INTERVIEWS 2017

                                                                                              2015 - 2017

                                                                      Activité Editorialiste TV

LCI Émission de Michel Field le 1/6/2015

PARTIS CONTESTATAIRES

La gauche radicale et l’extreme droite percent en Europe

Débat : Ira Feloukatzi journaliste correspondante de EFIMERIDA TON SYNTAKTON, Νacima Baron – Yelles professeur à l’Université Paris Est spécialiste de l’Espagne, Tomas Hanke correspondant du quotidien Allemand HANDELSBLAT, Rachline Vibeke Knoop correspondante à Paris du quotidien Norvegien AFTEN POSTEN, Massimo Nava journaliste et écrivain italien

dUO2GROUPE15Ira aa 4

Συμμετείχαν σε συζήτηση : Ήρα Φελουκατζή δημοσιογράφος ανταποκρίτρια της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, η Κυρία ΝacimaBaron - Yelles, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο PARIS - EST ειδική για την Ισπανία, oTomasHanke, ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδα HANDELSBLAT, η RachlineVibeke - Knoop ανταποκρίτρια στο Παρίσι της νορβηγικής εφημερίδας AFTENPOSTEN, o Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας MassimoNava

                                                                   EPSILON TV Gréce

                                                         ÉLECTIONS FRANÇAISES 2017

                                                                  

20170425 233658a a a Ira tvplateau ok

                 

                                     INTERVIEWS   

 

LIBERAL.GR 20/4/2017

Marielle de Sarnez: Το πρόγραμμα της Le Pen θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία

 
 
Marielle de Sarnez: Το πρόγραμμα της Le Pen θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία

Κρίσιμες για το μέλλον της Ευρώπης είναι οι γαλλικές προεδρικές εκλογές που διεξάγονται μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας και αποσταθεροποίησης, με τις ανατροπές που προκαλεί στον πολιτικό ορίζοντα η άνοδος των υποψηφίων της ακροδεξιάς και της ριζοσπαστικής αριστεράς. Παραμονές του πρώτου εκλογικού γύρου της Κυριακής προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκφράζουν έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η νίκη του λαϊκισμού και του ευρωσκεπτικισμού στη Γαλλία. Φαβορί για τη μονομαχία του δευτέρου εκλογικού γύρου που θα διεξαχθεί στις 7 Μαΐου είναι η ακροδεξιά ηγέτης Marine Le Pen και ο ανεξάρτητος κεντρώος υποψήφιος Εmmanuel Macron, που επέτυχε μία πολύ σημαντική συμμαχία με τον François Bayrou, δημοφιλή ηγέτη του κεντρώου Κόμματος  «MoDem - Mouvement Démocrate».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal η Marielle de Sarnez, «δεξί χέρι του Bayrou», ηγετική προσωπικότητα στη Γαλλία και στη Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται στη σημασία των γαλλικών προεδρικών εκλογών, στην αλλαγή του συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων που προκαλεί η έκρηξη του διπολισμού και σε νέες προοπτικές τις οποίες προωθεί η κεντρώα τάση που εκπροσωπεί ο Εmmanuel Macron. Προβάλει την ανάγκη ανασυγκρότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κατάλληλες πολιτικές για την επάνοδο στην ανάπτυξη και εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η θετική ανταπόκριση των ευρωπαϊκών θεσμών στα αιτήματα των λαών. Τονίζει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική για την Ελλάδα δεν ήταν σωστή και ότι η Ευρώπη έπρεπε να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας για να την βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της και να την καθοδηγήσει ώστε vα διαμορφώσει θετικές προοπτικές ανάπτυξης για το μέλλον. 

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές σημαδεύεται από πρωτοφανείς ανακατατάξεις, ανατροπές, εκπλήξεις και επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα για τις επιλογές των ψηφοφόρων. Ποιες είναι οι αιτίες γι΄αυτή την παράδοξη κατάσταση;

Πιστεύω ότι βρισκόμαστε στο τέλος ενός κύκλου, στο τέλος μιας περιόδου που διήρκεσε πολλές δεκαετίες. Τα μεγάλα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς  μοιράζονταν εναλλακτικά την εξουσία και εκτιμώ ότι αυτή η περίοδος έχει τελειώσει, γιατί τα δυο μεγάλα Κόμματα έχουν εξαντληθεί. Βρίσκονται στο τέλος ενός κύκλου γιατί δεν μπόρεσαν να πραγματώσουν τις απαραίτητες πολιτικές και δεν ανανεώθηκαν. Αυτή η ειδική συγκυρία οδηγεί στη σημερινή κατάσταση, με την άνοδο των Κομμάτων διαμαρτυρίας και των εξτρεμιστών που παίζουν με τις φοβίες και τις ανησυχίες των Γάλλων. Ουσιαστικά η μόνη πραγματική προσφορά για μία εποικοδομητική μεταρρυθμιστική ανανέωση, είναι η πολιτική προοπτική που προτείνει ο Εmmanuel Macron.

- Η κρίση που ξέσπασε με τους διχασμούς που εκδηλώνονται στα μεγάλα κόμματα της μπορεί να οδηγήσει σε έναν καινούργιο συσχετισμό των πολίτικων δυνάμεων;

Πιστεύω ότι το μέλλον είναι να γυρίσουμε σελίδα σε ότι προκάλεσε αδιέξοδο στη γαλλική πολιτική όλα αυτά τα χρόνια, με τις διαδοχικές αποτυχίες των Προέδρων και των κυβερνήσεών τους. Ήλθε η ώρα να δώσουμε στη Γαλλία μία κεντρική προσφορά, που θα συγκεντρώσει προσωπικότητες οι οποίες προέρχονται από μία δεξιά ανοιχτή για συνεργασία, μεταρρυθμιστές της κεντροαριστεράς και αξιωματούχους από την κεντρώα τάση. Να δημιουργήσουμε ένα κεντρικό μπλοκ ρεφορμιστών ευρωπαϊστών και από αυτή τη βάση να μπορέσουμε να κάνουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

- Η Γαλλία αντιμετωπίζει έξαρση του λαϊκισμού και στροφή προς την ακροδεξιά. Πως μπορεί να αντιμετωπισθεί το κύμα του λαϊκισμού;

Θα κάνουμε τα πάντα για να μην είναι επικεφαλής στον δεύτερο εκλογικό γύρο η Marine Le Pen, αυτός είναι ο στόχος μας και γι’αυτό επίσης υποστηρίζουμε τον Emmanuel Macron. Γιατί θα ήταν ένα πολύ αρνητικό μήνυμα για τη  Γαλλία, την Eυρώπη και για τη διεθνή κοινή γνώμη, το να προοδεύει η Marine Le Pen επωφελούμενη από τις φοβίες των Γάλλων και από την ανικανότητα των πολιτικών υπεύθυνων να υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις στη χώρα, να επιφέρουν λύσεις. Η Le Pen επωφελείται από όλες αυτές τις δυσκολίες και το πρόγραμμά της θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία.

- Φαβορί στις δημοσκοπήσεις είναι τώρα και ο υποψήφιος της ριζοσπαστικής αριστεράς Jean Luc Melanchon. Αρκετοί υποψήφιοι τοποθετούνται κατά του κατεστημένου πολιτικού συστήματος, εκφράζουν ευρωσκεπτικισμό ή προτείνουν έξοδο από την ευρωπαϊκή Ένωση (Frexit). Πως βλέπετε αυτή την έντονη διαμαρτυρία κατά ευρωπαϊκής πολιτικής;

Οι περισσότεροι από τους 11 προεδρικούς υποψηφίους, κάποια στιγμή ψήφισαν κατά των ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι Γάλλοι πολιτικοί πήραν τη συνήθεια να υποδεικνύουν ως αποδιοπομπαίο τράγο την Ευρώπη, για όλες τις δυσκολίες της Γαλλίας, όπως τα θέματα της ανεργίας, της παιδείας, θέματα που οφείλουμε να τα διευθετήσουμε εμείς. Αλλά η Γαλλία δεν μπόρεσε να εκσυγχρονιστεί και να δρομολογήσει απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που δεν θα είναι τιμωρητικού χαρακτήρα, αλλά θα προετοιμάσουν ένα καλύτερο μέλλον για την οικονομία, την ανάπτυξη.

Αυτές οι προεδρικές εκλογές είναι εξαιρετικά σημαντικές, γιατί αν καταφέρουμε να εκλέξουμε έναν πρόεδρο ο οποίος θα τοποθετείται υπέρ της Ευρώπης η Γαλλία θα ξαναβρεί τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα μπορέσει να συμβάλει στην ευρωπαϊκή προοπτική. Θα μπορέσει να προωθήσει και πάλι την Ευρώπη για να προχωρήσει. Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές θα έχουν συνέπειες στη Γαλλία και πέρα από τα δικά μας σύνορα, στην Ευρώπη και στον κόσμο.

- Με ποιο τρόπο η Γαλλία θα μπορέσει να προωθήσει μια αναδόμηση της Ευρώπης, ώστε η ΕΕ να ανταποκριθεί στα αιτήματα των λαών;

Πρέπει η Γαλλία να είναι δυνατή για να μπορέσει να λειτουργήσει το γαλλο-γερμανικό δίδυμο, για να φέρουμε ένα διαφορετικό μήνυμα και έναν νέο προσανατολισμό. Το πρόβλημα είναι  ότι επί χρόνια η Γαλλία δεν είναι ισοδύναμος εταίρος με την Γερμανία, απουσιάζει από τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής προοπτικής. Είναι λοιπόν σημαντικό να επανέλθει η Γαλλία σε πρώτο επίπεδο και  επίσης να μην βιώνεται η Ευρώπη ως ανησυχητική δομή. Η πρόοδος της Ευρώπης δεν πρέπει να επικεντρώνεται  στον σεβασμό των κριτηρίων του Μάστριχ. 

Πρέπει να προσφέρει περισσότερα, να  προετοιμάσει το μέλλον, να ευνοεί τις επενδύσεις, να προωθήσει μακροπρόθεσμες πολιτικές και να μην εμφανίζεται στα μάτια των ανθρώπων ως οργάνωση που έχει μια λογιστική προσέγγιση. Οφείλουμε βέβαια να χειριζόμαστε υπεύθυνα την οικονομία μας, άλλα η Ευρώπη δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε αυτό. Είναι αναγκαίο  να πάμε πιο μακριά.

Είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε σε μια ριζική αναδόμηση του ευρωπαϊκού πυρήνα, με στόχο τη διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής πρωτοπορίας χωρών που έχοντας κοινό νόμισμα, θα θέσουν από κοινού την οικονομία τους, τη βιομηχανία, την έρευνα. Πρέπει να αναπτύξουμε την ικανότητα για  καινοτομίες και να αποφασίσει επιτέλους η Ευρώπη να προχωρήσει σε κοινωνική και φορολογική εναρμόνιση. Οφείλουμε να προωθήσουμε κατάλληλα προγράμματα που θα υλοποιηθούν μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Η Ευρώπη πρέπει να είναι πιο πολιτική και πιο δημοκρατική, ώστε οι λαοί της Ευρώπης να μπορούν να  εκφραστούν και να ασκήσουν πολιτική επιρροή για τους προσανατολισμούς της ΕΕ.

- Η Ελλάδα έχει κάνει πολλές προσπάθειες για την έξοδο από την κρίση, αλλά ο ελληνικός λαός έχει συντρίβει από τα  μέτρα που του επιβάλλονται. Πως μπορεί η Ελλάδα να βγει από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας;

Πιστεύω πως ότι έγινε στην Ελλάδα από χρόνια με αποφάσεις της Τρόικας δεν ήταν ο σωστός δρόμος. Δεν ήταν η σωστή πορεία για την Ελλάδα. Θεωρώ ότι η ευρωπαϊκή υπευθυνότητα - άλλα και η διεθνής εφόσον συμμετέχει το ΔΝΤ - θα ήταν δείξουμε συμπαράσταση στην Ελλάδα, να σταθούμε στο πλευρό των Ελλήνων.

Έπρεπε να εντοπίσαμε πιθανά σημεία ανάπτυξης, να βοηθήσουμε τις προοπτικές ανάπτυξης και να μην έχουμε μόνο μία τιμωρητική προσέγγιση, που συνίσταται στο να μειώνονται διαρκώς οι μισθοί των μεν ή των δε. Βέβαια η Ελλάδα πρέπει να βρει στο μέλλον μια οικονομική εξισορρόπηση. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να βρει η Ελλάδα μία προοπτική ανάπτυξης σε πολλούς τομείς. Πρέπει ίσως  να ανοικοδομηθεί η γεωργία που δεν πάει καλά, πρέπει να εξερευνηθούν οι εναλλακτικές ενέργειες, αφού έχετε  θάλασσα και ηλιακή ενέργεια. Υπάρχουν νέες προοπτικές για την Ελλάδα. Είναι μία βιομηχανική χώρα που έχει αποβιομηχανιστεί τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει η Ελλάδα να τις εντοπίσει και πρέπει οι Ευρωπαίοι να σταθούν στο πλευρό των Ελλήνων για να τους βοηθήσουν στην προοπτική της ανάπτυξης.

- Παρά την υποστήριξη που είχε η Ελλάδα από τη Γαλλία, δεν υπάρχουν θετικά αποτελέσματα. Με ποιο τρόπο μπορεί να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική για την Ελλάδα;

Δεν υπάρχουν αποτελέσματα γιατί κανείς δεν δοκίμασε την πολιτική την οποία σας παρουσίασα. Το ΔΝΤ φτάνει στην Ελλάδα, βλέπει ότι υπάρχουν έξοδα, ζητάει περικοπές εξόδων. Η πολίτικη που υιοθετήθηκε δεν είναι η σωστή. Επαναλαμβάνω,  δεν μπορείς να ζητάς από ένα λαό προσπάθειες, όπως κάναμε με την Ελλάδα, χωρίς να βρίσκεις από κοινού με τη χώρα προοπτικές του μέλλοντος και ελπίδα. Αυτό δεν είναι δυνατό. Δεν είναι αποδεκτό. Οπότε προτείνω μία αλλαγή νοοτροπίας. Προτείνω να σκεφθούμε την κατάσταση και να υιοθετήσουμε μια διαφορετική πολιτική, μία άλλη προσέγγιση, που δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Εύχομαι να εφαρμοστεί μία πολιτική υποστήριξη για την Ελλάδα. Να μην έχουμε αυτή τη λογιστική προσέγγιση που είναι αρκετά οπισθοδρομική. Δεν μπορούμε να πούμε σε έναν λαό να κάνει προσπάθειες χωρίς να του δώσουμε προοπτικές του μέλλοντος. Δυστυχώς αυτό έκανε η Τρόικα. Οπότε θωρώ ότι στο σημείο που βρισκόμαστε πρέπει να βρούμε προοπτικές του μέλλοντος για την Ελλάδα.

- Ο κίνδυνος που υπάρχει στην Ευρώπη με την έξαρση του λαϊκισμού, την εκλογική άνοδο των κομμάτων διαμαρτυρίας και της ακροδεξιάς, μπορεί να οδηγήσει την ΕΕ σε αναθεώρηση της σκληρής οικονομικής πολιτικής της, που τροφοδοτούν τον ευρωσκεπτικισμό; 

Εκτιμώ ότι είναι ζωτικής σημασίας η ευρωπαϊκή πολιτική να μετασχηματιστεί, να μετακινηθεί να εκδημοκρατιστεί και να εμβαθύνει τις εκτιμήσεις της. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να εμπλουτισθεί η Ευρώπη με ένα αποτελεσματικό όργανο για να προχωρήσει. Χωρίς αυτό θα βρεθούμε σε αδιέξοδο.

Είμαστε σε μία στιγμή όπου η Ευρώπη θα μπορούσε να καταποντισθεί. Η ευρωπαϊκή ιδέα μπορεί να πεθάνει. Οπότε πρέπει να ανακτήσουμε την ευρωπαϊκή ενέργεια, να θεωρήσουμε ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει μία δυνατή Ευρώπη στη σημερινή κρίσιμη διεθνή συγκυρία, με τον πόλεμο στα σύνορά μας, με το προσφυγικό. Όλοι βλέπουμε ότι είναι αναγκαίο να έχουμε μια Ευρώπη πιο πολιτική και δημοκρατική, μία Ευρώπη  πιο  αποτελεσματική  και  εγώ σας  λέω ότι  είναι  η ύστατη στιγμή εδώ και τώρα. Γι΄αυτό εκτιμώ ότι οι γαλλικές εκλογές είναι ζωτικής σημασίας και θεωρώ ότι πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξουμε έναν πρόεδρο ευρωπαϊστή, ο οποίος θα δεσμευτεί και θα αποφασίσει να κινητοποιήσει την Ευρώπη.-

                                       LE FIGARO  4/4/2017                       

Présidentielle : le regard sévère des correspondants étrangers

Enquete de Sophie Huet

correspondants

participation de la correspondante de presse grecque Ira Feloukatzi

Les journalistes de grands quotidiens internationaux en poste à Paris ne sont pas avares de critiques sur l’élection française et le personnel politique national. Et si la campagne est suivie de si près par nos confrères étrangers, c’est principalement en raison de la crainte de voir Marine Le Pen remporter le scrutin.

Sophie Huet

C’est une campagne complètement folle, affligeante, lamentable, pathétique. Elle tourne autour de l’argent et de la corruption. » Voilà, en résumé, la façon dont les correspondants étrangers en poste à Paris perçoivent la présidentielle française, à vingt jours du premier tour. Cette élection qui ne passionne que modérément les Français fait l’objet d’un engouement sans précédent dans les journaux du monde entier, provoquant l’afflux d’envoyés spéciaux qui se demandent si la France va emboîter le pas au Royaume-Uni. « Avant le Brexit, personne ne s’intéressait à la présidentielle française », souligne un journaliste japonais qui, le mois dernier, suivait à la trace Marine Le Pen au Salon de l’agriculture.

Lara Marlowe (Irish Times), qui vit à Paris depuis 1996, se dit « soulagée » de ne pas revivre, comme en 2012, un second tour entre François Hollande et Nicolas Sarkozy. Mais elle ajoute que ce soulagement a été suivi d’une « immense déception » : une campagne dont les enjeux européens sont absents. « Les Grecs s’inquiètent qu’il soit si peu question de l’Europe dans la campagne française », confirme Ira Feloukatzi, qui collabore au quotidien de centre gauche Efimerida Ton Syntakton. Pour Martina Meister (Die Welt), cette campagne « a pris l’allure d’un référendum pour ou contre l’Europe », ce qui n’est pas fait pour rassurer sur l’avenir du couple franco-allemand.

La multiplication des « affaires » qui jalonnent cette campagne stupéfie les observateurs. Michaela Wiegel (Frankfurter Allgemeine Zeitung), qui couvre sa quatrième présidentielle en France, explique qu’Alain Juppé était « le candidat préféré des Allemands » et que la victoire de François Fillon à la primaire de la droite a été « une grosse surprise ». Le lundi 23 janvier, l’ancien premier ministre est reçu avec tous les honneurs par la chancelière allemande Angela Merkel. « Sans une entente forte entre nos deux pays, il n’y a pas d’Europe, et s’il n’y a pas d’Europe, notre continent est ouvert à tous, les Américains, les Russes, les Chinois », déclare à Berlin François Fillon, qui a alors « un boulevard devant lui ».

« Le Pen est une très mauvaise candidate de second tour  » 

Patatras ! Deux jours plus tard, le 25 janvier, Le Canard enchaîné dévoile que Penelope Fillon a été rémunérée comme collaboratrice parlementaire de son mari. Les journalistes étrangers sont sidérés. « En Allemagne, les soupçons de corruption sont jugés très sévèrement », souligne Michaela Wiegel. « Les boulots, les costumes, les montres, cela nourrit un ras-le-bol », analyse Martina Meister, qui reste prudente sur l’avenir politique du candidat de la droite. « En dehors de Paris, il existe un “vote caché” en faveur de Fillon. Il y a des gens qui n’osent plus dire qu’ils votent pour lui », pense-t-elle.

Cette théorie du « vote caché » nourrit les espoirs des électeurs de droite, dont beaucoup sont excédés par l’acharnement judiciaire dont fait l’objet l’ancien premier ministre. « Tout est tellement incroyable que je n’exclus pas que Fillon soit qualifié pour le second tour », estime Xavier Alonso, de La Tribune de Genève. « Cette campagne donne l’impression d’une chasse à l’homme, déplore Ira Feloukatzi. Bientôt, on va nous parler des caleçons du candidat ! C’est terrible pour une démocratie de basculer dans le voyeurisme. »

Cette campagne a tout d’« anormal », souligne Marc Bassets (El País). « François Fillon qui s’effondre, Emmanuel Macron qui vient de nulle part, Benoît Hamon qui renonce à l’héritage socialiste, le PS en miettes et la droite coupée en deux. C’est incroyable », s’étonne le journaliste espagnol. Présidentielle : le regard sévère des correspondants étrangers

Les journalistes de grands quotidiens internationaux en poste à Paris ne sont pas avares de critiques sur l’élection française et le personnel politique national. Et si la campagne est suivie de si près par nos confrères étrangers, c’est principalement en raison de la crainte de voir Marine Le Pen remporter le scrutin.

Sophie Huet

C’est une campagne complètement folle, affligeante, lamentable, pathétique. Elle tourne autour de l’argent et de la corruption. » Voilà, en résumé, la façon dont les correspondants étrangers en poste à Paris perçoivent la présidentielle française, à vingt jours du premier tour. Cette élection qui ne passionne que modérément les Français fait l’objet d’un engouement sans précédent dans les journaux du monde entier, provoquant l’afflux d’envoyés spéciaux qui se demandent si la France va emboîter le pas au Royaume-Uni. « Avant le Brexit, personne ne s’intéressait à la présidentielle française », souligne un journaliste japonais qui, le mois dernier, suivait à la trace Marine Le Pen au Salon de l’agriculture.

Lara Marlowe (Irish Times), qui vit à Paris depuis 1996, se dit « soulagée » de ne pas revivre, comme en 2012, un second tour entre François Hollande et Nicolas Sarkozy. Mais elle ajoute que ce soulagement a été suivi d’une « immense déception » : une campagne dont les enjeux européens sont absents. « Les Grecs s’inquiètent qu’il soit si peu question de l’Europe dans la campagne française », confirme Ira Feloukatzi, qui collabore au quotidien de centre gauche Efimerida Ton Syntakton. Pour Martina Meister (Die Welt), cette campagne « a pris l’allure d’un référendum pour ou contre l’Europe », ce qui n’est pas fait pour rassurer sur l’avenir du couple franco-allemand.

La multiplication des « affaires » qui jalonnent cette campagne stupéfie les observateurs. Michaela Wiegel (Frankfurter Allgemeine Zeitung), qui couvre sa quatrième présidentielle en France, explique qu’Alain Juppé était « le candidat préféré des Allemands » et que la victoire de François Fillon à la primaire de la droite a été « une grosse surprise ». Le lundi 23 janvier, l’ancien premier ministre est reçu avec tous les honneurs par la chancelière allemande Angela Merkel. « Sans une entente forte entre nos deux pays, il n’y a pas d’Europe, et s’il n’y a pas d’Europe, notre continent est ouvert à tous, les Américains, les Russes, les Chinois », déclare à Berlin François Fillon, qui a alors « un boulevard devant lui ».

« Le Pen est une très mauvaise candidate de second tour »

Patatras ! Deux jours plus tard, le 25 janvier, Le Canard enchaîné dévoile que Penelope Fillon a été rémunérée comme collaboratrice parlementaire de son mari. Les journalistes étrangers sont sidérés. « En Allemagne, les soupçons de corruption sont jugés très sévèrement », souligne Michaela Wiegel. « Les boulots, les costumes, les montres, cela nourrit un ras-le-bol », analyse Martina Meister, qui reste prudente sur l’avenir politique du candidat de la droite. « En dehors de Paris, il existe un “vote caché” en faveur de Fillon. Il y a des gens qui n’osent plus dire qu’ils votent pour lui », pense-t-elle.

Cette théorie du « vote caché » nourrit les espoirs des électeurs de droite, dont beaucoup sont excédés par l’acharnement judiciaire dont fait l’objet l’ancien premier ministre. « Tout est tellement incroyable que je n’exclus pas que Fillon soit qualifié pour le second tour », estime Xavier Alonso, de La Tribune de Genève. « Cette campagne donne l’impression d’une chasse à l’homme, déplore Ira Feloukatzi. Bientôt, on va nous parler des caleçons du candidat ! C’est terrible pour une démocratie de basculer dans le voyeurisme. »

Cette campagne a tout d’« anormal », souligne Marc Bassets (El País). « François Fillon qui s’effondre, Emmanuel Macron qui vient de nulle part, Benoît Hamon qui renonce à l’héritage socialiste, le PS en miettes et la droite coupée en deux. C’est incroyable », s’étonne le journaliste espagnol.

La campagne des deux candidats favoris des sondages, Marine Le Pen, 48 ans, et Emmanuel Macron, 39 ans, est bien sûr disséquée par les journalistes étrangers. « Il y a un changement de génération. Les deux favoris sont jeunes. Cela traduit une envie de changement du personnel politique. Les Français ne voulaient plus du remake Hollande/Sarkozy », estime Alberto Toscano. Ce journaliste italien indépendant, qui vit en France depuis 1986, considère qu’un second phénomène marque cette campagne : « le rejet des privilèges ». « Se faire offrir des costards, recruter des assistants familiaux, ce n’est pas un délit, mais il y a un dégoût de l’opinion pour les privilèges. »

Pour Alberto Toscano, la situation actuelle rap­pelle la fameuse histoire de la brioche de la reine Marie-Antoinette. « Qu’ils mangent de la brioche », aurait dit une princesse (et non pas Marie-Antoi­nette) à qui l’on disait que le peuple n’avait plus de pain.

Le vote Front national intrigue. « Le grand pôle d’intérêt, c’est Marine Le Pen. Est-ce qu’elle peut gagner ? » s’interroge Anais Ginori, de La Repubblica. « Cette obsession du FN en France est vraiment surprenante », insiste Xavier Alonso, qui estime que « battre Marine Le Pen ne doit pas être un argument en soi ». La présidente du FN a d’ailleurs droit à un traitement « surdimensionné » outre-Manche, indique l’hebdomadaire Courrier international dans son édition du 23 au 29 mars. En trois mois, 602 articles ont été consacrés à Marine Le Pen, en particulier dans le tabloïd Daily Express et le quotidien en ligne The Independant, soit 4,5 fois plus qu’à Emmanuel Macron, relève le site d’information américain BuzzFeed. Pour Alberto Toscano, elle ne sera jamais élue à l’Élysée car « c’est une très bonne candidate de premier tour, mais une très mauvaise candidate de second tour ».

« Marine Le Pen représente la vague populiste, nationaliste. Elle est hostile aux migrants, à l’euro. En Espagne, on ne l’aime pas. On ne veut pas sortir de l’euro », explique Marc Bassets. Cet ancien correspondant à Washington relève les « points communs » entre le président américain Donald Trump et elle. « Les deux ont un message contre les élites, prônent le populisme économique, la fermeture des frontières contre les migrants. » La différence, c’est que Trump était le candidat du Parti républicain, et que son style est très différent : « Il pratique l’insulte, c’est un showman, impulsif, comme pouvait l’être Jean-Marie Le Pen, alors que sa fille a un discours très articulé, elle est beaucoup plus rationnelle. »

« Macron bénéficie de circonstances incroyables »

Beaucoup se demandent pourquoi les autres candidats, en particulier Emmanuel Macron, ne répondent pas point par point aux 144 engagements de son programme. « Elle dit que le Brexit est une réussite pour le Royaume-Uni mais c’est faux », explique Lara Marlowe. Pour Michaela Wiegel, « la gauche au pouvoir a une énorme responsabilité dans cette montée du FN ». Si l’on en croit la journaliste allemande, l’eurodéputée FN, qui réclame la sortie de l’UE et de l’euro, la retraite à 60 ans, ou la hausse du salaire minimum, développe « un programme de gauche ».

Emmanuel Macron, lui, est considéré comme une énigme. « Il est perçu comme quelqu’un qui a fait un pari très audacieux. Il n’a jamais été élu de sa vie et se présente à la présidentielle. Il a eu une intuition qui est juste et bénéficie de circonstances incroyables », affirme Anais Ginori. Son positionnement ni gauche ni droite, qui lui vaut des quolibets en France, est salué par le correspondant de La Tribune de Genève. « Nous avons un gouvernement d’union nationale. Macron, c’est le gouvernement suisse à lui tout seul ! » ironise Xavier Alonso. On le raille parce qu’il n’a pas de ligne politique ? « En Suisse, on dirait : voilà quelqu’un de pragmatique. » On critique son passé de banquier ? « Cela nous fait rire, répond encore Xavier Alonso. C’est plutôt positif d’avoir une expérience dans le privé. » Martina Meister reconnaît qu’elle « apprécie beaucoup sa volonté de réinventer la politique ». « C’est le seul qui ait mis l’Europe au centre de son projet, c’est courageux », poursuit-elle. « Il est le seul candidat enthousiaste pour l’Europe. Or on ne peut pas être timidement proeuropéen », renchérit Lara Marlowe. À l’inverse, Juan Pedro Quiñonero, correspondant du quotidien conservateur espagnol ABC, explique que « les nuances » qu’il exprime « sont mal comprises » dans son pays.

« Hamon est complètement marginalisé »

Considéré comme « un rempart » contre l’arrivée de Marine Le Pen à l’Élysée, l’ancien conseiller de François Hollande est désormais courtisé sur la scène internationale. Michaela Wiegel rappelle qu’en janvier Angela Merkel avait refusé de recevoir Emmanuel Macron, alors qu’elle s’est montrée à ses côtés le 16 mars. Mais la journaliste allemande met en garde : « Quand les anciens ministres socialistes se rallient à lui, c’est très mauvais pour lui. Car ils sont associés à ce gouvernement catastrophe. »

Dans ce paysage politique morcelé, François Hollande a disparu des écrans radar. Les correspondants étrangers font l’impasse sur lui. Les cinq années du quinquennat sont passées aux oubliettes. Si la France a « une tradition anarchiste », celle de « couper les têtes » et de « détester les élites », comme le soulignent certains, l’implosion éventuelle des principaux partis de gouvernement - les Républicains et le Parti socialiste - interpelle les journa­listes étrangers. « L’effondrement de la famille socialiste serait une catastrophe historique qui va au-delà de l’élection présidentielle », considère Juan Pedro Quiñonero. « Il y a beaucoup d’enjeux dans le grand enjeu », relève Anais Ginori. La candidature de Benoît Hamon n’attire guère l’attention. « Il est complètement marginalisé. On ne le prend pas au sérieux. Il a gâché le quinquennat. Ce sera compliqué pour lui s’il arrive en cinquième position », déclare Martine Meister.

Quant à Jean-Luc Mélenchon, il est jugé « sympathique mais surprenant, un grand tribun genre Cyrano de Bergerac », estime Xavier Alonso. Le leader de La France insoumise a une petite cote d’amour dans la péninsule Ibérique, car ses grands-parents paternels sont d’origine espagnole. « Avec Manuel Valls, il est le seul qui puisse prononcer un discours en espagnol avec truculence », précise Juan Pedro Quiñonero. Mais il n’intéresse pas la presse étrangère, focalisée sur les possibles finalistes du second tour.

La campagne des deux candidats favoris des sondages, Marine Le Pen, 48 ans, et Emmanuel Macron, 39 ans, est bien sûr disséquée par les journalistes étrangers. « Il y a un changement de génération. Les deux favoris sont jeunes. Cela traduit une envie de changement du personnel politique. Les Français ne voulaient plus du remake Hollande/Sarkozy », estime Alberto Toscano. Ce journaliste italien indépendant, qui vit en France depuis 1986, considère qu’un second phénomène marque cette campagne : « le rejet des privilèges ». « Se faire offrir des costards, recruter des assistants familiaux, ce n’est pas un délit, mais il y a un dégoût de l’opinion pour les privilèges. »

Pour Alberto Toscano, la situation actuelle rap­pelle la fameuse histoire de la brioche de la reine Marie-Antoinette. « Qu’ils mangent de la brioche », aurait dit une princesse (et non pas Marie-Antoi­nette) à qui l’on disait que le peuple n’avait plus de pain.

Le vote Front national intrigue. « Le grand pôle d’intérêt, c’est Marine Le Pen. Est-ce qu’elle peut gagner ? » s’interroge Anais Ginori, de La Repubblica. « Cette obsession du FN en France est vraiment surprenante », insiste Xavier Alonso, qui estime que « battre Marine Le Pen ne doit pas être un argument en soi ». La présidente du FN a d’ailleurs droit à un traitement « surdimensionné » outre-Manche, indique l’hebdomadaire Courrier international dans son édition du 23  au 29 mars. En trois mois, 602 articles ont été consacrés à Marine Le Pen, en particulier dans le tabloïd Daily Express et le quotidien en ligne The Independant, soit 4,5 fois plus qu’à Emmanuel Macron, relève le site d’information américain BuzzFeed. Pour Alberto Toscano, elle ne sera jamais élue à l’Élysée car « c’est une très bonne candidate de premier tour, mais une très mauvaise candidate de second tour ».

« Marine Le Pen représente la vague populiste, nationaliste. Elle est hostile aux migrants, à l’euro. En Espagne, on ne l’aime pas. On ne veut pas sortir de l’euro », explique Marc Bassets. Cet ancien correspondant à Washington relève les « points communs » entre le président américain Donald Trump et elle. « Les deux ont un message contre les élites, prônent le populisme économique, la fermeture des frontières contre les migrants. » La différence, c’est que Trump était le candidat du Parti républicain, et que son style est très différent : « Il pratique l’insulte, c’est un showman, impulsif, comme pouvait l’être Jean-Marie Le Pen, alors que sa fille a un discours très articulé, elle est beaucoup plus rationnelle. »

« Macron bénéficie de circonstances incroyables » 

Beaucoup se demandent pourquoi les autres candidats, en particulier Emmanuel Macron, ne répondent pas point par point aux 144 engagements de son programme. « Elle dit que le Brexit est une réussite pour le Royaume-Uni mais c’est faux », explique Lara Marlowe. Pour Michaela Wiegel, « la gauche au pouvoir a une énorme responsabilité dans cette montée du FN ». Si l’on en croit la journaliste allemande, l’eurodéputée FN, qui réclame la sortie de l’UE et de l’euro, la retraite à 60 ans, ou la hausse du salaire minimum, développe « un programme de gauche ».

Emmanuel Macron, lui, est considéré comme une énigme. « Il est perçu comme quelqu’un qui a fait un pari très audacieux. Il n’a jamais été élu de sa vie et se présente à la présidentielle. Il a eu une intuition qui est juste et bénéficie de circonstances incroyables », affirme Anais Ginori. Son positionnement ni gauche ni droite, qui lui vaut des quolibets en France, est salué par le correspondant de La Tribune de Genève. « Nous avons un gouvernement d’union nationale. Macron, c’est le gouvernement suisse à lui tout seul ! » ironise Xavier Alonso. On le raille parce qu’il n’a pas de ligne politique ? « En Suisse, on dirait : voilà quelqu’un de pragmatique. » On critique son passé de banquier ? « Cela nous fait rire, répond encore Xavier Alonso. C’est plutôt positif d’avoir une expérience dans le privé. » Martina Meister reconnaît qu’elle « apprécie beaucoup sa volonté de réinventer la politique ». « C’est le seul qui ait mis l’Europe au centre de son projet, c’est courageux », poursuit-elle. « Il est le seul candidat enthousiaste pour l’Europe. Or on ne peut pas être timidement proeuropéen », renchérit Lara Marlowe. À l’inverse, Juan Pedro Quiñonero, correspondant du quotidien conservateur espagnol ABC, explique que « les nuances » qu’il exprime « sont mal comprises » dans son pays.

« Hamon est complètement marginalisé » 

Considéré comme « un rempart » contre l’arrivée de Marine Le Pen à l’Élysée, l’ancien conseiller de François Hollande est désormais courtisé sur la scène internationale. Michaela Wiegel rappelle qu’en janvier Angela Merkel avait refusé de recevoir Emmanuel Macron, alors qu’elle s’est montrée à ses côtés le 16 mars. Mais la journaliste allemande met en garde : « Quand les anciens ministres socialistes se rallient à lui, c’est très mauvais pour lui. Car ils sont associés à ce gouvernement catastrophe. »

Dans ce paysage politique morcelé, François Hollande a disparu des écrans radar. Les correspondants étrangers font l’impasse sur lui. Les cinq années du quinquennat sont passées aux oubliettes. Si la France a « une tradition anarchiste », celle de « couper les têtes » et de « détester les élites », comme le soulignent certains, l’implosion éventuelle des principaux partis de gouvernement - les Républicains et le Parti socialiste - interpelle les journa­listes étrangers. « L’effondrement de la famille socialiste serait une catastrophe historique qui va au-delà de l’élection présidentielle », considère Juan Pedro Quiñonero. « Il y a beaucoup d’enjeux dans le grand enjeu », relève Anais Ginori. La candidature de Benoît Hamon n’attire guère l’attention. « Il est complètement marginalisé. On ne le prend pas au sérieux. Il a gâché le quinquennat. Ce sera compliqué pour lui s’il arrive en cinquième position », déclare Martine Meister.

Quant à Jean-Luc Mélenchon, il est jugé « sympathique mais surprenant, un grand tribun genre Cyrano de Bergerac », estime Xavier Alonso. Le leader de La France insoumise a une petite cote d’amour dans la péninsule Ibérique, car ses grands-parents paternels sont d’origine espagnole. « Avec Manuel Valls, il est le seul qui puisse prononcer un discours en espagnol avec truculence », précise Juan Pedro Quiñonero. Mais il n’intéresse pas la presse étrangère, focalisée sur les possibles finalistes du second tour.

                                                         LIBERAL.gr

Interview de Christphe CARESCHE

1 FOTOGRAFIA CHRISTOPHE CARESCHE

ChristopheCaresche: Το χρέος της Ελλάδας πρέπει να αναδιαρθρωθεί

Τρίτη 04 Απριλίου 2017, 00:02 - Τελευταία ενημέρωση: 00:04

 

-A +A

Tην προοπτική εκλογής ενός νέου Προέδρου που θα προωθήσει ένα καινούργιο πολιτικό μοντέλο στη Γαλλία, υποστηρίζει ο Γάλλος βουλευτής ChristopheCaresche, ηγέτης της ομάδας των «μεταρρυθμιστών» που εκπροσωπεί την κεντροδεξιά τάση στο γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Διακεκριμένος οικονομολόγος, μέλος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών συμμετείχε στην διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής, στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του FrancoisHollande. Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών υποθέσεων στην Εθνοσυνέλευση, εκπόνησε πολυάριθμες μελέτες για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, την τραπεζιτική μεταρρύθμιση, την τραπεζιτική ένωση, την διακυβέρνηση της ευρωζώνης.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal  ο ChristopheCaresche, ο οποίος υποστηρίζει τον προεδρικό υποψήφιο EmmanuelMacron και τους στόχους του για τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής, εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η εφαρμογή ορισμένων μεταρρυθμίσεων και η ενίσχυση της ευρωζώνης, ώστε η Ευρώπη να βρει τον δρόμο της ανάπτυξης. Εκτιμά ότι από την «αλληλέγγυα ολοκλήρωση» στην ΕΕ θα επωφεληθεί η Ελλάδα και οι χώρες που επιβαρύνονται από υπερχρέωση. Επισημαίνει ότι η Γαλλία υποστηρίζει την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Εκτιμά πως οι προσπάθειες του ελληνικού λαού πρέπει να ανταποκρίνονται σε δίκαια μέτρα και ότι είναι απαραίτητο σε αντάλλαγμα να υπάρχει προοπτική για τη χώρα με κατάλληλες επενδύσεις.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι προεδρικές εκλογές του 2017 προκαλούν μεγάλες ανακατατάξεις. Είσαστε από τους πρώτους σοσιαλιστές ηγέτες που ανακοίνωσαν ότι θα υποστηρίξουν τον κεντρώο ανεξάρτητο προεδρικό υποψήφιο EmmanuelMacron και όχι τον σοσιαλιστή υποψήφιο BenoitHamon. Γιατί πήρατε αυτή την απόφαση;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Διαφωνώ με τον Hamon για το ριζοσπαστικό αριστερό του πρόγραμμα και συμφωνώ με την πολιτική που ενσαρκώνει ο Macron. Έχω σημαντικές πολιτικές συγγένειες με τον Macron και πιστεύω ότι σήμερα οδεύουμε σε μια ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου, με τη διαμόρφωση μίας κεντρώας πλατφόρμας που θα αντιπροσωπεύει διάφορες τάσεις, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει κάνει στροφή προς τη ριζοσπαστική αριστερά. Το πρόγραμμα του Hamon μάς αφαιρεί τη δυνατότητα νίκης στις προεδρικές εκλογές και μας ρίχνει για είκοσι χρόνια στην αντιπολίτευση.

- Η ανακοίνωση του πρώην πρωθυπουργού ManuelValls ότι θα ψηφίσει τον Macron στις προεδρικές εκλογές προκάλεσε σάλο από αντιδράσεις, γιατί δεν σεβάστηκε τους κανόνες των προκριματικών εκλογών του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που επέβαλε σε κάθε υποψήφιο να υποστηρίξει τον νικητή, τον προεδρικό υποψήφιο Hamon. Ποια είναι τα κίνητρά του Valls;

Η στάση του Valls υπαγορεύεται από την πολιτική συγκυρία του κινδύνου νίκης της ακροδεξιάς MarineLePen. Πήρε μια υπεύθυνη στάση λέγοντάς ότι σήμερα ο καλύτερα τοποθετημένος υποψήφιος για να νικήσει την LePen είναι ο Macron και προσδιόρισε ότι δεν ζητάει ανταλλάγματα.

- Οι προσωπικότητες του Σοσιαλιστικού Κόμματος που υποστηρίζουν τον Macron παραμένουν στο Κόμμα προς το παρόν; Ποια θα είναι η κατάσταση που θα διαμορφωθεί για τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου;

Αν εκλεγεί πρόεδρος ο EmmanuelMacron θα ζητήσει από τους Γάλλους να του δώσουν μια ισχυρή πλειοψηφία για να υλοποιήσει ο πρόγραμμα του. Θα επιλέξει υποψήφιους από μέλη του κινήματός του «EnMarche» (Εμπρός) που θα σχηματίσουν κοινοβουλευτική ομάδα στην Εθνοσυνέλευση. Αν υπάρξει ένας ορισμένος αριθμός σοσιαλιστών βουλευτών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην «προεδρική πλειοψηφία» και να υποστηρίξουν την κυβερνητική πολιτική, θα τους ζητήσει να φύγουν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και να προσχωρήσουν στο δικό του κίνημα.

- Ο ManuelValls προωθεί τη δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που θα έχει τον τίτλο «οι προοδευτικοί». Αυτή η ομάδα θα εκφράζεται ως σοσιαλδημοκρατική πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος ή θα είναι ανεξάρτητη, οπότε θα προκαλέσει σχίσμα στο Σ.Κ.;

Μετά από τις βουλευτικές εκλογές, ο Valls θα δηλώσει αν η ομάδα του είναι υπέρ της «προεδρικής πλειοψηφίας» που εκπροσωπεί τον νέο πρόεδρο. Βουλευτές από όλα τα Κόμματα θα πάρουν θέση, προσδιορίζοντας αν υποστηρίζουν τη νέα κυβέρνηση ή αν ανήκουν στην αντιπολίτευση. Αν προκύψει διάσπαση των σοσιαλιστών βουλευτών δεν υπάρχει πια Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ο EmmanuelMacron δεν θέλει να προβεί από τώρα σε διαπραγματεύσεις για τις βουλευτικές εκλογές, έχει όμως επαφές και αν κρίνει ότι ένας σοσιαλιστής είναι σημαντικός υποψήφιος μπορεί να τον περιλάβει στις εκλογικές του λίστες.

- Ο διπολισμός κυριαρχεί μέχρι τώρα στον πολιτικό ορίζοντα της Γαλλίας. Το κίνημα του Macron μπορεί να επιβάλει μια τρίτη δύναμη, την κεντρώα τάση;

Είναι πιθανό. Υπήρχε αυτή η τάση, αλλά δεν εκφράζονταν γιατί το Σοσιαλιστικό Κόμμα ήταν κυρίαρχο και περιλάμβανε δύο τάσεις, τη σοσιαλδημοκρατική και την ριζοσπαστική αριστερά. Οπότε δεν υπήρχε δυνατότητα να αναδυθεί μια τρίτη δύναμη. Σήμερα το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να καταρρέει και η κεντρώα τάση αναπτύσσεται δυναμικά. Η πολιτική κρίση που εκδηλώνεται στις προεδρικές εκλογές συνδέεται με την αποτυχία της δεξιάς και της αριστεράς, που έχουν πολύ σημαντικές διαφορές και δεν κατάφεραν επί χρόνια να επιτύχουν αποτελέσματα. Επικρατούσε ο διπολισμός. Ο Macron αντιπροσωπεύει το στόχο της δημιουργίας μιας κεντρικής δύναμης στην οποία θα συμμετέχουν προσωπικότητες της αριστεράς και της δεξιάς και θα συμπράττουν με κίνητρο κοινές ιδέες και πεποιθήσεις. Για ένα χρονικό διάστημα αυτή η έκφραση μπορεί να λειτουργήσει και να οδηγήσει σε μια συγκέντρωση πολιτικών υπευθύνων, σε έναν θετικό συνασπισμό. Πιστεύω ότι είναι κατάλληλη στιγμή για να προωθηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που ανταποκρίνονται σε ευρωπαϊκά κριτήρια και σε έναν πολιτικό ρεαλισμό.

- Ο Jean-LucMelenchon ξεπέρασε τον Hamon σε ποσοστά και αρνείται να ανταποκριθεί στην έκκληση του σοσιαλιστή υποψηφίου για « ενότητα» πως κρίνετε αυτή την έκβαση;

Ο Hammon υιοθέτησε μια στρατηγική που είναι εις βάρος του, γιατί θέλησε να προσελκύσει ψηφοφόρους της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αλλά αυτοί οι ψηφοφόροι στρέφονται προς τον υποψήφιο πού είναι ο πιο αξιόπιστος, στον Melenchon, ο οποίος έχει μεγάλο ταλέντο και επέτυχε να δημιουργήσει ρεύμα, με την πείρα του, την προσωπικότητα του, την ακτινοβολία του, τη δυνατότητα του να συγκεντρώνει οπαδούς της αριστεράς.

- Πως διαμορφώνεται σήμερα η ευρωπαϊκή πολιτική της Γαλλίας;

Βασικός στόχος είναι η ενίσχυση της ευρωζώνης. Σημαντική είναι και η αναζήτηση συμβιβαστικής συμφωνίας με την Γερμανία σχετικά με τον σεβασμό των οικονομικών υποχρεώσεων της Γαλλίας. Στόχος είναι η επίτευξη συναίνεσης σε πνεύμα καλής θελήσεως και από τις δύο πλευρές. Απαραίτητες για τη Γαλλία είναι τέσσερις μεταρρυθμίσεις: αγορά εργασίας, ανεργία, επαγγελματική επιμόρφωση, συντάξεις.

Ο
Macron επιθυμεί να μπορέσουμε να αναλάβουμε την υποχρέωση υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων, με αντάλλαγμα εκ μέρους της Γερμανίας ενός μέσου που θα μας επιτρέψει να ασκήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο ευνοϊκή πολιτική ως προς την προσφορά. Πιστεύω ότι η Γερμανία είναι σήμερα πιο ευαίσθητη από πριν, αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε έτσι στην Ευρώπη, με μια τόσο αδύναμη ανάπτυξη. Ο Macron προσπαθεί να διαπραγματευτεί εγγυώμενος μια σοβαρότητα ως προς την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων έναντι μίας στρατηγικής ανάπτυξης σε επίπεδο ευρωζώνης. Πρέπει επίσης να συζητηθεί ο θέμα της άμυνας. Η Γερμανία οφείλει να λάβει μέρος στην πολιτική, στη διπλωματία και στην άμυνα από οποία απουσιάζει σήμερα.

- Η Ελλάδα έλαβε την υποστήριξη της Γαλλίας στην περίοδο της κρίσης. Πως θα διαμορφωθούν οι σχέσεις Γαλλίας Ελλάδας με την νέα ηγεσία;

Η κατάσταση της Ελλάδας είναι ειδική. Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι απλές. Προς το παρόν έχει τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο εξόδου από την κρίση. Η Γαλλία προσπαθεί πάντα να επιτύχει μια ευκαμψία και μια   έξυπνη   διαχείριση των προβλημάτων γενικά. Το ουσιαστικό θέμα είναι η εδραίωση της ευρωζώνης και αν τα καταφέρουμε η Ελλάδα θα επωφεληθεί, γιατί θα ξαναβρούμε την ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Οι πολιτικές λιτότητας έχουν επηρεάσει τις χώρες της ευρωζώνης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το κατάλαβε και αλλάζει προοδευτικά αμβλύνοντας τα μέτρα. Αλλά είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η Ευρωζώνη κι αυτό προϋποθέτει κάποιες
μεταφορές. Οι χώρες που έχουν πλεόνασμα, όπως η Γερμανία, οι Βόρειες χώρες της Ευρώπης, πρέπει να συνεισφέρουν για να ενισχύσουν τις επενδύσεις, τη ζήτηση. Χρειάζεται συνοχή και αλληλεγγύη για χώρες που έχουν ελλείμματα, καλύτερος συντονισμός στην οικονομική πολιτική, ένας υπουργός οικονομίας στην ευρωζώνη. Υπάρχουν διάφορες λύσεις για να βρούμε μια καλύτερη διαχείριση και πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει συμφέρον από μια τέτοια προοπτική. Πρέπει να βαδίσει προς αυτή την κατεύθυνση, με τη συμμετοχή της στην προσπάθεια ενίσχυσης της ενδυνάμωσης της ευρωζώνης.

- Σε αναμονή για την ελάφρυνση του χρέους βρίσκεται η Ελλάδα αλλά δεν υπάρχει πρόοδος. Ποια είναι η άποψη σας για το πρόβλημα αυτό;

Το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους είναι σε εκκρεμότητα αλλά κάποια στιγμή πρέπει να λυθεί αυτό το θέμα και να γίνει αναδιάρθρωση. Η Ελλάδα θα βρει απάντηση σε μια πιο ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, με την οποία θα έχετε μια μεγαλύτερη αμοιβαιότητα για τις επενδύσεις και στην επανεξέταση του χρέος.

- Η επιβολή της λιτότητας στην Ελλάδα, οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο. Πως μπορεί η χώρα να βγει από την κρίση;

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες και ο ελληνικός λαός κάνει τεράστιες προσπάθειες. Όμως οι προσπάθειες του ελληνικού λαού πρέπει να ανταποκρίνονται σε δίκαια μέτρα και είναι απαραίτητο να υπάρχει ως αντάλλαγμα μια θετική προοπτική για τη χώρα με κατάλληλες επενδύσεις. Ο EmmanuelMacron εκτιμά ότι πρέπει να δημιουργηθεί στην ευρωζώνη ένας προϋπολογισμός σημαντικός, που να επιτρέπει να χρηματοδοτούνται πολιτικές επενδύσεων και οικονομικής επανεκκίνησης. Οπότε πρέπει να τηρηθεί μια αυστηρή διαχείριση - που εγώ δεν την καταδικάζω - αλλά πρέπει επίσης να υπάρχουν ανταλλάγματα. Να επενδύσουμε στην Ελλάδα, να βοηθήσουμε την Ελλάδα να δομήσει μια οικονομική ανάπτυξη βιώσιμη. Είναι ένα τεράστιο έργο, αλλά έτσι θα μπορέσει η Ελλάδα να ανακάμψει και να βγει από την κρίση.

- Η Γαλλία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο νίκης της ακροδεξιάς MarineLePen στις προεδρικές εκλογές. Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί η άνοδος του λαϊκισμού και της ακροδεξιάς;

Πρέπει να λάβουμε μέτρα. Πρωτίστως οφείλουμε να φέρουμε αποτελέσματα σε οικονομικό επίπεδο. Υπάρχει επίσης ένα πρόβλημα εκπροσώπησης στην πολιτική. Έχουν φθαρεί οι παλαίμαχοι πολιτικοί. Ο Macron  τονίζει ότι χρειάζεται ανανέωση με νέα πρόσωπα νέες προοπτικές. Οφείλουμε επίσης να βρούμε απαντήσεις για την αντιμετώπιση της διαφθοράς που σημάδεψε την προεκλογική εκστρατεία. Ένας ακόμα προβληματισμός είναι η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, η συμμετοχική δημοκρατία. Το θέμα είναι πολύπλοκο και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατάλληλα.

- Πως βλέπετε να διαμορφώνεται η κατάσταση στην Ευρώπη σε σχέση με την εκλογή του Trump;

Το θέμα που τίθεται είναι αν οι Ευρωπαίοι θα αποφασίσουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προχωρήσουν συλλογικά, ή αν θα μείνουν στη σημερινή κατάσταση και θα βρίσκονται στο έλεος του Trump από την μια μεριά και του Putin από την άλλη. Πρέπει να ξαναβρούμε την ανάπτυξη σε ότι αφορά την οικονομία, σε ότι αφορά τη διπλωματία και την άμυνα. Η Ευρώπη οφείλει να πάρει στα χέρια της την τύχη της. Πάντως έχει σημειωθεί πρόοδος στην ΕΕ. Η στάση της Γερμανίας γίνεται πιο ευέλικτη. Αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη δεν βρίσκεται μόνο σε αναδυόμενες χώρες, διαπιστώνει ότι η ανάπτυξη επανέρχεται και στην Ευρώπη. Για παράδειγμα αναφέρω ότι η πρώτη χώρα επενδυτής στη Γαλλία σήμερα είναι η Γερμανία. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί δείχνει πως η Γερμανία βρίσκει τώρα ένα ενδιαφέρον στην ευρωπαϊκή αγορά. Οπότε θα υπάρξει εκ νέου ανάπτυξη, στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Ιταλία. Δεν είναι απλή η κατάσταση, υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες αλλά βλέπουμε πως είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και να εκπληρώσουμε τους στόχους μας.-

Abel Hermel: Η Ελλάδα οφείλει να αναπροσαρμοστεί

στο ευρωπαϊκό σύστημα

http://www.liberal.gr/arthro/118623/apopsi/sunenteuxeis/Abel-Hermel-i-ellada-ofeilei-na-anaprosarmostei-sto-europaiko-sustima-.html

 
Abel Hermel: Η Ελλάδα οφείλει να αναπροσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό σύστημα

Tα βλέμματα της Ευρώπης στρέφονται προς τη Γαλλία, που βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για τις προεδρικές της εκλογές οι οποίες θα πραγματοποιηθούν σε δύο γύρους, στις 23 Απριλίου και στις 7 Μαΐου. Θα ακολουθήσουν τον Ιούνιο οι βουλευτικές εκλογές. Η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία διεξάγεται σε κλίμα έντασης, ανησυχίας και αποσταθεροποίησης. Σημαδεύονται με εκπλήξεις, απρόοπτες εξελίξεις, σκανδαλολογία και ανατροπές στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα. Ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων άλλαξε, με την εκτόπιση κορυφαίων ηγετών, με τη σημαντική απήχηση νέων προεδρικών υποψηφίων και με την εντυπωσιακή άνοδο της ακροδεξιάς ηγέτιδας Μαρίν Λεπέν.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Αμπέλ Χερμέλ, γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας «Groupe Radical, Républicains, Démocrates, Progressistes», αναφέρεται στο διακύβευμα των προεδρικών εκλογών. Δίνει έμφαση στην κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και οι αναποτελεσματικές πολιτικές των τελευταίων ετών, προκαλώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια από την οποία επωφελείται η ακροδεξιά.

Επισημαίνει επίσης τις ολέθριες συνέπειες των σκληρών μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται στην Ελλάδα, γονατίζουν τη χώρα και συντρίβουν τον ελληνικό λαό. Εκτιμά ότι η Γαλλία οφείλει να συνεχίσει την πολιτική υποστήριξης της Ελλάδας, την παραμονή της στην ΕΕ και την ελάφρυνση του χρέους. Πιστεύει ότι η Ευρώπη θα ανακάμψει όταν προωθήσει κοινές πολιτικές, φιλοσοφικές, πολιτιστικές αξίες της που συνιστούν τον κοινό μας θησαυρό.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές αποκαλύπτουν μια βαθιά αμφισβήτηση του κατεστημένου πολιτικού συστήματος. Πως διαμορφώνεται σήμερα ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων;

Η πολιτική παράδοση στη Γαλλία ήταν ο διπολισμός, η κλασική ιδεολογική αντιπαράθεση αριστεράς - δεξιάς. Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται το φαινόμενο της αποσύνθεσης του πολιτικού τοπίου. Η πολιτική προσφορά δεν ανταποκρίνεται στη νέα τάση του γαλλικού λαού, την αναζήτηση καινούργιων ιδεών και προτάσεων. Αυτή η αντινομία πήρε διαστάσεις με την άνοδο τής ακροδεξιάς και την αναρρίχηση δυνάμεων που εκφράζουν την τάση αμφισβήτησης του συστήματος. Η οικονομική κρίση προστέθηκε στην ιδεολογική αντιπαράθεση και αυτή η σύγχυση εντάθηκε σημαντικά στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του Φρανσουά Ολάντ. Από τη μια πλευρά έχουμε μια κυβερνητική αριστερά που δείχνεται ολοένα πιο αδύναμη να παράσχει κοινωνική προστασία, από την άλλη πλευρά έχουμε μια αριστερά αμφισβήτησης και διαμαρτυρίας, η οποία επιδιώκει να εδραιώσει τη δύναμή της με μια έντονη επικοινωνιακή έφοδο.

- Ποιες είναι οι συνέπειες των σημερινών πολιτικών ανακατατάξεων;

Με το παλιό σύστημα της επταετούς προεδρικής θητείας η «συγκατοίκηση» αριστεράς - δεξιάς στην προεδρική και κυβερνητική εξουσία δημιουργούσε κινητικότητα και η πλειοψηφία εξέφραζε διαφορετικές τάσεις του εκλογικού σώματος. Σήμερα έχουμε πενταετή θητεία και υπάρχει ταύτιση της προεδρικής και της κυβερνητικής πλειοψηφίας, οπότε ενισχύθηκε η τάση «εναλλαγής» εξουσίας. Η κεντροδεξιά υπέστη φθορά με μια δεκαετή διακυβέρνηση από το 2002. Στις προεδρικές εκλογές του 2012 οι ψηφοφόροι  επέλεξαν τον υποψήφιο της αριστεράς Φρανσουά Ολάντ. Στη διάρκεια της θητείας του, η σοσιαλιστική κυβέρνησή του αντιμετώπισε σκληρό κίνημα «ανταρσίας», από αντιφρονούντες βουλευτές οι οποίοι αντιμάχονταν συνεχώς την πολιτική του. Σήμερα βρισκόμαστε στο τέλος ενός κύκλου, αφενός της συντηρητικής δεξιάς και αφετέρου του «νέου» Σοσιαλιστικού Κόμματος του Επινέ, που δημιούργησε ο Μιτεράν το 1971, συγκεντρώνοντας σε ένα Κόμμα διαφορετικές τάσεις της αριστεράς.

- Την τελευταία δεκαετία οι Γάλλοι ψηφοφόροι πολύ σύντομα μετά από την εκλογή ενός προέδρου, αρχίζουν να δυσανασχετούν, να εξεγείρονται και να αντιπαρατίθενται στον ηγέτη που ψήφισαν, μέχρι να τον «αδειάσουν». Με το κίνημα «εκκαθάρισης» που προωθεί σήμερα η ριζοσπαστική αριστερά, εκτοπίσθηκαν πολιτικά, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Νικολά Σαρκοζί, ο Αλάιν Ζιπέ, ο Μανουέλ Βάλς. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της διαρκούς αμφισβήτησης;

Είναι αλήθεια ότι ο γαλλικός λαός τιμωρεί ολοένα πιο σκληρά τους ηγέτες για τα λάθη τους. Γιατί οι Γάλλοι έχουν αγανακτήσει για υποσχέσεις των πολιτικών που δεν εκπληρώνονται. Γι' αυτό έχουμε σήμερα το φαινόμενο της ανόδου ενός προεδρικού υποψηφίου όπως ο Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος φαίνεται ότι κατάλαβε αυτό το πρόβλημα και προτιμάει να μην δίνει μεγάλες υποσχέσεις. Με υποσχέσεις που δεν μπορούν να τηρήσουν, οι πολιτικοί εκτίθενται ολοένα πιο σύντομα σε κυρώσεις από τους Γάλλους.

- Έτσι όμως σημειώνεται άνοδος του λαϊκισμού και επικρατούν ακραίες τάσεις.

Οι Γάλλοι ψηφοφόροι αντιδρούν προς όσους υπόσχονται και δεν τηρούν τις υποσχέσεις. Στρέφονται προς τους εξτρεμιστές, κυρίως για να γνωστοποιήσουν την αποδοκιμασία τους, την απάρνηση προς τους εκπροσώπους των κυβερνητικών κομμάτων. Δεν εύχονται πραγματικά να εφαρμοστούν τα προγράμματα των εξτρεμισμών, αλλά βλέπουμε ότι το ποσοστό των ψηφοφόρων που ψηφίζουν την ακροδεξιά αυξάνεται. Στη Γαλλία η ψήφος προς το ακροδεξιό «Εθνικό Μέτωπο» δεν είναι μόνο ένδειξη διαμαρτυρίας ή απόγνωσης. Είναι ψήφος που εκφράζει «προσχώρηση», όχι απαραιτήτως στην ιδεολογία και στις προτάσεις που υπερασπίζουν οι λεπενικοί υποψήφιοι, αλλά προσχώρηση στο κίνημα  μομφής κατά των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Οι ψηφοφόροι παίζουν με τις ετικέτες αριστερά - δεξιά και ο κεντρώος υποψήφιος Εμμανουέλ Μακρόν το κατάλαβε αυτό, οπότε δηλώνει ότι δεν είναι υποψήφιος της αριστεράς, ούτε της δεξιάς και δεν αποκαλύπτει τι αντιπροσωπεύει και με ποιον θα κυβερνήσει.

- Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις προεδρικές εκλογές θα αντιπαρατεθούν τέσσερις πολιτικές δυνάμεις, αριστερά, κέντρο, δεξιά, ακροδεξιά. Στις βουλευτικές εκλογές θα υπάρξει αυτόνομη πλειοψηφία;

Στη Γαλλία η πλειοψηφία και η αντιπολίτευση διαμορφώνονται σε σχέση με το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών. Μετά από την εκλογή προέδρου η εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο επιλέγεται με άμεσες βουλευτικές εκλογές. Όσοι υποστηρίζουν τον Πρόεδρο ανήκουν στην πλειοψηφία, όσοι τον αντιμάχονται ανήκουν στην αντιπολίτευση. Δεν αποκλείεται με τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, όποιος και να είναι ο πρόεδρος, να έχει σχετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οπότε θα κυβερνήσει με έναν συνασπισμό. Σε μια τέτοια περίπτωση θά είναι πιο δύσκολη η διακυβέρνηση.

- Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα η αντιπαράθεση της  ριζοσπαστικής και της σοσιαλδημοκρατικής τάσης, προκάλεσε διχασμό. Η ιδεολογική ρωγμή μπορεί να οδηγήσει σε διάσπαση;

Το σύστημα των προκριματικών εκλογών είναι θανατηφόρο. Γιατί προκαλεί διχασμό και γιατί υπεισέρχονται στις εσωκομματικές αυτές εκλογές ψηφοφόροι από άλλα Κόμματα που δημιουργούν αντιπερισπασμό. Παγιδεύουν την ηγεσία του Κόμματος, η οποία χάνει την κυριαρχία και δεν ελέγχει πλέον τη διαδικασία επιλογής του προεδρικού της υποψηφίου. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέφυγε τη διάσπαση αλλά στο συνέδριό του μετά τις εκλογές θα υπάρξει αντιπαράθεση της σοσιαλιστικής πλειοψηφίας του Κόμματος, με την μειοψηφία που αντιπροσωπεύουν οι «αντάρτες» εκπρόσωποι της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αν στο Σοσιαλιστικό Κόμμα υπερισχύσει η αριστερίστικη τάση, θά αποδυναμωθεί. Ας ελπίσουμε οι δύο τάσεις να μην συνεχίσουν τον αδελφοκτόνο πόλεμό τους στο Κοινοβούλιο με συνέχεις αντιπαραθέσεις. Θα είναι δύσκολο ασφαλώς να ξαναβρούν οι σοσιαλιστές τη συλλογική κουλτούρα στην καθημερινή άσκηση της κοινοβουλευτικής δράσης, που έχασαν στη διάρκεια της πενταετούς θητείας του Ολάντ. Όμως η συλλογική πολιτική δράση είναι απαραίτητη. Διαφορετικά κινδυνεύουν με διάσπαση.

- Η άνοδος της ακροδεξιάς προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη και σε διεθνές επίπεδο. Ποια είναι η εκτίμησή σας για ενδεχόμενη νίκη της Μαρίν Λεπέν στις προεδρικές εκλογές;

Επιφυλάσσομαι να κάνω προγνωστικά. Είναι ένα ενδεχόμενο που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε, λόγω της γενικής κατάστασης που αναλύσαμε. Το εκλογικό πλειοψηφικό σύστημα με δυο εκλογικούς γύρους κάνει την υπόθεση αυτή λιγότερο πιθανή από ότι θά ήταν σε μία αγγλοσαξονική χώρα, όπως η Αγγλία, ή η Αμερική, που έχουν έναν εκλογικό γύρο με μια μόνο εκλογή. Αρκεί να έλθει πρώτος σε ποσοστά ένας υποψήφιος για να νικήσει. Η ανησυχία που εκδηλώνεται σε οικονομικούς κύκλους είναι αλόγιστη, γιατί αν η Μαρίν Λεπέν έλθει πρώτη στον α' γύρο τον Απρίλιο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα νικήσει στον β' γύρο τον Μάιο. Αλλά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την εκδοχή νίκης. Γιατί η ψήφος υπέρ της ηγέτιδας του Εθνικού Μετώπου μπορεί να θεωρηθεί από συντηρητικούς ψηφοφόρους ως προσχώρησή τους στη δεξιά, αν ο αντίπαλος της Λεπέν εκφράζει μια πολιτική τάση που δεν τους αντιπροσωπεύει.

- Η Ελλάδα έχει λάβει υποστήριξη από τη Γαλλία στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πως θα διαμορφωθούν οι ελληνογαλλικές σχέσεις με μια νέα πολιτική ηγεσία;

Αυτό που πιστεύω ακράδαντα είναι η συνέχιση των κρατικών δεσμεύσεων και ο σεβασμός των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η Γαλλία. Αυτό που περιμένω από τον Πρόεδρο της Γαλλίας όποιος και να είναι, ακόμα και η Μαρίν Λεπέν, είναι να σεβαστούν τις διεθνείς συμφωνίες της Γαλλίας, τις ευρωπαϊκές συνθήκες που έχουν υπογράψει και να τηρηθούν οι υποσχέσεις που δόθηκαν. Ο Πρόεδρος Ολάντ εκδήλωσε πάντοτε τη θέλησή του να υποστηρίξει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη. Υπάρχει μια συνέχεια από την εποχή του Ζισκάρ ντ΄Εστέν ο οποίος προώθησε την ένταξη στης Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με κριτήρια πιο πολύ πολιτικά παρά οικονομικά. Η Γαλλία ανέλαβε τις ευθύνες της στην προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας. Η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει από τον προσεχή Πρόεδρο να σεβαστεί τη συνέχεια της εκπλήρωσης των υποσχέσεων που δόθηκαν από προηγούμενους προέδρους για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, στην ΕΕ.

- Πώς βλέπετε εσείς τη γαλλική συμπαράσταση που θα μπορούσε να δοθεί στην  Ελλάδα;

Η Γαλλία είναι υπέρ του να βρεθεί λύση από τους πολιτικούς και οικονομικούς φορείς για τις οικονομικές δυσκολίες της Ελλάδας. Είμαι υπέρ του να μην ταπεινώνεται η Ελλάδα από τα μέτρα που επιβάλλονται από τους πιστωτές, οι οποίοι νομίμως ως χρηματοδότες ζητούν την εξόφλησή τους, αλλά επιτέλους δεν μπορούν να γονατίσουν τη χώρα και να συντρίψουν τον ελληνικό λαό. Γιατί αν γονατίσεις μια χώρα και καταστρέψεις τον λαό της δεν θα εισπράξεις το χρέος. Η Γαλλία πρέπει να συνεχίσει να ενεργεί προς την κατεύθυνση της υποστήριξης της Ελλάδας.

- Η Ελλάδα πιέζεται για να λάβει πρόσθετα σκληρά μέτρα λιτότητας και οι υποσχέσεις για ελάφρυνση του χρέους δεν υλοποιούνται. Πώς μπορεί η χώρα να βοηθηθεί για να βγει από την κρίση;

Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αυτό είναι αναπόφευκτο, γιατί το χρέος είναι ανυπέρβλητο. Το ποσοστό του ελλείμματος του προϋπολογισμού και το ύψος του δημοσίου χρέους, ούτως ή άλλως δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να ανακάμψει. Από τη στιγμή που η κατάσταση αυτή οδηγεί σε αδιέξοδο, οι πιστωτές, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, οφείλουν να καταλάβουν ότι πρέπει να εγκαταλείψουν ένα μέρος του χρέους, όπως γίνεται με ένα άτομο που βρίσκεται σε προσωπική χρεοκοπία ή σε κατάσταση υπερχρέωσης. Η Ελλάδα είναι υπερχρεωμένη. Είναι απαραίτητο να ελαφρύνει το βάρος  της χρέωσης. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται να δοθούν αντισταθμίσματα, με διάφορα οικονομικά και διαρθρωτικά μέτρα.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι μια χώρα με φυγόδικο φορολογικό σύστημα, ή μια χώρα στην οποία ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ή μια χώρα που λειτουργεί μόνο από υπηρεσίες και με τον τουρισμό. Η χώρα οφείλει να αναπροσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό σύστημα που λειτουργεί δυναμικά στη διεθνή αγορά. Οπότε χρειάζεται ένα σύμφωνο συνεταιρισμού, ανάμεσα στους πιστωτές και στην ελληνική κυβέρνηση, για να μην επιβάλλεται αυτή η πίεση με ολοένα πιο αυστηρά μέτρα που δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αποξηραίνουν την χώρα και δημιουργούν θύλακες μιζέριας. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά και είναι αντιπαραγωγικό.

- Πώς βλέπετε το μέλλον της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης στην συγκυρία της οικονομικής κρίσης και σε σχέση με τις διεθνείς εξελίξεις που προκάλεσε η εκλογή του Τράμπ και το Brexit;  

Μπορούμε να δώσουμε ένα θετικό μήνυμα αν προσπαθήσουμε να δούμε πέρα από τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης, ή τους διχασμούς που οξύνουν τους εθνικισμούς και αν μπορέσουμε να θυμηθούμε όσα μας ενώνουν. Η Ευρώπη είναι ένας χώρος που βασίζεται στο κράτος δικαίου, στην προσκόλληση σε μια ίδια κοινότητα, φιλοσοφική, νομική και πολιτιστική. Ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο η συνοχή των λαών εκδηλώνεται με κοινά αποδεκτούς κανόνες που ισχύουν νομικά και εφαρμόζονται. Άλλωστε η Μεγάλη Βρετανία, η οποία εγκατέλειψε την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέφρασε με αυτή την έξοδο brexit την πολιτιστική ασυμβατότητα που υπήρχε ανάμεσα σε δύο νομικά συστήματα τα οποία ανέκαθεν αντιπαρατίθενται.

Η Αμερική του Τράμπ εκδηλώνει μια αρρενωπή και ωμή δύναμη, που δεν ανταποκρίνεται στους ευρωπαϊκούς αρχέγονους θεσμούς. Δεν είναι στη νοοτροπία του ευρωπαίου αυτός ο τρόπος διαπραγμάτευσης και πολιτικών σχέσεων. Οπότε πρέπει να βασιστούμε στο δικό μας κράτος δίκαιου, στην ανάγκη να επιβεβαιώσουμε την ενότητα του πολιτιστικού και νομικού μας μοντέλου. Αυτή είναι η δική μας δύναμη, κάτι που ξεχνάμε πολύ συχνά στον πολυπολικό σημερινό κόσμο. Ας ξεκινήσουμε από ό,τι είναι αναγκαίο, ας ξεκινήσουμε από τα υπάρχοντα επιτεύγματα κι από ό,τι είναι εφικτό, για να φτάσουμε στο επιθυμητό. Είναι πολύ σημαντικό το να μην φοβόμαστε την ένταξή μας στην Ευρώπη ως οικονομική ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται ως επί το πλείστον στην πολιτιστική μας σύνδεση, στις πολιτικές μας  ανταλλαγές. Αυτό που κάνει να υπάρχει η Ευρώπη ως διεθνής δύναμη, είναι η πολιτιστική, νομική και φιλοσοφική κοινή μας ταυτότητα.

Who is who

Ο Αμπέλ Χερμέλ, είναι γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας «Groupe Radical, Républicains, Démocrates, Progressistes», που αντιπροσωπεύει το Ριζοσπαστικό Κόμμα της Αριστεράς «Parti Radical de Gauche» PRG το οποίο έχει συμπράξει συμμαχία με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ειδικός αναλυτής της πολιτικής,ο Αμπέλ Χερμέλ ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοτικός σύμβουλος στην πόλη Λυνεβίλ. Στη συνέχεια διηύθυνε το γραφείο του Δημάρχου της 4ης παρισινής συνοικίας. Το 2000 ξεκίνησε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Εκπλήρωσε καθήκοντα κοινοβουλευτικού συνεργάτη στη Σοσιαλιστική Ομάδα στην Εθνοσυνέλευση, με εξειδίκευση σε ποικίλα θέματα, εμπόριο, βιοτεχνία, γεωργία, μεταφορές, συνταγματικό δίκαιο, δημοσιονομικός τομέας, εκλογικό σύστημα, τοπική αυτοδιοίκηση. Τον Σεπτέμβριο του 2012 άλλαξε πολιτική ετικέτα και προσχώρησε στο «Ριζοσπαστικό Κόμμα της Αριστεράς».

                                                                                                                 ***

                                                       LIBERAL.gr

                                                                         Interview de THIERRY MANDON

http://www.liberal.gr/arthro/91718/apopsi/sunenteuxeis/Thierry-Mandon-isonna-antapodosoume-ston-elliniko-lao-tis-thusies-pou-ekanesin.html

«Να ανταποδώσουμε στον ελληνικό λαό τις θυσίες που έκανε»

 Τετάρτη 09 Νοεμβρίου 2016, 00:02 - Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή 11/11/2016, 17:47

Συνέντευξη στην ΗΡΑ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Photo Thiery Mandon 2

(Φωτ. Οκ. Thierry Mandon. Photo by MENESR/X.R.Pictures)Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

Με κρίση εμπιστοσύνης και με κλίμα αμφισβήτησης, σημαδεύεται το τέλος της θητείας του Γάλλου Προέδρου FrançoisHollande, ενώ στην κυβερνητική πλειοψηφία κυριαρχούν οι διχασμοί των σοσιαλιστών βουλευτών. Σε αυτή την περίοδο αποσταθεροποίησης, οι δημοσκοπήσεις συγκλίνουν στις προβλέψεις για ήττα της αριστεράς, νίκη της κεντροδεξιάς και εντυπωσιακή πρόοδο της ακροδεξιάς.

Ο υφυπουργός ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, ThierryMandon, ο οποίος διετέλεσε εκπρόσωπος της Σοσιαλιστικής Ομάδας και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων στην Εθνοσυνέλευση, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αναλυτές της πολιτικής επικαιρότητας. Προσκεκλημένος της «Ένωσης Κοινοβουλευτικών Δημοσιογράφων AJP» ο ThierryMandon ανέλυσε την κρίσιμη πολιτική κατάσταση που διαμορφώθηκε στη Γαλλία έξη μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Σε ερωτήματά μας σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα και την αναδιάρθρωση του χρέους, εξέφρασε την αλληλεγγύη του για τις προσπάθειες του ελληνικού λαού. Εκτιμά επίσης ότι είναι απαραίτητη η αναδόμηση των ευρωπαϊκών θεσμών, προκειμένου να αντιπροσωπεύονται ουσιαστικά τα εθνικά Κοινοβούλια και να μπορούν να προωθούν τα εθνικά τους αιτήματα. Εκτιμά ότι οι χώρες του Νότου, μπορούν να συμβάλουν θετικά στην αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να εκπληρώνει τον δημοκρατικό της ρόλο.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πτώση-ρεκόρ του FrançoisHollande και εκφράζουν τη δυσφορία των Γάλλων για την πολιτική της κυβέρνησης. Ο ThierryMandon σχολιάζει αυτή την κατάσταση δυσμένειας, επισημαίνοντας ότι «υπάρχει μια πτώση δημοφιλίας Hollande στις δημοσκοπήσεις, αλλά από τις ηγετικές προσωπικότητες κανένας δεν έχει εξαιρετική δημοφιλία». Επισημαίνει ότι «σε μια περίοδο που προετοιμάζονται οι προκριματικές εκλογές χάνουμε πολύ καιρό στο να αναρωτιόμαστε ποιος θα είναι υποψήφιος. Το πραγματικό μας ερώτημα πρέπει να είναι γιατί δημιουργήθηκε αυτή η μείωση δημοφιλίας; Ποια είναι η εκτίμηση μας για τον απολογισμό της θητείας του FrançoisHollande; Σημαντικό θα ήταν να κάνουμε αυτοκριτική και να διαμορφώσουμε μια νέα πλατφόρμα. Να εργαστούμε για να παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα για το μέλλον».

Ο ThierryMandon υπήρξε ο πρώτος πολιτικός ο οποίος υποστήριξε τη διεξαγωγή των προκριματικών εκλογών στη Γαλλία, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στους σοσιαλιστές. Σήμερα έχει πλέον επιβληθεί ο θεσμός προκριματικών εκλογών για την επιλογή των προεδρικών υποψηφίων, στην αριστερά και στη δεξιά. Σε ερώτημα για το αν εξακολουθεί να υποστηρίζει τη χρησιμότητα τους και αν θεωρεί ότι νομιμοποιείται ο υποψήφιος που επιλέγεται σε τέτοιες εκλογές, εξηγεί ότι ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων άλλαξε με τις προκριματικές εκλογές. «Παρατηρώ ότι αν δεν υπήρχαν προκριματικές εκλογές, το πολιτικό τοπίο των προσεχών προεδρικών εκλογών θα ήταν ριζικά διαφορετικό από αυτό που διαμορφώνεται σήμερα. Ο NicolasSarkozy θα ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων. Αν Hollande αποφάσιζε να θέσει υποψηφιότητα, αυτός θα ήταν ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Οι πράσινοι θα εκπροσωπούνταν από την πρώην ηγέτιδα τους CécileDuflot. Οι προκριματικές εκλογές είναι μια διαδικασία που εισάγει περισσότερη δημοκρατία στην επιλογή του υποψηφίου, αλλά αυτό παράγει αποτελέσματα που ενδέχεται να είναι διαφορετικά από εκείνα που παράγουν τα Κόμματα. Οι φυσιολογικές επιλογές των Κομμάτων κινδυνεύουν να ανατρέπονται συχνά ή διαρκώς, από τη λογική των προκριματικών εκλογών.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Είναι ριψοκίνδυνο για τον FrançoisHollande να συμμετάσχει στις προκριματικές εκλογές;

Ασφαλώς. Οι προκριματικές εκλογές είναι ριψοκίνδυνες για όλους τους υποψηφίους. Όποιος αποφασίσει να συμμετάσχει αντιμετωπίζει μια δοκιμασία. Είναι η ώρα της επιλογής και ο υποψήφιος νομιμοποιείται με τη δημοκρατική διαδικασία. Γιατί δεν επιλέγεται μόνο επειδή ανήκει σε ένα Κόμμα αλλά εκλέγεται από τους ψηφοφόρους οι οποίοι αναγνωρίζονται στην παράταξη που αντιπροσωπεύει και του επιτρέπουν να είναι προεδρικός υποψήφιος.

- Ο πρωθυπουργός ManuelValls δήλωσε ότι αν η αριστερά συνεχίσει να υποθάλπεται από τους διχασμούς θα μπορούσε «να βγει από την ιστορία». Ποια είναι η γνώμη σας;

Η αριστερά μπορεί να πληγεί από ένα ατύχημα αλλά θα ξαναγεννηθεί. Υπάρχει ανάγκη για Κόμματα που προωθούν πολιτικές στήριξης των ασθενέστερων τάξεων στις σύγχρονες κοινωνίες. Ο κίνδυνος ατυχήματος, μάς απειλεί εμάς, αλλά και τη δεξιά γιατί δεν βρισκόμαστε πλέον σε πόλωση με τον διπολισμό αριστερά δεξιά. Περάσαμε στον «τρικομματισμό» με 3 μεγάλες εκλογικές δυνάμεις (αριστερά - κεντροδεξιά - ακροδεξιά). Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε είναι ριψοκίνδυνη. Στον δεύτερο εκλογικό γύρο των προεδρικών εκλογών ένα από τα τρία μεγάλα Κόμματα δεν θα εκπροσωπηθεί. Επίσης άγνωστο είναι πως θα διαμορφωθεί η ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου στις βουλευτικές εκλογές του 2017. Ποιες θα είναι οι στρατηγικές συμμαχίας ανάμεσα στους μεν και στους δε. Το θέμα αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας της δεξιάς. Η συντηρητική δεξιά θα αναζητήσει συμμάχους στην ακροδεξιά αν δεν συγκεντρώσει στις βουλευτικές εκλογές την πλειοψηφία; Σε μία τέτοια περίπτωση θα υπάρξουν μεγάλες εντάσεις.

- Ο Γάλλος Πρόεδρος αντιμετωπίζει έντονες κριτικές και αντιδράσεις για αμφιλεγόμενες εκμυστηρεύσεις του σε ένα βιβλίο δημοσιογράφων. Ποια είναι η αντίδραση σας σχετικά με μια τέτοια κατάσταση που διακυβεύει το προεδρικό κύρος;

Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα της θητείας του FrançoisHollande, η μείωση της ανεργίας, η βελτίωση στους οικονομικούς δείκτες, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αλλά βλέπουμε ότι έχει δημιουργηθεί ένα σπιράλ ψυχοδράματος, που βυθίζει την πολιτική ζωή σε μια διαρκή ένταση και που μάς πλήττει, γιατί ασκούμε την εξουσία και αντιμετωπίζουμε μια αδικία. Μπορεί να υπάρχει εποικοδομητική κριτική για την προεδρική θητεία, αλλά δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια τέτοια κρίση δημοτικότητες που είναι κατά κάποιο τρόπο αφύσικη και παράλογη.

- Ορισμένοι προεδρικοί υποψήφιοι στη Γαλλία, καταγγέλλουν την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται προκαλώντας κρίσεις και πολλαπλά προβλήματα σε ορισμένα κράτη μέλη. Ποια είναι η άποψή σας;

Η Ευρώπη έχει ανάγκη από νέους αρχιτέκτονες και δεν έχει ανάγκη από εισαγγελέα! Γιατί βλέπουμε τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, διαπιστώνουμε τις δυσκολίες λειτουργίας της. Το θέμα σήμερα για όσους αγαπούν την Ευρώπη είναι πώς θα ορθοποδήσουμε αυτό το ίδρυμα της ΕΕ. Δεν είναι πλέον θέμα πειθαρχικών μέτρων, ή διακανονισμού λογαριασμών ανάμεσα σ΄αυτή ή την άλλη γειτονική χώρα, για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Το θέμα είναι πως θα μπορέσουμε να κάνουμε μια πραγματική εκκίνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Εσείς πως βλέπετε την αναδόμηση της Ευρώπης προκειμένου να βγούμε από την κρίση;

Βλέπω δύο μεγάλα έργα για την ανόρθωση της Ευρώπης. Το πρώτο είναι η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε για να βρούμε σύμβολα συλλογικής δράσης κοινού ενδιαφέροντος στις ευρωπαϊκές χώρες. Σήμερα έχουμε την εντύπωση ότι η Ευρώπη δεν φέρνει τίποτε άλλο παρά προβλήματα και δεν διαπιστώνουμε συγκεκριμένα να αλλάζει θετικά τη ζωή πολλών εκατομμυρίων ατόμων. Θα πρέπει να εργαστούμε για την εκπόνηση κοινών προγραμμάτων, όπως το Εrasmus, να δούμε τι πρέπει να κάνουμε για τους Ευρωπαίους φοιτητές που ζουν στην ΕΕ. Να προωθήσουμε κοινά θέματα που αφορούν την υγεία, την έρευνα, την τεχνολογία, να συνδεθούμε σε μια κοινή δράση επωφελή για όλους.

Δεύτερη φροντίδα μας είναι να βρούμε τα μέσα για να περάσουμε σε μια διοικητική ρύθμιση της Ευρώπης και προπάντων του ευρώ. Να απαγκιστρωθούμε από το Σύμφωνο σταθερότητας, τα αυστηρά κριτήρια, να προωθήσουμε ένα δημοκρατικό όραμα, να δημιουργήσουμε μια δεύτερη Βουλή που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει τα Εθνικά Κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών και που θα αποφασίζει για τους δημοσιονομικούς κανόνες που θα μοιράζονται οι ευρωπαϊκές χώρες.

Thiery Mandon 25e fete de la Science 2

(Φωτ. Ο ThierryMandon στην 25η γιορτή των επιστημών. Photo by MENESR/X.R.Pictures)

- Η Γαλλία υποστηρίζει το ελληνικό αίτημα για την αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά δεν υπάρχει πρόοδος προς το παρόν. Πως μπορεί να υλοποιηθεί μια αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση του χρέους;

Το σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα καθιστά πολύπλοκη κάθε διαπραγμάτευση για την ελάφρυνση του χρέους ενός αριθμού χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Όμως η διευθέτηση είναι απαραίτητη. Θεωρώ ότι πρέπει να καταφέρουμε να καταλήξουμε στο θέμα του χρέους. Η Γαλλία προωθεί πολύ αυτή τη διευθέτηση. Αν υπάρξουν αύριο θεσμικές εξελίξεις και ιδίως ένα δεύτερο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα αποφασίζει για τους κανόνες της σταθερότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, αυτό θα συνοδεύονταν αναγκαστικά από μια μορφή αμοιβαιότητας ενός μέρους του χρέους σε έναν αριθμό χωρών.

- Ποια είναι η εκτίμησή σας για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα;

Πιστεύω ότι η Ελλάδα έκανε εξαιρετικές προόδους. Αυτές δεν έγιναν μόνο από τα θεσμικά όργανα και την πολιτική εκπροσώπηση της χώρας, αλλά έγιναν και από τον ελληνικό λαό που έμπρακτα πλήρωσε με θυσίες ζωής τις προσπάθειές του. Πρέπει τώρα να ανταποδώσουμε στην Ελλάδα ένα μέρος των προσπαθειών που κατέβαλε, ειδικότερα με μια ελάφρυνση του χρέους της χώρας.

- Πώς βλέπετε τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στην Ισπανία;

Η Ισπανία είναι μια πρόσφατη δημοκρατία, που διστάζει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο μοντέλα, τις ομοσπονδιακές και τις εθνικές μορφές ρυθμίσεων. Τελικά σήμερα μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται, να δημιουργεί απασχόληση, με εθνικές κυβερνήσεις που είναι αρκετά αδύναμες. Πιστεύω ότι έχει γεννηθεί μπροστά στα μάτια μας μια πολιτική ισορροπία, μεταξύ μιας εθνικής διακυβέρνησης που είναι εύθραυστη, που αναζητά τον δρόμο της και σε ισπανικές περιφέρειες που συνεχίζουν την πορεία τους. Θα τα καταφέρουν, αλλά πιστεύω ότι μια νέα ισορροπία μεταξύ του κέντρου και των περιφερειών θα γεννηθεί από αυτή την κρίση.

- Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης μπορούν να συμβάλουν στην προώθηση μιας αναμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ένας ορισμένος αριθμός χωρών της Νότιας Ευρώπης πρωτοστάτησε στη γέννηση του ευρωπαϊκού πνεύματος. Έξη χώρες δημιούργησαν την ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Ιταλία και η Γαλλία. Οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι, είναι εξαιρετικά προσηλωμένοι στην ευρωπαϊκή ιδέα. Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης είναι μέρος των δυνάμεων που μπορούν να κάνουν να γεννηθεί μια Ευρώπη πιο δημοκρατική από ότι σήμερα.

- Το θέμα της «ενσάρκωσης του Προεδρικού αξιώματος» βρίσκεται στο επίκεντρο της γαλλικής επικαιρότητας, στην οποία κυριαρχούν κριτικές κατά του FrançoisHollande και αμφισβήτηση του προεδρικού του κύρους, από τη δεξιά αλλά και από μέλη της πλειοψηφίας. Πως εξηγείτε αυτό το κλίμα φθοράς εξουσίας;

Η ανάλυσή μου είναι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα «ενσάρκωσης του προεδρικού αξιώματος». Αυτό το κλίμα αμφισβήτησης διαμορφώθηκε μετά από τον περιορισμό της προεδρικής θητείας από εφταετία σε πενταετία. Το συνταγματικό σύστημα άλλαξε και έκτοτε ο Πρόεδρος οφείλει να είναι πανταχού παρόν, να λύνει πολλαπλά αιτήματα, να αναλώνεται σε δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, να είναι υπόλογος για τα πάντα, να αναμιγνύεται σε μικρές ή μεγάλες διενέξεις, να εμπλέκεται σε όλα τα προβλήματα. Οπότε ο Πρόεδρος βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή του πυρός και δίνει μάχες σε όλα τα μέτωπα. Αυτή η κατάσταση τον τραβάει προς τα κάτω, τον αποδυναμώνει. Γίνεται στόχος εχθροπραξιών, εισπράττει κριτικές, απόρριψη. Το ίδιο κλίμα αντιμετώπισε ο Σιράκ στην δεύτερη θητεία του, μετά από αυτόν ο Sarkozy, τώρα Hollande και ο επόμενος θα υποστεί τα ίδια. Πρόκειται για ένα καθοδικό σπιράλ, ένα ψυχόδραμα φθοροποιό και παράλογο που σαρώνει τα πάντα στον πολιτικό χώρο. Σήμερα πλήττεται ο Hollande, αύριο θα πληγεί ο επόμενος...

- Οι διενέξεις στο Σοσιαλιστικό Κόμμα προκαλούν ανησυχία και τροφοδοτούν εικασίες για έκρηξη. Οι εσωκομματικές έριδες μπορούν να προκαλέσουν διάσπαση του Κόμματος;

Δεν το πιστεύω. Πάντα είχαμε διαφωνίες και ιδεολογικά ρεύματα στην ιστορία του Σ.Κ. Υπάρχουν εντάσεις ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιδεολογικές οικογένειες που αποφάσισαν παρά τα σκαμπανεβάσματα, τις διενέξεις, να συμβαδίσουν και να συγκατοικήσουν. Οι εντάσεις είναι έντονες, οι διαφωνίες είναι πραγματικές, άλλα όχι ανυπέρβλητες. Πιστεύω ότι μπορούμε να συμφιλιώσουμε τις δύο οικογένειες, πρέπει όμως να έχουμε τη θέληση γι’ αυτό.

Σύντομη βιογραφία

Ο ThierryMandon είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες της νέας γενιάς στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Πρώην γενικός σύμβουλος στο Δήμο και κατόπιν Δήμαρχος της περιοχής Ris-Orangis, ασκούσε καθήκοντα εκπροσώπου της Σοσιαλιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας και συμμετείχε στην επιτροπή Οικονομικών υποθέσεων της Εθνοσυνέλευσης, μέχρι την είσοδό του στην κυβέρνηση. Διορίστηκε τον Ιούνιο του 2014 Υφυπουργός για τις κρατικές μεταρρυθμίσεις και την απλούστευση της διοίκησης. Τον Ιούνιο του 2015 διορίστηκε υφυπουργός για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Έρευνα.

 

                                                     LIBERAL.GR

http://www.liberal.gr/arthro/86667/apopsi/sunenteuxeis/Jean-Christophe-Cambadelis-isono-tsipras-kaleitai-na-apofugei-tin-exegersi-tou-laou-kai-tis-kuroseis-tis-agorassin.html

Jean-Christophe Cambadélis: «Ο Τσίπρας καλείται να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς»

 

Jean-Christophe Cambadélis: «Ο Τσίπρας καλείται να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς»

O Jean-Christophe Cambadélis, πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Photo by Mathieu Delmestre.

Έξη μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, τα κόμματα προετοιμάζουν πυρετωδώς την προεκλογική τους εκστρατεία, με την κινητοποίηση των υποψηφίων που θα διεκδικήσουν σε προκριματικές εκλογές το προεδρικό χρίσμα. Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν στροφή των ψηφοφόρων προς τα Δεξιά και θεαματική άνοδο της Ακροδεξιάς. Ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, βουλευτής ελληνικής καταγωγής, Jean-Christophe Cambadélis ανέλαβε από το 2014 την αναδόμηση και τον εκσυγχρονισμό του Σ.Κ.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε αναφέρεται στις πολλαπλές κρίσεις που αντιμετωπίζει η Γαλλία, στην ανάγκη συσπείρωσης της Αριστεράς, επισημαίνοντας την ανησυχητική άνοδο των λαϊκίστικων κομμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκφράζει τη συμπαράστασή του στις προσπάθειες της Ελλάδας για την έξοδο από την κρίση, υποστηρίζει την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και καλεί σε κινητοποίηση των λαών και των κυβερνήσεων, προκειμένου να επιτευχθούν οι απαραίτητες θεσμικές αλλαγές για την αναμόρφωση της Ε.Ε.

Οι προκριματικές εκλογές του Σοσιαλιστικού Κόμματος θα διεξαχθούν τον Ιανουάριο και ο Γάλλος Πρόεδρος, François Hollande, θα ανακοινώσει αν είναι υποψήφιος τον Δεκέμβριο, μετά από τις προκριματικές εκλογές της Δεξιάς που θα γίνουν τον Νοέμβριο. Σε ερώτημά μας για το πώς αντιμετωπίζει την άνοδο της Δεξιάς στις δημοσκοπήσεις, ο Christophe Cambadélis απαντά πως «η προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων δείχνει ότι όλοι συμφωνούν σε μια πολύ δεξιά οικονομική πολιτική θατσερικού τύπου. Είναι σαφές ότι θα κάνουν μια φιλελεύθερη κάθαρση».

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

Επιδιώκετε να πείσετε τους εταίρους της Αριστεράς ότι είναι απαραίτητη η ενότητα για να επιτευχθεί νίκη στις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Αλλά τα κόμματα της Αριστεράς και οι Πράσινοι προωθούν ανεξάρτητες υποψηφιότητες. Πού οδηγεί ο διασκορπισμός υποψηφιοτήτων;

Στόχος μου είναι η συγκέντρωση των προοδευτικών δυνάμεων της Αριστεράς, γιατί αν δεν επιτευχθεί η ενότητα, τότε, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών, με νικητή υποψήφιο της Αριστεράς ή της Δεξιάς, στις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Αριστεράς κινδυνεύει να είναι αδύναμη, ενώ η Ακροδεξιά θα έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα. Λέω, λοιπόν, στους συμμάχους μας, το ΚΚ και τους Πράσινους, πως στην πορεία για τις εκλογές του 2017 δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αυτοκτονήσουμε...

Σε πρόσφατες εκλογές στην Ε.Ε. τα λαϊκίστικα κόμμα σημείωσαν πρόοδο. Οι προειδοποιήσεις που δίνουν οι λαοί με ψήφο διαμαρτυρίας μπορεί να συντελέσουν στην αναδόμηση της Ε.Ε. που προσπάθησαν να προωθήσουν, χωρίς αποτέλεσμα προς το παρόν, ορισμένοι ηγέτες και ο François Hollande;

Πιστεύω ότι τώρα έγινε πλέον συνειδητό πως φτάνουμε σε μια κρίσιμη κατάσταση. Όταν βλέπουμε τα αποτελέσματα της Ακροδεξιάς στη Γερμανία, τη δημαγωγία των λαϊκίστικων κομμάτων, το ενδεχόμενο μίας νίκης της Ακροδεξιάς στη Γαλλία, την ήττα της Ε.Ε. με το Brexit στη Μεγάλη Βρετανία, διαπιστώνουμε ότι σιγά - σιγά οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντιλαμβάνονται πως υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Γιατί σήμερα όλες οι δυτικές δημοκρατίες αντιμετωπίζουν το επικίνδυνο φαινόμενο της ανόδου του εθνικισμού και της ξενοφοβίας.

Μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα, ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με τη σημερινή κατάσταση σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο στην Ελλάδα; Τα αποτελέσματα ανταποκρίνονται στις μεγάλες προσπάθειες και θυσίες του ελληνικού λαού;

Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο Αλέξης Τσίπας μάχεται μέσα σε μια εξαιρετικά σκληρή κατάσταση. Δύσκολη για τους Έλληνες, που υφίστανται μια βίαιη και ανυπόφορη πολιτική λιτότητας, και επίσης δύσκολη για τις υποχρεώσεις της κυβέρνησης απέναντι σε όσους δάνεισαν χρήματα στην Ελλάδα και θα της δανείσουν κι άλλα ξανά. Οπότε το περιθώριο της κυβέρνησης δεν είναι απλό. Έχει να εκπληρώσει μια διπλή προσπάθεια. Να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς. Πρέπει να το λάβουμε υπόψιν αυτόν τον διπλό αγώνα, αν θέλουμε να κρίνουμε την κυβέρνηση.

Η έξοδος από την κρίση θα είναι μακρόχρονη; Η Δεξιά θα αντιμετωπίσει τα ίδια προβλήματα με την Αριστερά;

Θα έλεγα ότι η Δεξιά θα έχει τα ίδια και χειρότερα προβλήματα, γιατί το οικονομικό δόγμα της Νέας Δημοκρατίας είναι το φιλελεύθερο σοκ, όπως στη Γαλλία, και πιστεύω ότι η εξόργιση που υποβόσκει στον ελληνικό λαό θα εκδηλωνόταν βίαια. Καταλαβαίνω ότι οι Έλληνες επιθυμούν να βγουν από αυτήν την κατάσταση, αλλά πιστεύω πως η ανόρθωση της Οικονομίας θα γίνει προοδευτικά με μικρά βήματα.

Η Ελλάδα προσπαθεί να επιτύχει αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση του χρέους, αλλά συναντά εμπλοκή. Ποια είναι η δική σας θέση στο θέμα αυτό;

Πιστεύω ότι πρέπει να υλοποιηθεί η προοπτική της αναδιάρθρωσης του χρέους και να προχωρήσουμε σε αυτόν τον τομέα. Γιατί αν οι θυσίες των Ελλήνων δεν οδηγήσουν σε μια χειρονομία της διεθνούς οικονομικής κοινότητας, γιατί να γίνονται τόσες προσπάθειες; Προσωπικά είμαι απόλυτα υπέρ της διαγραφής ή της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους. Εγώ ως πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, αλλά και πολλοί ηγέτες ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών Κομμάτων είμαστε έτοιμοι να έλθουμε στην Αθήνα για να ζητήσουμε όλοι μαζί τη διευθέτηση για το ελληνικό χρέος.

Με ποιον τρόπο θα μπορούσε να υπάρξει απεμπλοκή και να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις για αναδιάρθρωση του χρέους; Ποιες είναι οι δυνατότητες πίεσης για μια διευθέτηση;

 

Για να προχωρήσουμε σε ανεύρεση λύσης, πιστεύω ότι θα πρέπει να βγούμε από τις διακυβερνητικές αποφάσεις των ηγετών κυβερνήσεων των χωρών της Ε.Ε. («intergouvernemental») και να περάσουμε στην πολιτική αντιμετώπιση του θέματος. Γιατί στις διακυβερνητικές αποφάσεις, εκτός από τη Γαλλία και μερικές χώρες, οι περισσότερες κυβερνήσεις της Ευρώπης μπλοκάρουν την λύση. Οπότε, καθώς μια απόφαση παίρνεται με ομοφωνία, είναι δύσκολο να προχωρήσουμε. Αν κινητοποιηθεί η κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών, με την υποστήριξη της ευρωπαϊκής Αριστεράς, και οι λαοί πουν «φτάνει ως εδώ», νομίζω ότι θα μπορούσαμε να απεμπλέξουμε την κατάσταση.

Στη Σύνοδο των Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε. τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα διατυπώθηκε η έκκληση για απομάκρυνση από το «δόγμα της λιτότητας». Πέρα από τις καλές προθέσεις και τις εξαγγελίες για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν είναι ορατά τα αποτελέσματα. Πώς μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος;

Στη σύνοδο των Αθηνών οι ηγέτες από τις μεσογειακές χώρες τοποθετήθηκαν υπέρ της ελάφρυνσης ή της διαγραφής του ελληνικού χρέους. Τώρα θα πρέπει να κινητοποιήσουμε την κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών. Πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη εκστρατεία από όλα τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης, για να μετακινηθούν οι απόψεις σε αρκετές χώρες που δεν θέλουν να είναι αλληλέγγυες. Αν οι χώρες αυτές παραμένουν αμετακίνητες στις ουλτρα-φιλελεύθερες θέσεις τους, θα συνεχίσουν να ενεργούν αρνητικά για μια διευθέτηση του χρέους. Όμως κάποια στιγμή, όταν υπάρχει εμπλοκή, πρέπει να κάνουμε τους λαούς να μιλήσουν.

Οι μεσογειακές χώρες έχουν εκφράσει το αίτημα για μια αναδόμηση της Ευρώπης, αλλά δεν φαίνεται να διαμορφώνεται ένα ισχυρό ρεύμα για μια τέτοια προοπτική, παρόλο που οι λαοί εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για τον τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε. Πώς μπορεί να προχωρήσουν και να υλοποιηθούν οι επιδιώξεις για αναμόρφωση της Ε.Ε.;

Η κινητοποίηση δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια χώρα, αλλά οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας πρέπει να είναι πολλαπλές. Στην Ισπανία, τα κόμματα της Αριστεράς, όπως το PODEMOS και το PSOΕ, πρέπει να είναι αλληλέγγυα. Στη Γαλλία, η Αριστερά είναι διχασμένη, αλλά, για θέματα που απαιτούν αλληλέγγυα δράση, θα μπορούσαν να συμβαδίσουν το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κομουνιστικό Κόμμα, οι Πράσινοι, ο Mélenchon. Θα πρέπει λοιπόν να δημιουργήσουμε μια κοινή δυναμική της αριστεράς για αυτά τα θέματα. Αν κάνουμε μόνο μια διαπίστωση και δεν προχωρούμε, ασφαλώς δίνουμε ισχύ στους λαϊκιστές, στους εθνικιστές ή στους φασίστες για να αναπτυχθούν.

Εσείς ως γενικός γραμματέας του γαλλικού Σ.Κ. θα αναλάβετε πρωτοβουλίες στο πνεύμα των αποφάσεων της Συνόδου των Αθηνών; Πώς θα μπορούσε να υλοποιηθεί η αναδόμηση της Ε.Ε. που η Γαλλία πρότεινε μετά τις ευρωεκλογές;

Έχω δύο προτάσεις. Η πρώτη είναι, όπως σας είπα, η κινητοποίηση της κοινής γνώμης στις χώρες της Ε.Ε. Δεύτερον να ενεργήσουμε έτσι ώστε το Ευρωκοινοβούλιο να βρει τη σωστή του θέση. Γιατί φτάσαμε πλέον ως τα άκρα της επικυριαρχίας των διακυβερνητικών αποφάσεων («intergouvernemental»), που σήμερα οδηγεί σε αδράνεια. Πρέπει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υψώσει τους τόνους. Τα κράτη υπερασπίζονται το Έθνος. Αυτό είναι φυσικό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο μόνος φορέας γενικού συμφέροντος για τους Ευρωπαίους. Πρέπει τα πολιτικά κόμματα που εδρεύουν σε αυτό να λάβουν τον λόγο να κάνουν προτάσεις για την ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου και να τις προωθήσουν για εφαρμογή.

Ποια θα είναι η δική σας συμβολή σε αυτήν την προσπάθεια αναμόρφωσης των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε.;

Για την προώθηση της αναδόμησης της Ε.Ε. πήγα στο Στρασβούργο για να συναντήσω τους Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες. Τους ανέφερα τις απόψεις μου και έκανα προτάσεις. Τώρα εναπόκειται σε αυτούς να επιτύχουν αλλαγές στην κατάσταση που έχει εμπλακεί σε επίπεδο αποφάσεων των χωρών. Θα συνεχίσω να παίρνω τέτοιες πρωτοβουλίες.

Η Γαλλία αντιμετωπίζει μια δύσκολη συγκυρία με την οικονομική κρίση, την καλπάζουσα ανεργία και την τρομοκρατία. Ο αντίκτυπος είναι δυσμενής για την προεδρική θητεία του François Hollande. Πώς βλέπετε το μέλλον;

Πρέπει να διαπιστώσουμε ότι η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από κρίσεις. Μειώσαμε την ανεργία, αλλά όχι αρκετά. Για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας προχωρήσαμε σε εξάρθρωση των οργανωμένων δικτύων, αλλά υφίστανται απειλές από τζιχαντιστές που ενεργούν ατομικά και μεμονωμένα. Σε πολιτικό επίπεδο υπάρχουν ιδεολογικές διενέξεις στους κόλπους της Αριστεράς, αλλά σήμερα υπερισχύσει η κοινή μας αντιπαράθεση με τη Δεξιά. Υπάρχει το πρόβλημα των προσφύγων με την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο Καλαί. Αρχίσαμε τώρα να διευθετούμε το πρόβλημα αυτό με καταμερισμό σε όλη τη Γαλλία όλων των προσφύγων που έρχονται στη Γαλλία. Είμαστε σε μια μεταβατική περίοδο μεταξύ πολλών δυσκολιών.

Ποια είναι η προοπτική που θα παρουσιάσετε στις προεδρικές εκλογές;

Σε εκλογικό επίπεδο, το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών δεν έχει κριθεί. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να προδικάσουμε ποιος θα νικήσει, ακόμα κι αν οι «αντιφρονούντες» σοσιαλιστές και τα ΜΜΕ θέλουν να ξέρουν πριν έξη μήνες τι θα γίνει. Σε οικονομικό επίπεδο, έχουμε επιτύχει ανόρθωση. Οι βασικοί δείκτες είναι πάλι στο πράσινο, όλοι το διαπιστώνουν, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα οικονομικά ινστιτούτα. Το ηθικό των Γάλλων δεν είναι σπουδαίο, το καταλαβαίνουμε. Είχαμε εκατοντάδες νεκρούς από τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Τώρα θα πρέπει να κινητοποιηθούμε για να αντιμετωπίσουμε τις πληγές της κοινωνίας, τις ασθενέστερες τάξεις, τους άνεργους, τους αποκλεισμένους, την «κοινωνική ρωγμή». Αυτό θα είναι το πρόγραμμα μας για τις προεδρικές εκλογές του 2017.

ID

Ο Jean-Christophe Cambadélis είναι δόκτωρ πολιτικής κοινωνιολογίας και συγγραφέας πολλών βιβλίων. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από τον χώρο της άκρας Αριστεράς. Σύμβουλος του Μιτεράν, βουλευτής από το 1988, ήταν επί πολλά χρόνια μέλος της επιτροπής διεθνών υποθέσεων του γαλλικού Κοινοβουλίου. Διετέλεσε νούμερο 2 στη διεύθυνση του Σ.Κ., εθνικός γραμματέας με διάφορες αποστολές και πρόσφατα επιτετραμμένος για τις διεθνείς σχέσεις και την Ευρώπη.

 

                                                                               2015

LCI Émission de Michel Field le 1/6/2015

PARTIS CONTESTATAIRES

La gauche radicale et l’extreme droite percent en Europe

Débat : Ira Feloukatzi journaliste correspondante de EFIMERIDA TON SYNTAKTON, Νacima Baron – Yelles professeur à l’Université Paris Est spécialiste de l’Espagne, Tomas Hanke correspondant du quotidien Allemand HANDELSBLAT, Rachline Vibeke Knoop correspondante à Paris du quotidien Norvegien AFTEN POSTEN, Massimo Nava journaliste et écrivain italien

Συμμετείχαν σε συζήτηση : Ήρα Φελουκατζή δημοσιογράφος ανταποκρίτρια της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, η Κυρία ΝacimaBaron - Yelles, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο PARIS - EST ειδική για την Ισπανία, oTomasHanke, ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδα HANDELSBLAT, η RachlineVibeke - Knoop ανταποκρίτρια στο Παρίσι της νορβηγικής εφημερίδας AFTENPOSTEN, o Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας MassimoNava

dUO2

O Μισέλ Φίλντ ξεκίνησε την εκπομπή με αναφορά στο άρθρο του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα που δημοσιεύτηκε 1/6/2015 στην εφημερίδα LEMONDE. Τόνισε ειδικότερα «ο Έλληνας πρωθυπουργός επεσήμανε κάτι πολύ σημαντικό. Ότι η πίεση των διεθνών θεσμών, θέτει τελικά το πρόβλημα της δημοκρατικής νομιμότητας. Θα δοθεί σε νέες πολιτικές δυνάμεις που εξελέγησαν με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα η δυνατότητα και η ελευθερία να το εκπληρώσουν; ή θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις εκλογές; Για το θέμα αυτό προβληματίζονται οι λαοί της Ευρώπης».

GROUPE15

Σε ερώτημα σχετικά με την εμφύτευση της Χρυσής Αυγής ως τρίτο Κόμμα στην Ελλάδα, η Ήρα Φελουκατζή επεσήμανε ότι το Κόμμα αυτό παραμένει στάσιμο στις δημοσκοπήσεις και δεν επωφελήθηκε από το κλίμα έντασης που κυριαρχεί στις δύσκολες διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς. Η δημοσιογράφος τόνισε ότι ο ελληνικός λαός υποστηρίζει μαζικά τον πρωθυπουργό στις διαπραγματεύσεις και επιθυμεί την παραμονή στο ευρώ. Ωστόσο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια τριπλή πίεση. Πόλεμο επικοινωνίας με προκλητικές δηλώσεις από τους θεσμούς. Αντιδράσεις της αριστερής πτέρυγας του Συριζα η οποία αρνείται περαιτέρω υποχωρήσεις. Μεγάλες πολιτικές πιέσεις από συντηρητικές κυβερνήσεις της ΕΕ για να αποδεχτεί σκληρή λιτότητα.

Ira aa 4

Στη συζήτηση για το πως θα εξελιχθεί η Ευρώπη με την άνοδο των κομμάτων διαμαρτυρίας η Ήρα Φελουκατζή παρατήρησε ότι παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει εμπλοκή για να τηρήσει το πρόγραμμά της, τα κινήματα διαμαρτυρίας στην ΕΕ δεν αποθαρρύνονται αλλά προοδεύουν. Αυτό σημαίνει ότι τα Κόμματα διαμαρτυρίας ανταποκρίνονται σε μια ισχυρή λαϊκή βούληση των λαών, που ζητούν να αλλάξει η πολιτική λιτότητας η οποία είναι αναποτελεσματική και οδηγεί σε φαύλο κύκλο. Σε κάθε χώρα εκφράζεται διαφορετικά αυτό το κοινό για τους πολίτες αίτημα αλλαγής και αναπροσανατολισμού της Ευρώπης.

IRA MASSIMO14

MICHEL FIELD3