage de l'UNESCO,

l'Orchestre symphonique du Centre de Paris dirigé par Marie-Christine Desmonts et

le Chœur d'adultes dirigé par Didier Seutin le 18 mai 2015 à  l'Oratoire du Louvre

oratorio_1.jpgoratorio_b.jpg

19 - 28 mai 2015

Mairie du 1er, Oratoire du Louvre, Saint Germain l’Auxerrois, Les Déchargeurs, théâtre 2

La Mairie du 1er et le Comité municipal d’animation culturelle organisent pour la 7ème année consécutive le « Festival international de la diversité culturelle dans le 1er » du 9 au 28 mai 2015 dans le 1er arrondissement de Paris, sous le patronage de la Commission nationale française pour l’UNESCO et de l’Ambassade de la république Arabe d’Égypte en France.

Cette année, l’Égypte sera à l’honneur à la Mairie du 1er du 19 au 28 mai. Ces manifestations sont organisées par le Prof. Amal El Sabban, Conseillère culturelle de l’Ambassade d’Égypte.

Nous accueillerons le Maître de l'art contemporain oriental, Omar el Nagdi, la designer, Shahira Fawzy, les photographes Wadid SHOKRY et Ayman SALAH ainsi qu’une exposition sur l’Histoire du Canal de Suez et une présentation de l’artisanat du Centre de Fostat. Des conférences se dérouleront autour du « Livre des Égyptes » par M.Gamal al Ghitany, de "Paris le Caire, un patrimoine architecturale commun ", par le Prof Fathi Saleh, conseiller du premier ministre égyptien pour les affaires du patrimoine et "Les Académiciens racontent l'Égypte" avec Anne Jouffroy et Hélène Renard. Un Hommage exceptionnel sera rendu à la grande chanteuse égyptienne Oum Kalthoum par la troupe de l’Opéra du Caire KAWKAB ALSHARQ à l’Oratoire du Louvre le 15 mai.

Un message de paix « Ressalate Salam » de M. Entissar Abdel Fattah sera donné à l’Eglise Saint-Germain-L’auxerrois le 20 mai avec les Troupes Soufy, Coptes, Ecclésiastiques, Indonésiennes accompagnées par Caroline Dumas de l’Opéra de Paris et son Choeur.

Nous commencerons notre Festival de la diversité, le 9 mai, par une cantate « Donnez-moi la mémoire » avec un choeur d’enfants et l’auteur Annick Chartreux et Georges Guillard, à l’occasion du 70ème anniversaire de la libération du camp de Thereseinstadt,; le 10 mai, concert avec des musiciens tchèques Miroslav Ambroš-violon, Zuzana Ambrošová-piano, en présence de S.E. Marie CHATARDOVÁ , Ambassadeur de Tchéquie en France ; le 12 mai, duo de piano avec Chow-Ching Ling et Jean-Bernard Huppman ; le 18 mai, concert avec l’Orchestre Symphonique du Conservatoire Municipal du Centre. Le 19 mai, l’intellectuel musulman Abdennour Bidar donnera une conférence sur le thème "Quel humanisme partageable entre Islam et Occident ?», le 21 mai, « Lire en 1er » sur l’Égypte avec la Maison des Associations du 1er, et pour la clôture, le 23 mai, une représentation « OEdipe ou le Roi boiteux » de Jean Anouilh mise en scène par Claudine Augier, au théâtre Les Déchargeurs, en présence de Colombe Anouilh d’Harcourt. Toutes ces manifestations sont proposées gratuitement au public.

L’inauguration du Festival de la Diversité se déroulera le mardi 19 mai 2014 à 18h30 à la Mairie du 1er en présence de Monsieur Jean-François Legaret, Maire du 1er, Monsieur Daniel Janicot, Président de la Commission nationale française pour l’UNESCO et de S.E.M. Ehab Badawy, Ambassadeur la République Arabe d’Égypte en France.

RSVP : Relations Presse

Mairie du 1er arrondissement Christine Delterme

4, place du Louvre -75001 Paris Tel: 06 60 56 84 40 Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser. Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser. Tel. : 01 44 50 75 01

Site : www.mairie01.paris.fr 3

                                                

                                                                             ***

FRANCOSEMAILLES
Ira Feloukatzi et ses rencontres poétiques :
Colette Nys-Mazure et
Brigitte Gyr
http://www.francopolis.net/francosemailles/francosemailles-RencontrespoetiquesIF-dec2014.html

[comite_francopolis] Revue décembre en ligne !

 

REVUE FRANCOPOLIS décembre 2014

http://www.francopolis.net/index.htm

et Bonne saison de Festivités.

__._,_.___


 
Articles sur les poètes et la poésie francophones contemporains
&
Traductions en français de poètes du monde entier.
ACCUEIL

Ira Feloukatzi et ses rencontres poétiques
Dans le cadre des activités relayés par le site RESONANCES Espace poésie expression réflexion1, la poète et journaliste d’origine grecque et d’expression française, Ira Feloukatzi organise régulièrement des soirées poétiques avec accompagnement musical dans divers espaces culturels parisiens.
Le programme «Poésie en 4 saisons » du 4 novembre 2014 à L’Entrepôt2 (Paris 14ème) recevait: Ira Feloukatzi, Brigitte Gyr et Colette Nys-Mazure, pour des lectures de leur œuvre et d’auteurs étrangers de leur choix, avec la complicité de la comédienne grecque Nadia Mourouzi, et la contribution musicale du pianiste et composeur Nicolas Peigny3.
Felouka rencontre2014Un régal dont Francopolis souhaite faire part à ses lecteurs en reproduisant ici quelques textes… Merci aux poètes participantes d’avoir partagé ainsi avec nous leur belle soirée !

- Colette Nys-Mazure

Radieuse
C'est une fille de haute liesse, à prendre la vie en proue, hisser les heures à vive allure, une femme libre de son essor. Elle rit vrai à la face du jour et son haleine a la fraîcheur des pointes d'herbe quand frémit l'aube. On tenterait de la retenir. La marge d'une étreinte, d'une page partagée, d'un morceau de pain rompu. Elle déjà plus loin que le tournant de l'été. On cherche son propre chemin dans le sillage fulgurant.Rassemblée
Elle dort. Et le monde alentour tait sa trépidante vigueur. Le temps s'ordonne à loisir autour de la femme ramassée, corps joint, reclus, voilé. Toute une existence en sourdine, raccordée au flux, au reflux des marées. Elle dort et rejoint la nouvelle-née; l'amoureuse apaisée, l'accouchée, l'inquiète, la ralentie. Elle embrasse tous ses sommeils. Jusqu'à la mort.Sauvegardée
De l'aube elle garde un air de royauté. Si démunie soit-elle, elle porte trace d'anciennes richesses. Comme une cape l'immuniserait du mal, du gel. On l'aperçoit égarée dans une rue, une gare, un bureau ; on la voit pareille à toutes les femmes. Une fine poussière recouvre déjà son visage qui fut vif, brillant et malicieux ; un retard dans les gestes, la démarche, l'achemine, loin du fracas et de la fureur, vers la blessure toujours fraîche des tombes. De l’enfance elle détient un talisman.(Ces trois poèmes sont extraits de Singulières et plurielles, Desclée de Brouwer, coll. Littérature ouverte, 2002.)

[Le ballon rouge]
Une lecture du tableau de Félix Vallotton (Le Ballon) (Musée d’Orsay)Le champ est libre.
L’enfant s’élance dans l’ivresse du jour et du jeu.
Le ballon rouge roule frais.
Sans se soucier des grandes personnes
ni des ombres disloquées à sa poursuite,
l’enfant s’envole et moi avec elle.
Elle court, la petite fille neuve.
Sous les pieds, pas de chaussetrape.
Personne ne l’attrapera.
Ni les griffes du loup
ni les possibles prédateurs,
dissimulés sous les branches.Extrait de Le Soleil ni la mort. Sur Vallotton, Editions Invenit, collection Exphrasis, 2013
Voir son site Vivre en poésie4 et présence à Francopolis au Salon de lecture5, (octobre 2012)

- Ira Feloukatzi6
Cachés du monde
Seul au bord de la falaise
avec la lune dans tes bras,
grosse boule trop lourde
pour le jeu.Au croisement je t'ai rencontré
nous avons pris le même chemin.Maintenant cachés du monde
dans la lumière d'or
à entendre seulement la mer.
Saveurs douces de miel et de fruits,
baisers salés
corps délaissés
au charme du sourire.Tu ouvrais la porte,
entraient des vieux fantômes.
J’élevais des murs pour nous rendre invisibles.
Une nuit, je me suis penchée sur toi,
je suis entrée dans ton for intérieur.
Alors le paysage s’est effacé
l’horizon est devenu
kaléidoscope phosphorescent
avec des milliers d'étoiles.(du recueil Mythologies d‘amour, l’Harmattan, 2011)Les âmes s’envolent Tu étais peut être un Dieux immatériel,
peut être que le vent et la lumière
jouaient sur tes chevaux.
Mais tu conduisais le taxi
et tu me demandais
« où allons nous madame ? »
« où allons nous » ?
Je t’ai répondu,
« là où la route n’a pas de fin
et tout est ouvert ».C’est alors que j’ai vu
des ailes pousser de tes épaules,
j’ai vu apparaître sur le rétroviseur
ton sourire sobre, éternel.
L’horizon s’est rempli
de musique céleste,
le paysage bleu et rose
avec la mer écumée
s’en allait
au bord du crépuscule.C’est alors que nos âmes
se sont unies,
et sont sorties par la fenêtre de la voiture.
Maintenant elles nagent ensemble
au bout de l’horizon
dans la lumière dorée du ciel.
(inédit)
Élévation
Soulève-moi dans tes ailes
dans tes mains
dans ton cœur.
Transporte-moi
dans les millénaires
loin des paysages sanglants
sur l’autre bord.
Que je cesse d’entendre
d’écrire
que je te touche avec ces cordes blanches
dont j’ignore où elles vont.
Que je brise les contours.
(du recueil Paysages vibrants, L'Harmattan, 2000)

L’imprévu
Matin pâle
sur les toits
de la ville endormie.La Seine
cristal glacé
miroir
aux lumières de la nuit
qui s’achève.Les fenêtres s’ouvrent
les rêves s’éteignent lentement.En te penchant
sur l’eau figée,
tu peux refléter
chaque matin
l’imprévu
le miracle de la vie.
(du recueil Résonances6, édition bilingue, co-édition l'Harmattan – Livanis, 2001)
La poésie nous sauve
La poésie nous sauve
de tous les hivers
qui sillonnent l’existence.
La poésie, l’amour,
nous sauvent
quand soudain
ils surgissent du néant
de cette vie,
traversent le silence,
la souffrance, la peine
et les tracas du quotidien,
pour nous emporter,
sur un cheval blanc
passionné et sublime,
qui galope
sur des champs fleuris
jusqu’ à l’infini.
(inédit

Brigitte Gyr7
Incertitude de la note juste

lentement au plat de la douleur un monde
second se dessine au fond de nos yeux
parallèle aux ressauts de la vie
l’ailleurs rameuté les soirs de cafard
il s'en est fallu de peu…
qu'évidée de son corps
ton ombre se dresse devant nous
aveuglés de soleil
que nous la piétinions sans la voir
sur le mur où elle riait
que sur l'enduit gris du drap
son cri happe nos rêves rouges
gommant toute trace
de ce toi et moi primitifs
qui s'aimaient tant
il s'en est fallu de peu…
d'un tremble peut-être…
fouetté de vent
‘très léger nous’
reprenant vie dans
l'étranglé de la langue
pour que renaisse ton souvenir
du déni de la cendreje suis retournée dans ton pays
mais ce pays n’est plus le tientu habites à présent
une terre brûlée
semée de grands arbres
un nocturne de Fauré
te tient compagnie
et elle qui le jouaitcette ville où je suis née
ce pays que j’ai emprunté
je ne m’y reconnais pasmon pays est ailleurs
il erre de ville en ville
rarement il se repose
au creux d’un buisson
là-bas
au bord de l’eau
où autrefois
je bavardais avec les cygnes
tout était différentl’atmosphère du soir semblait
trouée de pierres et
de grenailles
une locomotive
refoulait son cri
un arbuste mince
imposait sa solitudeparmi les herbes vieillies
un camion bleu et
le toit de l’église
se nichaient
derrière un bouquet de cactustu étais le silence
je me suis dit qu’il fallait fuir
loin très loin jusqu’à une
ville fantôme de nos villes
où il n’y aurait
plus de repère
plus de lourdeur
où le mot douleur serait banniet là
roulée en boule
dans le lit usagé
mordre à pleines dents
dans une pomme juteuse
en renonçant à l’abstractionj’ai pris le premier train venu
sans savoir où il me mèneraitil a suffi d’un moment
d’inadvertance
pour qu’on te perde
moi et les autres on n’était plus là
quand le wagon s’est éloigné
on ignorait quelle part
de toi
te survivrait
mais
à la gare
lorsqu’un retard
a été annoncé
on a pleuré
le souffle éteintforce au renoncementderrière les tentures rouges
le pain est rassis
on a le vin tristereste ce qui dure :
l’hémisphère gauche
cassé
la main qui
a cessé de répondre
le pouce devenu
sans objetdans la boîte
où le bois est gris de poussière
le chat ne ronronne plus
le papier des vieux contes
est effrité
les boutures fanées
il n’y a plus de sable dans le bacla mer est fatiguée
une heure revient parfois me hanter
l’heure
où la montagne
descendait
dans la plainele lac était morne
les chandelles éclairant notre table
rendaient l’atmosphère
mélancolique
les sorcières de Macbeth
se cachaient sur la plage
il fallait lutter contre tout…je revois
grand-père qui boudait
grand mère qui s’étranglait
toi qui t’énervais maman qui
craignait pour son pouletc’était hier
les chemins
en conservent
la tiédeur
chaque baie ouvrait ses entrailles
les enfants se réfugiaient dans la cave
pour éviter les voitures
une vieille bique
mourait dans son sommeilj’attendais que quelque chose se casse
longtemps en moi a régné la terreur
que quelque chose se casse
dans ma vie et dans celle des autresmaintenant c’est différent
j’aime que la douceur de l’air
compense la violence
j’alterne les souvenirsl’échiquier grince
sous la pression des noirspeut-être la partie n’est-elle
pas totalement jouéejuste
une prémonition de l’ultime
scellée par la paresse des survivants
un disque rayé
dans la peur de bouger
faire bouger la conscienceExtraits de son dernier recueil Incertitude de la note juste7
, Ed. Lanskine, 2014

1. RESONANCES Espace poésie expression réflexion
2. l'Entrepôt

3. Nicolas Peigney
4.Collette Nys-Mazure: son site : Vivre en poésie
5. Présence à Francopolis- Salon 2012

6.
Ira Feloukatzi : son site sonnances poétiques
et Présence à Francopolis -Sal
on 2013
7. Brigitte Gyr : fiche d'auteur

et son recueil Incertitude de la note juste
Francosemailles décembre 2014
recherche Dana Shishmanian
.
 

COUP DE COEUR

EFIMERIDA TON SYNTAKTON/ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 01/10/13 EXPOSITION Georges BRAQUE au GRAND PALAIS (Paris)

Φιλόδοξη έκθεση στο Grand Palais του Παρισιού

Ο παραγνωρισμένος επαναστάτης Ζορζ Μπρακ

«Κολλητός του Πικάσο και συνοδοιπόρος του, δεν είχε το δικό του ταλέντο -ή του Νταλί- να προβάλλει τον εαυτό του. Ηρθε η εποχή που η Γαλλία θα βάλει τον εσωστρεφή, διακριτικό ζωγράφο στην κορυφαία θέση που του αρμόζει

Παρίσι Της Ηρας Φελουκατζή

Με ένα φιλόδοξο αφιέρωμα στον Ζορζ Μπρακ, κορυφαίο καλλιτέχνη του 20ού αιώνα, ξεκίνησε τη χειμερινή σεζόν το μεγάλο παρισινό Μουσείο Grand Palais. Για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια παρουσιάζεται στη γαλλική πρωτεύουσα ένα πανόραμα που προβάλλει συνολικά το έργο του διάσημου ζωγράφου και δίνει νέα προσέγγιση στη δημιουργία του.

Ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης, πρωτοπόρος εφευρέτης του κυβισμού μαζί με τον Πικάσο και του κολάζ, ο Μπρακ σημάδεψε τις εξελίξεις της σύγχρονης τέχνης. Το Γκραν Παλέ προτείνει στο πλατύ κοινό μια ευρύτερη γνωριμία με τον καλλιτέχνη, που έφτασε στο απόγειο της δόξας του μεταπολεμικά, αλλά τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε ένα κενό. Σήμερα θεωρείται «παραγνωρισμένος επαναστάτης». Η έκθεση «Ζορζ Μπρακ» φιλοξενεί 238 πίνακες, γκραβούρες, γλυπτά, σχέδια, κείμενα, χειρόγραφα και αναφορές στο έργο του.

Παρουσιάζονται όλες οι περίοδοι δημιουργίας του Μπρακ. Από τον φοβισμό μέχρι τους ύστατους πίνακές του στο ατελιέ του. Ετσι, ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει το ιστορικό της καλλιτεχνικής του εξέλιξης, αλλά και να ανακαλύψει ανέκδοτα ντοκουμέντα και φωτογραφίες. Ενα τμήμα της έκθεσης είναι αφιερωμένο στο έργο του Μπρακ ιδωμένο μέσα από τον φακό γνωστών φωτογράφων.

Ο ζωγράφος συνδέθηκε με πολυάριθμους διάσημους καλλιτέχνες, λογοτέχνες και διανοούμενους της εποχής του. Τα δημοσιεύματα του γαλλικού Τύπου δίνουν έμφαση στην προσωπικότητά του, ένα προφίλ του «ήσυχου ήρωα» ή του «αντι-ήρωα». Επισημαίνουν ότι είχε μεγάλη φινέτσα, διακριτικότητα, αυτοκυριαρχία, σοβαρότητα. Ηταν σιωπηλός και εσωστρεφής. Δεν επιδίωκε κοσμικότητες και επιδείξεις, όπως ο Πικάσο ή ο Νταλί. Ισως αυτός είναι ο λόγος που το έργο του δεν προβλήθηκε όσο του άξιζε. Η πατρίδα του, η Γαλλία, επανορθώνει τώρα γι” αυτή την παράλειψη.

Ο Ζορζ Μπρακ γεννήθηκε στην πόλη Αρζαντέιγ, κοντά στο Παρίσι. Ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν μπογιατζήδες, ζωγράφοι-διακοσμητές. Ο νεαρός Ζορζ έμαθε από πολύ νωρίς όλα τα μυστικά τους για κατασκευές και εξωραϊσμούς. Το 1900 εγκαθίσταται στο Παρίσι για να κάνει σπουδές ζωγράφου-διακοσμητή. Ανακαλύπτει την έκφραση των «fauves» σε μεγάλες παρισινές εκθέσεις. Αρχίζει να ζωγραφίζει στο στιλ του Πολ Σεζάν, που ήταν το «μοντέλο» του. Ο ίδιος εκμυστηρεύεται: «Δεν είχα τη φιλοδοξία να γίνω ζωγράφος. Αλλά το 1907, όταν έργα μου που παρουσιάστηκαν στο Salon des Indépendants βρήκαν απήχηση και πουλήθηκαν, σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσω». Η απόφασή του συνδέεται και με τη γνωριμία του την ίδια χρονιά με τον Πάμπλο Πικάσο, τον οποίο του σύστησε ο ποιητής Γκιγιόμ Απολινέρ.

Ο Πικάσο εργάζεται τότε πάνω στο θέμα «demoiselles d’Avignon». Ο Μπρακ εμπνέεται από αυτή την έκφραση και δίνει μια εικαστική απάντηση στον νέο του φίλο, δημιουργώντας τον πίνακα «Το μεγάλο γυμνό». Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό πείραμα, γιατί οι φιγούρες είναι σπάνιες στο έργο του Μπρακ. Οι δύο καλλιτέχνες θα γίνουν αχώριστοι. Συμβαδίζουν στην καλλιτεχνική πρωτοπορία. Ο ένας θαυμάζει τον άλλο. Ωστόσο, κάτω από τη φιλία τους κρύβεται ένας δημιουργικός ανταγωνισμός. Ο Μπρακ αναφέρει σχετικά: «Είμαστε σαν τους αλπινιστές. Ο ένας τραβάει τον άλλο ψηλότερα». Βαδίζουν στον ίδιο δρόμο μέχρι το 1913. Αργότερα ο καθένας ακολουθεί διαφορετική κατεύθυνση.

Ο Μπρακ διαφοροποιεί τις εικαστικές του αναζητήσεις. Μετά τα τοπία και τη γεωμετρική κυβιστική απεικόνιση της φόρμας, εφευρίσκει το κολάζ. Κολλάει πάνω στον πίνακα χαρτιά, απομιμήσεις ξύλου, διάφορες ύλες, που συνδυάζει με συνθέσεις, σχέδια, χρώματα και λέξεις.

Στον πόλεμο του 1914 τραυματίζεται πολύ σοβαρά. Μόνο το 1917 ξαναπιάνει το πινέλο στα χέρια του. Κλεισμένος στο ατελιέ του ζωγραφίζει νεκρές φύσεις και σκοτεινές φιγούρες, μαύρα ψάρια. Μεταπολεμικά, το φημισμένο έργο του «Η μουσικός» δείχνει μια εντυπωσιακή επιστροφή του στη χρωματική αναζήτηση. Το χρώμα παίζει με τις φόρμες, με τα αντικείμενα, δίνει ενέργεια και χαρούμενη παρόρμηση. Οι πίνακές του δονούνται στους ρυθμούς της μουσικής του φίλου του Ερίκ Σατί. Οι φόρμες του χορεύουν μέσα στον χώρο και τον χρόνο.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μπρακ ξαναγυρίζει στην απεικόνιση της φύσης. Ζωγραφίζει γαλήνια τοπία, γη, ουρανό, σύννεφα. Τα ύστατα έργα του δείχνουν γιγάντια πουλιά που διασχίζουν το δωμάτιο, το λευκό φόντο του πίνακα, και μας απογειώνουν πέρα από το ορατό, υπερβαίνοντας την υλική διάσταση της ζωής.

Info:διάρκεια μέχρι 6 Ιανουαρίου

1001 choses à faire à Paris

1001 δραστηριότητες στο Παρίσι

http://www.timeout.fr/paris/concerts-festivals

Cage the Elephant / © Nicolas Joubard

Pour ceux qui restent à Paris pendant les vacances voici des bons plans

Sorties, culture, festivals, concerts, danse, théâtre, expos,

Paris plage, balades aux berges de la seine, loisirs

Manifestations diverses gratuites en lieux publics

A vous de choisir votre programme pour vos vacances à Paris

***

Για όσους μένουν στο Παρίσι υπάρχουν πολλές δυνατότητες αναψυχής

Πολιτιστικές εκδηλώσεις, φεστιβάλ, συναυλίες, μπαλέτο, θέατρο, εκθέσεις,

Η Πλαζ του Παρισιού, περίπατος στις όχθες του Σηκουάνα, ψυχαγωγία

Εκδηλώσεις διάφορες δωρεάν προσφορά σε δημόσιους χώρους

Εσείς θα επιλέξετε το πρόγραμμά των διακοπών σας στο Παρίσι PARIS PLAGE ÉTÉ 2013

Mairie de Paris - Thierry Guillaume

Liens

http://quefaire.paris.fr/fiche/58578_festival_fnac_live

http://quefaire.paris.fr/fiche/61036_danse_de_salon_voie_georges_pompidou

http://www.nouveau-paris-ile-de-france.fr/evenements-paris/festivals/berges-de-seine-314098.html

http://www.paris.fr/pratique/paris-au-vert/musique-cote-jardins/kiosques-en-musique/rub_5598_stand_10081_port_11960

http://75.agendaculturel.fr/festival/scene-ouverte-paris-entree-libre-2013.html

http://75.agendaculturel.fr/festival/cet-ete-bercy-village-nous-offre-un-tour-du-monde-musical-en-direct-de-ses-terrasses-festival-musiques-en-terrasse-3-spectacles-dans-le-cadre-de-paris-quar.html

http://www.parisinfo.com/ou-sortir-a-paris/fetes-et-festivals

https://connect.paris.fr/

http://75.agendaculturel.fr/festival/paris-quartier-d-ete-2013.html

http://www.quartierdete.com/programme/spectacles/

http://75.agendaculturel.fr/festival/open-space-festival.html

https://connect.paris.fr/

Mairie de Paris - Thierry Guillaume

Scène ouverte 2013Festival Paris Quartier d'été, Paris © OTCP - Amélie Dupont

******************************************************

Evènements antérieurs
2012
Etres Aimés,

quand l’art s’affiche dans la ville

À partir du 15 septembre prochain, quatre artistes spécialisés dans le portrait

de grand format vont peindre à Paris les visages d'Êtres Aimés choisis par la

population. A l'issue d'une large consultation des résidents, commerçants et

habitués du 1er arrondissement, une liste de personnes chères au coeur de tous a été

établie. Une figure du quartier, un commerçant charismatique, un jeune espoir

admiré, une bénévole au grand coeur... autant de héros du quotidien plébiscités au

niveau local.

La rencontre, entre ces anonymes méritants et les artistes qui ont choisi de les

peindre, apportera à ces fresques urbaines une qualité émotionnelle hors pair.

L'histoire personnelle de chacun de ces "élus du coeur", l'expression de son

visage, sa manière d'être, son choix de vie, chaque nuance de l’âme se reflètera

dans ces portraits grand format qui composeront un parcours artistique allant

du Louvre aux Halles en passant par la rue de Rivoli. Les portraits des Êtres

Aimés seront réalisés du 15 au 22 septembre 2012 et seront exposés jusqu’à fin

décembre 2012 sur les murs de Paris.

Etres Aimés Paris 2012 http://halles.seresqueridos.org

GENS AIMES CGENS AIMES BGENS AIMES A

Ils soutiennent

« Les Bouilles des Halles »

Mairie du 1er arrondissement

Comité municipal d'animation culturelle du 1er

arrondissement.

Le comité municipal, présidé par Carla Arigoni , a pour

vocation de créer, de soutenir et de développer des projets

culturels dans le 1er arrondissement de Paris.

Présenter aussi des expositions, des concerts, des conférences

ou organiser des événements multiculturels font partie de ses

objectifs.


MAI 2012

Festival Poiesis à Fabriano , Italie

FABRIANO  paysage

Ateliers UNESCO

25.26.27 mai 212

Thème de cette 5ème édition:«la Grande OEOEuvre»,

« La grande Opera »

Invité d’honneur :

Jean-Pierre Siméon, Directeur Artistique du Printemps des Poètes, France

Poiesis , c'est le nom du festival des Arts de Fabriano (Région des Marches,

Italie) qui, pour la cinquième année consécutive , se déroule au mois de mai dans les

lieux les plus emblématiques de la ville, accueillant des artistes, poètes, musiciens,

hommes de lettres, scientifiques, architectes, acteurs et metteurs en scène,… de réputation

nationale et internationale.

Pour confirmer les liens profonds qui unissent la France et l’Italie, Francesca Merloni,

la directrice artistique de Poiesis, a convié Jean-Pierre Siméon, Directeur du

Printemps des Poètes, comme invité d’honneur.

fABRIAANO Fermo Palazzo dei PrioriFABRIANO THEATRE

Pendant trois jours, le très beau décor du centre historique de Fabriano devient un

véritable atelier d'art, de culture et de beauté à ciel ouvert où les différentes disciplines se

rencontrent et créent de riches parcours culturels.

Le festival s'inscrit sous le parrainage du Ministère pour les Biens et des activités culturelles, de la

Région des Marches, de la Province d'Ancone et de la reconnaissance prestigieuse de l'UNESCO.

FABRIANO en photos

FABRIANO SerraSanQuiricoFabriano aPU)   Palazzo DucaleFABRIANOAscoliPiceno Piazza del PopoloFabriano, Pala di S. Lucia, 1532, tavola centrale, Pinacotec

Poiesis c’est :

“une vision” avec l'art et les installations artistiques

une pensée” avec ses congrès et ses rencontres

“l'expression “avec le théâtre et la musique

“le mot” avec la poésie

l'atelier” avec ses laboratoires de créateurs et de projections avec le cinéma.

Contact Presse : Christine Delterme / BCD

Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser.

06 60 56 84 40

Le thème : « La Grande OEuvre »

Poiesis commencera avec « Sciences et Âme », la rencontre entre le philosophe scientifique et

mathématicien Jules Giorello et le théologien philosophe Vito Mancuso, « la grande oeuvre » vu

par la science et la théologie.

L'écrivain Gian luigi Récuperati coordonnera la rencontre avec l'un des meilleurs architectes

urbanistes hollandais Rem Koolhaas, célèbre pour ses projets de musées, de bibliothèques et de

théâtres dans de différentes villes du monde.

Giorgio Ficara, professeur de littérature italienne à l'université de Turin et Raffaele Vous Capria

écrivain scénariste introduiront la « grande oeuvre « dans la littérature italienne avec la participation de

Claudio Magris,

Poiesis c'est aussi le cinéma avec les célèbres metteurs en scène, les frères Paolo et Vittorio

Taviani, les récents vainqueurs de « l'Ours d'or» au festival de Berlin 2012 qui seront présents avec leur

film « Cesare doit mourir » sur le sujet délicat des prisons. Dans ce contexte, une réflexion avec

Alessandro Bergonzoni qui interprétera quelques passages tirés du livre « Quand ils ont ouvert la

cellule » , écrit par le sociologue écrivain Luigi Manconi, présent aussi à cette rencontre .

FAbriano cMOnteSAnVicino

Poiesis c’est « la pensée » avec une conférence autour de « la physique quantitative et la neuroscience":

d'importants savants, physiciens reconnus internationalement , et des grands spécialistes du cerveau

humain, comme Massimo Piattelli Palmarini, l'Indien Bandyo Anirban, le professeur Guiseppe Vitielo dit Peppino, le Britannique Roger

Penrose provenants de prestigieuses d'universités interviendront par la présentatrice journaliste Viviana Kasam présidente du Brain Forum.

La « vision » enrichira le programme de Poiesis avec des installations artistiques différentes. les 4

anamorphoses de Jean François Niceron, provenant de la galerie nationale d'art Ancien de Rome seront

exposées.

L'ensemble enrichi par des projections artistiques et des objets qui nous reporteront à la « Grande OEuvre »:

Leonardo, Michel-Ange, Botticelli, Galilée Galiléens, parmi les plus grands génies en absolu au

niveau de la créativité, de la représentation du beau, pour la science, l'art et l'esprit.

La photographie, avec la représentation de grandes cathédrales, monuments, paysages, architectures

enrichiront les sites du centre historique, elles seront exposées grandes photos d'importants et célèbres

photographes reconnus internationalement comme Basilic, Campigotto, Bulaj, Barrera, Jemolo.

Autre événement important une table ronde en présence de l'écrivain Edoardo Nesi , « prix Strega » 2011 ,

Guglielmo Epifani et le célèbre journaliste, présentateur de la télévision Giovanni Minoli qui

présenteront et dénatterons sur l'ambitieux projet de voir la ville de Fabriano devenir la protagoniste d'un

projet lié à l'UNESCO, organisation mondiale pour l’Éducation, la Science et la Culture .

La grande Chorégraphe Carolin Carlson et le poète Jean-Pierre Siméon nous feront l’honneur d’une

performance mêlant poésie et danse.

Le Festival Poiesis donne une place importante aux traditions de sa région : le papier et la

gastronomie

Le programme complet vous sera communiqué ultérieurement

Contact Presse : Christine Delterme / BCD

Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser.